Кинетические закономерности полимеризации акриловой кислоты в обратной эмульсии, стабилизированной лецитином

История

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո ձևավորված ֆրանս-թուրքական հարաբերությունների զարգացմանը 1920–1939 թվականների ընթացքում՝ դրանք դիտարկելով Մերձավոր Արևելքի, Թուրքիայի Հանրապետության ձևավորման, եվրոպական տերությունների քաղաքականության և միջազգային հարաբերությունների լայն համատեքստում։ Աշխատության կենտրոնում Ֆրանսիայի և Թուրքիայի միջև քաղաքական, դիվանագիտական և տնտեսական կապերի փոփոխությունն է, ինչպես նաև այն հակասությունների ու փոխադարձ շահերի ուսումնասիրությունը, որոնք պայմանավորեցին երկու երկրների հարաբերությունների տարբեր փուլերը։ 1920-ականների սկզբին հարաբերությունները ձևավորվում էին Օսմանյան կայսրության պարտությունից հետո ստեղծված նոր աշխարհաքաղաքական իրավիճակում։ Ֆրանսիան պատերազմից հետո ստանձնեց ազդեցիկ դեր Սիրիայում և Կիլիկիայի տարածաշրջանում, մինչդեռ թուրքական ազգային շարժումը ձգտում էր վերականգնել Թուրքիայի տարածքային և քաղաքական ինքնիշխանությունը։ Այս շահերի բախումը հանգեցրեց զինված հակամարտությունների և լարվածության, սակայն հետագայում կողմերը աստիճանաբար անցան փոխզիջումների որոնման։ Ուսումնասիրության կարևոր հանգրվաններից է 1921 թվականի Անկարայի համաձայնագիրը, որով Ֆրանսիան և թուրքական ազգային շարժումը կարգավորեցին մի շարք տարածքային ու քաղաքական խնդիրներ։ Համաձայնագիրը կարևոր քայլ էր Կիլիկիայում ռազմական գործողությունների դադարեցման և ֆրանս-թուրքական հարաբերությունների նոր փուլ անցնելու համար, ինչպես նաև ցույց տվեց, որ Ֆրանսիան պատրաստ էր որոշակիորեն վերանայել իր նախկին քաղաքականությունը՝ հաշվի առնելով տարածաշրջանում ստեղծված նոր իրողությունները։ Հետագա տարիներին հարաբերությունների զարգացման վրա մեծ ազդեցություն ունեցավ Լոզանի պայմանագիրը և Թուրքիայի Հանրապետության միջազգային դիրքի ամրապնդումը։ 1923 թվականից հետո Ֆրանսիան և Թուրքիան արդեն հարաբերություններ էին կառուցում երկու պետությունների միջև դիվանագիտական և տնտեսական համագործակցության շրջանակներում, սակայն դրանցում շարունակում էին պահպանվել որոշ չլուծված հարցեր։ Հատկապես նշանակալի էր Ալեքսանդրետի սանջակի՝ հետագայում Հաթայի խնդիրը, որը 1930-ական թվականներին դարձավ երկու երկրների հարաբերությունների ամենազգայուն հարցերից մեկը։ Ֆրանսիայի կողմից Սիրիայի նկատմամբ մանդատային վերահսկողության պայմաններում տարածքի կարգավիճակը բարդացնում էր Փարիզի և Անկարայի հարաբերությունները, քանի որ Թուրքիան ձգտում էր պաշտպանել այնտեղ ապրող թուրք բնակչության շահերը և մեծացնել իր ազդեցությունը տարածաշրջանում։ 1930-ականների երկրորդ կեսին միջազգային իրավիճակի փոփոխությունը ևս նպաստեց հարցի վերանայմանը։ Եվրոպայում լարվածության աճը, Ֆրանսիայի և Մեծ Բրիտանիայի անվտանգության խնդիրները, ինչպես նաև Միջերկրածովյան տարածաշրջանում ուժերի հարաբերակցության փոփոխությունը Ֆրանսիային դրդեցին ավելի զգուշավոր քաղաքականություն վարել Թուրքիայի նկատմամբ։ Այս համատեքստում Հաթայի խնդիրը ստացավ ոչ միայն երկկողմ, այլև ավելի լայն միջազգային նշանակություն։ 1937 թվականին տարածքի համար նախատեսվեց հատուկ կարգավիճակ, իսկ 1939 թվականին Հաթայի օրենսդիր մարմինը որոշում ընդունեց Թուրքիայի հետ միավորման վերաբերյալ, ինչից հետո Ֆրանսիան ճանաչեց այդ միացումը։ Այս զարգացումը խորհրդանշում է ուսումնասիրվող ժամանակաշրջանի ֆրանս-թուրքական հարաբերությունների ամենակարևոր հանգրվաններից մեկը։ Ուսումնասիրության արժեքը հատկապես մեծ է այն պատճառով, որ երկկողմ հարաբերությունները ներկայացվում են ոչ թե որպես մեկուսացված դիվանագիտական գործընթաց, այլ որպես Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո Մերձավոր Արևելքում ձևավորված նոր համակարգի բաղադրիչ։ Ֆրանսիայի քաղաքականությունը պայմանավորված էր ինչպես իր մանդատային տարածքների պահպանման և տարածաշրջանային ազդեցության շահերով, այնպես էլ եվրոպական անվտանգության խնդիրներով, մինչդեռ Թուրքիայի արտաքին քաղաքականության կարևոր նպատակներից էին ազգային ինքնիշխանության ամրապնդումը, տարածքային ամբողջականության պաշտպանությունը և նախկին Օսմանյան տարածքներում իր քաղաքական ու տնտեսական դիրքերի վերականգնումը։ Այդ պատճառով հարաբերությունների պատմության մեջ միաժամանակ նկատվում են հակամարտություն, բանակցություններ, փոխզիջումներ և համագործակցության ձգտում։ Աշխատանքը կարևոր է նաև Հայաստանի պատմության տեսանկյունից, քանի որ 1920–1939 թվականների ֆրանս-թուրքական հարաբերությունների զարգացումները անմիջականորեն առնչվում էին Կիլիկիայի հայության ճակատագրին, Սիրիայի և Թուրքիայի սահմանային տարածքների կարգավիճակին, ինչպես նաև Առաջին աշխարհամարտից հետո տարածաշրջանում հայկական հարցի շուրջ ձևավորված քաղաքական իրավիճակին։ Հետևաբար թեմայի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի լավ հասկանալու ոչ միայն Ֆրանսիայի և Թուրքիայի հարաբերությունները, այլև այն միջազգային միջավայրը, որի պայմաններում զարգանում էին Մերձավոր Արևելքի ժողովուրդների քաղաքական և ազգային խնդիրները։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը արժեքավոր է որպես 1920–1939 թվականների ֆրանս-թուրքական դիվանագիտական հարաբերությունների, տարածաշրջանային քաղաքականության և Մերձավոր Արևելքի միջպետական գործընթացների վերաբերյալ աղբյուր։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, միջազգային հարաբերությունների մասնագետներին, դիվանագիտության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, հայագետներին, ուսանողներին և Առաջին աշխարհամարտից հետո Թուրքիայի ու Մերձավոր Արևելքի քաղաքական պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Финансы

Առողջապահության ոլորտի ֆինանսավորումը վերաբերում է այն համակարգին և մեխանիզմներին, որոնց միջոցով հավաքագրվում, բաշխվում և օգտագործվում են ֆինանսական միջոցները առողջապահական ծառայությունների կազմակերպման, մատուցման և զարգացման համար։ Այն նպատակ ունի ապահովել բնակչության համար որակյալ և հասանելի բժշկական օգնություն՝ անկախ սոցիալական կամ տնտեսական կարգավիճակից։ Ֆինանսավորման հիմնական աղբյուրներն են պետական բյուջեն, պարտադիր կամ կամավոր բժշկական ապահովագրությունը, քաղաքացիների անձնական վճարումները, ինչպես նաև միջազգային կազմակերպությունների և մասնավոր հատվածի ներդրումները։ Այս ոլորտը սերտորեն կապված է Health care financing հասկացության հետ, որը ներառում է առողջապահական համակարգերի տնտեսական կազմակերպումը և ռեսուրսների արդյունավետ բաշխումը։ Ֆինանսավորման ճիշտ կազմակերպումը կարևոր է հիվանդանոցների, պոլիկլինիկաների, դեղամիջոցների և բժշկական տեխնոլոգիաների հասանելիության ապահովման համար, ինչպես նաև կանխարգելիչ ծրագրերի և հանրային առողջապահական նախաձեռնությունների իրականացման համար։ Խնդիրներից են սահմանափակ բյուջեները, ռեսուրսների անհավասար բաշխումը, բժշկական ծառայությունների բարձր արժեքը և որոշ դեպքերում կառավարման անարդյունավետությունը։ Այդ պատճառով շատ երկրներում ներդրվում են առողջապահական բարեփոխումներ՝ ուղղված ապահովագրական համակարգերի զարգացմանը, պետական աջակցության ընդլայնմանը և ֆինանսական կառավարման թափանցիկության բարձրացմանը։

Другие предметы

Սույն հրատարակությունը ներկայացնում է Հայաստանի ազգային գրադարանի գործունեության տարեկան ծրագիրը՝ 2012 թվականի համար, և արտացոլում է այդ ժամանակաշրջանում գրադարանի առջև դրված հիմնական խնդիրները, առաջնահերթություններն ու զարգացման ուղղությունները։ Այն արժեքավոր է ոչ միայն որպես կազմակերպչական փաստաթուղթ, այլև որպես տվյալ ժամանակահատվածում Հայաստանի գրադարանային համակարգի, տեղեկատվական միջավայրի և մշակութային քաղաքականության զարգացման մասին պատկերացում կազմելու աղբյուր։ Փաստաթղթում ներկայացվող աշխատանքները կապված են գրադարանային հավաքածուների համալրման, պահպանության և սպասարկման, ընթերցողների տեղեկատվական պահանջների բավարարման, մատենագիտական և տեղեկատվական ծառայությունների կատարելագործման, ինչպես նաև ազգային գրական ժառանգության պահպանման ու հանրահռչակման հետ։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում գրադարանի տեխնոլոգիական արդիականացմանը և էլեկտրոնային ծառայությունների զարգացմանը։ Այդ ժամանակաշրջանում մեկնարկած կարևոր ուղղություններից էր թվայնացման կենտրոնի և հանրային էլեկտրոնային ընթերցասրահի ստեղծման ծրագիրը, որի նպատակն էր ժամանակակից տեղեկատվական տեխնոլոգիաների միջոցով ընդլայնել գրադարանային հավաքածուների հասանելիությունը և ապահովել մշակութային ժառանգության թվային պահպանումը։ Ծրագիրը կարելի է դիտարկել նաև 2012 թվականին գրադարանային ոլորտում տեղի ունեցած ավելի լայն ինստիտուցիոնալ փոփոխությունների համատեքստում, քանի որ նույն տարում ընդունվել է «Գրադարանների և գրադարանային գործի մասին» ՀՀ օրենքը, որը սահմանեց գրադարանների գործունեության, ֆինանսավորման, հավաքածուների հաշվառման, համալրման, պահպանության և օգտագործման իրավական հիմքերը։ Հրատարակության բովանդակությունը կարևոր է նաև ազգային մշակութային ժառանգության պահպանության տեսանկյունից, քանի որ ազգային գրադարանը միաժամանակ հանդես է գալիս որպես հայկական տպագիր և գրավոր ժառանգության հավաքագրման, պահպանման, համակարգման և հանրությանը ներկայացնելու կարևորագույն հաստատություն։ 2012 թվականից գրադարանը նաև առաջատար դեր է ստանձնել «Հայ գիրք» էլեկտրոնային շտեմարանի զարգացման գործում, որի նպատակն է հնարավորինս ամբողջական ներկայացնել հայ գրքի պատմությունը և հասանելի դարձնել աշխարհով մեկ պահպանվող հայերեն գրական ժառանգությունը։ Հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել գրադարանագետներին, մշակութաբաններին, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների և թվայնացման ոլորտի մասնագետներին, պատմաբաններին, հետազոտողներին, ինչպես նաև այն ընթերցողներին, ովքեր ուսումնասիրում են Հայաստանի մշակութային հաստատությունների և գրադարանային համակարգի զարգացման պատմությունը։ Ազգային գրադարանի թվայնացման, տեղեկատվական ծառայությունների կատարելագործման, հավաքածուների պահպանության և հանրային հասանելիության ընդլայնման ուղղությունները թույլ են տալիս այս նյութը դիտարկել որպես 2012 թվականի գրադարանային զարգացման առաջնահերթությունների վերաբերյալ կարևոր աղբյուր։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է ավտոմոբիլային ճանապարհների ծածկույթների համար նախատեսված բարելավված շահագործողական հատկություններով կոմպոզիտային բաղադրությունների մշակման և դրանց արդյունավետության գնահատման խնդիրներին։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են ճանապարհային ծածկույթների կառուցվածքի և բաղադրության ազդեցությունը դրանց ամրության, մաշակայունության, ջերմաստիճանային փոփոխությունների նկատմամբ կայունության, ջրակայունության և երկարատև շահագործման հնարավորությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կապակցող նյութերի, հանքային լցանյութերի և տարբեր ձևափոխող հավելանյութերի փոխազդեցությանը՝ նպատակ ունենալով ստանալ այնպիսի նյութական համակարգեր, որոնք կարող են ավելի արդյունավետ դիմակայել տրանսպորտային ծանրաբեռնվածությանը և շրջակա միջավայրի անբարենպաստ ազդեցություններին։ Քննության են առնվում ճանապարհային ծածկույթների վնասման հիմնական գործոնները՝ կրկնվող մեխանիկական բեռնվածությունները, ջերմաստիճանային տատանումները, խոնավության ներթափանցումը, մակերևույթի մաշումը և կառուցվածքային հատկությունների աստիճանական փոփոխությունները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում կոմպոզիտային բաղադրության և պատրաստի նյութի ֆիզիկամեխանիկական բնութագրերի միջև կապերի բացահայտմանը, ինչը հնարավորություն է տալիս հիմնավորել բաղադրիչների ընտրությունը և գնահատել դրանց ազդեցությունը ծածկույթի ընդհանուր հատկությունների վրա։ Հետազոտության ընթացքում կարող են համեմատվել տարբեր կազմեր՝ որոշելու դրանց ամրության, առաձգականության, դեֆորմացիաների նկատմամբ դիմադրության, ջերմային կայունության և ծառայության տևողության տարբերությունները։ Ուսումնասիրվում է նաև նյութի կառուցվածքի փոփոխությունը շահագործողական ազդեցությունների պայմաններում և այն մեխանիզմները, որոնցով համապատասխան հավելանյութերը կարող են նպաստել ծածկույթի հատկությունների պահպանմանը։ Առանձին նշանակություն ունի մշակվող կոմպոզիտների տեխնոլոգիական կիրառելիության գնահատումը՝ հաշվի առնելով ճանապարհաշինական արտադրության պահանջները, նյութերի հասանելիությունը և պատրաստի ծածկույթի որակի կայունությունը։ Նման նյութերի կիրառումը կարող է նպաստել ճանապարհների վերանորոգումների հաճախականության նվազեցմանը, ծածկույթի ծառայության ժամկետի երկարացմանը և ճանապարհային ենթակառուցվածքների պահպանման արդյունավետության բարձրացմանը։ Աշխատությունն ունի գիտական և կիրառական նշանակություն ճանապարհաշինության ու նյութագիտության համար՝ նպաստելով ավելի դիմացկուն, հուսալի և տարբեր շահագործողական պայմաններին հարմարեցված ճանապարհային ծածկույթների ստեղծման սկզբունքների զարգացմանը։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է ուսուցչի մասնագիտական գործունեության արդյունավետությունն ապահովող մանկավարժական ձեռնահասության ձևավորման տեսական, մեթոդաբանական և գործնական հիմքերի ուսումնասիրությանը՝ ժամանակակից կրթական պահանջների համատեքստում։ Մանկավարժական ձեռնահասությունը դիտարկվում է որպես փոխկապակցված մասնագիտական գիտելիքների, կարողությունների, հմտությունների, արժեքային դիրքորոշումների և անձնային որակների ամբողջական համակարգ, որը հնարավորություն է տալիս ուսուցչին նպատակային կազմակերպել ուսուցման ու դաստիարակության գործընթացը, արձագանքել սովորողների տարբեր կարիքներին և գնահատել սեփական գործունեության արդյունավետությունը։ Հետազոտության շրջանակում առանձնացվում են առարկայական, մեթոդական, հոգեբանամանկավարժական, հաղորդակցական, տեղեկատվական, հետազոտական և կազմակերպական կարողությունները՝ ուսումնասիրելով դրանց փոխազդեցությունն ուսուցչի մասնագիտական կայացման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ուսանողակենտրոն և կարողունակությունների վրա հիմնված կրթական մոտեցումներին, որոնց պայմաններում ուսուցիչը հանդես է գալիս ոչ միայն գիտելիք փոխանցողի, այլև սովորողի ճանաչողական գործունեությունը կազմակերպող, ուղղորդող և աջակցող մասնագետի դերում։ Կարևորվում են դասի նպատակների սահմանման, ուսումնական բովանդակության ընտրության, արդյունավետ մեթոդների կիրառման, սովորողների առաջընթացի գնահատման և հետադարձ կապի կազմակերպման կարողությունները։ Ուսումնասիրվում է նաև տարբեր կրթական կարիքներ և ուսուցման տեմպեր ունեցող սովորողների հետ աշխատանքի կազմակերպումը՝ ընդգծելով տարբերակված և ներառական մանկավարժական մոտեցումների նշանակությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է թվային ձեռնահասության զարգացումը, քանի որ ժամանակակից ուսուցիչը պետք է կարողանա նպատակային ընտրել և կիրառել թվային կրթական ռեսուրսները՝ դրանք համապատասխանեցնելով ուսումնական խնդիրներին։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում մանկավարժական հաղորդակցությանը, ուսուցիչ–աշակերտ համագործակցությանը, դասարանում դրական սոցիալ-հոգեբանական միջավայրի ձևավորմանը և մասնագիտական էթիկային։ Մանկավարժական ռեֆլեքսիան դիտարկվում է որպես մասնագիտական զարգացման կարևոր մեխանիզմ, որի միջոցով ուսուցիչը վերլուծում է սեփական փորձը, բացահայտում ուժեղ և կատարելագործման ենթակա կողմերը և վերանայում կիրառվող մեթոդները։ Կարևորվում է նաև սկզբնական մասնագիտական պատրաստության և հետագա շարունակական զարգացման փոխկապակցվածությունը՝ վերապատրաստումների, ինքնակրթության, փորձի փոխանակման, մասնագիտական համայնքներում համագործակցության և հետազոտական գործունեության միջոցով։ Աշխատությունը մանկավարժական ձեռնահասության ձևավորումը ներկայացնում է որպես շարունակական և բազմաբաղադրիչ գործընթաց, որը զարգանում է տեսական գիտելիքի, գործնական փորձի, ինքնագնահատման և կրթական փոփոխություններին հարմարվելու փոխազդեցությամբ։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի մանկավարժական կրթության և ուսուցիչների մասնագիտական զարգացման համար՝ նպաստելով ժամանակակից դպրոցի պահանջներին համապատասխան մասնագետի պատրաստման ու շարունակական կատարելագործման համակարգային մոտեցումների ձևավորմանը։

Политология

Գրքում ներկայացվում են պետական կառավարման կազմակերպման տեսական հիմքերը, պետական մարմինների կառուցվածքը, նրանց իրավասություններն ու գործունեության կարգը։ Ներկայացվում է նաև մունիցիպալ կառավարման համակարգի հիմնական գործառույթները՝ տեղական ինքնակառավարման մարմինների դերը և բնակչության հետ փոխհարաբերությունների մեխանիզմները։ Աշխատությունը նախատեսված է պետական ծառայողների, տեղական ինքնակառավարման աշխատակիցների, ուսանողների և կառավարման ոլորտով հետաքրքրված անձանց համար՝ տրամադրելով համապարփակ գիտելիքներ պետական և մունիցիպալ կառավարման սկզբունքների և գործառույթների մասին։