Исследование и реализация сетевых почтовых систем компьютерной телефонии

Other Subjects

Այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ժամանակակից հասարակական շենքերի նախագծման և կառուցման մեջ կայուն ճարտարապետության սկզբունքների կիրառման հիմնախնդիրներին։ Ուսումնասիրության առանցքում կայունության գաղափարն է՝ որպես ճարտարապետական, բնապահպանական, սոցիալական և տնտեսական գործոնների փոխկապակցված համակարգ, որի նպատակն է ստեղծել արդյունավետ, հարմարավետ, անվտանգ և շրջակա միջավայրի վրա նվազագույն բացասական ազդեցություն ունեցող շենքեր։ Աշխատանքը հատկապես կարևոր է Հայաստանի պայմանների համար, քանի որ երկրի կլիմայական բազմազանությունը, սեյսմիկ ակտիվությունը, բնական ռեսուրսների սահմանափակությունը, էներգետիկ ծախսերը և քաղաքային միջավայրի արագ փոփոխությունները պահանջում են տեղական պայմաններին հարմարեցված ճարտարապետական լուծումներ։ Հետազոտության շրջանակում կայուն հասարակական շենքը դիտարկվում է ոչ միայն որպես էներգախնայող կառույց, այլ որպես ամբողջական համակարգ, որտեղ փոխկապակցված են շենքի տեղադրությունը, կողմնորոշումը, ծավալատարածական լուծումը, բնական լուսավորությունն ու օդափոխությունը, ջերմային հարմարավետությունը, էներգիայի սպառումը, շինանյութերի ընտրությունը, շահագործման արդյունավետությունը և շրջակա քաղաքային միջավայրի հետ փոխհարաբերությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե ինչպես կարող են ժամանակակից նախագծային սկզբունքները համադրվել Հայաստանի բնական և կլիմայական առանձնահատկությունների հետ։ Այս համատեքստում կարևոր են արևային ճառագայթման արդյունավետ օգտագործումը, ստվերարկումը, շենքերի ջերմամեկուսացումը, պասիվ ջեռուցման և հովացման հնարավորությունները, բնական օդափոխությունը, վերականգնվող էներգիայի աղբյուրների կիրառումը և ջրային ռեսուրսների խնայող օգտագործումը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև հասարակական շենքերի էներգաարդյունավետության բարձրացումը, քանի որ նման կառույցները հաճախ ունեն մեծ մակերեսներ, բարձր հաճախելիություն և զգալի էներգետիկ պահանջարկ։ Աշխատանքը փորձում է բացահայտել այն նախագծային և տեխնոլոգիական միջոցները, որոնց շնորհիվ հնարավոր է նվազեցնել շենքերի շահագործման ընթացքում էներգիայի սպառումը՝ միաժամանակ պահպանելով օգտագործողների համար անհրաժեշտ հարմարավետության մակարդակը։ Կայունության գաղափարը ներկայացվում է նաև շենքի կյանքի ամբողջական ցիկլի տեսանկյունից․ կարևոր են ոչ միայն նախագծման և կառուցման փուլերը, այլև կառույցի երկարաժամկետ շահագործումը, սպասարկումը, վերանորոգումը, հնարավոր վերափոխումը և վերջնական վերօգտագործումը։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ճարտարապետական լուծումները գնահատել ոչ միայն արտաքին տեսքի կամ սկզբնական արժեքի, այլև երկարաժամկետ արդյունավետության և ռեսուրսների օգտագործման տեսանկյունից։ Աշխատության մեջ դիտարկվում է նաև տեղական շինանյութերի և տեխնոլոգիաների կիրառման հարցը։ Հայաստանի համար տեղական նյութերի օգտագործումը կարող է ունենալ ինչպես տնտեսական, այնպես էլ բնապահպանական նշանակություն՝ նվազեցնելով փոխադրման հետ կապված ծախսերն ու ազդեցությունները և հնարավորություն տալով ճարտարապետական լուծումները կապել տարածաշրջանի նյութական և կառուցողական ավանդույթների հետ։ Միաժամանակ ժամանակակից տեխնոլոգիաների ներդրումը կարող է նպաստել շենքերի էներգաարդյունավետության, ֆունկցիոնալ ճկունության և շահագործման հուսալիության բարձրացմանը։ Ուսումնասիրության մեջ կայուն ճարտարապետությունը դիտարկվում է նաև քաղաքաշինական ավելի լայն համատեքստում։ Հասարակական շենքը մեկուսացված օբյեկտ չէ, և դրա կայունությունը կապված է տրանսպորտային հասանելիության, հետիոտնային կապերի, կանաչ տարածքների, հանրային բաց տարածքների, հարակից կառուցապատման և քաղաքային ենթակառուցվածքների հետ։ Հետևաբար շենքի ճիշտ տեղադրությունն ու քաղաքային միջավայրի հետ ներդաշնակ ինտեգրումը կարող են նույնքան կարևոր լինել, որքան շենքի տեխնիկական էներգաարդյունավետությունը։ Աշխատանքի գիտական նշանակությունն այն է, որ այն փորձում է Հայաստանի ժամանակակից հասարակական ճարտարապետության համար ձևակերպել կայունության գնահատման և կիրառման համապատասխան մոտեցումներ՝ հաշվի առնելով տեղական պայմանները։ Հետազոտության թեմատիկ ուղղությունը հաստատվում է նաև Հայաստանի ճարտարապետության և շինարարության ազգային համալսարանի գիտական հրապարակումներով, որտեղ քննարկվել են կայուն շենքի անհրաժեշտությունը Հայաստանում, ՀՀ-ում կայուն ճարտարապետության վերաբերյալ հետազոտությունների համեմատական վերլուծությունը և կայուն զարգացմանն առնչվող այլ խնդիրներ։ N NUACA +1 Ըստ պաշտոնական մատենագիտական տվյալների՝ աշխատանքը Էրիկ Գևորգի Վարդանյանի ճարտարապետության թեկնածուի գիտական աստիճանի հայցման ատենախոսության սեղմագիրն է՝ «Ճարտարապետություն» մասնագիտությամբ, հրատարակված Երևանում 2021 թվականին Հայաստանի ազգային ճարտարապետության և շինարարության համալսարանի կողմից։ H HESC Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը արժեքավոր է այն պատճառով, որ կայուն ճարտարապետության գաղափարը կապում է Հայաստանի հասարակական շենքերի իրական նախագծային խնդիրների հետ և փորձում է ցույց տալ, թե ինչպես կարելի է բնապահպանական արդյունավետությունը, էներգախնայողությունը, սոցիալական հարմարավետությունը, տնտեսական նպատակահարմարությունը և ճարտարապետական արտահայտչականությունը համատեղել մեկ ամբողջական նախագծային համակարգում։

Informatics

Աշխատությունը նվիրված է երաժշտական ստեղծագործությունների պաշտպանության համար ադապտիվ թվային ջրանշանավորման՝ ՑՎԶ (ЦВЗ) ալգորիթմների մշակմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ստեղծել այնպիսի մեթոդներ, որոնց միջոցով երաժշտական ստեղծագործության մեջ հնարավոր կլինի աննկատ կերպով ներդնել հեղինակային իրավունքը կամ ստեղծագործության նույնականացման համար նախատեսված տեղեկատվություն՝ միաժամանակ պահպանելով ձայնային նյութի ընկալվող որակը և ապահովելով ներդրված տվյալների բավարար կայունությունը։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են թվային ջրանշանավորման հիմնական սկզբունքները, երաժշտական ազդանշանի կառուցվածքային առանձնահատկությունները և այն գործոնները, որոնք կարող են ազդել ներդրված տեղեկատվության պահպանման ու հայտնաբերման վրա։ Ադապտիվ մոտեցման կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ ալգորիթմը կարող է հաշվի առնել ձայնային ազդանշանի տեղային բնութագրերը և տարբեր հատվածներում կիրառել ներդրման համապատասխան պարամետրեր՝ փոխզիջում գտնելով աննկատելիության, տեղեկատվական տարողունակության և կայունության միջև։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել ձայնային ազդանշանի ժամանակային և հաճախականային ներկայացումները, ազդանշանի էներգետիկ և սպեկտրային հատկությունները, ինչպես նաև թվային մշակման տարբեր մեթոդների ազդեցությունը ջրանշանի պահպանման վրա։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ալգորիթմների դիմակայունության գնահատմանը՝ սովորական ձայնային փոխակերպումների, օրինակ՝ սեղմման, ֆորմատի փոփոխության, ֆիլտրման, աղմուկի և այլ ազդանշանային փոփոխությունների պայմաններում։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել նաև ներդրված ջրանշանի հայտնաբերման հուսալիության, սխալների հավանականության և երաժշտական ստեղծագործության սկզբնական որակի պահպանման քանակական գնահատում։ Մշակվող մեթոդների համեմատական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տարբեր մոտեցումների առավելություններն ու սահմանափակումները և ընտրելու տվյալ կիրառության համար առավել արդյունավետ լուծումները։ Նման տեխնոլոգիաները կարող են կիրառվել երաժշտական բովանդակության հեղինակային իրավունքի պաշտպանության, ստեղծագործությունների ծագման հաստատման, թվային բովանդակության նույնականացման և տարածման վերահսկման համակարգերում։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են հետաքրքրություն ներկայացնել տեղեկատվական անվտանգության, թվային ազդանշանների մշակման, մուլտիմեդիա տեխնոլոգիաների, թվային հեղինակային իրավունքի պաշտպանության և համակարգչային գիտության ոլորտներում հետազոտություններ իրականացնող մասնագետների, ծրագրավորողների և ուսանողների համար։

Literature

Այս ժողովածուն ներկայացնում է հայ արձակի ամենանուրբ ու խորքային հեղինակներից մեկի ստեղծագործական աշխարհը, որտեղ պատմվածքներն առանձնանում են բնության մանրակրկիտ և գունեղ նկարագրություններով, մարդու ներքին ապրումների հոգեբանական խորությամբ և գյուղական կյանքի իրական, երբեմն նաև խորհրդանշական պատկերմամբ։ Հեղինակի լեզուն չափազանց պատկերավոր է ու մաքուր, հաճախ համադրված է պարզության և փիլիսոփայական մտածողության հետ, ինչը ընթերցողին թույլ է տալիս զգալ ոչ միայն իրադարձությունները, այլ նաև դրանց ներքին իմաստը։ Պատմվածքներում հաճախ հանդիպում են մարդկային ճակատագրերի նուրբ հակադրություններ, բնության ու մարդու փոխհարաբերության յուրահատուկ ընկալում, ինչպես նաև ժամանակի սոցիալական փոփոխությունների ազդեցությունը անհատի վրա։ Այս գործերը միաժամանակ և՛ գրական բարձր արժեք ունեն, և՛ մշակութային կարևորություն, քանի որ ներկայացնում են հայկական գյուղաշխարհի հոգեբանությունն ու կենցաղը՝ իր ամբողջությամբ ու իրականությամբ, ստեղծելով խոր զգայական և մտավոր ազդեցություն ընթերցողի վրա։

Religion

Այս աշխատությունը վերաբերում է քրիստոնեական եկեղեցական արարողություններից մեկի՝ մկրտության կատարման կարգին և դրա կրոնական նշանակությանը։ Վերնագրում առկա հասկացությունները մատնանշում են Ավետարանական եկեղեցու ծիսական ավանդույթների և մկրտության արարողության իրականացման հարցերի քննարկումը։ Քրիստոնեական հավատքի մեջ մկրտությունը կարևոր խորհուրդ է, որը կապվում է հավատքի ընդունման, հոգևոր նորոգման և եկեղեցական համայնքի կյանքին մասնակցելու հետ։ Դրա կատարման ձևը, ծիսական գործողությունների հերթականությունը և աստվածաբանական մեկնաբանությունը տարբեր քրիստոնեական ուղղություններում կարող են ունենալ առանձնահատկություններ, ուստի մկրտության կարգին նվիրված աշխատությունները կարևոր դեր են ունեցել դավանաբանական դիրքորոշումների ներկայացման և եկեղեցական գործելակերպի հստակեցման գործում։ Այս գրքույկը տեղավորվում է կրոնական-ծիսական գրականության այն շրջանակում, որն անդրադառնում է եկեղեցական արարողությունների իրականացման սկզբունքներին և դրանց հիմնավորմանը քրիստոնեական ուսմունքի տեսանկյունից։ Նման աշխատությունները կարող էին ծառայել հոգևորականներին, եկեղեցական համայնքների անդամներին և հավատացյալներին՝ պարզաբանելով ծեսի իմաստը, դրա հետ կապված կրոնական պատկերացումները և արարողության կազմակերպման հարցերը։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև 19-րդ դարի քրիստոնեական դավանաբանական հարաբերությունների ուսումնասիրության համար, երբ տարբեր եկեղեցական ուղղությունների ինքնության, ծիսական ավանդույթների և հավատքի մեկնաբանության շուրջ քննարկումները կարևոր տեղ էին զբաղեցնում կրոնական կյանքում։ Այն կարող է օգտակար լինել եկեղեցական պատմությամբ, քրիստոնեական ծիսագիտությամբ, աստվածաբանությամբ և հայերեն տպագիր կրոնական գրականության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողների համար՝ որպես մկրտության ծեսին առնչվող հարցերի լուսաբանման օրինակ։

Culture

Հրատարակությունը տեղեկատվական-մատենագիտական բնույթի ընթացիկ ցանկ է, որը համակարգված կերպով ներկայացնում է Հայկական ՍՍՀ-ում մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ լույս տեսած նոր գրականությունը։ Այն կազմվել է մասնագետներին, գիտաշխատողներին, դասախոսներին, ուսանողներին, գրադարանների աշխատակիցներին և այլ հետաքրքրված ընթերցողներին համապատասխան ոլորտների նոր հրատարակությունների մասին տեղեկություններ տրամադրելու նպատակով։ Ցանկում ընդգրկվում են մշակույթի, մշակութային շինարարության, մշակութային-լուսավորական աշխատանքի, թանգարանագիտության, պատմության և մշակույթի հուշարձանների պահպանության, արվեստի տարբեր ճյուղերի, գրադարանագիտության և մատենագիտության վերաբերյալ նյութեր։ Ներկայացվում են ինչպես հանրապետությունում հայերեն և ռուսերեն հրատարակված աշխատություններ, այնպես էլ Հայաստանի մշակույթին ու արվեստին վերաբերող՝ հանրապետությունից դուրս լույս տեսած համապատասխան հրապարակումներ։ Մատենագիտական նկարագրությունները դասակարգվում են թեմատիկ սկզբունքով, իսկ առանձին բաժիններում նյութերի համակարգված դասավորությունը հեշտացնում է անհրաժեշտ աղբյուրների որոնումն ու ընտրությունը։ Հրատարակությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու տվյալ ժամանակաշրջանի մշակութային և արվեստագիտական գրականության համալրմանը, ուսումնասիրելու հրատարակչական գործունեության հիմնական ուղղությունները և բացահայտելու մասնագիտական հետաքրքրությունների շրջանակը։ Այն միաժամանակ տեղեկատվական և փաստագրական արժեք ունի՝ պահպանելով տվյալ ժամանակաշրջանի մշակույթի ու արվեստի վերաբերյալ հրատարակված նյութերի մատենագիտական պատկերը։ Տեղեկատուն կարող է օգտակար լինել մատենագետների, գրադարանավարների, մշակութաբանների, արվեստաբանների, պատմաբանների, գիտաշխատողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

History

Հրատարակությունը ներկայացնում է Կովկասի հայկական բարեգործական ընկերության ենթակայության կամ դրա կազմում գործող հաստատությունների և կազմակերպական կառույցների գործունեության վերաբերյալ հաշվետվություն՝ արժեքավոր տեղեկություններ հաղորդելով տվյալ ժամանակաշրջանի հայկական հասարակական ու բարեգործական կյանքի մասին։ Փաստաթուղթը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու բարեգործական գործունեության կազմակերպման ձևերը, դրա հիմնական ուղղությունները, ֆինանսական և վարչական մեխանիզմները, ինչպես նաև հասարակության տարբեր խմբերի նկատմամբ իրականացվող աջակցության բնույթը։ Հաշվետվության մեջ արտացոլվում են կազմակերպությունների կատարած աշխատանքները, նրանց առջև դրված խնդիրները, իրականացված ծրագրերն ու միջոցառումները և դրանց արդյունքները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունեն սոցիալական օգնության, կրթական աջակցության, խնամքի և համայնքային կարիքների բավարարմանն ուղղված նախաձեռնությունների մասին տեղեկությունները, որոնք պատկերացում են տալիս հայկական բարեգործական կառույցների հասարակական դերակատարության մասին։ Նյութը արժեքավոր է նաև կազմակերպությունների ֆինանսական գործունեության ուսումնասիրության համար, քանի որ հաշվետու փաստաթղթերը սովորաբար հնարավորություն են տալիս հետևելու միջոցների ձևավորման, բաշխման և օգտագործման սկզբունքներին։ Փաստաթուղթը միաժամանակ արտացոլում է այն ժամանակաշրջանի հասարակական ինքնակազմակերպման մակարդակը, երբ բարեգործական ընկերությունները կարևոր դեր էին ստանձնում համայնքի սոցիալական խնդիրների լուծման, փոխօգնության մշակույթի զարգացման և հանրային նախաձեռնությունների համակարգման գործում։ Հրատարակության պատմական նշանակությունը պայմանավորված է նաև նրանով, որ այն կարող է տեղեկություններ պահպանել տվյալ ժամանակաշրջանի սոցիալական պայմանների, կարիքավոր բնակչության խնդիրների և հայկական համայնքային կառույցների գործունեության ծավալների վերաբերյալ։ Որպես սկզբնաղբյուր՝ այն կարող է օգտագործվել հայկական բարեգործության, հասարակական կազմակերպությունների պատմության, համայնքային ինքնակազմակերպման և սոցիալական աջակցության համակարգերի ուսումնասիրության ժամանակ։ Նյութը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, հայագետներին, սոցիալական պատմության և հասարակական մտքի հետազոտողներին, արխիվագետներին, մշակութաբաններին, ինչպես նաև Կովկասի հայ համայնքների պատմությամբ և բարեգործական շարժմամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։