Изыскание и характеристика новых туберкулоцидных препаратов

Философия

Այս գիտական-տեսական աշխատությունը նվիրված է մշակույթի էության, կառուցվածքի, զարգացման օրինաչափությունների և հասարակական կյանքում ունեցած դերի ուսումնասիրությանը։ Աշխատության շրջանակում մշակույթը դիտարկվում է որպես մարդկային գործունեության, արժեքների, գիտելիքների, ավանդույթների, նորմերի, խորհրդանիշների և ստեղծագործական արտահայտությունների ամբողջություն, որի միջոցով ձևավորվում և փոխանցվում է հասարակության հոգևոր ու նյութական փորձը։ Ուսումնասիրության կենտրոնում մշակույթի վերաբերյալ հիմնարար տեսական և փիլիսոփայական հարցերն են, որոնք առնչվում են դրա ծագմանը, գործառույթներին, պատմական փոփոխություններին և հասարակության զարգացման հետ փոխհարաբերությանը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում մշակույթի և հասարակության փոխադարձ ազդեցությանը, քանի որ մշակութային արժեքները մի կողմից ձևավորվում են սոցիալական պայմանների ազդեցությամբ, իսկ մյուս կողմից՝ կարող են էապես ազդել հասարակական հարաբերությունների, մտածողության և վարքագծի վրա։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև մշակույթի նյութական և հոգևոր ոլորտների փոխհարաբերությանը, մշակութային ժառանգության պահպանման ու փոխանցման խնդիրներին, ավանդույթի և նորարարության հարաբերությանը, ինչպես նաև մշակութային ինքնության ձևավորման գործընթացներին։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն են ներկայացնում այն հիմնահարցերը, որոնք առաջանում են տարբեր մշակույթների փոխազդեցության, մշակութային բազմազանության և գլոբալացման պայմաններում։ Այս համատեքստում մշակույթը կարող է ուսումնասիրվել որպես ինքնության պահպանման և հասարակությունների միջև հաղորդակցության կարևոր միջոց, բայց միաժամանակ նաև որպես արժեքային հակասությունների և տարբեր աշխարհայացքների բախման տարածք։ Աշխատության տեսական շրջանակը կարող է ներառել մշակույթի արժեքային, սոցիալական, մարդաբանական, պատմական և գեղագիտական չափումների քննություն՝ ցույց տալով, որ մշակույթը հնարավոր չէ սահմանափակել միայն արվեստի կամ հոգևոր արտադրանքի հասկացությամբ։ Այն ընդգրկում է մարդու կենսագործունեության լայն շրջանակ՝ սկսած լեզվից, կրթությունից և գիտությունից մինչև արվեստ, կրոնական ու բարոյական պատկերացումներ, կենցաղային սովորույթներ և հասարակական վարքագծի նորմեր։ Կարևոր հիմնահարցերից է նաև մշակույթի զարգացման և պահպանման հավասարակշռությունը, քանի որ յուրաքանչյուր հասարակություն միաժամանակ կանգնած է իր պատմական ժառանգությունը պահպանելու և ժամանակակից փոփոխություններին հարմարվելու խնդրի առաջ։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ մշակութային արժեքների փոխանցման մեխանիզմներին, կրթության և սոցիալականացման դերին, մշակութային հիշողությանը և հասարակության պատմական ինքնագիտակցության ձևավորմանը։ Աշխատանքը արժեքավոր է մշակույթի ուսումնասիրության ընդհանուր տեսական հիմքերը հասկանալու և դրա առանձին խնդիրները միմյանց հետ փոխկապակցված դիտարկելու տեսանկյունից։ Այն կարող է հետաքրքրել մշակութաբաններին, փիլիսոփաներին, սոցիոլոգներին, պատմաբաններին, արվեստաբաններին, հասարակական գիտությունների ոլորտի հետազոտողներին, ինչպես նաև մշակույթի տեսությամբ, մշակութային ժառանգությամբ և ժամանակակից հասարակության արժեքային գործընթացներով հետաքրքրվող ուսանողներին ու ընթերցողներին։ Աշխատության ընդհանուր ուղղվածությունը հնարավորություն է տալիս մշակույթը դիտարկել որպես հասարակության կենսագործունեության հիմնարար համակարգ և բացահայտել այն հիմնական տեսական ու գործնական հարցերը, որոնք ուղեկցում են դրա ձևավորմանը, պահպանմանը, զարգացմանը և վերափոխմանը։

История

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Փարիզի խաղաղության վեհաժողովի ընթացքում «Միացյալ Հայաստանի» վերաբերյալ հայկական, ամերիկյան և բրիտանական նախագծերի ուսումնասիրությանը և դրանց շուրջ ծավալված քաղաքական ու դիվանագիտական զարգացումների վերլուծությանը։ Աշխատության կենտրոնում Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո ձևավորված միջազգային նոր իրադրությունն է, որի պայմաններում հայկական քաղաքական շրջանակները ձգտում էին միջազգային դիվանագիտության օրակարգում առաջ մղել հայկական պետականության վերականգնման և տարածքային միավորման հարցը։ Ուսումնասիրության շրջանակում ներկայացվում են հայկական կողմի քաղաքական պատկերացումները, պահանջներն ու դիվանագիտական նախաձեռնությունները, ինչպես նաև Միացյալ Նահանգների և Մեծ Բրիտանիայի մոտեցումները տարածաշրջանի ապագա քաղաքական ու տարածքային կարգավորման վերաբերյալ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, թե ինչպես էին տարբեր կողմերի նախագծերը ձևավորվում իրենց արտաքին քաղաքական շահերի, տարածաշրջանային հաշվարկների և միջազգային հարաբերությունների տվյալ ժամանակաշրջանի առանձնահատկությունների ազդեցությամբ։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են Փարիզի խաղաղության վեհաժողովում հայկական պատվիրակությունների գործունեությունը, ներկայացված պահանջները, դիվանագիտական բանակցությունները և միջազգային աջակցություն ստանալու ուղղությամբ իրականացված քայլերը։ Քննության են առնվում նաև ամերիկյան և բրիտանական քաղաքական շրջանակների դիրքորոշումների ընդհանրություններն ու տարբերությունները, ինչպես նաև հայկական հարցի նկատմամբ նրանց վերաբերմունքի փոփոխությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի սահմանների, տարածքային կազմի, պետական կարգավիճակի և հնարավոր միջազգային հովանավորության վերաբերյալ քննարկումներին։ Ուսումնասիրությունը անդրադառնում է նաև տարածաշրջանում գործող այլ պետությունների և քաղաքական ուժերի շահերին, որոնք էական ազդեցություն էին ունենում հայկական նախագծերի իրականացման հնարավորությունների վրա։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչու միջազգային դիվանագիտական գործընթացների շրջանակում ձևավորված տարբեր ծրագրեր չվերածվեցին միասնական և կայուն քաղաքական լուծման, և ինչ ներքին ու արտաքին գործոններ սահմանափակեցին դրանց իրականացման հնարավորությունները։ Թեմայի ուսումնասիրությունը կարևոր է ոչ միայն Հայաստանի առաջին հանրապետության և հայկական դիվանագիտության պատմության, այլև Առաջին աշխարհամարտից հետո Մերձավոր Արևելքի և Հարավային Կովկասի միջազգային հարաբերությունների զարգացման գործընթացները հասկանալու համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, քաղաքագետների, միջազգային հարաբերությունների և դիվանագիտության պատմության մասնագետների, հետազոտողների, ուսանողների և 20-րդ դարի սկզբի հայկական հարցով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Лингвистика

Գիրքը նախատեսված է հայ երեխաների ընթերցանության և կրթության համար՝ ծառայելով որպես ուսումնական ու դաստիարակչական նշանակություն ունեցող ընթերցարան։ Նման հրատարակությունները կարևոր տեղ են զբաղեցրել հայ կրթական գրականության զարգացման մեջ՝ նպաստելով երեխաների՝ մայրենի լեզվով կարդալու կարողության ձևավորմանը, բառապաշարի հարստացմանը և գրավոր խոսքի ընկալման հմտությունների կատարելագործմանը։ Ընթերցարանները սովորաբար միավորում էին տարաբնույթ նյութեր, որոնց միջոցով երեխաները կարող էին զարգացնել սահուն ընթերցանությունը, ընդլայնել իրենց գիտելիքները շրջապատող աշխարհի մասին և ծանոթանալ կրթական ու բարոյական արժեքներին։ Դրանք նաև նպաստում էին ինքնուրույն ընթերցանության սովորության ձևավորմանը և դպրոցական ուսուցման գործընթացի լրացմանը։ Հայերեն մանկական ուսումնական գրքերի հրատարակումը կարևոր նշանակություն ուներ ազգային կրթության զարգացման, մայրենի լեզվի պահպանման և մատաղ սերնդի գրագիտության բարձրացման համար։ 19-րդ դարում հայ կրթական միջավայրում նման գրքերը ծառայում էին որպես ուսուցիչների և սովորողների համար նախատեսված գործնական նյութեր՝ աջակցելով ընթերցանության ուսուցման կազմակերպմանը։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ մանկավարժության և մանկական գրականության պատմության, հայերեն ուսումնական գրքերի զարգացման ու դպրոցական ընթերցանության ավանդույթների ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել մանկավարժներին, գրականագետներին, հայագետներին և հայ կրթության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին։

История

Այս գիրքը ուսումնասիրում է խորհրդահայ մշակույթի ձևավորումը, գաղափարական հիմքերը և հասարակական դրսևորումները՝ ներկայացնելով, թե ինչպես է խորհրդային իրականությունը ազդել հայկական մշակութային կյանքի տարբեր ոլորտների վրա։ Հեղինակը վերլուծում է գրականության, արվեստի, թատրոնի, կինոյի, երաժշտության և մտավոր կյանքի զարգացումը՝ բացահայտելով այն հակասությունները, որոնք առաջացել էին ազգային ինքնության պահպանման և խորհրդային գաղափարախոսության պահանջների միջև։ Գրքում քննարկվում են մշակութային քաղաքականության առանձնահատկությունները, ստեղծագործական ազատության սահմանափակումները, ինչպես նաև այն ուղիները, որոնց միջոցով արվեստագետներն ու մտավորականները փորձել են արտահայտել ազգային ու անհատական մտածողությունը։ Ուսումնասիրությունը անդրադառնում է նաև հասարակության մշակութային ընկալումներին, խորհրդային մարդու կերպարի ձևավորմանը և մշակույթի ազդեցությանը առօրյա կյանքի ու հանրային գիտակցության վրա։ Գիրքը համադրում է պատմական փաստերը, տեսական վերլուծությունն ու մշակութաբանական մոտեցումները՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով ավելի խորությամբ հասկանալ խորհրդահայ իրականության բարդ ու բազմաշերտ բնույթը։ Այն արժեքավոր աղբյուր է պատմության, մշակութաբանության, սոցիոլոգիայի և հայկական մշակութային ժառանգության ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվողների համար։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է Խիկարի մասին պատմությունների և խրատական զրույցների ուսումնասիրությանը հայ մատենագրության մեջ՝ հինարևելյան գրական ավանդույթների, մշակութային փոխազդեցությունների և գրական ժառանգության փոխանցման պատմության համատեքստում։ Քննարկվում են հինարևելյան իմաստասիրական և խրատական գրականության ձևավորման առանձնահատկությունները, իմաստուն խորհրդատուի կերպարի նշանակությունը և բարոյախրատական գաղափարների արտահայտման գեղարվեստական միջոցները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Խիկարի կերպարի ծագմանը, ասորական և մերձավորարևելյան գրական ավանդույթներում նրա մասին պատմությունների տարածմանը, ինչպես նաև դրանց հայերեն տարբերակների ձևավորման և պահպանման հարցերին։ Ուսումնասիրվում են հայկական ձեռագրական աղբյուրները, պատմության տարբեր խմբագրությունները, թարգմանական առանձնահատկությունները և տեքստային տարբերությունների հնարավոր պատճառները։ Դիտարկվում են իմաստության, արդարության, հավատարմության, մարդկային հարաբերությունների, բարոյական պատասխանատվության և խոհեմության վերաբերյալ գաղափարները, որոնք արտահայտվում են պատմողական դրվագների, առակների և խրատների միջոցով։ Կարևորվում են հայ մատենագրության և հինարևելյան գրականության միջև առկա թեմատիկ, կառուցվածքային ու գաղափարական ընդհանրությունները, ինչպես նաև հայկական գրական միջավայրում օտարալեզու ստեղծագործությունների յուրացման և վերամշակման առանձնահատկությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատական վերլուծության ենթարկվել հայկական, ասորական և այլ լեզուներով պահպանված տարբերակները՝ բացահայտելու պատմության փոխանցման ուղիները, կերպարային համակարգի փոփոխությունները և բարոյախրատական բովանդակության զարգացումը։ Անդրադարձ է կատարվում միջնադարյան հայկական գրականության մեջ իմաստասիրական զրույցների, առակների և խրատական պատմությունների տարածմանը, դրանց կրթադաստիարակչական նշանակությանը և ընթերցողական ընկալման առանձնահատկություններին։ Առանձնացվում են բանավոր ու գրավոր ավանդույթների փոխհարաբերության, գրական փոխառությունների, տեքստերի խմբագրման և մշակութային միջնորդության հետ կապված խնդիրները։ Կարևորվում են նաև պատմության լեզվաոճական առանձնահատկությունները, պատկերավոր արտահայտությունները, խորհրդանշական դրվագները և դրանց կապը հինարևելյան իմաստության գրականության ավանդույթների հետ։ Աշխատությունը կարող է նպաստել հայ թարգմանական մատենագրության, միջնադարյան գրական կապերի և հինարևելյան գրական ժառանգության ուսումնասիրության խորացմանը։ Հետազոտությունը նշանակություն ունի հայկական և մերձավորարևելյան մշակույթների փոխազդեցության, գրական տեքստերի պատմական փոխանցման և համեմատական գրականագիտության զարգացման օրինաչափությունների բացահայտման համար։ Այն օգտակար է հայագետների, գրականագետների, արևելագետների, բանասերների, ձեռագրագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Биология

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է բնակչության առողջական վիճակի պոպուլյացիոն մոնիթորինգի ֆիզիոլոգիական ասպեկտներին՝ կենտրոնանալով դպրոցականների և ուսանողների խմբերում առողջությունը ձևավորող գործոնների գնահատման վրա։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են օրգանիզմի ֆունկցիոնալ վիճակի հիմնական ցուցանիշները՝ սրտանոթային, շնչառական, նյարդային և հենաշարժական համակարգերի հարմարվողական հնարավորությունները, ինչպես նաև դրանց փոփոխականությունը աճի և զարգացման տարբեր փուլերում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գործոններին, որոնք ազդում են երիտասարդ բնակչության առողջության վրա՝ ներառյալ ֆիզիկական ակտիվության մակարդակը, սննդային սովորությունները, ուսումնական ծանրաբեռնվածությունը, հոգեսոցիալական սթրեսը և շրջակա միջավայրի պայմանները։ Վերլուծվում են նաև ֆունկցիոնալ փորձարկումների և կենսաչափական ցուցանիշների կիրառմամբ իրականացվող մոնիթորինգային մեթոդները, որոնք թույլ են տալիս գնահատել հարմարվողականության մակարդակը և վաղ փուլերում հայտնաբերել շեղումներ առողջական վիճակում։