Կենդանիների անատոմիական տերմինների միջազգային անվանակարգ հայերեն, ռուսերեն, լատիներեն լեզուներով

История

Հրատարակությունը ներկայացնում է գիտական նստաշրջանի ընթացքում նախատեսված զեկուցումների թեզիսները՝ նվիրված Խորհրդային Միության կազմավորման վաթսունամյակին։ Այն ամփոփում է գիտական քննարկումների և հետազոտական զեկուցումների հիմնական դրույթները՝ հնարավորություն տալով պատկերացում կազմելու հոբելյանական նստաշրջանի թեմատիկ ուղղությունների, գիտական հետաքրքրությունների և քննարկման ենթակա հարցերի մասին։ Զեկուցումների թեզիսների ձևաչափը նախատեսված է հետազոտությունների հիմնական նպատակների, մոտեցումների, փաստարկների և եզրակացությունների համառոտ ներկայացման համար։ Նյութերը կարևոր են խորհրդային ժամանակաշրջանի գիտական կյանքի, ակադեմիական հաստատությունների գործունեության և գիտական միջոցառումների կազմակերպման պատմության ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Հրատարակությունը նաև արտացոլում է տվյալ ժամանակաշրջանի գիտական միջավայրն ու այն գաղափարական և պատմական համատեքստը, որի շրջանակում կազմակերպվել են հոբելյանական միջոցառումները։ Թեզիսների ժողովածուն կարող է օգտագործվել որպես սկզբնաղբյուր՝ գիտության պատմության, խորհրդային հասարակական ու մշակութային կյանքի և ակադեմիական հաստատությունների գործունեության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, գիտության պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին, հետազոտողներին և խորհրդային ժամանակաշրջանի գիտական ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

История

Պատմագիտական և հասարակական-քաղաքական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Միքայել Պապաջանյանի հասարակական-քաղաքական գործունեության ուսումնասիրությանը՝ հայ ժողովրդի նորագույն պատմության և ազգային-քաղաքական գործընթացների համատեքստում։ Քննության են առնվում գործչի կենսագրության հիմնական փուլերը, հասարակական հայացքների ձևավորման պատմական նախադրյալները և նրա գործունեության վրա ժամանակաշրջանի քաղաքական ու սոցիալական իրադրության ազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հասարակական կյանքում նրա ներգրավվածության, քաղաքական դիրքորոշումների, ազգային խնդիրների նկատմամբ վերաբերմունքի և հանրային նախաձեռնություններին մասնակցության հնարավոր ուղղություններին։ Վերլուծվում են նրա գործունեության պատմական միջավայրը, հայ հասարակության առջև ծառացած քաղաքական մարտահրավերները և հասարակական կազմակերպությունների ու քաղաքական շրջանակների փոխհարաբերությունները։ Քննարկվում են ազգային շահերի պաշտպանության, հասարակական համախմբման, քաղաքական ներկայացուցչության և պետականության զարգացման հետ կապված հիմնախնդիրները՝ Միքայել Պապաջանյանի գործունեության ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարևորվում են արխիվային փաստաթղթերի, ժամանակի մամուլի, հուշագրությունների, պաշտոնական նյութերի և պատմագիտական գրականության համադրական վերլուծության հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում անհատի դերակատարությանը հասարակական-քաղաքական գործընթացներում, քաղաքական գաղափարների ձևավորման առանձնահատկություններին և պատմական իրադարձությունների գնահատման տարբեր մոտեցումներին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայոց նորագույն պատմության, հասարակական-քաղաքական շարժումների, քաղաքական մտքի պատմության և հայ հասարակական գործիչների կենսագրությունների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Право

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ինքնիշխանության սահմանադրական կարգավորման տեսական և գործնական հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում են պետական ինքնիշխանության սահմանադրաիրավական բովանդակությունը, դրա սկզբունքները, իրավական հիմքերը և դրսևորման ձևերը՝ ազգային և միջազգային իրավունքի փոխհարաբերությունների համատեքստում։ Հեղինակը քննարկում է ինքնիշխանության իրականացման սահմանադրական մեխանիզմները, պետական իշխանության կազմակերպման համակարգը, իշխանությունների տարանջատման սկզբունքը, տարածքային ամբողջականության, ժողովրդի ինքնիշխանության, պետական անվտանգության և սահմանադրական կարգի պահպանության իրավական երաշխիքները։ Աշխատությունում անդրադարձ է կատարվում Հայաստանի սահմանադրական զարգացման հիմնական փուլերին, սահմանադրական բարեփոխումների ազդեցությանը պետական կառավարման համակարգի վրա, ինչպես նաև միջազգային իրավական գործընթացների և գլոբալացման պայմաններում ինքնիշխանության իրավական պաշտպանության արդի մարտահրավերներին։ Գրքում ներկայացված են գիտական վերլուծություններ, իրավական համեմատություններ և տեսական եզրակացություններ, որոնք նպաստում են Հայաստանի սահմանադրական համակարգում ինքնիշխանության ինստիտուտի առավել խորքային ընկալմանը և դրա հետագա զարգացման հնարավորությունների գնահատմանը։ Գիրքը նախատեսված է իրավաբանների, սահմանադրական իրավունքի մասնագետների, գիտաշխատողների, դասախոսների, ուսանողների, պետական կառավարման ոլորտի ներկայացուցիչների և բոլոր այն ընթերցողների համար, ովքեր հետաքրքրված են Հայաստանի Հանրապետության սահմանադրական իրավունքի և պետական ինքնիշխանության հիմնահարցերով։

Биология

Աշխատությունը նվիրված է գորտի վեստիբուլյար կորիզների կառուցվածքային և գործառական կազմակերպման ուսումնասիրմանը համակարգչային մոդելավորման մեթոդների կիրառմամբ։ Հետազոտության կենտրոնում վեստիբուլյար համակարգի նյարդային կառուցվածքներում տեղեկատվության ընդունման, մշակման և փոխանցման մեխանիզմներն են, ինչպես նաև առանձին նեյրոնների ու դրանց միջև ձևավորված կապերի դերը շարժումների համակարգման, մարմնի հավասարակշռության և տարածական դիրքի վերահսկման գործընթացներում։ Համակարգչային մոդելավորումը դիտարկվում է որպես փորձարարական նեյրոֆիզիոլոգիական տվյալները համակարգելու և նյարդային ցանցի աշխատանքի հնարավոր մեխանիզմները քանակականորեն նկարագրելու արդյունավետ միջոց։ Վեստիբուլյար համակարգը կարևոր դեր է կատարում օրգանիզմի դիրքի և շարժման մասին տեղեկատվության մշակման մեջ։ Ներքին ականջի համապատասխան զգայական կառույցներից ստացվող ազդակները նյարդային ուղիներով հասնում են կենտրոնական նյարդային համակարգի վեստիբուլյար կորիզներին, որտեղ տեղի է ունենում դրանց հետագա ինտեգրումը և փոխանցումը այլ նյարդային կենտրոնների։ Այս գործընթացների արդյունքում ձևավորվում են շարժողական և դիրքային պատասխաններ, որոնք նպաստում են հավասարակշռության պահպանմանը, մկանային տոնուսի կարգավորմանը և շարժումների համաձայնեցմանը։ Գորտը որպես փորձարարական օբյեկտ հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել ողնաշարավորների վեստիբուլյար համակարգի կազմակերպման հիմնական օրինաչափությունները համեմատաբար հստակ նեյրոնային կառուցվածքների պայմաններում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է վեստիբուլյար կորիզների նեյրոնային կազմի և դրանց փոխկապակցվածության վրա։ Առանձին նեյրոնները կարող են տարբերվել իրենց ձևաբանական կառուցվածքով, էլեկտրաֆիզիոլոգիական հատկություններով, մուտքային և ելքային կապերով ու տարբեր տեսակի ազդակների նկատմամբ արձագանքներով։ Այդ տարբերությունների համակարգումը հնարավորություն է տալիս կառուցել վեստիբուլյար կենտրոնների կառուցվածքային մոդել, որտեղ ներկայացվում են նեյրոնների հիմնական խմբերը և դրանց միջև հնարավոր կապերը։ Նման մոդելը կարող է օգտագործվել որպես հիմք գործառական գործընթացների հետագա համակարգչային վերարտադրման համար։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նեյրոնների էլեկտրական ակտիվության մոդելավորմանը։ Նյարդային բջիջների գործունեությունը կապված է թաղանթային պոտենցիալի փոփոխությունների և նյարդային ազդակների առաջացման հետ։ Համակարգչային մոդելի միջոցով հնարավոր է ներկայացնել նեյրոնի արձագանքը տարբեր ուժգնության և ժամանակային կառուցվածքի մուտքային ազդակներին, ուսումնասիրել գրգռման շեմը, իմպուլսների հաճախականությունը և ակտիվության ժամանակային բնութագրերը։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս փորձարկել այնպիսի պայմաններ, որոնց անմիջական ուսումնասիրությունը կենսաբանական փորձերում կարող է լինել դժվար կամ սահմանափակ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում սինապսային կապերի մոդելավորմանը։ Վեստիբուլյար կորիզների գործունեությունը պայմանավորված է ոչ միայն առանձին նեյրոնների հատկություններով, այլև նրանց միջև տեղեկատվության փոխանցման ձևով։ Գրգռող և արգելակող կապերի հարաբերակցությունը կարող է որոշել ամբողջ նեյրոնային ցանցի արձագանքը։ Համակարգչային մոդելում այդ կապերի ուժգնության, ժամանակային բնութագրերի և տարածական կազմակերպման փոփոխությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել, թե ինչպես է փոխվում համակարգի ընդհանուր ակտիվությունը տարբեր պայմաններում։ Հատկապես կարևոր է արգելակման դերի գնահատումը, քանի որ այն կարող է մասնակցել նեյրոնային պատասխանների ճշգրտմանը և չափազանց ուժեղ գրգռման սահմանափակմանը։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է կառուցվածքի և գործառույթի փոխկապակցվածության բացահայտումը։ Նեյրոնային համակարգի անատոմիական կազմակերպումը որոշակի սահմաններ է ստեղծում տեղեկատվության հնարավոր փոխանցման համար, սակայն միայն կառուցվածքային տվյալները բավարար չեն համակարգի իրական աշխատանքի ամբողջական նկարագրության համար։ Համակարգչային մոդելավորումը հնարավորություն է տալիս կառուցվածքային տվյալները միավորել էլեկտրաֆիզիոլոգիական ցուցանիշների հետ և ուսումնասիրել, թե կոնկրետ նեյրոնային կապերը ինչպիսի գործառական արդյունք կարող են առաջացնել։ Այսպիսով հնարավոր է փորձարկել վեստիբուլյար կորիզների աշխատանքի վերաբերյալ տարբեր տեսական ենթադրություններ և համեմատել մոդելային արդյունքները փորձարարական դիտարկումների հետ։ Առանձին ուղղություն է զգայական ազդակների տարածական և ժամանակային մշակման ուսումնասիրությունը։ Վեստիբուլյար համակարգը պետք է արձագանքի գլխի և մարմնի շարժումների ուղղությանը, արագությանը և փոփոխության բնույթին։ Այդ տեղեկատվությունը նեյրոնային ցանցում ներկայացվում է ակտիվության որոշակի ձևերով։ Մոդելավորման միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել, թե տարբեր մուտքային ազդանշաններն ինչպես են փոփոխում առանձին նեյրոնների և ամբողջ ցանցի ակտիվությունը, ինչպես են միաժամանակ ստացվող ազդակները փոխազդում միմյանց հետ և ինչպիսի ելքային պատասխաններ են ձևավորվում։ Կարևորվում է նաև վեստիբուլյար տեղեկատվության ինտեգրումը այլ զգայական և շարժողական համակարգերից ստացվող ազդակների հետ։ Կենտրոնական նյարդային համակարգում հավասարակշռության պահպանումը մեկ զգայական համակարգի գործունեության արդյունք չէ։ Վեստիբուլյար տեղեկատվությունը փոխազդում է տեսողական, պրոպրիոցեպտիվ և շարժողական ազդակների հետ։ Համակարգչային մոդելի ընդլայնված տարբերակներում հնարավոր է գնահատել տարբեր մուտքերի համատեղ ազդեցությունը և պարզել, թե ինչպես կարող է դրանց հարաբերակցությունը փոփոխել վեստիբուլյար նեյրոնների արձագանքը։ Այս մոտեցումը կարևոր է բազմազգայական ինտեգրման նյարդային մեխանիզմների հասկացման համար։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում փորձարարական և հաշվարկային մոտեցումների համադրումն է։ Նեյրոֆիզիոլոգիական փորձերից ստացված տվյալները կարող են օգտագործվել մոդելի պարամետրերի որոշման համար, իսկ համակարգչային հաշվարկների արդյունքները՝ նոր փորձարարական ենթադրությունների ձևավորման համար։ Այս փոխադարձ կապը հնարավորություն է տալիս աստիճանաբար ճշգրտել մոդելը։ Եթե հաշվարկային արդյունքները չեն համապատասխանում փորձարարական դիտարկումներին, անհրաժեշտ է վերանայել նեյրոնների հատկությունների, սինապսային կապերի կամ ցանցի կառուցվածքի վերաբերյալ ընդունված ենթադրությունները։ Այդպիսով մոդելավորումը դառնում է ոչ միայն արդեն հայտնի տվյալների ներկայացման, այլև նյարդային համակարգի աշխատանքի նոր հնարավոր մեխանիզմների որոնման գործիք։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում մոդելի պարամետրերի ընտրությանը և դրանց նկատմամբ համակարգի զգայունությանը։ Նեյրոնի թաղանթային հատկությունների, սինապսային հաղորդման ուժգնության, ազդակների ուշացման կամ ցանցային կապերի փոփոխությունը կարող է տարբեր ազդեցություն ունենալ վերջնական արդյունքի վրա։ Պարամետրային ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել այն գործոնները, որոնք առավել մեծ դեր են կատարում համակարգի վարքագծի ձևավորման մեջ։ Միաժամանակ հնարավոր է գնահատել, թե որ բնութագրերի փոփոխությունների նկատմամբ է մոդելը կայուն և որ պարամետրերն են պահանջում առավել ճշգրիտ փորձարարական որոշում։ Մոդելավորման կարևոր առավելություններից է տարբեր տեսական իրավիճակների վերահսկելի ուսումնասիրությունը։ Հնարավոր է պայմանականորեն փոփոխել կամ բացառել որոշակի նեյրոնային կապեր և գնահատել դրանց ազդեցությունը համակարգի ընդհանուր աշխատանքի վրա։ Այս եղանակով կարելի է ուսումնասիրել առանձին կառուցվածքային բաղադրիչների գործառական նշանակությունը և պարզել, թե որ կապերն են հատկապես կարևոր նորմալ վեստիբուլյար պատասխանների ձևավորման համար։ Նման հաշվարկային փորձերը լրացնում են կենսաբանական հետազոտությունները և կարող են նպաստել հետագա փորձարարական աշխատանքի ավելի նպատակային կազմակերպմանը։ Կարևոր ուղղություն է նաև նեյրոնային ցանցի կայունության և հարմարվողականության ուսումնասիրությունը։ Վեստիբուլյար համակարգը պետք է կարողանա պահպանել արդյունավետ գործունեությունը տարբեր շարժողական պայմաններում և որոշ չափով հարմարվել զգայական մուտքերի փոփոխություններին։ Համակարգչային մոդելը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել, թե նեյրոնների կամ նրանց կապերի հատկությունների փոփոխությունները ինչպես կարող են ազդել համակարգի ընդհանուր կայունության վրա։ Այս մոտեցումը կարող է նպաստել նաև վեստիբուլյար համակարգում պլաստիկության մեխանիզմների վերաբերյալ պատկերացումների զարգացմանը։ Գորտի վեստիբուլյար կորիզների ուսումնասիրությունն ունի նաև համեմատական նեյրոֆիզիոլոգիական նշանակություն։ Տարբեր ողնաշարավորների նյարդային համակարգերի համեմատությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել վեստիբուլյար կառավարման այն հիմնական սկզբունքները, որոնք պահպանվել են կենսաբանական զարգացման ընթացքում, ինչպես նաև բացահայտել առանձին տեսակներին բնորոշ առանձնահատկությունները։ Համակարգչային մոդելը կարող է ծառայել որպես ձևականացված հիմք նման համեմատությունների համար՝ թույլ տալով նույն հաշվարկային սկզբունքներով նկարագրել տարբեր կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ տարբերակներ։ Հետազոտության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է փորձարարական նեյրոֆիզիոլոգիայի և համակարգչային մոդելավորման համադրմամբ։ Նյարդային համակարգի բարդ կառուցվածքը դժվար է ամբողջությամբ հասկանալ միայն առանձին նեյրոնների ուսումնասիրության միջոցով, մինչդեռ մոդելավորումը հնարավորություն է տալիս այդ տվյալները միավորել մեկ համակարգում և ուսումնասիրել դրանց համատեղ գործունեությունը։ Ստացված արդյունքները կարող են նպաստել վեստիբուլյար տեղեկատվության մշակման, նեյրոնային ցանցերի կազմակերպման և զգայական ու շարժողական համակարգերի փոխազդեցության ընդհանուր սկզբունքների բացահայտմանը։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է վեստիբուլյար կորիզների կառուցվածքի և գործունեության համալիր հաշվարկային ուսումնասիրություն՝ ներառելով նեյրոնների հատկությունների, սինապսային կապերի, ցանցային կազմակերպման և զգայական տեղեկատվության մշակման փոխկապակցված վերլուծությունը։ Այն կարող է օգտակար լինել նեյրոֆիզիոլոգիայի, հաշվողական նեյրոգիտության, կենսաֆիզիկայի, մաթեմատիկական կենսաբանության և նյարդային համակարգերի համակարգչային մոդելավորման ոլորտների հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Математика

Աշխատությունը նվիրված է պիեզոէլեկտրական առաձգական կիսատարածության սահքային տատանումների տեսական ուսումնասիրությանը՝ դրա մակերևույթին տեղակայված դիէլեկտրական առաձգական բարակ ծածկույթների ազդեցության հաշվառմամբ։ Հետազոտության կենտրոնում մեխանիկական և էլեկտրական դաշտերի փոխկապակցվածությունն է պիեզոէլեկտրական միջավայրում, ինչպես նաև մակերևութային բարակ շերտերի ազդեցությունը տատանողական և ալիքային գործընթացների բնութագրերի վրա։ Քննվում են այն ֆիզիկական և մաթեմատիկական օրինաչափությունները, որոնցով պայմանավորված են սահքային դեֆորմացիաների տարածումը, տատանումների հաճախականային հատկությունները և հիմնական միջավայրի ու ծածկույթի սահմանում առաջացող փոխազդեցությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պիեզոէլեկտրական ազդեցությանը, որի շնորհիվ մեխանիկական դեֆորմացիաներն ուղեկցվում են էլեկտրական դաշտի փոփոխություններով, իսկ էլեկտրական ազդեցությունները կարող են փոխել նյութի մեխանիկական արձագանքը։ Բարակ դիէլեկտրական ծածկույթները դիտարկվում են որպես համակարգի դինամիկական հատկությունները փոփոխող կառուցվածքային տարրեր, որոնց առաձգական և էլեկտրական բնութագրերը կարող են անդրադառնալ ալիքների տարածման արագության, հաճախականային սպեկտրի և տատանումների տեղայնացման վրա։ Հետազոտության շրջանակում ձևակերպվում են համապատասխան սահմանային խնդիրներ և դիտարկվում են հիմնական միջավայրի ու ծածկույթի սահմանում մեխանիկական և էլեկտրական պայմանների համաձայնեցման հարցերը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում դիսպերսիոն հատկությունների ուսումնասիրությունը, որը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հաճախականության, ալիքային պարամետրերի և համակարգի նյութական ու երկրաչափական բնութագրերի միջև կապերը։ Բարակ ծածկույթի մոտարկումը կարող է օգտագործվել համակարգի մաթեմատիկական նկարագրությունը պարզեցնելու և դրա հիմնական ֆիզիկական առանձնահատկությունները պահպանող արդյունավետ մոդելներ կառուցելու համար։ Դիտարկվում է նաև տարբեր նյութական պարամետրերի ազդեցությունը համակարգի տատանողական վարքագծի վրա՝ հնարավորություն տալով համեմատել առանձին կառուցվածքային տարբերակներ։ Նման ուսումնասիրությունները տեսական նշանակությունից բացի առնչվում են պիեզոէլեկտրական սարքերի, ակուստոէլեկտրոնային տարրերի, բարակշերտ կառուցվածքների և ալիքային տվիչների ֆիզիկական հիմքերի հետ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է առաձգականության տեսության, պիեզոէլեկտրականության, ալիքային գործընթացների և բարակշերտ կառուցվածքների մեխանիկայի մոտեցումները՝ բազմաշերտ էլեկտրամեխանիկական համակարգերի դինամիկական հատկությունները բացահայտելու նպատակով։

История

1945-1965 թվականներին Խորհրդային Հայաստանում կրթության զարգացումը բնութագրվում էր արագ ընդլայնմամբ, համակարգի ամրապնդմամբ և գաղափարական վերահսկողության պայմաններում գիտակրթական մակարդակի բարձրացմամբ, երբ հետպատերազմյան շրջանում առաջնահերթ խնդիր էր բնակչության կրթական մակարդակի վերականգնումն ու բարձրացումը, դպրոցական ցանցի ընդլայնումը և գրագիտության համընդհանուր ապահովումը։ Այս ժամանակահատվածում զգալիորեն աճեց միջնակարգ դպրոցների թիվը, բարելավվեց ուսուցման նյութատեխնիկական բազան, ներդրվեցին միասնական կրթական ծրագրեր, որոնք համահունչ էին խորհրդային կրթական համակարգի պահանջներին, և մեծ ուշադրություն դարձվեց տեխնիկական ու բնագիտական առարկաներին՝ երկրի արդյունաբերականացման ու գիտատեխնիկական առաջընթացի պահանջներին համապատասխան։ Զուգահեռաբար զարգացավ բարձրագույն կրթությունը՝ ընդլայնվեցին Երևանի պետական համալսարանը և այլ ինստիտուտներ, ձևավորվեցին նոր մասնագիտական ուղղություններ, որոնք պատրաստում էին ինժեներներ, բժիշկներ, մանկավարժներ և գիտաշխատողներ, ինչի արդյունքում աճեց գիտական կադրերի քանակը և որակը։ Այս տարիներին նաև ակտիվացավ գիտահետազոտական գործունեությունը, ամրապնդվեց Հայաստանի Գիտությունների ակադեմիայի դերը, և կրթությունը դարձավ սոցիալական շարժունակության կարևոր միջոց, որը հնարավորություն էր տալիս տարբեր սոցիալական խմբերի ներկայացուցիչներին ստանալ բարձրագույն կրթություն։ Միաժամանակ կրթական համակարգը կրում էր խորհրդային գաղափարախոսության ազդեցությունը, ինչը արտահայտվում էր ուսումնական ծրագրերի բովանդակության և դաստիարակչական քաղաքականության մեջ, սակայն ընդհանուր առմամբ այս փուլը համարվում է կրթական համակարգի կայացման և որակական աճի կարևոր շրջափուլ Հայաստանում։