Исследование процессов управления дыхательной системы организма человека

Религия

Աշխատությունը քրիստոնեական սուրբ գրքի թուրքերեն թարգմանություն է՝ կատարված հունարեն բնագրից։ Այն ներկայացնում է Նոր Կտակարանի ավետարանական ուսմունքը՝ Հիսուս Քրիստոսի կյանքի, քարոզչության, առակների, հրաշքների, աշակերտների հետ հարաբերությունների, խաչելության և հարության մասին պատմություններով։ Ավետարանական նյութը կարևոր տեղ է զբաղեցնում քրիստոնեական հավատքի, բարոյական ուսմունքի և եկեղեցական ավանդույթի մեջ՝ ընթերցողին ծանոթացնելով սիրո, ներողամտության, գթասրտության, հավատքի և հոգևոր պատասխանատվության գաղափարներին։ Հունարեն բնագրից թարգմանված լինելը կարևոր նշանակություն ունի թարգմանական և աստվածաշնչագիտական ուսումնասիրությունների համար, քանի որ հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու սուրբ գրքի փոխանցումը մեկ լեզվից մյուսը և դրա տարածումը տարբեր լեզվական համայնքներում։ Հրատարակությունը նաև արժեքավոր է Օսմանյան կայսրության բազմալեզու կրոնական գրականության պատմության տեսանկյունից։ Այն կարող է ծառայել որպես սկզբնաղբյուր՝ ուսումնասիրելու թուրքերենով քրիստոնեական գրականության տարածումը, Աստվածաշնչի թարգմանական ավանդույթները և կրոնական տեքստերի ընթերցման մշակույթը։ Միաժամանակ, առանց գրքի ամբողջական տիտղոսաթերթի և բովանդակության ստուգման հնարավոր չէ հստակ որոշել՝ հրատարակությունն ընդգրկում է Նոր Կտակարանի ամբողջական տեքստը, միայն չորս Ավետարանները, թե դրանցից որևէ առանձին հատված։

Медицина

Այս կլինիկա-փորձարարական ուսումնասիրությունը նվիրված է իդիոպաթիկ դիլատացիոն կարդիոմիոպաթիայի պայմաններում սրտամկանի ռեմոդելավորման մեխանիզմների հետազոտությանը և այդ գործընթացում պրոբորբոքային ցիտոկինների ու աճի հորմոնների դերի բացահայտմանը։ Աշխատության հիմքում սրտամկանի կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ փոփոխությունների ուսումնասիրությունն է, որոնք զարգանում են հիվանդության ընթացքում և կարող են հանգեցնել սրտի խոռոչների լայնացման, կծկողականության նվազման և սրտային անբավարարության խորացման։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում է իմունային և հորմոնային կարգավորման համակարգերի փոխազդեցությունը սրտամկանի վերակառուցման գործընթացում՝ ուշադրություն դարձնելով բորբոքային միջնորդների ազդեցությանը սրտի հյուսվածքի բջջային և կառուցվածքային փոփոխությունների վրա։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում պրոբորբոքային ցիտոկիններին, որոնք մասնակցում են բորբոքային պատասխանի ձևավորմանը և կարող են ազդել կարդիոմիոցիտների, միջբջջային նյութի, անոթային համակարգի և սրտամկանի մեխանիկական հատկությունների վրա։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում է աճի հորմոնների և դրանց հետ կապված կարգավորիչ մեխանիզմների հնարավոր մասնակցությունը սրտամկանի կառուցվածքի ու ֆունկցիայի փոփոխություններին։ Կլինիկական հատվածում կարող են գնահատվել հիվանդների սրտի կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ վիճակը, հիվանդության ընթացքի առանձնահատկությունները, սրտային անբավարարության արտահայտվածությունը և կենսաքիմիական կամ իմունաբանական ցուցանիշների փոփոխությունները։ Փորձարարական հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս առավել մանրամասն ուսումնասիրելու այն բջջային և մոլեկուլային մեխանիզմները, որոնք դժվար է անմիջականորեն բացահայտել միայն կլինիկական դիտարկումների միջոցով։ Կլինիկական և փորձարարական տվյալների համադրումը կարող է օգնել պարզելու ցիտոկինային և հորմոնային գործոնների միջև փոխկապակցվածությունը և դրանց նշանակությունը սրտամկանի ռեմոդելավորման տարբեր փուլերում։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է նաև այնպիսի կենսաբանական ցուցանիշների հայտնաբերումը, որոնք կարող են կապված լինել հիվանդության ծանրության, առաջընթացի կամ կանխատեսման հետ։ Աշխատությունը կարող է նպաստել դիլատացիոն կարդիոմիոպաթիայի պաթոգենեզի ավելի խոր ըմբռնմանը և հիվանդության բուժման ու կանխարգելման նոր թիրախների որոնմանը։ Ստացված արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ սրտային անբավարարության զարգացման մեխանիզմների ուսումնասիրության, հիվանդության ընթացքի գնահատման և անհատականացված բուժական մոտեցումների կատարելագործման համար։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել սրտաբաններին, պաթոֆիզիոլոգներին, իմունոլոգներին, էնդոկրինոլոգներին, կենսաբժշկական հետազոտողներին, կլինիկական մասնագետներին և բժշկական բուհերի ուսանողներին։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի և Վրաստանի միջև տնտեսական համագործակցության զարգացման հեռանկարների ուսումնասիրությանը՝ երկկողմ տնտեսական կապերը դիտարկելով Հարավային Կովկասի տարածաշրջանային տնտեսական գործընթացների և միջազգային տնտեսական հարաբերությունների համատեքստում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել երկու երկրների միջև տնտեսական փոխգործակցության առկա մակարդակը, դրա զարգացման հիմնական ուղղությունները, առկա խնդիրներն ու սահմանափակումները և հետագա ընդլայնման հնարավորությունները։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում են Հայաստանի և Վրաստանի տնտեսությունների առանձնահատկությունները, աշխարհագրական դիրքը, տնտեսական ներուժը և միմյանց նկատմամբ ունեցած փոխլրացնող հնարավորությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում արտաքին առևտրին, ապրանքաշրջանառության դինամիկային, արտահանման և ներմուծման կառուցվածքին, առևտրային կապերի զարգացմանը և փոխադարձ տնտեսական կախվածության մակարդակին։ Հայաստանի և Վրաստանի տնտեսական հարաբերությունների կարևոր բաղադրիչներից է տրանսպորտային և տարանցիկ համագործակցությունը, քանի որ Վրաստանի տարածքով Հայաստանի համար ապահովվում է կապ Սև ծովի նավահանգիստների և միջազգային շուկաների հետ։ Այդ պատճառով աշխատանքում էական տեղ է հատկացվում ճանապարհային և երկաթուղային հաղորդակցություններին, բեռնափոխադրումներին, լոգիստիկ համակարգերի զարգացմանը, սահմանային անցակետերի արդյունավետությանը և տարածաշրջանային տրանսպորտային միջանցքների օգտագործման հնարավորություններին։ Առանձին ուղղություն է էներգետիկ համագործակցությունը, որի շրջանակում ուսումնասիրվում են էլեկտրաէներգիայի փոխանակման, էներգետիկ ենթակառուցվածքների զարգացման և տարածաշրջանային էներգետիկ ծրագրերի իրականացման հնարավորությունները։ Կարևորվում է նաև ներդրումային համագործակցությունը՝ Հայաստանի և Վրաստանի տնտեսություններում փոխադարձ ներդրումների, համատեղ ձեռնարկությունների ստեղծման և երկարաժամկետ ներդրումային ծրագրերի իրականացման տեսանկյունից։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում են այն ոլորտները, որտեղ երկու երկրների տնտեսական ներուժը կարող է փոխլրացվել՝ նպաստելով համատեղ արտադրության, ծառայությունների մատուցման և նոր շուկաների յուրացման հնարավորությունների ընդլայնմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում զբոսաշրջության զարգացմանը, քանի որ երկու երկրների աշխարհագրական մոտիկությունը, պատմամշակութային կապերը և բնական ռեսուրսները ստեղծում են փոխադարձ զբոսաշրջային հոսքերի ավելացման և համատեղ զբոսաշրջային ծրագրերի իրականացման բարենպաստ պայմաններ։ Ուսումնասիրվում են նաև գյուղատնտեսության, սննդի արդյունաբերության, առևտրի, ծառայությունների և փոքր ու միջին ձեռնարկատիրության ոլորտներում համագործակցության հնարավորությունները։ Հեռանկարային ուղղություններից է բարձր տեխնոլոգիաների և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ոլորտը, որտեղ համագործակցության խորացումը կարող է նպաստել նորարարական ծրագրերի, թվային ծառայությունների և բարձր ավելացված արժեք ունեցող արտադրանքի զարգացմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարևորվում է նաև մաքսային և սահմանային ընթացակարգերի կատարելագործումը, քանի որ ապրանքների և ծառայությունների տեղաշարժի վարչական խոչընդոտների նվազեցումը կարող է նպաստել առևտրաշրջանառության աճին և գործարար կապերի ակտիվացմանը։ Աշխատությունը դիտարկում է տնտեսական համագործակցության զարգացման վրա ազդող ինչպես ներքին, այնպես էլ արտաքին գործոնները՝ ներառյալ տարածաշրջանային քաղաքական և տնտեսական իրավիճակը, միջազգային շուկաների փոփոխությունները, ենթակառուցվածքների վիճակը, ներդրումային միջավայրը և տնտեսական քաղաքականության առանձնահատկությունները։ Առանձին նշանակություն է տրվում տարածաշրջանային խաղաղության և կայունության գործոնին, քանի որ կանխատեսելի և անվտանգ միջավայրը կարևոր պայման է երկարաժամկետ ներդրումների, տարանցիկ առևտրի և խոշոր ենթակառուցվածքային ծրագրերի իրականացման համար։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են բացահայտվել համագործակցության հիմնական խոչընդոտները՝ շուկաների սահմանափակ ծավալը, տրանսպորտային ծախսերը, ենթակառուցվածքային որոշ խնդիրներ, արտաքին շուկաների անկայունությունը, վարչական ընթացակարգերը և տարածաշրջանային աշխարհաքաղաքական ռիսկերը։ Միաժամանակ գնահատվում են տնտեսական կապերի ընդլայնման հնարավորությունները՝ առևտրի դիվերսիֆիկացման, նոր ներդրումների ներգրավման, տարանցիկ ներուժի արդյունավետ օգտագործման, զբոսաշրջության զարգացման, էներգետիկ փոխգործակցության և տեխնոլոգիական համագործակցության միջոցով։ Աշխատության գործնական նշանակությունն այն է, որ դրա արդյունքները կարող են կիրառվել Հայաստանի և Վրաստանի տնտեսական քաղաքականության կատարելագործման, երկկողմ առևտրատնտեսական կապերի ընդլայնման, ներդրումային ծրագրերի մշակման և համատեղ տնտեսական նախաձեռնությունների առաջնահերթությունների որոշման գործընթացներում։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետներին, միջազգային տնտեսական հարաբերությունների մասնագետներին, պետական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչներին, գործարարներին, ներդրումային ոլորտի մասնագետներին, ինչպես նաև տարածաշրջանային տնտեսական համագործակցության խնդիրներով զբաղվող հետազոտողներին և ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը Հայաստանի և Վրաստանի տնտեսական հարաբերությունները ներկայացնում է որպես փոխշահավետ և բազմաոլորտ համագործակցության զարգացման կարևոր ուղղություն՝ ընդգծելով արտաքին առևտրի, ներդրումների, տրանսպորտի, էներգետիկայի, զբոսաշրջության, գյուղատնտեսության և բարձր տեխնոլոգիաների ոլորտներում առկա ներուժի առավել արդյունավետ օգտագործման անհրաժեշտությունը և այդ համագործակցության նշանակությունը տարածաշրջանային տնտեսական կապերի խորացման համար։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության մոլիբդենային խտանյութերի վերամշակման տեխնոլոգիական գործընթացների մշակման և կատարելագործման հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով հումքի որակի, հանքաքարի կազմի և վերամշակման արդյունավետության փոխկապակցվածությունը։ Վերլուծվում են մոլիբդենի ստացման հիմնական հիդրոմետալուրգիական և պիրոմետալուրգիական մեթոդները, դրանց տեխնոլոգիական առանձնահատկությունները, էներգաարդյունավետությունը և շրջակա միջավայրի վրա ազդեցությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում խտանյութերի մաքրության բարձրացման, կեղտային խառնուրդների հեռացման և վերջնական արտադրանքի որակի ապահովման տեխնոլոգիական լուծումներին։ Ուսումնասիրությունը նաև քննարկում է տեղական հանքավայրերի հումքային բազայի առանձնահատկությունները, տեխնոլոգիական շղթայի օպտիմալացման հնարավորությունները և միջազգային փորձի կիրառելիությունը ՀՀ մետալուրգիական արդյունաբերությունում։ Աշխատությունը ներկայացնում է գործնական առաջարկություններ, որոնք կարող են նպաստել մոլիբդենային արտադրության արդյունավետության բարձրացմանը և արդյունաբերության մրցունակ զարգացմանը։

Религия

Ստեղծագործությունը հոգևոր և բարոյախոսական ուղղվածության երկ է, որի գաղափարական առանցքը մարդու ներաշխարհի լուսավորության, հոգևոր կատարելագործման և բարոյական արժեքների պահպանման խնդիրներն են։ Վերնագրում օգտագործված ճրագի խորհրդանիշը քրիստոնեական և ընդհանրապես հոգևոր գրականության մեջ ունի խոր իմաստային նշանակություն՝ մարմնավորելով լույսը, ճշմարտությունը, իմաստությունը, հավատը և մարդու հոգևոր ճանապարհը լուսավորող աստվածային առաջնորդությունը։ Այս խորհրդանշական պատկերով արտահայտվում է այն գաղափարը, որ մարդու հոգին մշտապես կարիք ունի հոգևոր սնուցման, բարոյական ուղղորդման և ճշմարտության գիտակցման, որպեսզի կարողանա դիմակայել կյանքի փորձություններին, մեղքի գայթակղություններին և բարոյական մոլորություններին։ Ստեղծագործության թեմատիկ շրջանակը կապված է քրիստոնեական աշխարհայացքի հիմնարար արժեքների հետ՝ հավատ, հույս, սեր, խոնարհություն, գթասրտություն, ներողամտություն, ազնվություն և առաքինություն։ Այս արժեքները դիտարկվում են որպես մարդու ներքին կյանքի կազմակերպման և հասարակության մեջ արժանապատիվ վարք դրսևորելու անհրաժեշտ պայմաններ։ Հոգևոր լույսի գաղափարը ենթադրում է նաև ինքնաճանաչման և ինքնաքննության կարևորություն. մարդը պետք է կարողանա ճանաչել սեփական թերությունները, գիտակցել իր արարքների հետևանքները և ձգտել բարոյական կատարելագործման։ Այդ ճանապարհին առանձնահատուկ դեր է վերապահվում հավատքին և աստվածային ճշմարտության ընկալմանը, որոնք օգնում են մարդուն տարբերակել բարին չարից, ճիշտը՝ սխալից, և իր կյանքը կառուցել հոգևոր սկզբունքների հիման վրա։ Երկի գաղափարական ուղղվածության կարևոր բաղադրիչներից է արտաքին և ներքին կյանքի հակադրությունը։ Արտաքին հաջողությունները, նյութական ձեռքբերումներն ու աշխարհիկ փառքը ներկայացվում են որպես անցողիկ արժեքներ, մինչդեռ հոգևոր մաքրությունը, խիղճը, բարությունը և առաքինի վարքը դիտարկվում են որպես մարդու իրական արժեքը բնորոշող հատկանիշներ։ Այս մոտեցմամբ ընդգծվում է, որ հոգևոր զարգացումը պահանջում է ոչ միայն կրոնական ճշմարտությունների իմացություն, այլև դրանց գործնական իրականացում առօրյա կյանքում՝ մարդկանց նկատմամբ սիրո, արդարության, համբերության և պատասխանատվության դրսևորման միջոցով։ Ստեղծագործության մեջ ճրագի պատկերը կարող է ընկալվել նաև որպես կրթության և լուսավորության խորհրդանիշ, քանի որ գիտելիքն ու իմաստությունը, զուգակցվելով բարոյական դաստիարակության հետ, նպաստում են մարդու մտավոր և հոգևոր հասունացմանը։ Այս առումով երկի թեմատիկ նշանակությունը դուրս է գալիս զուտ կրոնական խրատաբանության շրջանակներից և առնչվում է մարդու ամբողջական ձևավորման խնդրին։ Գրական տեսանկյունից ստեղծագործությունը հարում է քրիստոնեական խորհրդանշական և բարոյախոսական գրականության ավանդույթին, որտեղ պատկերավոր արտահայտությունները, հոգևոր հակադրությունները և առաքինությունների գաղափարական շեշտադրումները ծառայում են ընթերցողի ներաշխարհի վրա ներգործելուն։ Ճրագի և լույսի խորհրդանիշները հնարավորություն են տալիս վերացական աստվածաբանական ու բարոյական գաղափարները ներկայացնելու ընկալելի պատկերների միջոցով՝ ընթերցանությունը դարձնելով ոչ միայն ճանաչողական, այլև խորհրդածական ու դաստիարակչական փորձառություն։ Պատմական և մշակութային առումով աշխատությունը կարևոր է տասնիններորդ դարի հայերեն հոգևոր գրականության և կրոնական լուսավորության ավանդույթների ուսումնասիրության համար։ Այդ ժամանակաշրջանում հայ տպագիր գրականությունը կարևոր դեր էր կատարում քրիստոնեական գիտելիքների տարածման, բարոյական դաստիարակության ամրապնդման և ազգային հոգևոր ինքնության պահպանման գործում։ Զմյուռնիան հայ մշակութային և տպագրական կյանքի նշանակալի կենտրոններից էր, և այնտեղ հրատարակված հայերեն հոգևոր գրքերը նպաստում էին կրոնական ու կրթական գաղափարների տարածմանը տարբեր ընթերցողական շրջանակներում։ Ստեղծագործությունը արժեքավոր է հայ հոգևոր գրականության պատմությամբ, քրիստոնեական բարոյագիտությամբ, կրոնական խորհրդանշաններով և տասնիններորդ դարի հայ լուսավորական մշակույթով հետաքրքրվող մասնագետների ու ընթերցողների համար։ Այն կարող է ծառայել որպես նյութ՝ ուսումնասիրելու հոգևոր լուսավորության գաղափարի արտահայտման ձևերը հայ գրականության մեջ, ինչպես նաև հավատքի, գիտելիքի և բարոյական կատարելագործման փոխկապակցվածության վերաբերյալ ժամանակաշրջանի պատկերացումները։ Իր խորհրդանշական վերնագրով և հոգևոր ուղղվածությամբ երկը հիշեցնում է ներքին լույսի պահպանման, խղճի ձայնին հետևելու և առաքինի կյանքի ձգտելու կարևորության մասին՝ ներկայացնելով հոգևոր արժեքները որպես մարդու անձնական և հասարակական գոյության հիմնարար ուղենիշներ։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է թվային և միկրոէլեկտրոնային համակարգերի մուտք/ելք հանգույցների արագագործության բարձրացման միջոցների մշակմանը՝ կենտրոնանալով տվյալների փոխանցման ժամանակային բնութագրերի, սխեմատեխնիկական կառուցվածքների և ինտեգրալ սխեմաների աշխատանքային արդյունավետության կատարելագործման վրա։ Հետազոտության առանցքում մուտքային և ելքային ազդանշանների մշակման ընթացքում առաջացող ուշացումների նվազեցումն է, քանի որ ժամանակակից էլեկտրոնային համակարգերում ընդհանուր արագագործությունը հաճախ կախված է ոչ միայն հիմնական հաշվարկային բլոկներից, այլև արտաքին սարքերի ու ներքին ֆունկցիոնալ հանգույցների միջև տվյալների փոխանակումն ապահովող ինտերֆեյսներից։ Քննվում են ազդանշանների տարածման ուշացումները, բեռնվածության ազդեցությունը, անցումային գործընթացները և մուտք/ելք շղթաների տարբեր տարրերի փոխազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն սխեմատեխնիկական լուծումներին, որոնք հնարավորություն են տալիս կրճատել ազդանշանի փոխանցման ժամանակը՝ միաժամանակ պահպանելով տրամաբանական մակարդակների հուսալի տարբերակումը և համակարգի աշխատանքի կայունությունը։ Ուսումնասիրվում են ելքային բուֆերների, մուտքային ընդունիչների, կառավարման շղթաների և դրանց հետ կապված օժանդակ տարրերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում արագագործության և էներգասպառման միջև փոխզիջման խնդրին, քանի որ աշխատանքի հաճախականության և ազդանշանների փոփոխման արագության մեծացումը կարող է ուղեկցվել էներգետիկ կորուստների աճով և ջերմային ռեժիմի բարդացմամբ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել սխեմաների մաթեմատիկական և համակարգչային մոդելավորման մեթոդներ՝ տարբեր կառուցվածքային տարբերակների ժամանակային պարամետրերը գնահատելու և առավել արդյունավետ լուծումներ ընտրելու նպատակով։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում պարազիտային դիմադրությունների և ունակությունների ազդեցությանը, որոնք ինտեգրալ կառուցվածքներում կարող են զգալի դեր ունենալ ազդանշանների տարածման արագության սահմանափակման գործում։ Քննվում են նաև տեխնոլոգիական պարամետրերի փոփոխությունների ազդեցությունը հանգույցների աշխատանքի վրա՝ նպատակ ունենալով ապահովել նախագծված համակարգի կայուն բնութագրերը տարբեր աշխատանքային պայմաններում։ Արագագործության բարձրացումը դիտարկվում է որպես բազմագործոն խնդիր, որը պահանջում է սխեմատեխնիկական, կառուցվածքային և տեխնոլոգիական պարամետրերի համատեղ օպտիմալացում։ Մշակվող մոտեցումները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ ինտեգրալ սխեմաների, թվային կառավարման համակարգերի և բարձր արագությամբ տվյալների փոխանակման էլեկտրոնային սարքերի նախագծման համար։ Աշխատությունն ընդհանուր առմամբ նպաստում է միկրոէլեկտրոնային համակարգերի մուտք/ելք ինտերֆեյսների նախագծման մեթոդների զարգացմանը՝ ուղղված տվյալների փոխանցման ուշացումների նվազեցմանը, համակարգի թողունակության բարձրացմանը և աշխատանքի հուսալիության պահպանմանը։