Комплексообразование порфиринов сывороточным альбумином

Chemistry

Այս աշխատանքը նվիրված է պոլիհալոգենօրգանական թթուների կիրառությանը կարբոցիկլային միացությունների սինթեզում՝ ընդգծելով դրանց ռեակտիվության, կառուցվածքային առանձնահատկությունների և օրգանական սինթեզի մեջ դերակատարման մեխանիզմները։ Հետազոտության մեջ պոլիհալոգենացված օրգանական թթուները դիտարկվում են որպես բազմաֆունկցիոնալ միջանկյալներ, որոնք իրենց էլեկտրոնաքաշող հալոգենային ատոմների շնորհիվ ունեն բարձր ռեակտիվություն և կարող են մասնակցել տարբեր նուկլեոֆիլ և ռադիկալային փոխակերպումների։ Աշխատությունը վերլուծում է այն հիմնական սինթետիկ ուղիները, որոնց միջոցով այս միացությունները նպաստում են փակ ածխածնային օղակների՝ կարբոցիկլերի ձևավորմանը, ներառյալ ցիկլացման, կոնդենսացման և վերախմբավորման ռեակցիաները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ռեակցիոն միջավայրի պայմանների՝ ջերմաստիճանի, լուծիչների, կատալիզատորների և հալոգենների տեսակի ազդեցությանը սինթեզի ելքի և ընտրողականության վրա։ Միաժամանակ քննարկվում են մեխանիստական մոդելները, որոնք բացատրում են միջանկյալ ակտիվ համալիրների ձևավորումը և դրանց վերածումը կայուն կարբոցիկլային կառուցվածքների։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ պոլիհալոգենօրգանական թթուները հանդիսանում են արժեքավոր գործիքներ օրգանական սինթեզում՝ հնարավորություն տալով արդյունավետ կառուցել բարդ կարբոցիկլային համակարգեր, որոնք կարևոր նշանակություն ունեն դեղագործության, նյութագիտության և սինթետիկ քիմիայի տարբեր ոլորտներում։

Economics

Հակամենաշնորհային աշխատությունը նվիրված է շուկայական տնտեսության կարևոր տեսական և կիրառական խնդիրներից մեկին՝ մոնոպոլիստական մրցակցության և հակամենաշնորհային քաղաքականության ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում է մոնոպոլիստական մրցակցության էությունը՝ որպես շուկայական կառուցվածք, որտեղ միաժամանակ գործում են բազմաթիվ վաճառողներ, սակայն նրանց արտադրանքը տարբերվում է որակով, ապրանքանիշով կամ ծառայության առանձնահատկություններով, ինչը թույլ է տալիս յուրաքանչյուրին ունենալ որոշակի շուկայական ազդեցություն։ Հեղինակը մանրամասն ներկայացնում է այս մոդելի հիմնական հատկանիշները՝ գների ձևավորման մեխանիզմները, մրցակցության սահմանները, սպառողների վարքագիծը և շուկայի հավասարակշռության ձևավորումը։ Աշխատության երկրորդ մասում ուշադրություն է դարձվում հակամենաշնորհային քաղաքականությանը՝ որպես պետության կողմից իրականացվող կարգավորիչ գործիք, որի նպատակն է կանխել շուկայի մոնոպոլիզացումը, ապահովել առողջ մրցակցություն և պաշտպանել սպառողների շահերը։ Քննարկվում են հակամենաշնորհային օրենքների կիրառման սկզբունքները, պետական վերահսկողության մեխանիզմները և միջազգային փորձը։ Գիրքը համադրում է տեսական տնտեսագիտական մոտեցումները և գործնական վերլուծությունները՝ ընթերցողին տրամադրելով ամբողջական պատկերացում մոնոպոլիստական մրցակցության բնույթի և հակամենաշնորհային քաղաքականության դերի մասին ժամանակակից տնտեսությունում։

Literature

Աշխատությունը նվիրված է Սերգեյ Դովլաթովի ստեղծագործության պոետիկայի հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով նրա արձակի կառուցվածքային, ժանրային և ոճական առանձնահատկությունները։ Վերլուծվում են հեղինակի գեղարվեստական մտածողության ձևավորման սկզբունքները, պատմողական տեխնիկան, հեգնանքի և ինքնահեգնանքի կիրառությունը, ինչպես նաև փաստագրական և գեղարվեստական տարրերի փոխհարաբերությունը նրա ստեղծագործություններում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Դովլաթովի արձակում կերպարների կառուցման եղանակներին, առօրյա կյանքի գեղարվեստական վերարտադրությանը, լեզվական պարզության և ենթատեքստային խորության համադրությանը, ինչպես նաև նրա պոետիկայի կապերին ռուսական արձակի ավանդույթի և XX դարի երկրորդ կեսի գրական գործընթացների հետ։ Ուսումնասիրությունը ներկայացնում է համեմատական և տեսական վերլուծություններ, որոնք հնարավորություն են տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել Դովլաթովի ստեղծագործական համակարգի, նրա պոետիկայի յուրահատկությունների և ռուս ժամանակակից արձակի զարգացման մեջ ունեցած նշանակալի դերի մասին։

Culture

Աշխատությունը նվիրված է Լենինականում՝ ներկայիս Գյումրիում, հայկական թատերական կյանքի ձևավորման, զարգացման և մշակութային նշանակության ուսումնասիրությանը։ Ներկայացվում են քաղաքի թատերական ավանդույթների պատմական նախադրյալները, մասնագիտական բեմարվեստի կայացման գործընթացը, ստեղծագործական խմբերի գործունեությունը և թատրոնի դերակատարությունը Հայաստանի մշակութային կյանքում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն ժամանակաշրջանին, երբ քաղաքում ձևավորվեց պետական դրամատիկական թատրոնը և ստեղծվեց դերասանական ու ռեժիսորական կայուն միջավայր։ Քննվում է թատերախմբի կազմավորման գործընթացը, այդ թվում՝ տեղական բեմական ուժերի և մասնագիտական կրթություն ստացած դերասանների մասնակցությունը, ինչպես նաև ռեժիսորական դպրոցի ազդեցությունը ներկայացումների գեղարվեստական ուղղության վրա։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է խաղացանկի ուսումնասիրությունը, որի միջոցով բացահայտվում են ազգային դասական դրամատուրգիայի, ժամանակակից հայ հեղինակների, ռուսական և արևմտաեվրոպական թատերգության փոխհարաբերությունները։ Դիտարկվում է, թե ինչպես են տարբեր ժամանակաշրջանների հասարակական և մշակութային փոփոխություններն արտահայտվել բեմադրությունների թեմատիկայի, կերպարային համակարգի, դերասանական խաղի և ռեժիսորական մեկնաբանությունների մեջ։ Ուշադրություն է դարձվում նաև թատրոնի ստեղծագործական նշանավոր գործիչներին, որոնց գործունեությունը նպաստել է ոչ միայն քաղաքի, այլև ամբողջ հայկական բեմարվեստի զարգացմանը։ Թատերական կյանքը ներկայացվում է որպես քաղաքային մշակույթի կարևոր բաղադրիչ, որը ձևավորել է հանդիսատեսի գեղագիտական ճաշակը, ընդլայնել մշակութային հաղորդակցության հնարավորությունները և նպաստել ազգային դրամատուրգիական ժառանգության պահպանմանն ու տարածմանը։ Քննվում են բեմադրությունների գեղարվեստական առանձնահատկությունները, դերասանական արվեստի ավանդույթների փոխանցումը տարբեր սերունդների միջև, թատերախմբի ստեղծագործական որոնումները և նոր բեմական ձևերի յուրացումը։ Միաժամանակ ուշադրություն է հատկացվում թատրոնի և հանդիսատեսի փոխհարաբերություններին, հյուրախաղերին, մշակութային փոխանակումներին և քաղաքի հասարակական կյանքում թատերական հաստատության ունեցած նշանակությանը։ Նյութը հնարավորություն է տալիս հայկական թատրոնի պատմությունը դիտարկել ոչ միայն մայրաքաղաքային կենտրոնների, այլև տարածաշրջանային մշակութային զարգացման տեսանկյունից՝ ընդգծելով Լենինականի առանձնահատուկ տեղը ազգային բեմարվեստի պատմության մեջ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը արժեքավոր է հայկական թատրոնի պատմական զարգացման, ստեղծագործական ավանդույթների, դերասանական ու ռեժիսորական դպրոցների և քաղաքային մշակութային միջավայրի փոխազդեցության ուսումնասիրության համար։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է պատմագիտական մասնագիտացման շրջանակում գերմաներենի ուսուցման համար անհրաժեշտ նվազագույն քերականական նյութի ընտրության սկզբունքների և դրա արդյունավետ յուրացումն ապահովող ուսուցման ռազմավարության մշակմանը։ Հետազոտության կենտրոնում մասնագիտական օտար լեզվի ուսուցման այն մոտեցումն է, ըստ որի քերականական համակարգը ներկայացվում է ոչ թե ամբողջական տեսական նկարագրությամբ, այլ մասնագիտական տեքստերի ընթերցման, ըմբռնման և մշակման համար առավել անհրաժեշտ կառուցվածքների նպատակային ընտրությամբ։ Պատմագիտական նյութը դիտարկվում է որպես ուսուցման բովանդակային հիմք, որը հնարավորություն է տալիս քերականական երևույթները ներկայացնել մասնագիտական բառապաշարի և իրական գիտական հաղորդակցության համատեքստում։ Քննվում են քերականական նյութի ընտրության չափանիշները՝ գործածության հաճախականությունը, մասնագիտական տեքստերում տվյալ կառուցվածքի նշանակությունը, ընկալման դժվարության աստիճանը և հաղորդակցական արժեքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում գերմաներեն գիտական և պատմագիտական խոսքին բնորոշ բայական ձևերին, ժամանակային հարաբերությունների արտահայտմանը, կրավորական կառույցներին, բարդ նախադասություններին, որոշիչ կառուցվածքներին և տրամաբանական կապերն արտահայտող քերականական միջոցներին։ Ուսուցման ռազմավարության շրջանակում կարևորվում է քերականական գիտելիքի և մասնագիտական ընթերցանության հմտությունների փոխկապակցված զարգացումը, որպեսզի սովորողը կարողանա ճանաչել լեզվական կառուցվածքը, հասկանալ դրա գործառույթը տեքստում և ճիշտ մեկնաբանել գիտական տեղեկատվությունը։ Ուսումնասիրվում է նաև վարժությունների համակարգի կառուցման խնդիրը՝ պարզ ճանաչողական առաջադրանքներից դեպի պատմագիտական տեքստերի ինքնուրույն լեզվական և բովանդակային վերլուծություն անցնելու սկզբունքով։ Կարևորվում են մայրենի լեզվի հետ հնարավոր համադրությունները, որոնք կարող են նպաստել բարդ քերականական երևույթների գիտակցված յուրացմանը և կանխել բնորոշ լեզվական սխալները։ Հետազոտությունը մասնագիտական ուղղվածությունը դիտարկում է որպես ուսուցման արդյունավետությունը բարձրացնող գործոն, քանի որ լեզվական նյութը անմիջականորեն կապվում է սովորողի մասնագիտական հետաքրքրությունների և հետագա գիտական աշխատանքի հետ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է գերմաներենի դասավանդման մեթոդիկայի, մասնագիտական օտար լեզվի ուսուցման, քերականության և պատմագիտական տեքստի վերլուծության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ձևավորել մասնագիտական գրականության հետ ինքնուրույն աշխատելու համար անհրաժեշտ լեզվական կարողություններ։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է գեղարվեստական թարգմանության ընթացքում մտաշահարկման լեզվագործաբանական առանձնահատկությունների պահպանման խնդրի ուսումնասիրությանը՝ Ջորջ Օրուելի «1984» վեպի հայերեն թարգմանության նյութի հիման վրա։ Քննության են առնվում այն լեզվական և հաղորդակցական միջոցները, որոնց միջոցով բնագրում ձևավորվում են խոսքային ներգործությունը, գաղափարական վերահսկողությունը, իրականության լեզվական վերաձևակերպումը և հասցեատիրոջ ընկալման ուղղորդումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բառապաշարի ընտրությանը, իմաստային փոփոխություններին, կրկնություններին, կարգախոսային կառույցներին, գնահատողական բառամթերքին, փոխաբերություններին, ենթատեքստին և խոսքային ռազմավարություններին։ Վերլուծվում է, թե ինչպես են այդ միջոցները վերարտադրվում հայերեն թարգմանության մեջ և որքանով են պահպանվում դրանց գործաբանական գործառույթները, հուզական ազդեցությունն ու համատեքստային նշանակությունը։ Քննարկվում են բնագրի և թարգմանվածքի միջև հնարավոր իմաստային ու ոճական տեղաշարժերը, թարգմանչական փոխակերպումները և մշակութային ու լեզվական տարբերություններով պայմանավորված լուծումները։ Կարևորվում է նաև վեպում ստեղծված հատուկ բառապաշարի, քաղաքական լեզվի և իմաստների սահմանափակմանն ուղղված լեզվական կառուցվածքների փոխանցման խնդիրը, քանի որ դրանք էական դեր ունեն ստեղծագործության գաղափարական և գեղարվեստական համակարգում։ Համադրական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու ոչ միայն առանձին բառերի ու արտահայտությունների համարժեքությունը, այլև դրանց հաղորդակցական նպատակն ու ընթերցողի վրա նախատեսված ազդեցության պահպանման աստիճանը։ Ուսումնասիրությունը նպաստում է գեղարվեստական թարգմանության, գործաբանության և մտաշահարկային խոսույթի փոխհարաբերությունների առավել խորքային ըմբռնմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել թարգմանաբանների, լեզվաբանների, գրականագետների, անգլերենի և հայերենի մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։