Исследования структурных изменений фосфолипидных мембран при периодической болезни

Политология

Աշխատությունը նվիրված է Միավորված ազգերի կազմակերպության խաղաղապահ գործողությունների ձևավորման, զարգացման և իրականացման գործընթացի համակողմանի ուսումնասիրությանը 1948-2005 թվականների ընթացքում։ Գրքում ներկայացվում է միջազգային խաղաղության և անվտանգության պահպանման նպատակով ձևավորված խաղաղապահ մեխանիզմների պատմական զարգացումը, դրանց իրավաքաղաքական հիմքերը և տարբեր ժամանակաշրջաններում ունեցած նշանակությունը։ Ուսումնասիրվում են խաղաղապահ առաքելությունների առաջացման պատճառները, դրանց կազմակերպման սկզբունքները, մանդատների առանձնահատկությունները, մասնակից պետությունների դերը և միջազգային կազմակերպության ներգրավվածության ձևերը զինված հակամարտությունների կանխարգելման, կարգավորման և հետկոնֆլիկտային վերականգնման գործընթացներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, թե ինչպես են փոխվել խաղաղապահ գործողությունների նպատակներն ու գործառույթները միջազգային հարաբերությունների փոփոխվող պայմաններում։ Քննության են առնվում ինչպես դասական դիտորդական և զինադադարի պահպանման առաքելությունները, այնպես էլ ավելի բարդ բազմագործառութային գործողությունները, որոնք ներառում էին քաղաքացիական բնակչության պաշտպանություն, ընտրությունների կազմակերպման աջակցություն, պետական կառույցների վերականգնում, հումանիտար խնդիրների լուծում և խաղաղության ամրապնդում։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են խաղաղապահ գործողությունների արդյունավետության վրա ազդող քաղաքական, ռազմական, իրավական և կազմակերպական գործոնները, ինչպես նաև դրանց ընթացքում ի հայտ եկած դժվարություններն ու հակասությունները։ Կարևորվում է Անվտանգության խորհրդի, անդամ պետությունների և միջազգային այլ կառույցների փոխգործակցությունը, ինչպես նաև խաղաղապահ առաքելությունների նկատմամբ միջազգային հանրության վերաբերմունքի փոփոխությունը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու խաղաղապահության՝ որպես միջազգային անվտանգության ապահովման կարևոր գործիքի, զարգացման հիմնական փուլերի, ձեռքբերումների և սահմանափակումների մասին։ Ժամանակագրական լայն ընդգրկումը թույլ է տալիս համադրել տարբեր հակամարտությունների պայմաններում իրականացված գործողությունները և բացահայտել դրանց ընդհանուր ու առանձնահատուկ գծերը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել միջազգային հարաբերությունների, քաղաքագիտության, պատմության, միջազգային իրավունքի և անվտանգության ուսումնասիրությունների ոլորտներում մասնագիտացող ուսանողների, դասախոսների, հետազոտողների և մասնագետների համար, ինչպես նաև այն ընթերցողների, ովքեր հետաքրքրված են միջազգային խաղաղության պահպանման և հակամարտությունների կարգավորման մեխանիզմների պատմությամբ։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է գյուղատնտեսական տեխնիկայի կիրառման հետևանքով հողի ֆիզիկական և կառուցվածքային հատկությունների վատթարացման կանխարգելմանն ուղղված տեխնիկական լուծումների մշակմանը։ Ուսումնասիրվում են հողի վրա մեքենաների և աշխատանքային մեխանիզմների ազդեցության հիմնական օրինաչափությունները, հողաշերտերի խտացման, կառուցվածքի խախտման և մշակման պայմանների փոփոխության պատճառները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այնպիսի բանվորական օրգանի կառուցվածքի և աշխատանքի սկզբունքի մշակմանը, որը հնարավորություն կտա նվազեցնել հողի վրա մեխանիկական ներգործությունը և պահպանել դրա ագրոտեխնիկական հատկությունները։ Վերլուծվում են աշխատանքային տարրերի երկրաչափական և կառուցվածքային պարամետրերը, հողի հետ դրանց փոխազդեցության առանձնահատկությունները, առաջացող դիմադրությունը և տեխնոլոգիական գործընթացի արդյունավետությունը։ Քննարկվում են մեքենայական մշակման հետևանքով առաջացող բացասական փոփոխությունների նվազեցման, հողի կառուցվածքի պահպանման և գյուղատնտեսական մեքենաների աշխատանքի կատարելագործման հնարավոր եղանակները։ Անդրադարձ է կատարվում մշակվող տեխնիկական լուծման տեսական հիմնավորմանը, կառուցվածքային պարամետրերի ընտրությանը և տարբեր աշխատանքային պայմաններում դրա արդյունավետության գնահատմանը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի հողային ռեսուրսների պահպանման, գյուղատնտեսական աշխատանքների որակի բարձրացման և հողի երկարաժամկետ արտադրողականության ապահովման տեսանկյունից։ Ներկայացված մոտեցումները կարող են կիրառվել հողամշակման մեքենաների և դրանց աշխատանքային օրգանների նախագծման ու կատարելագործման գործընթացում։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել գյուղատնտեսական ճարտարագիտության, հողագիտության և ագրոնոմիայի ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների, ճարտարագետների և ուսանողների համար։

История

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի և Թուրքիայի միջև պատմական, քաղաքական, դիվանագիտական, տնտեսական և հասարակական հարաբերությունների ուսումնասիրությանը՝ երկու երկրների փոխհարաբերությունները դիտարկելով Հարավային Կովկասի և ավելի լայն տարածաշրջանային գործընթացների համատեքստում։ Բովանդակության առանցքում կարող են լինել հայ-թուրքական հարաբերությունների պատմական նախադրյալները, դրանց զարգացման տարբեր փուլերը, երկկողմ հարաբերությունների վրա ազդեցություն ունեցած իրադարձությունները և հարաբերությունների կարգավորմանն ուղղված նախաձեռնությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել պատմական հիշողության և Հայոց ցեղասպանության հարցին, որի վերաբերյալ Հայաստանի և Թուրքիայի պաշտոնական ու հասարակական մոտեցումները պատմականորեն տարբերվել են, ինչպես նաև այդ խնդրի ազդեցությանը երկկողմ քաղաքական հարաբերությունների և հանրային խոսույթի վրա։ Քննության առարկա կարող են դառնալ դիվանագիտական հարաբերությունների հաստատման փորձերը, պետական ներկայացուցիչների բանակցությունները, սահմանային հաղորդակցության խնդիրները և տարբեր ժամանակաշրջաններում հարաբերությունների կարգավորման նպատակով առաջադրված մոտեցումները։ Կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել տարածաշրջանային անվտանգության միջավայրը և Հայաստանի, Թուրքիայի ու հարևան պետությունների շահերի փոխազդեցությունը՝ հաշվի առնելով Հարավային Կովկասում տեղի ունեցած քաղաքական փոփոխությունների ազդեցությունը երկկողմ հարաբերությունների վրա։ Տնտեսական տեսանկյունից կարող են ուսումնասիրվել առևտրային կապերի, տրանսպորտային հաղորդակցության, սահմանային տնտեսական համագործակցության և հնարավոր տարածաշրջանային ծրագրերի նշանակությունը։ Միաժամանակ ուշադրություն կարող է դարձվել հասարակությունների միջև շփումներին, գիտական և մշակութային համագործակցությանը, քաղաքացիական նախաձեռնություններին և փոխադարձ ընկալումների ձևավորման գործընթացներին։ Պատմագիտական ուսումնասիրության դեպքում կարևոր նշանակություն ունեն տարբեր ծագման աղբյուրների համադրումը և կողմերի պատմական մեկնաբանությունների քննադատական վերլուծությունը՝ փաստաթղթավորված իրադարձությունները քաղաքական գնահատականներից ու հետագա մեկնաբանություններից տարբերակելու համար։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև միջազգային դերակատարների և կազմակերպությունների մասնակցությանը հարաբերությունների կարգավորման տարբեր նախաձեռնություններին՝ դրանք ներկայացնելով համապատասխան ժամանակաշրջանի աշխարհաքաղաքական պայմանների շրջանակում։ Այսպիսի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հայ-թուրքական հարաբերությունները դիտարկել ոչ թե մեկ առանձին խնդրի, այլ պատմական հիշողության, անվտանգության, դիվանագիտության, տնտեսության և հասարակական կապերի փոխազդեցությամբ ձևավորված բազմաշերտ հարաբերությունների համակարգի տեսանկյունից։ Այն կարող է արժեքավոր լինել Հայաստանի նորագույն պատմության, Թուրքիայի ուսումնասիրությունների, Հարավային Կովկասի քաղաքական գործընթացների և միջազգային հարաբերությունների պատմության հետազոտման համար։

История

Այս հրատարակությունը նվիրված է Խորհրդային Միության խաղաղության քաղաքականության գաղափարական բովանդակությանը և դրա տարածմանն ու քարոզչությանը գրադարանների միջոցով։ Աշխատության կենտրոնում գրադարանների՝ որպես տեղեկատվության, ընթերցանության և հասարակական-քաղաքական գաղափարների տարածման հաստատությունների դերն է խորհրդային ժամանակաշրջանում։ Ուսումնասիրությունը դիտարկում է, թե ինչպես էին խաղաղության, միջազգային հարաբերությունների, զինաթափման, ժողովուրդների բարեկամության և խաղաղ գոյակցության վերաբերյալ պաշտոնական գաղափարները ներկայացվում գրադարանային աշխատանքի շրջանակում, ինչպիսի գրականություն էր ընտրվում ընթերցողների համար և ինչ մեթոդներով էր կազմակերպվում դրա տարածումը։ Խորհրդային համակարգում գրադարանը չէր ընկալվում միայն որպես գրքերի պահպանման և տրամադրման վայր․ այն նաև դիտարկվում էր որպես գաղափարական և կրթադաստիարակչական աշխատանքի կարևոր հաստատություն։ Այդ պատճառով գրադարանային ֆոնդերի համալրումը, գրականության ցուցադրությունը, թեմատիկ ցուցահանդեսների կազմակերպումը, մատենագիտական ցանկերի կազմումը, ընթերցողների հետ քննարկումները, գրքի տեսությունները և այլ միջոցառումներ հաճախ իրականացվում էին պետական և հասարակական-քաղաքական առաջնահերթություններին համապատասխան։ Խաղաղության թեման այս համակարգում առանձնահատուկ տեղ էր զբաղեցնում, քանի որ խորհրդային արտաքին և ներքին քարոզչության մեջ այն ներկայացվում էր որպես պետության քաղաքականության կարևոր ուղղություն։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից է խաղաղության գաղափարի ներկայացման ձևերի բացահայտումը։ Գրադարանները կարող էին ընթերցողներին առաջարկել պատերազմի կանխարգելմանը, ժողովուրդների միջև համագործակցությանը, միջազգային հարաբերություններին, զինաթափմանը և խաղաղության պահպանմանը վերաբերող գրքեր, պարբերականներ ու տեղեկատվական նյութեր։ Այդ գրականությունը կարող էր համակարգվել թեմատիկ բաժիններով և ներկայացվել ցուցահանդեսների, գրական տեսությունների կամ մատենագիտական միջոցառումների միջոցով։ Այսպիսի աշխատանքը միաժամանակ ուներ տեղեկատվական և գաղափարական նպատակ՝ ընթերցողին ծանոթացնել համապատասխան գրականությանը և ձևավորել պաշտոնական գաղափարախոսությանը համահունչ վերաբերմունք։ Կարևոր ուղղություն էր նաև գրադարանային միջոցառումների կազմակերպումը։ Թեմատիկ երեկոները, ընթերցողների կոնֆերանսները, բանավոր ամսագրերը, գրքի քննարկումները և ցուցահանդեսները հնարավորություն էին տալիս խաղաղության վերաբերյալ քաղաքական գաղափարները ներկայացնել ոչ միայն գրքի, այլև բանավոր հաղորդակցության միջոցով։ Նման միջոցառումները կարող էին նվիրված լինել միջազգային իրադարձություններին, խաղաղության շարժման տարբեր դրվագներին, խորհրդային արտաքին քաղաքականության նախաձեռնություններին կամ հայտնի հասարակական և մշակութային գործիչների խաղաղասիրական գործունեությանը։ Հրատարակության թեման հետաքրքիր է նաև գրադարանագիտության պատմության տեսանկյունից։ Այն ցույց է տալիս, թե ինչպես էր խորհրդային ժամանակաշրջանում գրադարանային աշխատանքի մասնագիտական գործառույթը միահյուսվում հասարակական-քաղաքական դաստիարակության հետ։ Գրադարանավարից ակնկալվում էր ոչ միայն գրականության պահպանման և ընթերցողների սպասարկման կազմակերպում, այլև համապատասխան թեմատիկ նյութերի նպատակային ընտրություն, ցուցադրություն և քարոզչական միջոցառումների անցկացում։ Այդ պատճառով նման աշխատանքը կարող է արժեքավոր աղբյուր լինել խորհրդային գրադարանների աշխատանքի մեթոդաբանությունը ուսումնասիրելու համար։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել նաև գրականության ընտրության և մատենագիտական աշխատանքի խնդիրը։ Խաղաղության թեմայով գրականության համակարգումը հնարավորություն էր տալիս ընթերցողներին արագ կողմնորոշվել մեծածավալ տեղեկատվական հոսքի մեջ։ Գրադարանները կարող էին կազմել հանձնարարական գրականության ցանկեր, թեմատիկ մատենագիտական տեղեկատուներ և ցուցահանդեսների ուղեկցող նյութեր։ Այդ գործիքները միաժամանակ նպաստում էին ընթերցանության կազմակերպմանը և պաշտոնական քաղաքական օրակարգի տարածմանը։ Խորհրդային խաղաղության քարոզչության առանձնահատկություններից էր դրա սերտ կապը միջազգային քաղաքականության պաշտոնական մեկնաբանության հետ։ Խաղաղության և պատերազմի հարցերը ներկայացվում էին ոչ միայն որպես համամարդկային արժեքների խնդիր, այլև որպես սոցիալ-քաղաքական պայքարի բաղադրիչ։ Այդ պատճառով գրադարաններում տարածվող նյութերի ընտրությունը հաճախ արտացոլում էր ժամանակի պետական գաղափարախոսությունը և միջազգային իրադարձությունների պաշտոնական գնահատականները։ Այս հանգամանքը հրատարակությունը դարձնում է հետաքրքիր նաև պատմական աղբյուրագիտության տեսանկյունից, քանի որ հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել, թե ինչպես էր պետական քաղաքական դիսկուրսը փոխանցվում մշակութային և տեղեկատվական հաստատությունների միջոցով։ Թեման կարող է դիտարկվել նաև ընթերցողի և գրադարանի փոխհարաբերությունների տեսանկյունից։ Գրադարանային քարոզչության արդյունավետությունը մեծապես կախված էր ընթերցողների հետաքրքրություններից, գրականության հասանելիությունից և միջոցառումների կազմակերպման ձևերից։ Ուստի ուսումնասիրությունը կարող է պատկերացում տալ այն մեթոդների մասին, որոնց միջոցով գրադարանները փորձում էին ներգրավել ընթերցողներին քաղաքական և հասարակական թեմաների շուրջ կազմակերպվող աշխատանքներում։ Ընդհանուր առմամբ, հրատարակությունը ներկայացնում է խորհրդային գրադարանի երկակի դերը՝ որպես մշակութային-տեղեկատվական հաստատության և որպես պետական գաղափարախոսության տարածման գործիք։ Այն միավորում է գրադարանագիտության, պատմության, մշակույթի և խորհրդային քաղաքական քարոզչության ուսումնասիրության խնդիրները։ Թեման կարող է հետաքրքրել գրադարանագետներին, պատմաբաններին, մշակութաբաններին, խորհրդային շրջանի հասարակական-քաղաքական կյանքի հետազոտողներին, տեղեկատվական աշխատանքի մասնագետներին և գրադարանային գործի պատմությամբ զբաղվող ուսանողներին ու հետազոտողներին։

Медицина

Գիրքը նվիրված է միզապարկի մակերեսային ուռուցքների ախտորոշման և բուժման արդյունավետության բարձրացման գործում ֆլյուորեսցենտային ախտորոշման նշանակության ուսումնասիրությանը։ Աշխատության կենտրոնում միզապարկի ուռուցքային ախտահարումների վաղ և առավել ճշգրիտ հայտնաբերման, ինչպես նաև վիրաբուժական բուժման արմատականության բարելավման խնդիրներն են։ Ներկայացվում են միզապարկի մակերեսային ուռուցքների կլինիկական առանձնահատկությունները, ախտորոշման ավանդական մեթոդների հնարավորություններն ու սահմանափակումները և ֆլյուորեսցենտային տեխնոլոգիաների կիրառման սկզբունքները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ ուռուցքային հյուսվածքը ֆլյուորեսցենտային հետազոտության ժամանակ կարող է ավելի հստակ տարբերակվել շրջակա առողջ լորձաթաղանթից, ինչը հնարավորություն է տալիս հայտնաբերելու նույնիսկ փոքր կամ դժվար տեսանելի ախտահարումներ։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում է այս մեթոդի կիրառումը էնդոսկոպիկ հետազոտությունների և վիրաբուժական միջամտությունների ընթացքում՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել ուռուցքային հյուսվածքի ամբողջական հեռացման հավանականությունը։ Քննարկվում է նաև հայտնաբերված ուռուցքների քանակի, տեղակայման և տարածվածության ավելի ճշգրիտ գնահատման հնարավորությունը, ինչպես նաև լրացուցիչ ախտահարումների հայտնաբերման նշանակությունը բուժական մարտավարության ընտրության համար։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում բուժման արմատականության, հետագա կրկնությունների և հիվանդների դինամիկ հսկողության միջև կապին։ Գրքում վերլուծվում են ֆլյուորեսցենտային ախտորոշման առավելություններն ու սահմանափակումները, դրա գործնական կիրառման պայմանները և կլինիկական արդյունքների գնահատման մոտեցումները։ Աշխատությունը կարևոր է միզապարկի մակերեսային ուռուցքների բուժման ժամանակակից էնդոսկոպիկ ռազմավարությունների ուսումնասիրության տեսանկյունից և կարող է նպաստել ախտորոշման ու վիրաբուժական բուժման հնարավորությունների ավելի խորքային ընկալմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել ուրոլոգների, ուռուցքաբանների, էնդոսկոպիստների, վիրաբույժների, բժշկական հետազոտողների, կլինիկական օրդինատորների և բժշկական բուհերի համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

История

Այս աշխատության գլխավոր առանձնահատկություններից մեկն այն է, որ հեղինակը չի սահմանափակվում միայն հայոց ներքին պատմությամբ՝ թագավորություններով, պատերազմներով կամ դինաստիաներով։ Փոխարենը, նա ցույց է տալիս, թե ինչպես են համաշխարհային խոշոր իրադարձությունները՝ կայսրությունների վերելքն ու անկումը, միգրացիոն շարժումները, տնտեսական և մշակութային փոխազդեցությունները, ազդել հայ ժողովրդի ձևավորման, զարգացման և ինքնության պահպանման վրա։ Այս մոտեցումը գիրքը դարձնում է ոչ միայն ազգային պատմության ուսումնասիրություն, այլև համաշխարհային պատմության մեջ հայերի տեղն ու դերը հասկանալու փորձ։ Աճառյանը մեծ ուշադրություն է դարձնում հայ ժողովրդի ծագման հարցերին՝ անդրադառնալով հին աղբյուրներին, լեզվաբանական տվյալներին և տարբեր գիտական տեսություններին։ Նա փորձում է բացատրել, թե ինչպես են հնդեվրոպական լեզվաընտանիքի մեջ տեղավորվում հայերենը և հայերը, և ինչ կապեր ունեն հարակից ժողովուրդների հետ։ Այս հատվածներում զգացվում է հեղինակի մասնագիտական խորությունը, քանի որ պատմական փաստերը հաճախ ամրապնդվում են լեզվաբանական վերլուծություններով։ Գրքում կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև մշակույթի և հոգևոր կյանքի զարգացումը։ Աճառյանը չի դիտարկում պատմությունը միայն որպես քաղաքական իրադարձությունների շարք, այլ նաև որպես մշակութային շարունակականություն՝ գրականության, կրոնի, սովորույթների և լեզվի միջոցով։ Նա ցույց է տալիս, թե ինչպես են արտաքին ազդեցությունները՝ պարսկական, հելլենիստական, հռոմեական, բյուզանդական և արաբական, ներգործել հայկական մշակույթի վրա՝ միաժամանակ չվերացնելով դրա ինքնատիպությունը։ Հատկանշական է նաև, որ հեղինակը փորձում է խուսափել չափազանց ռոմանտիկ կամ միայն հայրենասիրական նկարագրություններից՝ փոխարենը առաջարկելով ավելի գիտական և համադրական մոտեցում։ Նա հաճախ համեմատում է հայկական պատմական զարգացումները այլ ժողովուրդների պատմության հետ՝ ընդգծելով ընդհանրությունները և տարբերությունները։ Այս համեմատական մեթոդը օգնում է ընթերցողին ավելի լավ հասկանալ ոչ միայն հայոց պատմությունը, այլև պատմության ընդհանուր օրինաչափությունները։