Նոր գրականություն ՀՍՍՀ կուլտուրայի և արվեստի վերաբերյալ: Մատենագիտական ինֆորմացիա: Գրականության ընթացիկ տեղեկատու (1983, Հունվար, թիվ 1)

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության բնակչության եկամուտների և ծախսերի տնտեսամաթեմատիկական գնահատմանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել դրանց ձևավորման, փոփոխության և փոխկապակցվածության հիմնական օրինաչափությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակում վերլուծվում են բնակչության դրամական եկամուտների հիմնական աղբյուրները, այդ թվում՝ աշխատավարձերը, ձեռնարկատիրական գործունեությունից ստացվող եկամուտները, սոցիալական տրանսֆերտները, կենսաթոշակները և այլ ֆինանսական մուտքերը, ինչպես նաև դրանց կառուցվածքն ու դինամիկան։ Զուգահեռաբար դիտարկվում են տնային տնտեսությունների ծախսերը՝ սննդամթերքի, ոչ պարենային ապրանքների, ծառայությունների, բնակարանային և կոմունալ վճարների, առողջապահության, կրթության և այլ անհրաժեշտությունների ուղղությամբ կատարվող հատկացումների համատեքստում։ Կարևոր տեղ է հատկացվում եկամուտների և ծախսերի միջև առկա հարաբերակցության, սպառման վարքագծի, խնայողությունների ձևավորման և բնակչության կենսամակարդակի վրա տնտեսական փոփոխությունների ազդեցության գնահատմանը։ Տնտեսամաթեմատիկական մեթոդների կիրառմամբ հնարավոր է ուսումնասիրել եկամուտների ու ծախսերի միջև կախվածությունները, կառուցել համապատասխան մոդելներ, գնահատել առանձին գործոնների ազդեցության չափը և կատարել կանխատեսումներ։ Վերլուծության ընթացքում կարող են կիրառվել վիճակագրական տվյալների մշակման, համեմատական վերլուծության, դինամիկ շարքերի, կոռելյացիոն և ռեգրեսիոն մեթոդներ, որոնք հնարավորություն են տալիս առավել հիմնավորված գնահատել բնակչության ֆինանսական վիճակի փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գնաճի, զբաղվածության, աշխատավարձերի, սոցիալական քաղաքականության և այլ մակրոտնտեսական գործոնների ազդեցությանը տնային տնտեսությունների եկամուտների ու սպառողական ծախսերի վրա։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ բնակչության սոցիալ-տնտեսական վիճակի գնահատման, եկամուտների և ծախսերի հետագա փոփոխությունների կանխատեսման, սոցիալական քաղաքականության արդյունավետության բարձրացման և տնտեսական կառավարման վերաբերյալ հիմնավորված որոշումների ընդունման համար։

Այլ առարկաներ

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է պատանիների համար նախատեսված նոր գրքերի տեղեկատվական ընտրանի, որը նպատակ ունի օգնել երիտասարդ ընթերցողներին կողմնորոշվել ժամանակակից գրականության բազմազան դաշտում և գտնել իրենց հետաքրքրություններին համապատասխան ընթերցանություն։ Ցանկում ընդգրկված են տարբեր ժանրերի ստեղծագործություններ՝ արկածային և ֆանտաստիկ պատմություններ, գիտահանրամատչելի գրքեր, սոցիալ-հոգեբանական վեպեր, ինչպես նաև կրթական և ճանաչողական բնույթի հրատարակություններ, որոնք նպաստում են պատանեկան մտածողության, երևակայության և արժեքային համակարգի ձևավորմանը։ Նյութը առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձնում այն գրքերին, որոնք զարգացնում են քննադատական մտածողությունը, ստեղծագործական մոտեցումը և գիտելիքի նկատմամբ հետաքրքրությունը՝ միաժամանակ աջակցելով ընթերցանության մշակույթի ձևավորմանը։ Տեղեկատվական ցանկը նաև ընդգծում է ժամանակակից մանկապատանեկան գրականության դերը անձի սոցիալականացման, ինքնաճանաչման և աշխարհընկալման ընդլայնման գործընթացներում՝ ներկայացնելով գրքեր, որոնք կարող են դառնալ ոգեշնչման աղբյուր և կրթական ուղեցույց պատանիների համար։

Հոգեբանություն

Психология. Книга 3. Психодиагностика աշխատությունը հոգեբանության ուսումնական բազմահատոր շարքի երրորդ հատորն է, որը նվիրված է հոգեդիագնոստիկայի տեսությանը և կիրառական մեթոդներին, այն ներկայացնում է անձի հոգեբանական հատկությունների, ճանաչողական գործընթացների և վարքային առանձնահատկությունների գնահատման հիմնական մոտեցումները, գիրքը բացատրում է թեստավորման մեթոդների տեսակները՝ հարցաթերթեր, պրոյեկտիվ մեթոդներ, ինտելեկտի և անձնային առանձնահատկությունների չափման գործիքներ, ինչպես նաև դրանց կիրառման գիտական հիմքերը և սահմանափակումները, միաժամանակ ընդգրկելով տվյալների վերլուծության և արդյունքների մեկնաբանման սկզբունքները, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր կլինիկական հոգեբանության, կրթական հոգեբանության և հոգեբանական գնահատման ոլորտների համար։

Բժշկություն

Աշխատությունը նվիրված է վարակային բարձր ռիսկ ունեցող հղիների կեսարյան հատման դեպքում հետվիրահատական թարախաբորբոքային և սեպտիկ բարդությունների կանխարգելման ժամանակակից մոտեցումների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն գործոնների բացահայտման և գնահատման վրա, որոնք կարող են մեծացնել վիրահատական միջամտությունից հետո վարակային բարդությունների առաջացման հավանականությունը, ինչպես նաև կանխարգելիչ միջոցառումների արդյունավետ համակարգի ձևավորման վրա։ Քննության են առնվում հղիության ընթացքի, ուղեկցող հիվանդությունների, ծննդաբերական իրավիճակի, վիրահատության առանձնահատկությունների և հիվանդի ընդհանուր վիճակի հետ կապված ռիսկի գործոնները։ Կարևորվում է բարձր ռիսկի խմբերի ժամանակին առանձնացումը, քանի որ նախավիրահատական գնահատումը հնարավորություն է տալիս ընտրել համապատասխան կանխարգելիչ մարտավարություն և նվազեցնել հետվիրահատական բարդությունների հավանականությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում մանրէաբանական հետազոտությունների նշանակությանը, վարակային գործընթացների հնարավոր հարուցիչների գնահատմանը և կլինիկական ու լաբորատոր տվյալների համադրմանը։ Դիտարկվում են հակամանրէային կանխարգելման սկզբունքները՝ որպես համալիր կանխարգելիչ միջոցառումների բաղադրիչ, ինչպես նաև դեղորայքային միջոցների նպատակային և հիմնավորված կիրառման անհրաժեշտությունը՝ հաշվի առնելով հիվանդի վիճակը և վարակային ռիսկի աստիճանը։ Ուսումնասիրվում է նախավիրահատական պատրաստման նշանակությունը, որի շրջանակում կարևոր են վարակային օջախների հայտնաբերումը, ընդհանուր կլինիկական վիճակի գնահատումը և հնարավոր ռիսկային գործոնների հնարավորինս շտկումը։ Վիրահատական փուլում կարևորվում են ասեպտիկ և հակասեպտիկ սկզբունքների պահպանումը, հյուսվածքների հնարավորինս խնայող մշակումը և վիրահատական գործընթացի ճիշտ կազմակերպումը։ Հետվիրահատական շրջանում ուշադրություն է դարձվում հիվանդի կլինիկական վիճակի շարունակական գնահատմանը և բարդությունների վաղ նշանների ժամանակին հայտնաբերմանը։ Քննության են առնվում վիրահատական վերքի, մարմնի ջերմաստիճանի, ընդհանուր ինքնազգացողության և լաբորատոր ցուցանիշների վերահսկման նշանակությունը՝ հնարավոր վարակային գործընթացները վաղ փուլում ճանաչելու տեսանկյունից։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տարբեր կանխարգելիչ մոտեցումների արդյունավետության համեմատական գնահատումը՝ հետվիրահատական հիվանդացության հաճախականության, բուժման տևողության և առողջացման ընթացքի հիման վրա։ Վարակային բարդությունների կանխարգելումը դիտարկվում է ոչ միայն առանձին բժշկական միջոցառումների, այլև փոխկապակցված կազմակերպական և կլինիկական գործողությունների ամբողջական համակարգի շրջանակում։ Հատուկ նշանակություն է տրվում մանկաբարձների, վիրաբույժների, անեսթեզիոլոգների, մանրէաբանների և բուժքույրական անձնակազմի համագործակցությանը, քանի որ բարձր ռիսկի հղիների անվտանգ վարումը պահանջում է բազմամասնագիտական մոտեցում։ Նյութը հնարավորություն է տալիս գնահատել նաև կանխարգելման կազմակերպական նշանակությունը՝ հիվանդանոցային վարակների նվազեցման, բուժման արդյունավետության բարձրացման և մայրական առողջության պահպանման տեսանկյունից։ Հետազոտության կիրառական արժեքը պայմանավորված է վարակային ռիսկի գնահատման և կանխարգելիչ միջոցառումների ընտրության առավել հիմնավորված մոտեցումների մշակմամբ, որոնք կարող են նպաստել կեսարյան հատումից հետո բարդությունների հաճախականության նվազեցմանը և բուժօգնության որակի բարձրացմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել մանկաբարձության և գինեկոլոգիայի, վիրաբուժության, համաճարակաբանության և կլինիկական մանրէաբանության ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների և բժշկական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Պատմություն

Պատմագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է 1880–1908 թվականներին Կարսի մարզի նշանակության ուսումնասիրությանը արևմտահայ ազատագրական շարժման պատմության համատեքստում։ Քննության են առնվում տարածաշրջանի աշխարհագրական դիրքը, սահմանային միջավայրը և դրանց ազդեցությունը արևմտահայությանն առնչվող քաղաքական ու կազմակերպական գործընթացների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Կարսի մարզում գործող հայկական հասարակական և քաղաքական շրջանակների գործունեությանը, կազմակերպական կապերին, մարդկանց ու նյութական միջոցների տեղաշարժին և ազատագրական շարժման տարբեր կենտրոնների միջև ձևավորված փոխհարաբերություններին։ Վերլուծվում են ժամանակաշրջանի քաղաքական պայմանները, պետական իշխանությունների վարած քաղաքականության ազդեցությունը և տարածաշրջանում հայկական բնակչության հասարակական կյանքի առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են նաև ազատագրական գաղափարների տարածման, կազմակերպությունների գործունեության և սահմանային տարածքների ռազմավարական նշանակության հետ կապված հարցերը։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս Կարսի մարզի պատմությունը դիտարկել XIX դարի վերջի և XX դարի սկզբի հայկական ազգային շարժումների ու տարածաշրջանային քաղաքական գործընթացների լայն համատեքստում։ Այն կարող է օգտակար լինել հայոց նոր շրջանի պատմությամբ, ազգային շարժումների պատմությամբ, Կարսի տարածաշրջանով և արևմտահայության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողների ու համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Փիլիսոփայություն

Գիտական աշխատությունը նվիրված է 17-րդ դարի հայ նշանավոր պատմագիր Առաքել Դավրիժեցու պատմագիտական և փիլիսոփայական հայացքների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով նրա պատմական մտածողության առանձնահատկությունները, պատմական իրադարձությունների մեկնաբանման սկզբունքները, հասարակության զարգացման վերաբերյալ պատկերացումները և հայ միջնադարյան պատմափիլիսոփայական մտքի զարգացման մեջ ունեցած նշանակությունը։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունը կապված է պատմության ընթացքի, մարդկային գործունեության, աստվածային նախախնամության, բարոյական պատասխանատվության և պատմական իրադարձությունների պատճառահետևանքային կապերի վերաբերյալ պատմագրի ըմբռնումների բացահայտման հետ։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակն ընդգրկում է հայ ժողովրդի քաղաքական, հասարակական, կրոնական և մշակութային կյանքի վերաբերյալ նրա պատկերացումները, ինչպես նաև պատմական անցյալի գնահատման այն սկզբունքները, որոնց միջոցով հեղինակը մեկնաբանում է իր ժամանակաշրջանի բարդ և հակասական իրադարձությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրության է արժանի պատմագրի «Գիրք պատմութեանց» երկը, որը կարևոր սկզբնաղբյուր է 17-րդ դարի Հայաստանի և հարակից տարածաշրջանների պատմության ուսումնասիրության համար։ Այս ստեղծագործության մեջ արտացոլված են հայ ժողովրդի պատմական ճակատագրի, օտար տիրապետությունների, պատերազմների, բռնագաղթերի, հասարակական դժվարությունների, եկեղեցական կյանքի և մշակութային շարունակականության վերաբերյալ բազմաբնույթ տեղեկություններ ու մեկնաբանություններ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է պատմագրի աշխարհայացքի ձևավորման պատմական և գաղափարական նախադրյալների ուսումնասիրությունը՝ հաշվի առնելով նրա ապրած ժամանակաշրջանի քաղաքական իրադրությունը, հայկական հասարակության սոցիալական պայմանները և քրիստոնեական մտածողության ազդեցությունը պատմական իրականության ընկալման վրա։ Պատմափիլիսոփայական տեսանկյունից առանձնահատուկ նշանակություն ունեն պատմական իրադարձությունների պատճառների, մարդկային կամքի և աստվածային նախախնամության փոխհարաբերությունների, բարու և չարի հակադրության, արդարության և անարդարության վերաբերյալ արտահայտված պատկերացումները։ Աշխատության շրջանակում կարևորվում է այն հարցը, թե ինչպես է պատմագիրը համադրում պատմական փաստերի նկարագրությունը բարոյական գնահատականների և կրոնափիլիսոփայական մեկնաբանությունների հետ՝ պատմությանը հաղորդելով ոչ միայն փաստագրական, այլև գաղափարական և դաստիարակչական բովանդակություն։ Առանձին հետաքրքրություն է ներկայացնում ժողովրդի պատմական ճակատագրի ընկալումը, ազգային ինքնության պահպանման հիմնախնդիրը և պատմական հիշողության նշանակությունը հասարակության հոգևոր ու մշակութային շարունակականության ապահովման գործում։ Պատմագրի մտածողության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հայրենիքի, եկեղեցու, հավատքի, կրթության և մշակույթի դերը ազգային գոյության պահպանման վերաբերյալ նրա պատկերացումներում։ Հետազոտության թեմատիկան առնչվում է նաև պատմական ժամանակի ընկալման, անցյալի և ներկայի փոխհարաբերության, պատմական փոփոխությունների օրինաչափությունների և հասարակական կյանքի բարոյական հիմքերի ուսումնասիրությանը։ Կարևոր տեղ են զբաղեցնում պատմական անհատների գործունեության գնահատման սկզբունքները, քաղաքական իշխանության և հասարակության փոխհարաբերությունները, պետական կառավարման բարոյական պատասխանատվությունը և պատմական իրադարձությունների ընթացքի վրա մարդկային որոշումների ազդեցությունը։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվող գաղափարական համակարգը կարելի է դիտարկել հայ միջնադարյան պատմագրության ավանդույթների համատեքստում՝ համեմատելով պատմական իրականության մեկնաբանման այն մոտեցումների հետ, որոնք բնորոշ են Մովսես Խորենացու, Եղիշեի, Ղազար Փարպեցու և այլ հայ պատմագիրների ստեղծագործություններին։ Նման համեմատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու պատմագրական մտածողության շարունակականությունը, կրոնական և աշխարհիկ բացատրությունների փոխհարաբերությունը, ինչպես նաև պատմության իմաստավորման սկզբունքների զարգացումը տարբեր դարաշրջաններում։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի պատմագրի լեզվի, պատմողական ոճի, պատմական տեղեկությունների ընտրության և ներկայացման եղանակների ուսումնասիրությունը, քանի որ դրանք արտահայտում են ոչ միայն հեղինակի գրական ու պատմագիտական կարողությունները, այլև նրա գաղափարական դիրքորոշումները և պատմության վերաբերյալ ընդհանուր պատկերացումները։ Հետազոտության մեթոդաբանական շրջանակը կարող է ներառել պատմափիլիսոփայական, պատմահամեմատական, աղբյուրագիտական և տեքստաբանական վերլուծության մոտեցումներ, որոնց միջոցով հնարավոր է բացահայտել պատմական փաստի, հեղինակային մեկնաբանության և աշխարհայացքային համոզմունքների փոխազդեցությունը։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է հայ պատմագրության մեջ պատմափիլիսոփայական գաղափարների զարգացման, պատմական մտածողության առանձնահատկությունների և միջնադարյան աշխարհայացքից նոր ժամանակների պատմագիտական ընկալումների անցման գործընթացների ուսումնասիրությամբ։ Այն կարևոր է նաև 17-րդ դարի հայ մտավոր կյանքի, հասարակական գիտակցության, ազգային ինքնության և պատմական հիշողության ձևավորման առանձնահատկությունների բացահայտման տեսանկյունից։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել պատմաբաններին, փիլիսոփաներին, հայագետներին, միջնադարագետներին, աղբյուրագետներին, մշակութաբաններին, աստվածաբաններին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և ուսանողներին, ինչպես նաև հայ պատմագրության և հայ փիլիսոփայական մտքի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։ Աշխատությունն ունի պատմագիտական, փիլիսոփայական, աղբյուրագիտական և պատմամշակութային նշանակություն՝ նպաստելով Առաքել Դավրիժեցու աշխարհայացքի, պատմական իրադարձությունների մեկնաբանման սկզբունքների, բարոյափիլիսոփայական պատկերացումների և հայ պատմափիլիսոփայական մտքի զարգացման մեջ նրա ունեցած դերի առավել խորքային ըմբռնմանը։