«Կովկասի հնագրական հանձնաժողովի վավերագրերը» Արցախի (Ղարաբաղի) պատմության ուսումնասիրության սկզբնաղբյուր

Литература

Աշխատությունը նվիրված է ֆրանսիական պոեզիայի ընկալմանը, թարգմանությանը և գրականագիտական գնահատմանը ռուս նշանավոր բանաստեղծ, թարգմանիչ և քննադատ Վալերի Բրյուսովի ստեղծագործական գործունեության շրջանակում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն սկզբունքների վրա, որոնցով Բրյուսովը մոտեցել է ֆրանսիացի բանաստեղծների ստեղծագործությունների ընտրությանը, մեկնաբանությանը և ռուսերեն վերարտադրմանը՝ փորձելով պահպանել բնագրի գաղափարական բովանդակությունը, գեղարվեստական կառուցվածքը, պատկերային համակարգը, ռիթմը և ոճական առանձնահատկությունները։ Քննության են առնվում տարբեր ժամանակաշրջանների և գրական ուղղությունների ներկայացուցիչների ստեղծագործությունների նկատմամբ նրա հետաքրքրությունը, հատկապես XIX դարի ֆրանսիական պոեզիայի և սիմվոլիստական ու հարակից գեղագիտական հոսանքների ազդեցությունը նրա գրական հայացքների ձևավորման վրա։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում թարգմանության տեսական և գործնական խնդիրներին՝ բառային ճշգրտության և գեղարվեստական համարժեքության հարաբերակցությանը, չափածոյի կառուցվածքի պահպանմանը, հանգավորման համակարգի վերարտադրմանը և ազգային լեզվամշակութային առանձնահատկությունների փոխանցմանը։ Ուսումնասիրվում է նաև Բրյուսովի՝ որպես գրական քննադատի գործունեությունը, նրա կողմից ֆրանսիացի հեղինակներին տրված գնահատականները, ստեղծագործական անհատականությունների բնութագրումները և եվրոպական գրական գործընթացների վերաբերյալ արտահայտած տեսակետները։ Կարևորվում է այն հանգամանքը, որ թարգմանությունը նրա համար հանդես էր գալիս ոչ միայն որպես օտարալեզու ստեղծագործությունը մեկ այլ լեզվով ներկայացնելու միջոց, այլև որպես մշակույթների միջև գրական հաղորդակցության ձև։ Այդ գործունեությունը նպաստել է ֆրանսիական պոեզիայի տարածմանը ռուսալեզու ընթերցողների շրջանում և եվրոպական գեղարվեստական նոր միտումների յուրացմանը ռուսական գրական միջավայրում։ Համեմատական վերլուծության միջոցով հնարավոր է բացահայտել բնագրերի և թարգմանությունների միջև առկա ոճական ու իմաստային համապատասխանությունները, ինչպես նաև այն ստեղծագործական փոփոխությունները, որոնք պայմանավորված են ռուսաց լեզվի կառուցվածքով և թարգմանչի անհատական գեղագիտական սկզբունքներով։ Անդրադարձ է կատարվում նաև Բրյուսովի սեփական բանաստեղծական աշխարհի և նրա թարգմանական աշխատանքի փոխազդեցությանը՝ ցույց տալով, թե ինչպես է ֆրանսիական գրական փորձը մասնակցել նրա գեղարվեստական մտածողության ձևավորմանը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս թարգմանական ժառանգությունը դիտարկել ռուս-ֆրանսիական գրական կապերի, համեմատական գրականագիտության և մշակութային փոխազդեցությունների ավելի լայն համատեքստում։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ֆրանսիական և ռուսական գրականության, պոեզիայի պատմության, թարգմանության տեսության, համեմատական գրականագիտության և եվրոպական սիմվոլիզմի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, ուսանողների և ընթերցողների համար։

Политология

Աշխատությունը նվիրված է 1851-1876 թվականներին քրիստոնեական սրբավայրերի նկատմամբ իրավունքների և ազդեցության շուրջ ծավալված միջազգային քաղաքական ու եկեղեցական հակասությունների ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով Երուսաղեմի հայոց պատրիարքության դերակատարությանը։ Ներկայացվում է XIX դարի երկրորդ կեսի պատմաքաղաքական միջավայրը, երբ Երուսաղեմի և Սուրբ Երկրի քրիստոնեական սրբավայրերի տնօրինման, օգտագործման և պահպանության հարցերը կարևոր նշանակություն ունեին տարբեր քրիստոնեական համայնքների և նրանց աջակցող պետությունների համար։ Վերլուծվում են կրոնական համայնքների միջև ձևավորված հարաբերությունները, սրբավայրերի նկատմամբ ավանդական իրավունքների պահպանման խնդիրները և դրանց շուրջ առաջացած վեճերի քաղաքական նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական եկեղեցական հաստատությունների դիրքին, Երուսաղեմի հայոց պատրիարքության իրավասություններին, նրա կողմից պահպանվող հոգևոր և պատմական ժառանգությանը, ինչպես նաև այլ եկեղեցիների ու պետական իշխանությունների հետ ունեցած հարաբերություններին։ Քննարկվում է միջազգային քաղաքականության և դիվանագիտական միջամտությունների ազդեցությունը սրբավայրերի շուրջ ձևավորված հարաբերությունների վրա՝ ցույց տալով կրոնական և քաղաքական շահերի փոխկապակցվածությունը։ Անդրադարձ է կատարվում Օսմանյան կայսրության իշխանությունների քաղաքականությանը, եվրոպական տերությունների հետաքրքրություններին և քրիստոնեական համայնքների միջև իրավունքների ու արտոնությունների պահպանման շուրջ ընթացող գործընթացներին։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալ Երուսաղեմի հայկական ներկայության պատմական նշանակությունը, պատրիարքության գործունեությունը և նրա մասնակցությունը Սուրբ Երկրի քրիստոնեական ժառանգության պահպանման գործընթացներին։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, հայագետների, եկեղեցու պատմության և միջազգային հարաբերությունների հետազոտողների, դասախոսների ու ուսանողների համար։

Право

Գիրքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ուրիշի ապօրինի տիրապետումից անշարժ գույքի հետ պահանջման իրավական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են սեփականության իրավունքի պաշտպանության մեխանիզմները, անշարժ գույքի նկատմամբ իրավունքների վերականգնման իրավական հիմքերը և քաղաքացիաիրավական հարաբերություններում առաջացող վեճերի լուծման առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրությունը անդրադառնում է գույքի վերադարձի պահանջի կիրառման պայմաններին, դատական պաշտպանության ձևերին, ապացուցման խնդիրներին և իրավակիրառ պրակտիկայում հանդիպող դժվարություններին։ Ներկայացվում են սեփականատիրոջ իրավունքների պաշտպանության, բարեխիղճ և անբարեխիղճ տիրապետման տարբերակման, ինչպես նաև անշարժ գույքի շրջանառության իրավական կարգավորման հարցերը։ Գիրքը կարևոր նշանակություն ունի Հայաստանի քաղաքացիական իրավունքի զարգացման և սեփականության պաշտպանության մեխանիզմների կատարելագործման ուսումնասիրության համար։ Այն արժեքավոր աղբյուր է իրավաբանների, դատավորների, փաստաբանների, իրավագիտության ոլորտի հետազոտողների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են անշարժ գույքի նկատմամբ իրավունքների պաշտպանության իրավական խնդիրներով։

История

Այս հրատարակությունը 1912 թվականի մայիսի 11-ին Բաքվի Հայոց մարդասիրական ընկերության վարչության նիստի արձանագրությունից կատարված քաղվածք է և կարևոր սկզբնաղբյուր է 20-րդ դարի սկզբի Բաքվի հայ համայնքի հասարակական, բարեգործական և կազմակերպական կյանքի ուսումնասիրության համար։ Փաստաթղթային բնույթը հնարավորություն է տալիս այն դիտարկել ոչ թե որպես ընդհանուր պատմական նկարագրություն, այլ որպես կոնկրետ ժամանակաշրջանում գործող հայկական հասարակական կազմակերպության կառավարման, որոշումների ընդունման և համայնքային խնդիրների լուծման մասին անմիջական վկայություն։ Նման արձանագրությունները արժեքավոր են հատկապես այն պատճառով, որ արտացոլում են կազմակերպության առօրյա գործունեությունը, վարչական կառուցվածքը, քննարկվող հարցերի շրջանակը և համայնքի տարբեր սոցիալական խմբերի նկատմամբ իրականացվող աջակցության ձևերը։ Բաքուն 19-րդ դարի վերջին և 20-րդ դարի սկզբին Կովկասի կարևորագույն տնտեսական կենտրոններից էր, իսկ նավթարդյունաբերության արագ զարգացումը քաղաք էր բերել տարբեր ազգությունների ներկայացուցիչների և ձևավորել բազմազան հասարակական միջավայր։ Այդ պայմաններում հայկական համայնքը ստեղծել էր կրթական, մշակութային, կրոնական և բարեգործական բազմաթիվ կառույցներ, որոնք նպաստում էին համայնքի ներքին կազմակերպվածությանը և սոցիալական խնդիրների լուծմանը։ Մարդասիրական ընկերության գործունեությունը պետք է դիտարկել հենց այս լայն համայնքային համակարգի շրջանակում։ Փաստաթուղթը կարևոր է նախևառաջ կազմակերպության կառավարման պատմության տեսանկյունից։ Վարչության նիստերի արձանագրություններից կատարված քաղվածքները սովորաբար ներկայացնում են ընդունված որոշումները կամ քննարկված հարցերը՝ հնարավորություն տալով հասկանալու, թե ինչպիսի խնդիրներ էին տվյալ պահին համարվում առաջնահերթ։ Դրանց միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել վարչության անդամների գործունեությունը, որոշումների ընդունման ընթացակարգերը, կազմակերպության ներքին կարգապահությունը և տարբեր հարցերի վերաբերյալ ձևավորված մոտեցումները։ Բարեգործական կազմակերպությունների հիմնական նպատակներից էր հասարակության սոցիալապես անապահով անդամներին աջակցելը։ Այդպիսի գործունեությունը կարող էր ներառել նյութական օգնություն, հիվանդների կամ տարեցների խնամք, կրթական աջակցություն, որբերի և անապահով ընտանիքների հովանավորում, ինչպես նաև այլ սոցիալական ծրագրեր։ Փաստաթղթում արձանագրված որոշումները կարող են հնարավորություն տալ պարզելու, թե այդ ուղղություններից որոնք էին առավել կարևոր տվյալ ժամանակաշրջանում և ինչպիսի միջոցներով էր կազմակերպությունը փորձում իրականացնել իր մարդասիրական առաքելությունը։ Հրատարակությունը կարևոր է նաև Բաքվի հայ համայնքի սոցիալական կառուցվածքի ուսումնասիրության համար։ Բարեգործական կազմակերպության դիմումներն ու որոշումները հաճախ կապված էին կոնկրետ անձանց կամ ընտանիքների սոցիալական վիճակի հետ։ Այդպիսի նյութերը հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել համայնքում առկա սոցիալական խնդիրների, տնտեսական դժվարությունների և փոխօգնության ավանդույթների մասին։ Միաժամանակ դրանք ցույց են տալիս, թե ինչպես էր համայնքը կազմակերպական մեխանիզմների միջոցով արձագանքում առանձին մարդկանց կարիքներին։ Փաստաթուղթը կարող է արժեքավոր լինել նաև հայկական բարեգործության պատմության տեսանկյունից։ 19-րդ դարի վերջի և 20-րդ դարի սկզբի հայ հասարակական կյանքում բարեգործական ընկերությունները կարևոր դեր էին կատարում՝ լրացնելով պետական կամ համայնքային սոցիալական աջակցության սահմանափակ հնարավորությունները։ Դրանք հաճախ հիմնվում էին անդամավճարների, նվիրատվությունների և բարեգործական միջոցառումների միջոցով հավաքվող միջոցների վրա։ Նման կառույցների գործունեության ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս հասկանալ, թե ինչպես էին ձևավորվում հասարակական համերաշխության և փոխօգնության մեխանիզմները։ Արձանագրության լեզուն և ձևը ևս ունեն աղբյուրագիտական նշանակություն։ Փաստաթուղթը կազմված է ժամանակաշրջանին բնորոշ արևելահայերեն-ռուսերեն վարչական և գրագրական միջավայրի պայմաններում, ինչը կարող է հետաքրքրել նաև հայոց գրավոր լեզվի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Անվանումների, պաշտոնների, կազմակերպական եզրերի և վարչական ձևակերպումների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել տվյալ ժամանակաշրջանի հայ հասարակական կազմակերպությունների պաշտոնական գրագրության առանձնահատկությունների մասին։ Փաստաթուղթը կարող է օգտակար լինել նաև Բաքվի հայ համայնքի ինստիտուցիոնալ պատմությունը վերականգնելու համար։ Առանձին կազմակերպությունների մասին ամբողջական պատմական նկարագրությունները միշտ չէ, որ պահպանվել են, մինչդեռ նիստերի արձանագրությունները հնարավորություն են տալիս աստիճանաբար վերականգնել դրանց գործունեության ժամանակագրությունը։ Տարբեր տարիների արձանագրությունների համադրումը կարող է ցույց տալ կազմակերպության առաջնահերթությունների փոփոխությունը, ֆինանսական հնարավորությունների զարգացումը, անդամների կազմը և արտաքին իրադարձությունների ազդեցությունը համայնքային կյանքի վրա։ 1912 թվականը հատկապես հետաքրքիր ժամանակաշրջան է, քանի որ այն նախորդում է Առաջին համաշխարհային պատերազմի և Ռուսական կայսրության քաղաքական ու սոցիալական խոշոր փոփոխություններին։ Այդ պատճառով նման փաստաթուղթը կարող է ծառայել որպես համեմատական հիմք՝ հասկանալու, թե ինչպիսին էր Բաքվի հայ համայնքի կազմակերպական կյանքը նախապատերազմյան տարիներին և ինչպես այն հետագայում փոխվեց տարածաշրջանային ու քաղաքական ցնցումների ազդեցությամբ։ Մարդասիրական ընկերության գործունեությունը կարելի է դիտարկել նաև ավելի լայն՝ քաղաքային հասարակության զարգացման համատեքստում։ Բարեգործական ընկերությունները ոչ միայն օգնություն էին տրամադրում կարիքավորներին, այլև ձևավորում էին հասարակական նախաձեռնության, ինքնակազմակերպման և համայնքային պատասխանատվության մշակույթ։ Դրանց միջոցով մարդիկ հնարավորություն էին ստանում մասնակցել իրենց համայնքի սոցիալական խնդիրների լուծմանը, ֆինանսավորել կրթական կամ մշակութային ծրագրեր և աջակցել հասարակության առավել խոցելի խմբերին։ Այսպիսով, փաստաթղթի նշանակությունը չի սահմանափակվում վարչական մեկ նիստի բովանդակությամբ․ այն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու քաղաքային հասարակության ինքնակազմակերպման մեխանիզմները։ Ընդհանուր առմամբ, այս քաղվածքը արժեքավոր պատմական սկզբնաղբյուր է 1912 թվականի Բաքվի հայկական համայնքի հասարակական և բարեգործական կյանքի ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտագործվել Բաքվի հայ համայնքի պատմության, հայկական բարեգործական կազմակերպությունների գործունեության, սոցիալական փոխօգնության ավանդույթների, հասարակական ինքնակազմակերպման, 20-րդ դարի սկզբի Կովկասի քաղաքային կյանքի և հայ հասարակական կազմակերպությունների պատմության հետազոտություններում։ Փաստաթղթի առավելությունը դրա անմիջականությունն է․ այն հնարավորություն է տալիս համայնքի գործունեությունը դիտարկել հենց կազմակերպության վարչական որոշումների և գործնական աշխատանքի մակարդակում՝ լրացնելով տվյալ ժամանակաշրջանի վերաբերյալ ընդհանուր պատմական ուսումնասիրությունները։

Политология

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ազգային շահերի, դրանց ձևավորման և իրականացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ Հարավային Կովկասի ժամանակակից աշխարհաքաղաքական գործընթացների պայմաններում։ Գրքում վերլուծվում են տարածաշրջանային անվտանգության խնդիրները, քաղաքական ուժերի փոխհարաբերությունները, արտաքին քաղաքականության հիմնական ուղղությունները և այն գործոնները, որոնք ազդում են երկրի ռազմավարական առաջնահերթությունների վրա։ Հեղինակը անդրադառնում է տարածաշրջանում տեղի ունեցող քաղաքական, տնտեսական և անվտանգային փոփոխություններին, միջազգային դերակատարների ազդեցությանը, ինչպես նաև Հայաստանի արտաքին և ներքին քաղաքականության փոխկապակցվածությանը։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում են ազգային անվտանգության ապահովման մեխանիզմները, դիվանագիտական գործիքները, տարածաշրջանային համագործակցության հնարավորությունները և առկա մարտահրավերների հաղթահարման ուղիները։ Գիրքը ներառում է տեսական վերլուծություններ, քաղաքական գործընթացների գնահատումներ և ռազմավարական մոտեցումներ, որոնք հնարավորություն են տալիս ավելի խորությամբ հասկանալու Հայաստանի տեղն ու դերակատարությունը Հարավային Կովկասի փոփոխվող աշխարհաքաղաքական միջավայրում։ Այն նախատեսված է քաղաքագետների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների, հետազոտողների, պետական կառավարման ոլորտի ներկայացուցիչների, ուսանողների և տարածաշրջանային քաղաքականությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Политология

Այս գիրքը ուսումնասիրում է պառլամենտարիզմի դերը ժամանակակից քաղաքական համակարգերում՝ բացատրելով ներկայացուցչական ժողովրդավարության հիմնական սկզբունքները և դրանց գործառույթները։ Գրքում վերլուծվում են խորհրդարանների կառուցվածքը, օրենսդիր գործընթացը, քաղաքական կուսակցությունների ազդեցությունը և գործադիր ու օրենսդիր իշխանությունների փոխհարաբերությունները։ Հեղինակը անդրադառնում է նաև տարբեր երկրների պառլամենտար համակարգերի առանձնահատկություններին՝ համեմատական վերլուծության միջոցով ցույց տալով դրանց արդյունավետության և մարտահրավերների տարբերությունները։ Նյութում քննարկվում են նաև քաղաքական պատասխանատվության, վերահսկողության մեխանիզմների և ժողովրդավարական ինստիտուտների զարգացման խնդիրները։ Գիրքը համադրում է տեսական մոտեցումները և համեմատական քաղաքական վերլուծությունը՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով հասկանալ պառլամենտարիզմի ժամանակակից դերը պետական կառավարման համակարգում։