Исследование и реализация сетевых почтовых систем компьютерной телефонии

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության անցումային տնտեսության պայմաններում բանկային համակարգի պետական կարգավորման և վերահսկողության ձևավորման ու զարգացման գործընթացների ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում է բանկային ոլորտի ինստիտուցիոնալ կայացման դինամիկան՝ սկսած անկախացումից հետո ձևավորված ֆինանսական համակարգի առաջին քայլերից մինչև ժամանակակից կարգավորող մեխանիզմների ձևավորում։ Հեղինակը դիտարկում է կենտրոնական բանկի դերը, դրամավարկային քաղաքականության գործիքները, բանկերի լիցենզավորման և վերահսկողության համակարգերը, ինչպես նաև ֆինանսական կայունության ապահովման մեխանիզմները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ռիսկերի կառավարման, կապիտալի բավարարության պահանջների, վարկային քաղաքականության վերահսկման և բանկային ճգնաժամերի կանխարգելման գործիքներին։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում է նաև միջազգային ֆինանսական կառույցների ազդեցությունը Հայաստանի բանկային համակարգի բարեփոխումների վրա, ինչպես նաև եվրոպական և այլ զարգացած երկրների փորձի կիրառելիությունը ազգային պայմաններում։ Գրքում ներկայացվում են բանկային վերահսկողության իրավական դաշտի զարգացման փուլերը, կարգավորող մարմինների ինստիտուցիոնալ կարողությունների ամրապնդումը և ֆինանսական շուկաների աստիճանական ազատականացման գործընթացը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ֆինանսիստների, բանկային ոլորտի մասնագետների, պետական կառավարման աշխատակիցների, ինչպես նաև ուսանողների և հետազոտողների համար, ովքեր հետաքրքրված են անցումային տնտեսությունների ֆինանսական համակարգերի զարգացման և կարգավորման հարցերով։

Психология

Հոգեբանական, սոցիալ-հոգեբանական և քրեաբանական բնույթի գիտական աշխատությունը նվիրված է ազատազրկման պայմաններում գտնվող անձանց ինքնավերաբերմունքի առանձնահատկությունների, սեփական անձի նկատմամբ ձևավորված գնահատականների և քրեակատարողական միջավայրին հոգեբանական ու սոցիալական հարմարման գործընթացների փոխկապակցված ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունը կապված է անձի ինքնագիտակցության, ինքնագնահատականի, ինքնաընդունման, ինքնահարգանքի և սեփական հնարավորությունների ընկալման ազդեցության բացահայտման հետ՝ հաշվի առնելով ազատազրկման պայմաններում առաջացող հոգեբանական դժվարությունները, սոցիալական հարաբերությունների փոփոխությունները և անձի վարքագծային հարմարման առանձնահատկությունները։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակն ընդգրկում է ինքնավերաբերմունքի հոգեբանական էությունը, դրա կառուցվածքային բաղադրիչները, ձևավորման մեխանիզմները և անձի սոցիալական վարքագծի կարգավորման գործում ունեցած նշանակությունը։ Ինքնավերաբերմունքը դիտարկվում է որպես անձի ինքնագիտակցության կարևոր բաղադրիչ, որն արտահայտում է սեփական անձի նկատմամբ հուզական, գնահատողական և իմաստային վերաբերմունքը։ Այն կարող է ներառել սեփական արժանիքների և սահմանափակումների գիտակցումը, ինքնավստահությունը, ինքնաքննադատությունը, ինքնաընդունումը և սեփական վարքագծի նկատմամբ պատասխանատվության ընկալումը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ազատազրկման պայմանների ազդեցության ուսումնասիրությունը անձի հոգեբանական վիճակի, սոցիալական ինքնության և միջանձնային հարաբերությունների վրա։ Քրեակատարողական հաստատությունում գտնվելը կարող է ուղեկցվել սովորական կենսակերպի փոփոխությամբ, անձնական ազատության սահմանափակմամբ, ընտանիքի և սոցիալական միջավայրի հետ հարաբերությունների վերակազմակերպմամբ, ինչպես նաև հաստատության ներքին կանոններին ու սոցիալական պահանջներին հարմարվելու անհրաժեշտությամբ։ Նման պայմաններում անձի ինքնավերաբերմունքը կարող է կարևոր դեր ունենալ հուզական կայունության, ինքնակարգավորման, հաղորդակցական վարքագծի և առօրյա դժվարություններին արձագանքելու եղանակների ձևավորման գործում։ Աշխատության շրջանակում առանձնահատուկ ուշադրության են արժանի ինքնագնահատականի և հարմարման փոխհարաբերությունները, քանի որ սեփական անձի նկատմամբ վերաբերմունքը կարող է կապված լինել սոցիալական իրավիճակների ընկալման, միջանձնային փոխգործակցության և հոգեբանական դժվարությունները հաղթահարելու ռազմավարությունների հետ։ Միաժամանակ ինքնավերաբերմունքի ազդեցությունը չի կարելի դիտարկել մեկուսացված ձևով, քանի որ հարմարման գործընթացը պայմանավորված է նաև անձի կենսափորձով, սոցիալական աջակցությամբ, հաստատության պայմաններով, միջանձնային հարաբերություններով և անհատական հոգեբանական առանձնահատկություններով։ Հետազոտության թեմատիկան ընդգրկում է նաև հոգեբանական հարմարման հիմնական մեխանիզմները, սթրեսային իրավիճակներին դիմակայելու կարողությունները, հուզական ինքնակարգավորումը և փոփոխված սոցիալական միջավայրում վարքագծի կազմակերպման առանձնահատկությունները։ Առանձին հետաքրքրություն են ներկայացնում անձի ինքնընկալման և սոցիալական կարգավիճակի փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև այն փոփոխությունները, որոնք կարող են առաջանալ ազատազրկման ընթացքում սեփական կյանքի, ապագայի և հասարակության մեջ ունեցած տեղի վերագնահատման արդյունքում։ Կարևոր նշանակություն ունի ինքնավերաբերմունքի դրական և բացասական դրսևորումների ուսումնասիրությունը՝ հաշվի առնելով դրանց հնարավոր կապը հուզական լարվածության, անհանգստության, սոցիալական մեկուսացման, միջանձնային հակասությունների և համագործակցային վարքագծի հետ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է դատապարտյալների հարմարման գործընթացի սոցիալ-հոգեբանական բաղադրիչների վերլուծությունը, մասնավորապես՝ խմբային հարաբերությունների, հաղորդակցական հմտությունների, սոցիալական նորմերի ընկալման և հաստատության միջավայրում սեփական դիրքի ձևավորման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև ընտանիքի հետ կապերի պահպանման, սոցիալական աջակցության, կրթական ծրագրերին մասնակցության և մասնագիտական զբաղվածության նշանակությունը անձի հոգեբանական կայունության ու հարմարման համար։ Առանձնահատուկ ուշադրության են արժանի անձի ինքնավերաբերմունքի և պատասխանատվության գիտակցման փոխհարաբերությունները, քանի որ սեփական վարքագծի գնահատումը և անձնական փոփոխությունների հնարավորության ընկալումը կարող են կարևոր նշանակություն ունենալ վերասոցիալականացման գործընթացում։ Այս համատեքստում հետաքրքրություն են ներկայացնում ինքնաճանաչման, անձնական նպատակների ձևավորման, ինքնակարգավորման և սոցիալականորեն ընդունելի վարքագծային ռազմավարությունների զարգացման հնարավորությունները։ Աշխատության թեմատիկան առնչվում է նաև քրեակատարողական հոգեբանության կիրառական խնդիրներին, հոգեբանական աջակցության կազմակերպմանը և անձի անհատական առանձնահատկություններին համապատասխանող վերականգնողական ու կրթական ծրագրերի մշակմանը։ Կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել հոգեբանական խորհրդատվության, խմբային աշխատանքի, սոցիալական հմտությունների զարգացման և ինքնագնահատականի հավասարակշռված ձևավորման հնարավորությունների ուսումնասիրությունը։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող են կիրառվել հոգեբանական հարցաթերթերի, ինքնավերաբերմունքի գնահատման մեթոդիկաների, սոցիալ-հոգեբանական հարմարման չափման գործիքների, անհատական հարցազրույցների, դիտարկումների և վիճակագրական վերլուծության մեթոդներ։ Նման մոտեցումները հնարավորություն են տալիս բացահայտելու ինքնավերաբերմունքի տարբեր բաղադրիչների և հարմարման ցուցանիշների միջև հնարավոր կապերը, համեմատելու անհատական հոգեբանական առանձնահատկությունները և գնահատելու դրանց նշանակությունը քրեակատարողական միջավայրում։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել, որ նման հետազոտություններում հայտնաբերված վիճակագրական կապերը ինքնին չեն ապացուցում պատճառահետևանքային ազդեցություն։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունեն հետազոտության էթիկական սկզբունքները՝ մասնակցության կամավորությունը, անձնական տվյալների գաղտնիությունը, հոգեբանական անվտանգության ապահովումը և մասնակիցների արժանապատվության նկատմամբ հարգանքը։ Հետազոտության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է անձի ինքնագիտակցության, սոցիալական հարմարման և քրեակատարողական միջավայրի փոխազդեցության հոգեբանական օրինաչափությունների ուսումնասիրությամբ։ Աշխատության կիրառական արժեքը կապված է դատապարտյալների հոգեբանական աջակցության արդյունավետության բարձրացման, հարմարման դժվարությունների վաղ հայտնաբերման, անհատական վերասոցիալականացման ծրագրերի կատարելագործման և ազատազրկման պայմաններում անձի հոգեբանական բարեկեցության պահպանման հնարավորությունների հետ։ Այն կարող է օգտակար լինել հոգեբաններին, սոցիալական աշխատողներին, քրեաբաններին, քրեակատարողական համակարգի մասնագետներին, վերասոցիալականացման ծրագրերի մշակողներին, իրավաբաններին, մանկավարժներին, գիտաշխատողներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և ուսանողներին։ Աշխատությունն ունի հոգեբանական, սոցիալական, քրեաբանական և կիրառական նշանակություն՝ նպաստելով դատապարտյալների ինքնավերաբերմունքի առանձնահատկությունների, հոգեբանական հարմարման մեխանիզմների, սոցիալական հարաբերությունների և անձի վերասոցիալականացման գործընթացների առավել խորքային ըմբռնմանը։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության հարակից տարածաշրջաններում վարակիչ հիվանդությունների տարածման աշխարհագրական և համաճարակաբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև ժամանակակից պայմաններում պետական սահմանների համաճարակաբանական և կենսաբանական անվտանգության ապահովման խնդիրների վերլուծությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն բնական, սոցիալ-տնտեսական, ժողովրդագրական և տարածական գործոնների վրա, որոնք կարող են նպաստել տարբեր վարակների առաջացմանը, պահպանմանը և սահման跨ային տարածմանը։ Հարակից տարածքները դիտարկվում են որպես փոխկապակցված համաճարակաբանական միջավայր, որտեղ մարդկանց տեղաշարժը, տրանսպորտային հաղորդակցությունները, կենդանիների միգրացիան, առևտրային կապերը և բնական էկոհամակարգերի շարունակականությունը կարող են պայմանավորել հիվանդությունների տարածման ընդհանուր օրինաչափությունները։ Քննության են առնվում համաճարակաբանական աշխարհագրության տեսական և կիրառական սկզբունքները, որոնց օգնությամբ հնարավոր է ուսումնասիրել հիվանդությունների տարածական բաշխվածությունը, առանձնացնել բարձր ռիսկայնություն ունեցող գոտիները և գնահատել տարածքային տարբերությունների ձևավորման պատճառները։ Հիվանդությունների տարածումը կապվում է բնակլիմայական պայմանների, ռելիեֆի, ջրային համակարգերի, բնակչության խտության, բնակավայրերի կառուցվածքի և տնտեսական գործունեության առանձնահատկությունների հետ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում բնական օջախայնություն ունեցող վարակներին, որոնց հարուցիչները կարող են երկար ժամանակ պահպանվել կենդանական պոպուլյացիաներում կամ բնական միջավայրում։ Նման հիվանդությունների աշխարհագրական տարածվածության ուսումնասիրության ժամանակ կարևոր նշանակություն ունեն վայրի կենդանիների, կրծողների, միջատների և այլ հնարավոր փոխանցողների կենսամիջավայրերի վերաբերյալ տվյալները։ Դիտարկվում են նաև կենդանիներից մարդուն փոխանցվող վարակների համաճարակաբանական նշանակությունը և անասնաբուժական ու բժշկական վերահսկողության փոխկապակցվածության անհրաժեշտությունը։ Այս համատեքստում կարևորվում է մարդու, կենդանիների և շրջակա միջավայրի առողջության փոխադարձ կապերի համատեղ գնահատումը։ Ուսումնասիրվում են բնակչության միջազգային և տարածաշրջանային տեղաշարժերի ազդեցությունները համաճարակաբանական իրավիճակի վրա։ Սահմանային անցակետերով մարդկանց ինտենսիվ տեղաշարժը, աշխատանքային և զբոսաշրջային հոսքերը, բեռնափոխադրումները և տարանցիկ հաղորդակցությունը կարող են նպաստել վարակների տարածմանը տարբեր տարածքների միջև։ Այդ պատճառով սահմանային անվտանգության համակարգում կարևոր տեղ է հատկացվում համաճարակաբանական հսկողությանը, առողջապահական ծառայությունների պատրաստվածությանը և տարբեր պետական կառույցների միջև տեղեկատվության արագ փոխանակմանը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում սահմանային անցակետերում առողջապահական վերահսկողության կազմակերպմանը, հնարավոր համաճարակաբանական վտանգների վաղ հայտնաբերմանը և համապատասխան արձագանքման համակարգերի արդյունավետությանը։ Քննության են առնվում նաև սահմանամերձ բնակավայրերի առանձնահատկությունները, քանի որ այդ տարածքներում մարդկանց առօրյա շարժունակությունը, տնտեսական կապերը և բնական միջավայրի ընդհանուր տարրերը կարող են ստեղծել լրացուցիչ համաճարակաբանական փոխազդեցություններ։ Կարևորվում է տարածքային ռիսկերի գնահատման համակարգի ձևավորումը, որը հնարավորություն է տալիս տարբեր հիվանդությունների համար առանձնացնել առավել խոցելի շրջանները և համապատասխանաբար պլանավորել կանխարգելիչ միջոցառումները։ Համաճարակաբանական քարտեզագրումը ներկայացվում է որպես նման գնահատման կարևոր գործիք։ Հիվանդությունների դեպքերի, բնական օջախների, բնակչության տեղաբաշխման, տրանսպորտային ուղիների և բնապահպանական գործոնների տարածական համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել տարածման հնարավոր ուղղությունները և ռիսկի կենտրոնները։ Ժամանակակից աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերի կիրառումը կարող է նպաստել մեծածավալ տվյալների համակցմանը, վերլուծությանը և տեսողական ներկայացմանը։ Առանձին նշանակություն է տրվում համաճարակաբանական տվյալների շարունակական հավաքագրմանը և մոնիթորինգին։ Հիվանդացության մակարդակի, տարածքային փոփոխությունների և սեզոնային օրինաչափությունների պարբերական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ժամանակին նկատել սովորական իրավիճակից շեղումները և գնահատել դրանց հնարավոր պատճառները։ Քննության են առնվում վաղ նախազգուշացման համակարգերի նշանակությունը և դրանց կապը լաբորատոր ախտորոշման, բժշկական հաստատությունների հաղորդումների ու տարածքային դիտարկումների հետ։ Կարևորվում է նաև հարևան տարածքներում համաճարակաբանական իրավիճակի վերաբերյալ հավաստի տեղեկատվության ստացումը, քանի որ վարակիչ հիվանդությունները չեն սահմանափակվում վարչական կամ պետական սահմաններով։ Տարածաշրջանային տեղեկատվության փոխանակումը կարող է նպաստել ռիսկերի ավելի վաղ գնահատմանը և կանխարգելիչ միջոցառումների համակարգմանը։ Ուսումնասիրվում են նաև կլիմայական և բնապահպանական փոփոխությունների հնարավոր ազդեցությունները։ Ջերմաստիճանի, տեղումների, ջրային ռեժիմի և բնական էկոհամակարգերի փոփոխությունները կարող են ազդել որոշ հիվանդությունների փոխանցողների և բնական պահոցների տարածման վրա՝ փոփոխելով համաճարակաբանական ռիսկերի աշխարհագրությունը։ Այս հանգամանքը կարևոր է երկարաժամկետ կանխատեսումների և առողջապահական պլանավորման համար։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում արտակարգ համաճարակային իրավիճակների կառավարմանը։ Քննության են առնվում պետական մարմինների, առողջապահական հաստատությունների, սահմանային ծառայությունների, անասնաբուժական կառույցների և տեղական ինքնակառավարման մարմինների համագործակցության սկզբունքները։ Արդյունավետ համակարգը ենթադրում է պարտականությունների հստակ բաշխում, տեղեկատվության արագ փոխանցում, մասնագետների պատրաստվածություն և համապատասխան նյութատեխնիկական կարողությունների առկայություն։ Սահմանների անվտանգության խնդիրը դիտարկվում է ոչ միայն որպես սահմանային անցակետերում իրականացվող վերահսկողություն, այլև որպես ավելի լայն համաճարակաբանական պաշտպանության համակարգ, որը ներառում է երկրի ներսում մշտադիտարկումը, լաբորատոր կարողությունները, հիվանդությունների վաղ հայտնաբերումը, հանրային առողջապահական արձագանքը և միջազգային համագործակցությունը։ Կարևորվում է նաև սննդամթերքի, կենդանական ծագման արտադրանքի և այլ կենսաբանական նյութերի տեղաշարժի նկատմամբ համապատասխան սանիտարական ու անասնաբուժական վերահսկողությունը՝ հանրային և կենդանիների առողջության պաշտպանության տեսանկյունից։ Քննության են առնվում համաճարակաբանական անվտանգության իրավական և կազմակերպական հիմքերը, միջազգային առողջապահական համագործակցության նշանակությունը և համապատասխան կառույցների միջև գործողությունների համաձայնեցման անհրաժեշտությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ժամանակակից տեխնոլոգիաների կիրառումը համաճարակաբանական հսկողության մեջ։ Թվային տվյալների բազաները, աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերը, վիճակագրական վերլուծությունը և տարածական մոդելավորումը հնարավորություն են տալիս ավելի արագ մշակել ստացվող տեղեկատվությունը և գնահատել հնարավոր ռիսկերը։ Միաժամանակ ընդգծվում է տվյալների որակի, համադրելիության և ժամանակին թարմացման կարևորությունը։ Հատուկ նշանակություն ունի կանխարգելման ռազմավարության մշակումը՝ հիմնված ռիսկերի աստիճանի վրա։ Բարձր ռիսկայնություն ունեցող տարածքների և բնակչության խմբերի առանձնացումը հնարավորություն է տալիս առողջապահական ռեսուրսները նպատակային ուղղել այնտեղ, որտեղ դրանց անհրաժեշտությունն առավել մեծ է։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է համաճարակաբանական գործընթացների տարածական օրինաչափությունների և դրանց վրա ազդող բնական ու հասարակական գործոնների համալիր ուսումնասիրությամբ, իսկ կիրառական նշանակությունը՝ սահմանամերձ և հարակից տարածքներից բխող առողջապահական ռիսկերի գնահատման, համաճարակաբանական հսկողության կատարելագործման և պետական սահմանների կենսաբանական անվտանգության ամրապնդման հնարավորություններով։ Նյութը կարող է օգտակար լինել համաճարակաբանության, հանրային առողջության, բժշկական աշխարհագրության, վարակիչ հիվանդությունների, անասնաբուժական համաճարակաբանության, աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերի և սահմանային անվտանգության ոլորտների հետազոտողների, մասնագետների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Биология

Աշխատանքը նվիրված է հակաուռուցքային միացությունների՝ ԴՆԹ-ի վրա ունեցած ազդեցության համեմատական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել տարբեր քիմիական բնույթի հակաուռուցքային նյութերի և ԴՆԹ-ի փոխազդեցության առանձնահատկությունները, պարզել դրանց ազդեցության մեխանիզմները և գնահատել, թե ինչպիսի մոլեկուլային փոփոխություններ կարող են առաջանալ գենետիկական նյութում։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են հակաուռուցքային միացությունների՝ ԴՆԹ-ի հետ կապվելու, դրա կառուցվածքը փոփոխելու, շղթաների ամբողջականությունը խախտելու կամ ԴՆԹ-ի վերարտադրության և տրանսկրիպցիայի գործընթացներին միջամտելու հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր միացությունների ազդեցության ուժգնության և բնույթի համեմատությանը, ինչպես նաև դրանց կառուցվածք-ակտիվություն փոխկապակցվածությանը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են կիրառվել կենսաքիմիական, կենսաֆիզիկական և մոլեկուլային մեթոդներ՝ ԴՆԹ-ի կառուցվածքային փոփոխությունները, կապման առանձնահատկությունները և վնասման աստիճանը գնահատելու համար։ Կարևորվում է նաև դեղանյութերի ազդեցության ընտրողականության խնդիրը, քանի որ հակաուռուցքային բուժման արդյունավետությունը մեծապես պայմանավորված է ուռուցքային բջիջների վրա ազդեցությունը առավելագույնի հասցնելու և առողջ բջիջների վնասումը հնարավորինս սահմանափակելու հնարավորությամբ։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել ԴՆԹ-ի վնասման և բջջային պատասխանների միջև կապը, ներառյալ վերականգնման մեխանիզմների ակտիվացումը, բջջային ցիկլի խանգարումը և ծրագրավորված բջջային մահվան գործընթացների խթանումը։ Տարբեր հակաուռուցքային միացությունների համեմատական գնահատումը հնարավորություն է տալիս առանձնացնելու առավել արտահայտված կենսաբանական ազդեցություն ունեցող նյութերը և պարզելու դրանց գործողության ընդհանուր ու տարբերակիչ մեխանիզմները։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կարևոր նշանակություն ունենալ նոր հակաուռուցքային միացությունների որոնման, արդեն հայտնի դեղանյութերի ազդեցության մեխանիզմների պարզաբանման և ավելի արդյունավետ բուժական ռազմավարությունների մշակման համար։ Աշխատանքը միավորում է քիմիայի, մոլեկուլային կենսաբանության և դեղաբանության մոտեցումները՝ նպաստելով հակաուռուցքային նյութերի և գենետիկական նյութի փոխազդեցության ավելի խոր ըմբռնմանը։

Психология

Վախերի և ֆոբիաների հոգեբանությունը ուսումնասիրում է մարդու վախի զգացման առաջացման մեխանիզմները, դրա հոգեբանական, կենսաբանական և սոցիալական պատճառները, ինչպես նաև այն ձևերը, որոնցով այդ զգացումները կարող են վերածվել կայուն և երբեմն խանգարող վիճակների։ Վախը բնական և ադապտիվ հուզական արձագանք է վտանգին կամ սպառնալիքին, որը օգնում է մարդուն պաշտպանվել և արագ արձագանքել վտանգավոր իրավիճակներում, մինչդեռ ֆոբիաները համարվում են վախի չափազանցված, իռացիոնալ և վերահսկման դժվար ենթակա ձևեր, որոնք հաճախ առաջանում են նույնիսկ իրական վտանգի բացակայության դեպքում։ Ֆոբիաները կարող են կապված լինել կոնկրետ առարկաների, կենդանիների, իրավիճակների կամ երևույթների հետ, օրինակ՝ բարձրությունից, փակ տարածքներից կամ սոցիալական շփումներից վախը։ ֆոբիա-ները ձևավորվում են տարբեր գործոնների ազդեցությամբ՝ ներառյալ գենետիկ նախատրամադրվածությունը, անցյալում ունեցած տրավմատիկ փորձառությունները, ուսուցման և պայմանավորվածության մեխանիզմները, ինչպես նաև շրջակա միջավայրի ազդեցությունները։ Հոգեբանության մեջ կարևոր դեր ունեն նաև ճանաչողական սխալ ընկալումները, երբ մարդը գերագնահատում է վտանգը և թերագնահատում սեփական դիմակայելու կարողությունները։ Վախերի և ֆոբիաների բուժման համար կիրառվում են տարբեր մոտեցումներ՝ ճանաչողական-վարքային թերապիա, աստիճանական ազդեցության մեթոդներ (exposure therapy), ինչպես նաև որոշ դեպքերում դեղորայքային բուժում, որոնք օգնում են նվազեցնել անհանգստության մակարդակը և վերականգնել մարդու բնականոն գործունեությունը։

История

Աշխատությունը նվիրված է բոշաների պատմական և ազգագրական ուսումնասիրությանը՝ ուշադրությունը կենտրոնացնելով նրանց ծագման, պատմական զարգացման, բնակության վայրերի, կենցաղի, մշակույթի, սոցիալական հարաբերությունների և ավանդական զբաղմունքների վրա։ Հետազոտության շրջանակում բոշաները դիտարկվում են որպես պատմականորեն ձևավորված սոցիալական և մշակութային համայնք, որի ինքնության ու կենսակերպի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել Հայաստանի և հարակից տարածաշրջանների բազմազան էթնոմշակութային միջավայրի մասին։ Աշխատանքում կարող են քննության առնվել համայնքի պատմական տեղաշարժերը, բնակավայրերի ձևավորումն ու տարածքային բաշխվածությունը, ինչպես նաև տեղական բնակչության հետ նրանց փոխհարաբերությունները։ Ազգագրական տեսանկյունից կարևոր տեղ են զբաղեցնում ընտանիքի և համայնքի կառուցվածքը, ամուսնական ու բարեկամական հարաբերությունները, կենցաղը, բնակարանային պայմանները, հագուստը, սննդակարգը, ավանդական արհեստներն ու զբաղմունքները։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել նաև հոգևոր և նյութական մշակույթի քննությունը՝ ժողովրդական սովորույթները, ծեսերը, հավատալիքները, բանահյուսությունը, երաժշտական և այլ մշակութային դրսևորումները։ Առանձին ուշադրության են արժանի լեզվական առանձնահատկությունները և ինքնության պահպանման կամ փոփոխության գործընթացները, քանի որ դրանք կարող են կարևոր տեղեկություններ հաղորդել համայնքի մշակութային զարգացման և տարբեր հասարակական միջավայրերի հետ փոխազդեցության մասին։ Պատմական և ազգագրական տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել ոչ միայն համայնքի անցյալը, այլև տարբեր ժամանակաշրջաններում տեղի ունեցած սոցիալական և մշակութային փոփոխությունները։ Աշխատությունը կարող է արժեքավոր լինել Հայաստանի ազգագրության, էթնոլոգիայի և պատմական ժողովրդագրության ուսումնասիրության համար, ինչպես նաև նպաստել քիչ ուսումնասիրված կամ հասարակության լայն շրջանակներում ոչ բավարար ներկայացված համայնքների մշակութային ժառանգության ճանաչմանը։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, ազգագրագետներին, մշակութաբաններին, սոցիոլոգներին, ժողովրդագրությամբ զբաղվող հետազոտողներին և տարածաշրջանի պատմամշակութային բազմազանությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։