Комплексообразование порфиринов сывороточным альбумином

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է տարածքային կազմավորումների կայուն և համաչափ սոցիալ-տնտեսական զարգացման տեսական, մեթոդաբանական և գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության նյութերի հիման վրա։ Քննության են առնվում տարածքային զարգացման տնտեսական բովանդակությունը, կայունության և համաչափության գնահատման սկզբունքները, ինչպես նաև տարբեր տարածքների զարգացման մակարդակների միջև առկա տարբերությունների ձևավորման հիմնական գործոնները։ Վերլուծվում են բնակչության զբաղվածության, եկամուտների, տնտեսական ակտիվության, ներդրումների, արտադրական ներուժի, ձեռնարկատիրության և ենթակառուցվածքների զարգացման ցուցանիշները՝ տարածքային անհամաչափությունների բացահայտման և գնահատման նպատակով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մարզերի և համայնքների բնական, մարդկային, ֆինանսական ու արտադրական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմանը, տնտեսական մասնագիտացման հնարավորություններին և տեղական զարգացման ներուժի բացահայտմանը։ Քննարկվում են բնակչության և տնտեսական գործունեության տարածքային կենտրոնացման, ներքին միգրացիայի, աշխատատեղերի բաշխման և սոցիալական ու տնտեսական ենթակառուցվածքների հասանելիության հետ կապված խնդիրները։ Դիտարկվում է պետական տարածքային քաղաքականության դերը զարգացման տարբերությունների մեղմման, ներդրումային ակտիվության խթանման և տնտեսապես առավել թույլ տարածքների հնարավորությունների ընդլայնման գործում։ Անդրադարձ է կատարվում նաև տարածքային կառավարման համակարգի կատարելագործմանը, միջհամայնքային համագործակցությանը, զարգացման ծրագրերի մշակմանն ու դրանց արդյունավետության գնահատմանը։ Կարևորվում է տնտեսական աճի համադրումը սոցիալական, ժողովրդագրական և բնապահպանական գործոնների հետ՝ երկարաժամկետ կայուն զարգացման պայմաններ ապահովելու նպատակով։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են նպաստել տարածքային զարգացման քաղաքականության կատարելագործմանը, տարածքային անհամաչափությունների նվազեցման մեխանիզմների մշակմանը և մարզերի ու համայնքների տնտեսական ներուժի առավել արդյունավետ օգտագործմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, տարածքային կառավարման մասնագետների, հետազոտողների, զարգացման ծրագրերի մշակողների և ուսանողների համար։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է գլխուղեղի անոթների անգիոգրաֆիկ հետազոտությունների ընթացքում անեսթեզիոլոգիական ապահովման սկզբունքների և առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ուշադրություն դարձնելով հիվանդի անվտանգության պահպանմանը, կենսական կարևոր գործառույթների վերահսկմանը և ախտորոշիչ միջամտության համար անհրաժեշտ պայմանների ստեղծմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են անեսթեզիոլոգիական մոտեցման ընտրության վրա ազդող կլինիկական գործոնները՝ հիվանդի ընդհանուր վիճակը, նյարդաբանական ախտանշանների բնույթը, սրտանոթային և շնչառական համակարգերի վիճակը, ուղեկցող հիվանդությունները և նախատեսվող հետազոտության առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում նախամիջամտական գնահատմանը, որի նպատակն է բացահայտել հնարավոր ռիսկերը և որոշել բժշկական հսկողության համապատասխան ծավալը։ Քննվում են տեղային անզգայացման, սեդացիայի և ընդհանուր անեսթեզիայի կիրառման ընդհանուր սկզբունքները՝ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ անգիոգրաֆիկ պատկերների որակի համար կարևոր է հիվանդի հնարավորինս կայուն դիրքը, իսկ որոշ իրավիճակներում անհրաժեշտ է նաև պահպանել նյարդաբանական վիճակի գնահատման հնարավորությունը։ Կարևորվում է հեմոդինամիկ ցուցանիշների, շնչառության, թթվածնավորման և գիտակցության մակարդակի շարունակական վերահսկումը, քանի որ գլխուղեղի արյան շրջանառության հետ կապված հետազոտությունների ընթացքում ֆիզիոլոգիական կայունությունը կարևոր նշանակություն ունի։ Ուսումնասիրվում են նաև կոնտրաստային նյութերի կիրառման հետ կապված հնարավոր ռիսկերը, անհատական զգայունության գնահատումը և համապատասխան բժշկական պատրաստվածության անհրաժեշտությունը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում անեսթեզիոլոգի, ռադիոլոգի, նյարդաբանի և միջամտությանը մասնակցող մյուս մասնագետների համագործակցությանը, քանի որ արդյունավետ թիմային աշխատանքը նպաստում է հիվանդի վիճակի փոփոխություններին ժամանակին արձագանքելուն։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տարբեր անեսթեզիոլոգիական մոտեցումների համեմատական գնահատումը՝ դրանց ազդեցությունը դիտարկելով հիվանդի ֆիզիոլոգիական ցուցանիշների կայունության, հետազոտության տեխնիկական պայմանների և հետմիջամտական վերականգնման տեսանկյունից։ Կարևորվում է նաև անեսթեզիոլոգիական միջոցների ընտրության անհատականացումը՝ հատկապես այն հիվանդների դեպքում, որոնց մոտ առկա են ուղեղային արյան շրջանառության խանգարումներ կամ այլ գործոններ, որոնք կարող են բարձրացնել միջամտության հետ կապված ռիսկերը։ Դիտարկվում է հետազոտությունից հետո հիվանդի հսկողության նշանակությունը՝ ընդհանուր վիճակի, նյարդաբանական ցուցանիշների և կենսական գործառույթների գնահատման նպատակով։ Աշխատությունը կարող է նպաստել ուղեղային անոթների ախտորոշիչ միջամտությունների ժամանակ անեսթեզիոլոգիական ապահովման կազմակերպման վերաբերյալ մասնագիտական պատկերացումների համակարգմանը և հետաքրքրություն ներկայացնել անեսթեզիոլոգիայի, նյարդաբանության, նյարդառադիոլոգիայի և ինտերվենցիոն բժշկության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Технология

Այս աշխատությունը նվիրված է հեղեղային հոսքերի հիդրավլիկական կառավարման մեթոդների կատարելագործման խնդիրների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով ջրային ռեսուրսների կառավարման, բնական աղետների ռիսկերի նվազեցման և ինժեներական պաշտպանության համակարգերի զարգացման արդի պահանջները։ Գրքում վերլուծվում են հեղեղային հոսքերի ձևավորման պատճառները՝ ներառյալ ինտենսիվ տեղումները, ձյան հալոցքը, ռելիեֆի առանձնահատկությունները և հողածածկույթի վիճակը, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը գետային համակարգերի վարքագծի վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հիդրավլիկական մոդելավորման մեթոդներին՝ թվային սիմուլյացիաներ, հոսքի տուրբուլենտության հաշվարկներ, գետային հուների դինամիկ փոփոխությունների գնահատում, որոնք թույլ են տալիս ավելի ճշգրիտ կանխատեսել հեղեղային իրավիճակները։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև կառավարման ինժեներական լուծումները՝ ամբարտակներ, ջրահեռացման համակարգեր, կարգավորիչ ջրամբարներ և բնական լուծումների վրա հիմնված (nature-based) մոտեցումներ, որոնք նպաստում են հեղեղների ազդեցության մեղմմանը։ Վերլուծվում են նաև կլիմայի փոփոխության ազդեցությունները հեղեղային ռիսկերի աճի վրա և դրա հետևանքով անհրաժեշտ հարմարվողական ռազմավարությունները։ Գրքի նպատակն է առաջարկել համալիր մոտեցում հեղեղային հոսքերի կառավարման արդյունավետության բարձրացման համար՝ համադրելով տեսական մոդելավորումը և գործնական ինժեներական լուծումները։

Биология

Գիրքը ներկայացնում է ճառագայթման ֆիզիկական բնույթը, աղբյուրները և տեսակները՝ միաժամանակ բացատրելով դրանց ազդեցության մեխանիզմները կենդանի օրգանիզմների վրա տարբեր մակարդակներում՝ սկսած մոլեկուլային և բջջային կառուցվածքներից մինչև հյուսվածքային և օրգանիզմային համակարգեր։ Հեղինակը մանրամասն անդրադառնում է ԴՆԹ-ի վնասման գործընթացներին, բջջային մուտացիաներին, ճառագայթային սթրեսի հետևանքներին և օրգանիզմի պաշտպանական ու վերականգնողական մեխանիզմներին՝ ցույց տալով դրանց կենսաբանական նշանակությունը։ Աշխատությունում ներկայացվում են նաև ճառագայթային անվտանգության հիմունքները, դոզիմետրիայի հիմնական հասկացությունները և մարդու առողջության վրա ճառագայթման ազդեցության գնահատման սկզբունքները, ինչը կարևոր է բժշկության, կենսաբանության և բնապահպանության ոլորտներում։ Գիրքը համադրում է տեսական գիտելիքը և կիրառական մոտեցումները՝ ապահովելով համակարգված պատկերացում ռադիոկենսաբանության հիմնարար հարցերի վերաբերյալ։ Այն նախատեսված է կենսաբանության, բժշկության և հարակից ոլորտների ուսանողների ու մասնագետների համար՝ ծառայելով որպես կարևոր ուսումնական և գիտական աղբյուր։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է հայերենի հոլովական կառուցվածքի գիտական մեկնաբանությունների ձևավորման, զարգացման և փոփոխության պատմական ընթացքի ուսումնասիրությանը՝ հայ քերականագիտական մտքի տարբեր փուլերի համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում գոյականի և անվանական այլ խոսքի մասերի հոլովման վերաբերյալ տարբեր ժամանակաշրջաններում առաջադրված տեսական մոտեցումները, հոլովների դասակարգման սկզբունքները, դրանց քանակի և գործառույթների վերաբերյալ տեսակետները, ինչպես նաև հոլովական ձևերի կառուցվածքային և իմաստային առանձնահատկությունների մեկնաբանությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայ քերականների աշխատություններում ձևավորված ըմբռնումների համեմատական վերլուծությանը՝ բացահայտելով, թե ինչպես են լեզվաբանական տարբեր դպրոցները, քերականական ավանդույթները և գիտական մեթոդաբանությունները ազդել հոլովական համակարգի նկարագրության վրա։ Դիտարկվում է գրաբարի, միջին հայերենի և աշխարհաբարի տվյալների ուսումնասիրության նշանակությունը հոլովական ձևերի պատմական փոփոխությունների, որոշ ձևերի վերացման, վերաիմաստավորման կամ նոր գործառույթների ձեռքբերման բացահայտման համար։ Անդրադարձ է կատարվում նաև արևելահայերենի և արևմտահայերենի հոլովական առանձնահատկություններին, դրանց ընդհանրություններին ու տարբերություններին և քերականագիտական աշխատություններում դրանց ներկայացման եղանակներին։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևել հայ քերականագիտական մտքի զարգացմանը՝ վաղ շրջանի ավանդական նկարագրություններից մինչև ժամանակակից լեզվաբանական տեսությունների վրա հիմնված վերլուծություններ։ Միաժամանակ լուսաբանվում են հոլովի ձևաբանական, շարահյուսական և իմաստաբանական բնույթի վերաբերյալ գիտական քննարկումները, տերմինաբանության ձևավորման գործընթացը և դասակարգման տարբեր սկզբունքների փոխհարաբերությունները։ Աշխատանքը կարևոր նշանակություն ունի հայոց լեզվի քերականական կառուցվածքի պատմական զարգացման, հայ լեզվաբանական մտքի ժառանգության և ժամանակակից հայերենի անվանական համակարգի առանձնահատկությունների առավել ամբողջական ու համակարգված ըմբռնման համար։

Психология

Գիրքը ընդգրկում է՝ պերցեպտիվ գործընթացների հիմնական հոգեբանական տեսությունները, զգայության և ընկալման մեխանիզմները, ընկալման կազմակերպման օրինաչափությունները և գործոնները, ուշադրության և ճանաչողական գործընթացների կապը ընկալման հետ, մարդու կողմից շրջապատող աշխարհի պատկերացման ձևավորման առանձնահատկությունները։ Այն օգտակար է՝ հոգեբանության և մանկավարժության ուսանողների համար, ճանաչողական գիտությունների հետազոտողների համար, ինչպես նաև բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են մարդու ընկալման և ճանաչողության մեխանիզմներով։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը տալիս է պերցեպտիվ գործընթացների գիտական և համակարգված պատկերացում՝ բացահայտելով, թե ինչպես է մարդը ընկալում և մեկնաբանում շրջապատող աշխարհը։