Кооперативные превращения нуклейновых кислот в комплексе с противоопухолевыми препаратами

Литература

Աշխատությունը նվիրված է 1918–1939 թվականների գերմանական վեպի գաղափարական, գեղարվեստական և աշխարհայացքային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով Առաջին և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմների միջև ընկած ժամանակաշրջանի պատմական ու մշակութային զարգացումների համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում Առաջին համաշխարհային պատերազմի հետևանքների, Վայմարյան հանրապետության հասարակական ու քաղաքական հակասությունների, տնտեսական ճգնաժամերի, քաղաքային կյանքի փոփոխությունների, գաղափարական բախումների և նացիոնալ-սոցիալիզմի վերելքի արտացոլումները գերմանական արձակում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում անհատի և հասարակության հարաբերությանը, մարդու հոգևոր ճգնաժամին, պատերազմի փորձառությանը, օտարման, միայնության, բարոյական ընտրության, պատմական պատասխանատվության և մարդկային ազատության խնդիրներին։ Վերլուծվում է այն, թե ինչպես են ժամանակաշրջանի գրողները գեղարվեստական կերպարների և պատմողական կառուցվածքների միջոցով ներկայացրել ավանդական արժեքների վերանայումը, հասարակական անկայունությունը և նոր քաղաքական ու մշակութային իրականության ձևավորումը։ Քննության են առնվում վեպի ժանրային ու կառուցվածքային փոփոխությունները, հոգեբանական վերլուծության խորացումը, ժամանակի և տարածության կազմակերպման նոր եղանակները, խորհրդանշական պատկերները, ներքին մենախոսությունը, բազմաձայն պատմողական ձևերը և գեղարվեստական փորձարարության այլ դրսևորումներ։ Կարևորվում են նաև ինտելեկտուալ, սոցիալական, պատմական, հակապատերազմական և հոգեբանական վեպերի առանձնահատկությունները՝ բացահայտելով դրանց միջոցով արտահայտված գաղափարական խնդիրների բազմազանությունը։ Անդրադարձ է կատարվում գրականության և ժամանակաշրջանի փիլիսոփայական ու հասարակական մտքի փոխազդեցությանը, ինչպես նաև այն հարցին, թե ինչպես են պատմական ցնցումները փոխել մարդու, պետության, մշակույթի և քաղաքակրթության վերաբերյալ գրական պատկերացումները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում 1930-ական թվականներին քաղաքական ճնշումների, գրաքննության, արտագաղթի և վտարանդիության պայմաններում ստեղծված գրականությանը, որը գերմանական արձակի զարգացման մեջ ձևավորեց նոր թեմաներ և գաղափարական շեշտադրումներ։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս միջպատերազմյան գերմանական վեպը դիտարկել որպես ժամանակաշրջանի պատմական փորձառության և մտավոր ճգնաժամերի գեղարվեստական արտահայտություն՝ բացահայտելով գրական ձևի, գաղափարական բովանդակության և հասարակական իրականության փոխադարձ կապերը։

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է Երևանի նորագույն ճարտարապետության ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով քաղաքի ձևավորված քաղաքային միջավայրի, պատմական ժառանգության և ժամանակակից քաղաքաշինական զարգացումների փոխկապակցվածության մեջ։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են Երևանի ժամանակակից ճարտարապետական գործընթացները, նոր կառուցապատման հիմնական ուղղությունները, շենքերի և կառույցների գեղագիտական ու ֆունկցիոնալ առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը քաղաքի ընդհանուր կերպարի ձևավորման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նոր և պատմական կառուցապատման փոխհարաբերություններին, քաղաքային տարածքների վերափոխմանը և այն խնդիրներին, որոնք առաջանում են ժամանակակից ճարտարապետական լուծումները պատմականորեն ձևավորված միջավայրում ներդնելու ընթացքում։ Աշխատության մեջ կարող են դիտարկվել բնակելի, հասարակական, վարչական և մշակութային նշանակության նոր կառույցները, դրանց ծավալատարածական լուծումները, նյութերի և տեխնոլոգիաների կիրառումը, ինչպես նաև քաղաքային միջավայրի կազմակերպման սկզբունքները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ճարտարապետական նորարարության և քաղաքի ինքնատիպության պահպանման հավասարակշռությանը, քանի որ ժամանակակից կառուցապատումը ոչ միայն փոխում է քաղաքի ֆիզիկական միջավայրը, այլև ազդում է դրա տեսողական կերպարի, հանրային տարածքների և բնակիչների քաղաքային ընկալումների վրա։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև կանաչ տարածքների, փողոցների, հրապարակների և այլ հանրային միջավայրերի ձևավորմանը, ինչպես նաև նոր շինությունների ինտեգրմանը քաղաքի առկա ենթակառուցվածքային համակարգին։ Երևանի նորագույն ճարտարապետության վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու քաղաքի զարգացման ժամանակակից միտումները, ճարտարապետական արժեքների փոփոխությունները և քաղաքաշինական որոշումների ազդեցությունը քաղաքային միջավայրի որակի վրա։ Հետազոտությունը կարող է ներառել նաև առանձին ճարտարապետական օբյեկտների և կառուցապատման հատվածների համեմատական ուսումնասիրություն՝ գնահատելով դրանց ներդաշնակությունը շրջակա միջավայրի հետ։ Աշխատության արդյունքները կարող են օգտակար լինել Երևանի հետագա քաղաքաշինական զարգացման, ժամանակակից ճարտարապետության և պատմական միջավայրի փոխհարաբերությունների կարգավորման, ինչպես նաև քաղաքային տարածքների գեղագիտական և ֆունկցիոնալ որակի բարձրացման համար։ Այն կարող է հետաքրքրել ճարտարապետներին, քաղաքաշինարարներին, արվեստաբաններին, մշակութաբաններին, քաղաքային միջավայրի հետազոտողներին, ճարտարապետության պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին և համապատասխան ոլորտների ուսանողներին։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում չկարգավորված զարկերակային գերճնշման տարածվածության, կլինիկական առանձնահատկությունների, ռիսկի գործոնների և արդյունավետ հսկման կազմակերպման հիմնախնդիրների համալիր ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն հիվանդների խմբերի բնութագրման վրա, որոնց մոտ զարկերակային ճնշման ցուցանիշները չեն հասնում նպատակային մակարդակների՝ չնայած հիվանդության հայտնաբերմանը կամ իրականացվող բժշկական հսկողությանը։ Քննության են առնվում տարիքային, սեռային, սոցիալական, վարքային և կլինիկական գործոնները, որոնք կարող են կապված լինել արյան ճնշման ոչ բավարար վերահսկման հետ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում սրտանոթային ռիսկի գնահատմանը, ուղեկցող հիվանդությունների առկայությանը, կենսակերպային գործոններին, բուժման շարունակականությանը և բժշկական առաջարկություններին հետևելու առանձնահատկություններին։ Համաճարակաբանական վերլուծության շրջանակում ուսումնասիրվում են հիվանդության տարածվածության և վերահսկման մակարդակների տարբերությունները բնակչության առանձին խմբերում, ինչպես նաև առողջապահական ծառայությունների հասանելիության ու կանխարգելիչ հետազոտությունների նշանակությունը։ Կարևորվում է վաղ հայտնաբերման խնդիրը, քանի որ երկար ժամանակ ոչ բավարար վերահսկվող բարձր զարկերակային ճնշումը կարող է մեծացնել սրտանոթային բարդությունների զարգացման հավանականությունը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են նաև բժշկական հսկողության կազմակերպման գործող մոտեցումները, առաջնային առողջապահական օղակի դերը, հիվանդների պարբերական վերահսկման արդյունավետությունը և բժշկի ու հիվանդի համագործակցության նշանակությունը։ Առանձին ուղղություն է հսկման արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունների գնահատումը՝ ռիսկի խմբերի ժամանակին հայտնաբերման, շարունակական դիտարկման, առողջապահական կրթության և բուժման նկատմամբ հետևողականության բարելավման տեսանկյունից։ Ուսումնասիրվում է նաև բնակչության տեղեկացվածության մակարդակի ազդեցությունը, քանի որ հիվանդության բնույթի, ռիսկերի և բժշկական հսկողության անհրաժեշտության վերաբերյալ բավարար գիտելիքները կարող են նպաստել կանխարգելիչ վարքագծի ձևավորմանը։ Կլինիկական և համաճարակաբանական տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել չկարգավորված զարկերակային գերճնշման առավել նշանակալի պատճառներն ու բնութագրիչները և գնահատել Հայաստանի առողջապահական համակարգի պայմաններում դրանց վերահսկման առանձնահատկությունները։ Հատուկ նշանակություն է տրվում կանխարգելման և երկարաժամկետ հսկման համակարգային կազմակերպմանը՝ նպատակ ունենալով նվազեցնել հիվանդության հետ կապված առողջական բեռը և բարձրացնել բժշկական օգնության արդյունավետությունը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել սրտաբանության, համաճարակաբանության, հանրային առողջության, կանխարգելիչ բժշկության և առողջապահության կազմակերպման ոլորտներում աշխատող հետազոտողների, բժիշկների, առողջապահության մասնագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

История

Աշխատությունը նվիրված է հայ ժողովրդի և Հայաստանի պատմական զարգացման ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով հայկական պետականության, հասարակական կյանքի, մշակույթի և ազգային ինքնության ձևավորման հիմնական փուլերը։ Գրքի բովանդակությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու հայկական պատմության զարգացման ընթացքին՝ հնագույն ժամանակներից մինչև ավելի ուշ ժամանակաշրջաններ՝ անդրադառնալով այն քաղաքական, ռազմական, սոցիալական և մշակութային իրադարձություններին, որոնք էական ազդեցություն են ունեցել հայ ժողովրդի պատմական ճակատագրի վրա։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է հայկական պետականությունների ձևավորումն ու զարգացումը, դրանց հարաբերությունները հարևան տերությունների և ժողովուրդների հետ, ինչպես նաև տարածաշրջանում տեղի ունեցող քաղաքական փոփոխությունների ազդեցությունը Հայաստանի վրա։ Պատմական իրադարձությունները դիտարկվում են ոչ միայն որպես առանձին դեպքերի հաջորդականություն, այլև որպես երկարատև գործընթաց, որի ընթացքում ձևավորվել և փոխակերպվել են հայկական հասարակությունը, պետական կառավարման համակարգերը, մշակութային ավանդույթներն ու ազգային ինքնագիտակցությունը։ Առանձին կարևորություն է տրվում Հայաստանի աշխարհագրական դիրքին, քանի որ այն մշտապես գտնվել է տարբեր քաղաքակրթությունների և խոշոր քաղաքական ուժերի փոխազդեցության գոտում։ Այդ հանգամանքը նշանակալի դեր է ունեցել ինչպես հայկական մշակույթի զարգացման, այնպես էլ երկրի քաղաքական և ռազմական պատմության մեջ։ Աշխատության պատմագիտական արժեքը պայմանավորված է նաև նրանով, որ հայ ժողովրդի պատմությունը ներկայացվում է ավելի լայն տարածաշրջանային և միջազգային համատեքստում՝ հնարավորություն տալով հասկանալու Հայաստանի և հարևան պետությունների միջև հարաբերությունների փոփոխությունները, պատերազմների ու քաղաքական վերադասավորումների հետևանքները և դրանց ազդեցությունը հայ հասարակության վրա։ Գրքում կարող են անդրադարձ լինել նաև հայկական մշակույթի, քրիստոնեության ընդունման և տարածման, եկեղեցու պատմական դերի, կրթության, գրի ու գրականության զարգացման, ճարտարապետության և արվեստի կարևոր դրսևորումներին։ Այս համատեքստում պատմական գործընթացը ներկայացվում է որպես քաղաքական և մշակութային զարգացման փոխկապակցված ամբողջություն։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել ինչպես հայագիտությամբ զբաղվող մասնագետներին, այնպես էլ Հայաստանի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին, ուսանողներին և հետազոտողներին։ Ֆրանսերեն լեզվով ներկայացված պատմագիտական նյութը հատկապես օգտակար է այն ընթերցողների համար, ովքեր ցանկանում են ուսումնասիրել հայկական պատմությունը եվրոպական, մասնավորապես ֆրանսալեզու պատմագիտական ավանդույթի շրջանակում։ Ընդհանուր առմամբ, գիրքը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու հայ ժողովրդի պատմական զարգացման հիմնական ուղղությունների, հայկական պետականության ու մշակույթի ժառանգության և Հայաստանի՝ տարածաշրջանային ու համաշխարհային պատմության մեջ ունեցած նշանակության մասին։

Философия

Աշխատությունը նվիրված է հերմենևտիկայի հիմնական խնդիրների պատմական և մշակութային զարգացման ուսումնասիրությանը՝ մեկնաբանության տեսության ձևավորման տարբեր փուլերի և դրանց գաղափարական նախադրյալների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում տեքստի, իմաստի, հեղինակի, մեկնաբանողի և պատմամշակութային միջավայրի փոխհարաբերությունն է, ինչպես նաև այն հարցը, թե տարբեր ժամանակաշրջաններում ինչպես են ընկալվել հասկացման ու մեկնաբանության հնարավորություններն ու սահմանները։ Քննության են առնվում հերմենևտիկական մտածողության ակունքները, կրոնական և իրավական տեքստերի մեկնաբանման ավանդույթները, բանասիրական մոտեցումների զարգացումը և հետագայում հերմենևտիկայի վերածումը ավելի լայն փիլիսոփայական ուղղության։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն գաղափարին, որ տեքստի իմաստը չի կարող ամբողջությամբ առանձնացվել այն պատմական ու մշակութային պայմաններից, որոնցում ստեղծվել և հետագայում մեկնաբանվել է տվյալ տեքստը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ մեկնաբանողի նախնական գիտելիքների, լեզվական միջավայրի, մշակութային փորձի և արժեքային համակարգի նշանակությանը հասկացման գործընթացում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում մասի և ամբողջի փոխադարձ մեկնաբանության սկզբունքը, որի միջոցով առանձին բառերի, գաղափարների կամ հատվածների իմաստը բացահայտվում է ամբողջ ստեղծագործության համատեքստում, իսկ ամբողջի ընկալումն իր հերթին ճշգրտվում է առանձին բաղադրիչների ուսումնասիրությամբ։ Քննության են առնվում նաև օբյեկտիվ մեկնաբանության հնարավորության, հեղինակային մտադրության նշանակության, պատմական հեռավորության և ժամանակակից ընթերցողի ընկալման միջև հարաբերությունների վերաբերյալ տեսական բանավեճերը։ Հերմենևտիկան դիտարկվում է ոչ միայն որպես տեքստերի վերլուծության մեթոդ, այլև որպես մշակութային հաղորդակցության և տարբեր պատմական աշխարհների միջև իմաստային կապերի բացահայտման միջոց։ Այս տեսանկյունից մեկնաբանությունը ներկայանում է որպես շարունակական գործընթաց, որի ընթացքում անցյալի մշակութային ժառանգությունը նոր իմաստներ է ձեռք բերում տարբեր ժամանակաշրջանների մտավոր միջավայրերում։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է փիլիսոփայության, մշակութաբանության, պատմության և տեքստաբանության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել հերմենևտիկական խնդիրների պատմական փոփոխականությունը և դրանց նշանակությունը մարդկային մտածողության, լեզվի ու մշակույթի փոխհարաբերությունների ըմբռնման համար։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում մարդկային կապիտալի ձևավորման և արդյունավետ օգտագործման հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով կրթության, առողջապահության, զբաղվածության և միգրացիոն գործընթացների ազդեցությունը երկրի տնտեսական զարգացման վրա։ Հեղինակը վերլուծում է մարդկային կապիտալի էությունը որպես գիտելիքների, հմտությունների, փորձի և առողջության համախումբ, որը ձևավորում է աշխատուժի արտադրողականությունը և մրցունակությունը։ Գրքում դիտարկվում են մարդկային կապիտալի ձևավորման հիմնական փուլերը՝ կրթական համակարգ, մասնագիտական պատրաստվածություն, վերապատրաստում և աշխատանքային փորձի կուտակում, ինչպես նաև դրանց միջև փոխկապակցվածությունը ՀՀ սոցիալ-տնտեսական պայմաններում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում աշխատաշուկայի կառուցվածքային խնդիրներին, երիտասարդության զբաղվածության մակարդակին, արտագաղթի ազդեցությանը և բարձր որակավորում ունեցող կադրերի արտահոսքին։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև պետական քաղաքականության գործիքները՝ ուղղված կրթության որակի բարձրացմանը, աշխատուժի վերապատրաստման համակարգի զարգացմանը և ներդրումային միջավայրի բարելավմանը։ Աշխատությունը ներկայացնում է մարդկային կապիտալի արդյունավետ օգտագործման հնարավոր ուղղություններ՝ ներառյալ նորարարական տնտեսության զարգացումը, արտադրողականության բարձրացումը և սոցիալ-տնտեսական աճի կայուն ապահովումը։ Այն օգտակար է տնտեսագետների, սոցիալական քաղաքականության մշակողների և կրթական ոլորտի հետազոտողների համար։