Исследование сульфонов и их растворов квантовохимическими и ИК спектроскопическими методами

История

Սույն աշխատությունը նվիրված է քրիստոնեական աշխարհի կարևորագույն հոգևոր կենտրոններից մեկի՝ Երուսաղեմի պատմությանը, ինչպես նաև այն սրբավայրերի նկարագրությանն ու պատմական նշանակությանը, որոնք կապված են մեր Տեր Հիսուս Քրիստոսի երկրային կյանքի, քարոզչության, չարչարանքների, խաչելության և հարության հետ։ Այն ներկայացնում է Երուսաղեմը ոչ միայն որպես պատմական և աշխարհագրական քաղաք, այլև որպես քրիստոնեական հավատքի, աստվածաշնչյան հիշողության և հոգևոր ժառանգության բացառիկ կենտրոն։ Աշխատության հիմնական թեմատիկ առանցքը սուրբ քաղաքի պատմությունն է, նրա կրոնական նշանակությունը և այն վայրերի հիշատակությունը, որոնք քրիստոնեական ավանդության մեջ հայտնի են որպես Տիրոջ տնօրինական սրբավայրեր։ Քրիստոնեական ընկալմամբ Երուսաղեմը առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցնում փրկագործության պատմության մեջ, քանի որ այստեղ են տեղի ունեցել Ավետարանի կարևորագույն իրադարձությունները՝ կապված Հիսուս Քրիստոսի վերջին օրերի, խաչելության, թաղման և հարության հետ։ Հետևաբար քաղաքի պատմության ներկայացումը միաժամանակ դառնում է քրիստոնեական հավատի հիմնարար իրադարձությունների, դրանց հետ կապված սրբազան վայրերի և եկեղեցական հիշողության ուսումնասիրություն։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է Երուսաղեմի սրբավայրերի ճանաչումը՝ որպես հավատացյալների հոգևոր կյանքի, աղոթքի և ուխտագնացության նշանակալի կենտրոնների։ Տիրոջ տնօրինական վայրերը քրիստոնեական ավանդության մեջ ընկալվում են որպես այն տարածքները, որտեղ տեղի են ունեցել մարդկության փրկության համար վճռորոշ նշանակություն ունեցող իրադարձությունները։ Դրանց հիշատակությունը սերունդներին փոխանցում է Ավետարանի պատմական հիշողությունը և հնարավորություն տալիս հավատացյալին ավելի խորությամբ ընկալելու Քրիստոսի երկրային առաքելության խորհուրդը։ Երուսաղեմի սրբավայրերի նկատմամբ քրիստոնյաների վերաբերմունքը դարերի ընթացքում ձևավորել է ուխտագնացության հարուստ ավանդույթ, որի շրջանակում սուրբ քաղաք այցելելը դիտվել է որպես հոգևոր վերանորոգման, հավատքի ամրապնդման և աստվածաշնչյան իրադարձությունների հետ խորհրդանշական հաղորդակցության միջոց։ Գրքի գաղափարական նշանակությունը պայմանավորված է պատմական հիշողության և կրոնական հավատքի փոխկապակցված ներկայացմամբ։ Այն ընթերցողին ուղղորդում է ճանաչելու քրիստոնեության սրբազան աշխարհագրությունը, հասկանալու Երուսաղեմի առանձնահատուկ դիրքը քրիստոնեական քաղաքակրթության մեջ և գնահատելու այն վայրերի նշանակությունը, որոնք դարեր շարունակ պահպանել են իրենց հոգևոր հեղինակությունը։ Աշխատության մեջ արտահայտված աշխարհայացքային առանցքը սրբավայրերի նկատմամբ ակնածանքն է, քրիստոնեական ավանդության պահպանումը և հավատացյալ սերունդների միջև հոգևոր ժառանգության շարունակական փոխանցումը։ Պատմական և կրոնագիտական տեսանկյունից Երուսաղեմը բազմաշերտ նշանակություն ունեցող քաղաք է։ Այն սուրբ է ոչ միայն քրիստոնյաների, այլև հուդայականության և իսլամի հետևորդների համար, սակայն քրիստոնեական ինքնության մեջ նրա բացառիկ դերը պայմանավորված է հատկապես Հիսուս Քրիստոսի կյանքի վերջին իրադարձությունների հետ ունեցած կապով։ Քաղաքի պատմական տարածքում ձևավորված սրբավայրերը դարձել են քրիստոնեական աշխարհի ամենակարևոր ուխտատեղիներից մի քանիսը՝ պահպանելով դարավոր պաշտամունքային, ճարտարապետական և մշակութային ավանդույթներ։ Այս առումով աշխատությունը կարևոր է նաև սուրբ աշխարհագրության ուսումնասիրության համար, քանի որ ներկայացնում է այն հոգևոր տարածքը, որտեղ պատմությունն ու կրոնական ավանդությունը միահյուսվում են։ Գրքի գրական և ճանաչողական առանձնահատկությունը պայմանավորված է պատմական տեղեկությունների ու կրոնական բովանդակության համադրությամբ։ Նման բնույթի երկերին հատուկ է սրբավայրերի նկատմամբ ակնածալից վերաբերմունքը, պատմական իրադարձությունների աստվածաշնչյան մեկնաբանությունը և ընթերցողին հոգևոր գիտելիքներ փոխանցելու նպատակը։ Ներկայացման այս եղանակը կրոնական պատմագրությանը հաղորդում է միաժամանակ ճանաչողական, դաստիարակչական և նվիրական բնույթ։ Աշխատությունը կարող էր ծառայել որպես Երուսաղեմի և քրիստոնեական սրբավայրերի մասին գիտելիքների տարածման միջոց՝ հատկապես այն ընթերցողների համար, որոնք հնարավորություն չունեին անձամբ այցելելու սուրբ քաղաք և ծանոթանալու նրա պատմական ու կրոնական հուշարձաններին։ Հայ իրականության մեջ Երուսաղեմի նկատմամբ հետաքրքրությունն ունի խոր պատմական արմատներ։ Հայ ժողովուրդը դարեր շարունակ սերտ կապեր է պահպանել սուրբ քաղաքի հետ՝ ունենալով այնտեղ հոգևոր ներկայություն, եկեղեցական կառույցներ և ուխտագնացության ավանդույթներ։ Երուսաղեմի հայկական պատրիարքությունը, հայկական թաղամասը և Սուրբ Հարության տաճարում հայոց եկեղեցու պատմական ներկայությունը վկայում են հայերի նշանակալի մասնակցության մասին քաղաքի քրիստոնեական կյանքին։ Հայ ուխտավորների համար Երուսաղեմը եղել է ոչ միայն աստվածաշնչյան հիշատակությունների աշխարհագրական միջավայրը, այլև ազգային-եկեղեցական ինքնության կարևոր բաղադրիչ։ Հետևաբար նման աշխատությունների հրատարակությունն ու տարածումը նպաստել են հայ ընթերցողի հոգևոր կապի ամրապնդմանը Երուսաղեմի և քրիստոնեական սրբավայրերի հետ։ Պատմամշակութային առումով հրատարակությունը կարևոր տեղ ունի նաև Կոստանդնուպոլսի հայկական գրահրատարակչության պատմության մեջ։ Մայր Դպրատան տպարանում լույս տեսած այս գիրքը վկայում է հայերեն կրոնական գրականության տարածման և սրբավայրերի պատմության նկատմամբ հայ ընթերցողական հետաքրքրության մասին։ Կոստանդնուպոլիսը հայ մշակութային ու տպագրական կյանքի կարևոր կենտրոններից էր, որտեղ հրատարակվում էին եկեղեցական, պատմական, կրթական և հոգևոր նշանակության բազմաթիվ աշխատություններ։ Այս հրատարակությունը պատկանում է այն գրական ժառանգությանը, որի միջոցով հայերենով հասանելի են դարձել քրիստոնեական պատմության և սրբազան աշխարհագրության վերաբերյալ գիտելիքները։ Ընթերցողական արժեքը բազմակողմանի է․ այն կարևոր է քրիստոնեական պատմությամբ, Երուսաղեմի սրբավայրերով, ուխտագնացության ավանդույթներով և հայ եկեղեցու պատմական ժառանգությամբ հետաքրքրվողների համար։ Միաժամանակ այն կարող է օգտակար լինել կրոնագիտության, հայագիտության, եկեղեցական պատմության և հայկական տպագրության պատմության ուսումնասիրողներին։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու Երուսաղեմի տեղը քրիստոնեական հոգևոր աշխարհում և հասկանալու, թե ինչպես են սուրբ վայրերի պատմական հիշողությունն ու դրանց շուրջ ձևավորված ավանդույթները նպաստել հավատքի և մշակութային ինքնության պահպանմանը։ Իր կրոնական, պատմական և ճանաչողական նշանակությամբ այն հայ հին տպագիր գրականության արժեքավոր նմուշ է, որն արտացոլում է հայ ժողովրդի հարատև հետաքրքրությունը քրիստոնեական սրբավայրերի, աստվածաշնչյան պատմության և Երուսաղեմի հոգևոր ժառանգության նկատմամբ։

Культура

Ա. Ա. Մանուչարյանի աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի IV–XI դարերին վերաբերող շինարարական վկայագրերի քննությանը՝ դրանք դիտարկելով որպես պատմական և ճարտարապետական կարևոր սկզբնաղբյուրներ։ Շինարարական արձանագրությունները, որոնք պահպանվել են եկեղեցիների, վանական համալիրների, աշխարհիկ կառույցների և այլ շինությունների պատերին կամ առանձին քարերի վրա, արժեքավոր տեղեկություններ են հաղորդում միջնադարյան Հայաստանի շինարարական գործունեության, ճարտարապետական նախաձեռնությունների և հասարակական կյանքի մասին։ Դրանց ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու կառույցների հիմնադրման, վերակառուցման ու նորոգման հանգամանքները, պատվիրատուների և շինարարական աշխատանքներին մասնակցած անձանց հիշատակությունները, ինչպես նաև ժամանակաշրջանի պատմական իրադարձությունների արձագանքները։ Վկայագրերի լեզվական, բովանդակային և պատմական քննությունը նպաստում է միջնադարյան Հայաստանի ժամանակագրության, տեղանունների, անձնանունների, իշխանական ու եկեղեցական կառույցների և սոցիալական հարաբերությունների ուսումնասիրմանը։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի հայկական վիմագրության և ճարտարապետության պատմության հետազոտության համար՝ միավորելով գրավոր սկզբնաղբյուրների վերլուծությունը պատմական հուշարձանների ուսումնասիրության հետ։ Այն օգտակար է պատմաբանների, վիմագրագետների, ճարտարապետության պատմությամբ զբաղվող մասնագետների և միջնադարյան Հայաստանի մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվողների համար։

История

Ցեղասպանության քաղաքականության շարունակությունը Զմյուռնիայում (1922) աշխատությունը պատմագիտական-վերլուծական ուսումնասիրություն է, որը դիտարկում է 1922 թվականի Զմյուռնիայի (Իզմիրի) իրադարձությունները Օսմանյան կայսրության փլուզման և թուրք-հունական պատերազմի վերջնական փուլերի համատեքստում՝ կենտրոնանալով քաղաքում տեղի ունեցած զանգվածային բռնությունների, բնակչության տեղահանությունների և էթնիկ բախումների վրա, այն փորձում է այդ իրադարձությունները մեկնաբանել որպես նախորդող տարիների հակահայ և հակաքրիստոնեական քաղաքականության շարունակական դրսևորում, միաժամանակ քննարկելով տարածաշրջանի քաղաքական վերափոխումները, միջազգային արձագանքը և մեծ տերությունների դերը ճգնաժամի ընթացքում, գիրքը հիմնվում է պատմական աղբյուրների, վկայությունների և հետազոտական նյութերի վրա՝ ներկայացնելով տարբեր կողմերի տեսակետների համադրություն և փորձելով բացահայտել այդ ժամանակաշրջանի բարդ քաղաքական ու սոցիալական գործընթացները, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը փոքրասիական քրիստոնյա բնակչության ճակատագրի վրա։

Биология

Գիրքը ներկայացնում է ուսանողների սիրտ-անոթային համակարգում առաջացող գործառական փոփոխությունների պատճառները, առանձնահատկությունները և դրանց կանխարգելման ու շտկման արդյունավետ եղանակները՝ ուսումնական բարձր ծանրաբեռնվածության պայմաններում։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում է մտավոր և հուզական լարվածության ազդեցությունը օրգանիզմի ֆիզիոլոգիական համակարգերի վրա, գնահատվում են սրտի աշխատանքի, զարկերակային ճնշման, անոթային տոնուսի և ընդհանուր ֆունկցիոնալ վիճակի փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ոչ դեղորայքային միջամտություններին՝ ներառյալ ֆիզիկական ակտիվության ճիշտ կազմակերպումը, շնչառական վարժությունները, առողջ կենսակերպի սկզբունքները, սննդակարգի կարգավորումը, հանգստի ռեժիմի պահպանումը և սթրեսի կառավարման մեթոդները։ Հեղինակը ներկայացնում է գիտական հետազոտությունների արդյունքներ, գործնական առաջարկություններ և կանխարգելիչ միջոցառումների արդյունավետության գնահատում՝ նպատակ ունենալով նպաստել ուսանողների առողջության պահպանմանը, աշխատունակության բարձրացմանը և սիրտ-անոթային համակարգի բնականոն գործունեության վերականգնմանը։ Գիրքը նախատեսված է բժիշկների, ֆիզիոլոգների, առողջապահության մասնագետների, դասախոսների, ուսանողների և առողջ ապրելակերպի հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Технология

Աշխատանքը նվիրված է էներգաանկախ հիշողության տարրերի մշակմանը և հետազոտմանը՝ կիսահաղորդչային և ֆեռոէլեկտրական կառուցվածքների կիրառմամբ։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ուսումնասիրել այնպիսի հիշողության տարրերի կառուցվածքային և ֆիզիկական սկզբունքները, որոնք կարող են պահպանել գրանցված տեղեկատվությունը նույնիսկ արտաքին սնուցման բացակայության պայմաններում։ Աշխատանքի շրջանակում դիտարկվում են կիսահաղորդչային նյութերի և ֆեռոէլեկտրական շերտերի հատկությունները, դրանց փոխազդեցությունը և տեղեկատվության գրանցման ու պահպանման համար համապատասխան ֆիզիկական մեխանիզմների կիրառման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ֆեռոէլեկտրական նյութերի բևեռացման կայունությանը, արտաքին էլեկտրական դաշտի ազդեցությամբ դրանց վիճակի փոփոխությանը և այդ վիճակների օգտագործմանը որպես թվային տեղեկատվության պահպանման միջոց։ Կիսահաղորդչային կառուցվածքների հետ նման նյութերի համադրումը հնարավորություն է տալիս ձևավորելու հիշողության տարրեր, որոնց աշխատանքային բնութագրերը կարող են ներառել արագ գրանցում, ցածր էներգասպառում, բազմակի վերագրանցման հնարավորություն և տեղեկատվության երկարատև պահպանում։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել հիշողության տարրերի էլեկտրական բնութագրերը, շեմային պարամետրերը, գրանցման և ջնջման գործընթացները, տեղեկատվության պահպանման կայունությունը, ցիկլային դիմացկունությունը և ջերմաստիճանի ազդեցությունը։ Կարևոր ուղղություն է նաև կառուցվածքային պարամետրերի և տեխնոլոգիական պայմանների օպտիմալացումը՝ սարքերի հուսալիությունն ու աշխատանքային արդյունավետությունը բարձրացնելու նպատակով։ Հետազոտությունը կարող է ներառել ինչպես տեսական մոդելավորում, այնպես էլ փորձարարական ուսումնասիրություններ, որոնց միջոցով գնահատվում են մշակված տարրերի հիմնական տեխնիկական և ֆիզիկական ցուցանիշները։ Էներգաանկախ հիշողության տեխնոլոգիաների զարգացումը կարևոր է ժամանակակից միկրոէլեկտրոնիկայի համար, քանի որ դրանք կիրառելի են համակարգիչների, ներկառուցված համակարգերի, շարժական սարքերի, արդյունաբերական ավտոմատացման և այլ թվային սարքավորումների մեջ, որտեղ անհրաժեշտ է տեղեկատվության պահպանում առանց մշտական սնուցման։ Աշխատանքը կարող է նպաստել նոր սերնդի հիշողության սարքերի կառուցվածքային և տեխնոլոգիական լուծումների կատարելագործմանը՝ միաժամանակ համադրելով կիսահաղորդչային և ֆեռոէլեկտրական նյութերի առավելությունները։ Այն կարող է հետաքրքրել միկրոէլեկտրոնիկայի ինժեներներին, կիսահաղորդչային ֆիզիկոսներին, նյութագետներին, էլեկտրոնային սարքերի մշակմամբ զբաղվող մասնագետներին, հետազոտողներին և համապատասխան տեխնիկական ուղղությունների ուսանողներին։

Культура

Այս հետազոտությունը ուսումնասիրում է հայ ժողովրդական բեմական պարի ձևավորման և զարգացման գործընթացը 20-րդ դարի սկզբներից մինչև 1930-ական թվականները՝ դիտարկելով այն որպես ազգային մշակութային ինքնության պահպանման և նոր գեղարվեստական համակարգի ձևավորման կարևոր դրսևորում։ Վերլուծության մեջ ընդգծվում է, որ այդ ժամանակաշրջանում ժողովրդական պարի ավանդական ձևերը սկսեցին աստիճանաբար տեղափոխվել բեմական միջավայր, որտեղ դրանք ենթարկվեցին մշակման, համակարգման և մասնագիտական բեմադրական վերաիմաստավորման։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ազգային պարային ավանդույթների հավաքագրման և գրանցման գործընթացներին, ինչպես նաև առաջին պարարվեստային խմբերի և նախաձեռնությունների ձևավորմանը, որոնք նպաստեցին բեմական պարի ինստիտուցիոնալացմանը։ Աշխատությունում քննարկվում է նաև խորհրդային մշակութային քաղաքականության ազդեցությունը, որը մի կողմից խթանում էր ժողովրդական արվեստի զարգացումը, իսկ մյուս կողմից նպաստում էր դրա գաղափարական և գեղարվեստական վերափոխմանը՝ համապատասխանելով նոր սոցիալական պահանջներին։ Միաժամանակ վերլուծվում են պարային շարժումների կառուցվածքային փոփոխությունները, երաժշտական ուղեկցության առանձնահատկությունները և բեմադրական ձևերի զարգացումը, որոնք միասին ձևավորեցին նոր գեղարվեստական ոճ՝ հիմնված ավանդականի և ժամանակակից բեմարվեստի համադրության վրա։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ հայ ժողովրդական բեմական պարը այդ շրջանում դարձել է ազգային մշակույթի կարևոր բաղադրիչ՝ միաժամանակ պահպանելով իր ավանդական արմատները և ձեռք բերելով նոր գեղարվեստական արտահայտչականություն։