Քաղաքացիական պաշտպանություն և անվտանգությունն արտակարգ իրավիճակներում

Право

Աշխատությունը նվիրված է հասարակական և պետական համակարգերի վերափոխման պայմաններում իրավունքի գործառույթների, հասարակական հարաբերությունների կարգավորման մեխանիզմների և իրավական համակարգի զարգացման հիմնական օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են իրավունքի սոցիալական նշանակությունը, դրա կարգավորիչ, պաշտպանական, դաստիարակչական և կազմակերպական գործառույթները, ինչպես նաև դրանց դրսևորման առանձնահատկությունները քաղաքական, տնտեսական և ինստիտուցիոնալ փոփոխությունների ժամանակաշրջանում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում իրավական պետության ձևավորման, օրենքի գերակայության հաստատման, մարդու իրավունքների պաշտպանության և ժողովրդավարական ինստիտուտների զարգացման գործընթացներում իրավունքի ունեցած դերին։ Ուսումնասիրվում են իրավական նորմերի փոփոխության անհրաժեշտությունը, օրենսդրական բարեփոխումների հիմնական ուղղությունները և նոր հասարակական հարաբերություններին համապատասխան իրավակարգավորման մեխանիզմների ձևավորման հիմնախնդիրները։ Անդրադարձ է կատարվում պետության և իրավունքի փոխհարաբերություններին, պետական կառավարման համակարգի վերակազմակերպմանը, իրավական գիտակցության զարգացմանը և հասարակության իրավական մշակույթի բարձրացման անհրաժեշտությանը։ Կարևորվում են իրավական կայունության և բարեփոխումների միջև հավասարակշռության ապահովումը, իրավական նորմերի արդյունավետ կիրառումը, իրավակիրառ պրակտիկայի կատարելագործումը և իրավական ինստիտուտների նկատմամբ հանրային վստահության ամրապնդումը։ Դիտարկվում են նաև անցումային հասարակություններում իրավական համակարգերի արդիականացման, միջազգային իրավական չափանիշների ներգործության և ազգային օրենսդրության զարգացման փոխկապակցվածությունները։ Հետազոտության թեման կարևոր նշանակություն ունի իրավունքի տեսության, պետության և իրավունքի պատմության, սահմանադրական զարգացման և իրավական բարեփոխումների ուսումնասիրման համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել իրավաբանների, իրավունքի տեսաբանների, պետական կառավարման մասնագետների, օրենսդրական բարեփոխումների հետազոտողների, դասախոսների և իրավաբանական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է բժշկական քոլեջների սովորողների մասնագիտական գործունեությանը համապատասխան ֆիզիկական պատրաստության կազմակերպման մեթոդիկայի տեսական և մանկավարժական հիմնավորմանը։ Հետազոտության շրջանակում ֆիզիկական պատրաստությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես ընդհանուր ֆիզիկական զարգացման միջոց, այլև որպես ապագա մասնագետների մասնագիտական կարողությունների ձևավորմանն աջակցող կրթական բաղադրիչ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բժշկական մասնագիտությունների աշխատանքային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և այն ֆիզիկական ու հոգեֆիզիոլոգիական պահանջների բացահայտմանը, որոնց կարող են առնչվել սովորողները հետագա մասնագիտական գործունեության ընթացքում։ Քննվում են ընդհանուր և հատուկ ֆիզիկական պատրաստվածության, շարժողական կարողությունների, դիմացկունության, ուժի, ճկունության, շարժումների համաձայնեցման և աշխատանքային ծանրաբեռնվածությանը հարմարվելու նշանակությունը։ Կարևորվում է երկարատև կանգնած աշխատանքի, կրկնվող շարժումների, մարմնի որոշակի դիրքերի պահպանման և մասնագիտական առօրյային բնորոշ այլ ֆիզիկական ծանրաբեռնվածությունների հաշվառումը ուսումնական ծրագրերի մշակման ժամանակ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է համապատասխան վարժությունների և ուսուցման միջոցների ընտրության գիտամանկավարժական հիմնավորումը՝ հաշվի առնելով սովորողների տարիքային, անհատական և ֆիզիկական պատրաստվածության առանձնահատկությունները։ Դիտարկվում են դասերի կառուցվածքի, ծանրաբեռնվածության աստիճանական կազմակերպման, շարժողական առաջադրանքների ընտրության և ուսուցման տարբեր փուլերում դրանց կիրառման մեթոդական սկզբունքները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում սովորողների մոտ սեփական ֆիզիկական վիճակի նկատմամբ գիտակցված վերաբերմունքի, ինքնուրույն ֆիզիկական ակտիվության և մասնագիտական գործունեության ընթացքում աշխատունակության պահպանման մշակույթի ձևավորմանը։ Քննվում է նաև ֆիզիկական պատրաստության և մասնագիտական ուսուցման փոխկապակցվածությունը՝ նպատակ ունենալով ֆիզիկական դաստիարակության բովանդակությունը հնարավորինս համապատասխանեցնել ապագա աշխատանքի պահանջներին։ Մեթոդիկայի արդյունավետության գնահատման համար կարող են կիրառվել մանկավարժական դիտարկումներ, ֆիզիկական պատրաստվածության տարբեր ցուցանիշների գնահատում և ուսումնական գործընթացի սկզբնական ու հետագա արդյունքների համեմատություն։ Կարևորվում է նաև ուսումնական ծրագրի տարբերակված կազմակերպումը, որպեսզի ֆիզիկական առաջադրանքները համապատասխանեն սովորողների հնարավորություններին և նպաստեն նրանց աստիճանական զարգացմանը։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ֆիզիկական դաստիարակությունը ներառել մասնագիտական պատրաստության ընդհանուր համակարգում՝ որպես ապագա մասնագետի աշխատունակության և մասնագիտական գործունեության պահանջներին հարմարվելու կարողության զարգացման միջոց։ Աշխատությունը կարող է ունենալ կիրառական նշանակություն բժշկական քոլեջներում ֆիզիկական դաստիարակության ծրագրերի կատարելագործման, մասնագիտական ուղղվածություն ունեցող պարապմունքների մշակման և սովորողների ֆիզիկական պատրաստվածության գնահատման մեթոդների զարգացման համար։

Технология

Այս աշխատանքը նվիրված է հացահատիկային մշակաբույսերի մշակման ընթացքում առաջացող մղեղի (ցորենի, գարու և այլ հացահատիկների մնացորդային թեթև մասերի) հավաքման համար նախատեսված մեքենայի կառուցվածքի մշակմանը և դրա տեխնիկական պարամետրերի գիտական հիմնավորմանը։ Ուսումնասիրության մեջ վերլուծվում են գյուղատնտեսական արտադրության ընթացքում մղեղի առաջացման առանձնահատկությունները, դրա հավաքման անհրաժեշտությունը և արդյունավետ տեխնոլոգիական լուծումների պահանջարկը՝ նպատակ ունենալով նվազեցնել արտադրական կորուստները և բարձրացնել հումքի օգտագործման արդյունավետությունը։ Աշխատությունում ներկայացվում է մեքենայի կառուցվածքային սխեման՝ ներառյալ օդահոսքային համակարգը, բաժանիչ մեխանիզմները, ֆիլտրացիոն հանգույցները և հավաքման տարաները, ինչպես նաև դրանց փոխկապակցված աշխատանքային սկզբունքները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում աերոդինամիկ հոսքերի հաշվարկին, մասնիկների տարանջատման ֆիզիկական հիմքերին և էներգետիկ արդյունավետության օպտիմալացմանը, որոնք որոշում են մեքենայի արտադրողականությունն ու շահագործման տնտեսագիտությունը։ Միաժամանակ իրականացվում է տեխնիկական պարամետրերի հիմնավորում՝ հաշվի առնելով աշխատանքային արագությունը, օդային հոսքի ուժգնությունը, նյութի խտությունը և մշակվող տարածքների պայմանները, ինչը թույլ է տալիս ապահովել սարքավորման կայուն և արդյունավետ աշխատանք։ Աշխատությունը ընդգծում է, որ նման մեքենաների նախագծումը նպաստում է գյուղատնտեսական արտադրության մեխանիզացման մակարդակի բարձրացմանը և մղեղի օգտակար վերամշակման հնարավորությունների ընդլայնմանը։

Другие предметы

Նյութը քաղաքական և հասարակական բնույթի վերլուծական հրապարակում է, որի առանցքում որևէ ճգնաժամային, հակամարտային կամ անվտանգության խնդիր պարունակող իրավիճակում առավել խիստ քաղաքական միջոցների կիրառման անհրաժեշտության վերաբերյալ քննարկումն է։ Հիմնական գաղափարը կառուցվում է կանխարգելման տրամաբանության շուրջ՝ դիտարկելով այն հարցը, թե ինչ պայմաններում կարող են իշխանությունները, միջազգային կառույցները կամ այլ քաղաքական դերակատարներ նպատակահարմար համարել ավելի վճռական դիրքորոշում որդեգրել՝ հետագա բացասական զարգացումները սահմանափակելու համար։ Քննարկման շրջանակում կարող են դիտարկվել դիվանագիտական ճնշման, քաղաքական պայմանների խստացման, միջազգային արձագանքի և բանակցային գործընթացների արդյունավետության վերաբերյալ տարբեր մոտեցումներ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում համաչափության խնդիրը, քանի որ ավելի կոշտ քաղաքականության կիրառումը կարող է ներկայացվել որպես կանխարգելիչ միջոց, սակայն դրա հնարավոր հետևանքները նույնպես պահանջում են գնահատում։ Նյութը կարող է անդրադառնալ այն հակասությանը, որն առաջանում է արագ և վճռական արձագանքի կողմնակիցների ու երկխոսությունը, բանակցությունները և աստիճանական քաղաքական լուծումները նախընտրող մոտեցումների միջև։ Վերլուծական ուշադրություն կարող է հատկացվել նաև միջազգային իրավունքի, քաղաքական պատասխանատվության, անվտանգության և խաղաղ կարգավորման սկզբունքների փոխհարաբերությանը։ Հրապարակման կառուցվածքում հնարավոր է ներկայացվեն տարբեր քաղաքական դերակատարների դիրքորոշումներ և փաստարկներ՝ ցույց տալու համար, թե նույն իրավիճակի նկատմամբ ինչպիսի տարբեր գնահատականներ և գործողությունների առաջարկներ կարող են ձևավորվել։ Միաժամանակ քննարկվում է կանխարգելիչ քաղաքականության արդյունավետության գնահատման բարդությունը, քանի որ նախատեսվող միջոցների ազդեցությունը կախված է քաղաքական միջավայրից, հակամարտության բնույթից, ներգրավված կողմերի վարքագծից և միջազգային արձագանքից։ Այսպիսի նյութը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու նաև քաղաքական հրապարակախոսության լեզուն և այն հռետորական կառուցվածքները, որոնց միջոցով ավելի խիստ միջոցների անհրաժեշտությունը հիմնավորվում է հնարավոր ավելի ծանր հետևանքների կանխման գաղափարով։ Ընդհանուր առմամբ հրապարակումը կարող է դիտարկվել որպես քաղաքական հաղորդակցության և ճգնաժամային իրավիճակների կառավարման վերաբերյալ վերլուծական նյութ, որը ներկայացնում է կանխարգելման, պատասխանատվության, բանակցությունների և քաղաքական ճնշման փոխհարաբերությունների շուրջ ձևավորված բանավեճը՝ առանց այդ մոտեցումներից որևէ մեկը ինքնին վերջնական կամ անվերապահ լուծում ներկայացնելու։

Биология

Աշխատությունը նվիրված է Սևանա լճի ջրհավաք ավազանի գետերի ֆիտոպլանկտոնի արդի վիճակի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով տեսակային կազմը, տարածվածությունը, սեզոնային փոփոխությունները և էկոլոգիական առանձնահատկությունները։ Վերլուծվում են ջրային միջավայրի ֆիզիկաքիմիական պայմանների, հիդրոլոգիական գործոնների և մարդածին ազդեցությունների դերը ֆիտոպլանկտոնի կենսաբազմազանության և համայնքների ձևավորման գործընթացում։ Քննարկվում են ֆիտոպլանկտոնի նշանակությունը ջրային էկոհամակարգերի կենսագործունեության, նյութերի շրջապտույտի և ջրի որակի գնահատման տեսանկյունից, ինչպես նաև ներկայացվում են բնապահպանական մոնիթորինգի և բնական ռեսուրսների պահպանության համար կարևոր գիտական եզրակացություններ։ Գիրքը նախատեսված է կենսաբանների, բնապահպանների, հիդրոէկոլոգների, գիտաշխատողների, ուսանողների և քաղցրահամ ջրային էկոհամակարգերի ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

История

Աշխատությունը նվիրված է Մեծ Արարատ լեռան ուսումնասիրությանը և նրա գագաթը նվաճելու տարբեր ժամանակաշրջանների փորձերի պատմությանը։ Հեղինակն է ռուսական կայսրության ժամանակաշրջանի կովկասագետ, աշխարհագրագետ և հետազոտող Եվգենի Վեյդենբաումը։ Աշխատության առանձին հրատարակությունը լույս է տեսել Թիֆլիսում 1901 թվականին՝ 68 էջ ծավալով, իսկ ավելի վաղ նույն ուսումնասիրությունը հրապարակվել էր 1884 թվականին Կովկասյան բաժնի կայսերական ռուսական աշխարհագրական ընկերության «Записки»-ում։ Ուսումնասիրության առանցքում Արարատի ֆիզիկական և աշխարհագրական նկարագրությունն է, լեռան առանձնահատկությունները, նրա գագաթ հասնելու բարդությունները և տարբեր ժամանակներում իրականացված արշավների ու վերելքների պատմությունը։ Հեղինակը հավաքագրում և վերլուծում է Արարատի գագաթը բարձրանալու բազմաթիվ փորձերի վերաբերյալ տեղեկությունները՝ ուշադրություն դարձնելով ճանապարհներին, բնական պայմաններին, եղանակային դժվարություններին, բարձրության ազդեցությանը, տեղանքի առանձնահատկություններին և արշավախմբերի կազմակերպմանը։ Աշխատությունը արժեքավոր է նաև որպես պատմական աղբյուր, քանի որ այն փաստագրում է 19-րդ դարի ընթացքում Արարատի նկատմամբ եվրոպացի և ռուս ճանապարհորդների, գիտնականների ու լեռնագնացների հետաքրքրությունը և ներկայացնում է այն ժամանակվա գիտական պատկերացումները լեռան վերաբերյալ։ Առանձնահատուկ տեղ ունի Ֆրիդրիխ Պարրոտի 1829 թվականի վերելքը, որը համարվում է Մեծ Արարատի առաջին փաստագրված հաջող գագաթ բարձրացումը, ինչպես նաև դրան նախորդած և հաջորդած բազմաթիվ անհաջող ու հաջող փորձերը։ Աշխատության կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ լեռնագնացության պատմությունը ներկայացվում է ոչ միայն որպես արկածների և վտանգների շարք, այլև որպես գիտական հետազոտությունների բաղկացուցիչ մաս։ Արարատի ուսումնասիրությունը կապվում է աշխարհագրության, երկրագիտության, տեղագրության, բնագիտության և տարածաշրջանի պատմության հետ, ինչի շնորհիվ գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև Կովկասի և Հայկական լեռնաշխարհի ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Վեյդենբաումի այս նյութը հետագայում ընդգրկվել է նրա «Կովկասյան էտյուդներ» ժողովածուի մեջ, որը ներառում է Կովկասի պատմությանը, ազգագրությանը, ճանապարհորդություններին և գրականությանը վերաբերող մի շարք ուսումնասիրություններ։ Աշխատությունը հատկապես արժեքավոր է Արարատի պատմական ընկալման, 19-րդ դարի ճանապարհորդական ու գիտական գրականության և վաղ շրջանի լեռնագնացության պատմության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, աշխարհագրագետներին, լեռնագնացության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, հայագիտության և կովկասագիտության մասնագետներին, ինչպես նաև Արարատի մասին պատմական աղբյուրներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։