Կազմակերպությունների կազմակերպա-իրավական ձևերը

Литература

Պարույր Սեւակի ողջ ստեղծագործությունում, հատկապես պոեզիայում, ինչպես գույնզգույն ծաղիկները` մարգագետ- նում, կամ աստղաբույլերը` երկնքում, սփռված են նրա աֆո- րիզմները, թեւավոր խոսքերը, կարճ ու իմաստալից մտքերը, որոնք ադամանդի նման շողշողում, փայլատակում են նրա ամեն մի բանաստեղծության մեջ, ամեն քառատողում ու ամեն մի տողում։ Մենք փորձել ենք Սեւակի ստեղծագործություններից քաղել, ի մի բերել, դասդասել եւ առանձին փնջերով ներկայացնել նրա իմաստուն մտքերի խտացումները: Այս գրքույկը ծնվել է Պարույր Սեւակի պոեզիայի նկատ մամբ տածած մեծ սիրուց ու պատկառանքից եւ կարող է օգտակար լինել ընթերցասեր լայն հասարակության համար։

Культура

Աշխատությունը նվիրված է հայ անվանի քանդակագործ և նկարիչ Խաչատուր Մարտիրոսի Իսկանդարյանի բազմաբնույթ ստեղծագործական ժառանգության ուսումնասիրությանը։ Այն ներկայացնում է արվեստագետի ստեղծագործական ուղին, գեղարվեստական մտածողության առանձնահատկությունները և նրա ներդրումը 20-րդ դարի երկրորդ կեսի ու 21-րդ դարի սկզբի հայկական կերպարվեստի զարգացման գործում։ Ուսումնասիրության մեջ ուշադրություն է դարձվում նրա քանդակագործական, գեղանկարչական, գրաֆիկական և կերամիկական աշխատանքներին՝ բացահայտելով դրանցում առկա թեմատիկ, ոճական և արտահայտչական ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Իսկանդարյանի արվեստում կարևոր տեղ է զբաղեցնում մարդը՝ իր առօրյա կյանքով, մասնագիտությամբ, բնավորությամբ և սոցիալական միջավայրով, ինչի շնորհիվ նրա փոքրածավալ ժանրային կոմպոզիցիաները առանձնանում են կենսականությամբ, դիտողականությամբ և մարդկային ջերմությամբ։ Հատուկ նշանակություն ունի հին Երևանի կյանքին նվիրված ստեղծագործությունների շարքը, որտեղ արվեստագետը պատկերում է քաղաքի անցյալի կերպարները, փողոցային տեսարանները, արհեստավորներին, առևտրականներին, երաժիշտներին և այլ կերպարներ։ Այս աշխատանքները ոչ միայն ունեն գեղարվեստական արժեք, այլև պահպանել են հին Երևանի կենցաղի, սովորույթների ու քաղաքային միջավայրի վերաբերյալ կարևոր ազգագրական տեղեկություններ։ Ուսումնասիրությունը անդրադառնում է նաև նրա մոնումենտալ քանդակագործությանը, որի շրջանակում արվեստագետը ստեղծել է մի շարք հուշարձաններ և դիմաքանդակներ՝ անդրադառնալով հայ մշակույթի, գրականության, գիտության և արվեստի նշանավոր ներկայացուցիչների կերպարներին։ Նրա հեղինակած գործերից են Արմեն Տիգրանյանի, Ավետիք Իսահակյանի, Հակոբ Մեղապարտի և այլ մշակութային գործիչների հուշարձաններն ու քանդակները։ Առանձին ուշադրության է արժանի Իսկանդարյանի գործունեությունը որպես նկարիչ և գրաֆիկ․ այդ բնագավառում նրա ստեղծագործության մեջ հատկապես արտահայտված է բնանկարի ժանրը, ինչը ցույց է տալիս արվեստագետի հետաքրքրությունը ոչ միայն մարդկային կերպարի, այլև բնության ու միջավայրի գեղարվեստական մեկնաբանության նկատմամբ։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս արվեստագետի ժառանգությունը դիտարկել ամբողջական համատեքստում՝ նրա ստեղծագործական զարգացումը կապելով ժամանակաշրջանի գեղարվեստական գործընթացների, հայկական քանդակագործության ավանդույթների և քաղաքային մշակույթի հետ։ Հեղինակը կարևորում է նաև Իսկանդարյանի մասնակցությունը ցուցահանդեսներին և մրցույթներին, նրա ստացած պարգևներն ու ճանաչումը, որոնք վկայում են արվեստագետի նշանակալի դերակատարության մասին հայկական մշակութային կյանքում։ Գիրքը արժեքավոր աղբյուր է հայկական քանդակագործության պատմությամբ, 20-րդ դարի հայ կերպարվեստով, հին Երևանի մշակութային միջավայրով և Խաչատուր Իսկանդարյանի ստեղծագործական ժառանգությամբ հետաքրքրվող արվեստաբանների, մշակութաբանների, ուսանողների, հետազոտողների և արվեստասեր ընթերցողների համար։ Մատենագիտական տվյալների համաձայն՝ այս ուսումնասիրությունը հրատարակվել է որպես Նարե Նադարյանի արվեստագիտության թեկնածուի գիտական աստիճանի ատենախոսություն՝ 2018 թվականին, 26 էջ ծավալով։

История

Այս աշխատությունը նվիրված է Մոսոխների՝ Հայաստանի տարածքից Սվանիա արտագաղթի ժամանակագրական հարցի ուսումնասիրությանը և դրա հետ կապված պատմական ու ազգագրական խնդիրների քննությանը։ Ուսումնասիրության կենտրոնում է բնակչության տեղաշարժի ժամանակաշրջանի հնարավոր ճշգրտումը, դրա պատմական նախադրյալների բացահայտումը և Հայաստանի ու Սվանիայի միջև ձևավորված բնակչական ու մշակութային կապերի ուսումնասիրությունը։ Աշխատության մեջ կարևոր նշանակություն է տրվում պատմական աղբյուրների համադրմանը, տարբեր ժամանակաշրջանների տեղեկությունների քննությանը և այն փաստերի վերլուծությանը, որոնք կարող են օգնել պարզելու արտագաղթի մոտավոր ժամանակը և դրա ընթացքը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում Մոսոխների ծագման, բնակության վայրերի և տարածաշրջանի պատմական աշխարհագրության վերաբերյալ տեղեկություններին, ինչպես նաև նրանց հնարավոր տեղաշարժերի հետ կապված պատմագիտական տեսակետներին։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև Սվանիայի բնակչության ձևավորման գործընթացներին, տեղական հասարակության հետ նորեկ խմբերի փոխհարաբերություններին և ժամանակի ընթացքում նրանց մշակութային առանձնահատկությունների պահպանման կամ փոփոխության հարցերին։ Կարևոր է նաև պատմական հիշողության, բանավոր ավանդույթների և ազգագրական տվյալների դերը, քանի որ նման միգրացիոն գործընթացների ժամանակագրությունը հաճախ հնարավոր է վերականգնել ոչ միայն գրավոր աղբյուրների, այլև հետագա պատմական ու մշակութային վկայությունների համադրությամբ։ Աշխատությունը հետաքրքրական է նրանով, որ մեկ կոնկրետ բնակչական տեղաշարժի օրինակով հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել հին և միջնադարյան տարածաշրջանային միգրացիաների, էթնոմշակութային փոխազդեցությունների և բնակչության տարածական շարժերի ավելի լայն խնդիրներ։ Այն կարող է արժեքավոր լինել Հայաստանի և Կովկասի պատմությամբ, պատմական աշխարհագրությամբ, ազգագրությամբ և ժողովուրդների տեղաշարժերի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։ Նյութը կարող է օգտակար լինել նաև ուսանողներին և մասնագետներին, ովքեր ուսումնասիրում են Հայաստանի ու Վրաստանի պատմական կապերը, տարածաշրջանի բնակչության ձևավորման գործընթացները և տարբեր էթնիկ խմբերի տեղաշարժերի պատմական առանձնահատկությունները։

Литература

Սա գրականագիտական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է 20-րդ դարի երկրորդ կեսի անգլալեզու էմիգրանտական գրականության առանձնահատկությունների, գաղափարական ուղղությունների և գեղարվեստական արտահայտչամիջոցների վերլուծությանը։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են հայրենազրկման, ինքնության որոնման, մշակութային երկակի պատկանելության, հիշողության, լեզվի և նոր հասարակությանը հարմարվելու խնդիրները, որոնք առանցքային տեղ են զբաղեցնում էմիգրանտական գրականության մեջ։ Վերլուծվում են Վլադիմիր Նաբոկովի և Խալեդ Հոսեյնի ստեղծագործությունները՝ բացահայտելով դրանց թեմատիկ, ոճական և կառուցվածքային առանձնահատկությունները, ինչպես նաև հեղինակների անհատական աշխարհայացքի արտացոլումը կերպարների, պատմողական ռազմավարությունների և մշակութային համատեքստերի միջոցով։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե ինչպես է միգրացիայի փորձառությունը ձևավորում գրական ինքնությունը, անդրադառնում լեզվական ընտրությանը և նպաստում տարբեր մշակույթների միջև երկխոսության ձևավորմանը։ Աշխատությունը կարևոր ներդրում է համեմատական գրականագիտության, անգլալեզու գրականության և մշակութային ուսումնասիրությունների ոլորտներում՝ ներկայացնելով էմիգրանտական գրականության զարգացման միտումներն ու դրանց նշանակությունը ժամանակակից համաշխարհային գրական գործընթացներում։

Другие предметы

Միջազգային կազմակերպությունների ակտերը այն իրավական կամ նորմատիվ բնույթի փաստաթղթերն ու որոշումներն են, որոնք ընդունվում են միջազգային կազմակերպությունների կողմից իրենց կանոնադրական լիազորությունների շրջանակում և ուղղված են անդամ պետությունների կամ միջազգային համակարգի այլ սուբյեկտների վարքագծի կարգավորմանը, համագործակցության ապահովմանը և ընդհանուր նպատակների իրականացմանը։ Այդ ակտերը կարող են ունենալ պարտադիր կամ ոչ պարտադիր բնույթ՝ կախված կազմակերպության իրավական կառուցվածքից և ընդունված փաստաթղթի տեսակից, օրինակ՝ կանոնադրություններ, կոնվենցիաներ, որոշումներ, հանձնարարականներ կամ բանաձևեր։ Պարտադիր ակտերը սովորաբար պարտավորեցնում են անդամ պետություններին կատարել կոնկրետ գործողություններ կամ համապատասխանեցնել իրենց օրենսդրությունը ընդունված նորմերին, մինչդեռ ոչ պարտադիր ակտերը հիմնականում ունեն ուղղորդող, քաղաքական կամ առաջարկական բնույթ։ Միջազգային կազմակերպությունների ակտերը կարևոր դեր ունեն միջազգային իրավունքի զարգացման, պետությունների միջև համագործակցության խորացման, խաղաղության պահպանման և գլոբալ խնդիրների լուծման գործընթացում, քանի որ դրանք ձևավորում են ընդհանուր կանոններ և ստանդարտներ տարբեր ոլորտներում՝ սկսած մարդու իրավունքներից մինչև տնտեսական և բնապահպանական քաղաքականություն։

Экономика

Գիրքը ներկայացնում է Հայաստանի Հանրապետությունում փոքր և միջին ձեռնարկությունների վարկունակության գնահատման և կառավարման տեսական ու գործնական հիմնախնդիրները՝ անդրադառնալով ֆինանսական կայունության, վարկային ռիսկերի գնահատման, վճարունակության վերլուծության և ֆինանսավորման արդյունավետ մեխանիզմների կիրառմանը։ Հեղինակը ուսումնասիրում է ՓՄՁ-ների դերը երկրի տնտեսական զարգացման մեջ, վերլուծում է դրանց առջև ծառացած հիմնական ֆինանսական խոչընդոտները, ինչպես նաև բանկային համակարգի և վարկային կազմակերպությունների կողմից կիրառվող գնահատման չափանիշներն ու մոտեցումները։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են վարկունակության բարձրացման գործոնները, ֆինանսական ցուցանիշների վերլուծության մեթոդները, ռիսկերի կառավարման ժամանակակից գործիքները և միջազգային փորձի համեմատությունը Հայաստանի պայմանների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ոլորտի օրենսդրական, ինստիտուցիոնալ և տնտեսական միջավայրին, ինչպես նաև առաջարկվում են գործնական լուծումներ և բարեփոխումների ուղղություններ, որոնք կարող են նպաստել փոքր և միջին ձեռնարկությունների ֆինանսական հասանելիության, մրցունակության և կայուն զարգացման ապահովմանը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, բանկային ոլորտի մասնագետների, ֆինանսական վերլուծաբանների, հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և ձեռնարկատերերի համար, ովքեր հետաքրքրված են վարկային քաղաքականության, ֆինանսական կառավարման և ձեռնարկատիրության զարգացման հարցերով։