Կովկասյան գյուրզայի թույնի և խնկածաղկի եթերայուղի համակցված պատրաստուկի հակացավային և հակաբորբոքային ազդեցությունների հետազոտություն

Технология

Այս տեղեկատվական հրատարակությունը ներկայացնում է տեխնիկական ուղղվածությամբ նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցանկ՝ ընդգրկելով Հայաստանի Հանրապետությունում և հարակից գիտակրթական տարածքում հրատարակված ինժեներական, կիրառական և տեխնոլոգիական գրականությունը։ Նյութում ներկայացվում են մեքենաշինության, էլեկտրոնիկայի, ավտոմատացման, էներգետիկայի, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների, շինարարության և արդյունաբերական տեխնոլոգիաների ոլորտներին վերաբերող նոր հրատարակություններ՝ յուրաքանչյուրի վերաբերյալ տրամադրելով հիմնական մատենագիտական տվյալներ և թեմատիկ ուղղվածություն։ Աշխատությունը նախատեսված է որպես տեղեկատվական ուղեցույց մասնագետների, ուսանողների, հետազոտողների և տեխնիկական ոլորտի աշխատողների համար՝ նպաստելով նոր գիտական և կիրառական գրականության արագ հայտնաբերմանը և մասնագիտական կողմնորոշմանը։ Տեղեկատուն նաև օգնում է հետևել տեխնոլոգիական զարգացման արդի միտումներին՝ ընդգծելով նորարարական մոտեցումները, արտադրական գործընթացների կատարելագործումը և ինժեներական լուծումների բազմազանությունը։

Психология

Ստեղծագործությունը գիտահետազոտական բնույթի աշխատանք է, որը նվիրված է 1988 թվականի Սպիտակի երկրաշարժի երկարաժամկետ հոգեբանական հետևանքների ուսումնասիրմանը։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են աղետից տարիներ անց վերապրածների հոգեկան վիճակը, հետտրավմատիկ սթրեսային դրսևորումները, կորուստների ազդեցությունը անձնական և սոցիալական կյանքի վրա, ինչպես նաև այն մեխանիզմները, որոնց միջոցով մարդիկ փորձել են հաղթահարել աղետի թողած հոգեբանական հետևանքները։ Ուսումնասիրությունը դիտարկում է ոչ միայն անհատական, այլև համայնքային մակարդակում առաջացած փոփոխությունները՝ անդրադառնալով ընտանիքների, երեխաների և սոցիալական կապերի վրա ունեցած ազդեցությանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հոգեբանական աջակցության ծրագրերի արդյունավետությանը, վերականգնողական գործընթացներին և այն գործոններին, որոնք նպաստում են մարդկանց հոգեկան կայունության վերականգնմանը երկար ժամանակ անց։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ներկայացնում է, թե ինչպես կարող են խոշոր բնական աղետների հետևանքները պահպանվել տասնամյակներ շարունակ՝ ազդելով ինչպես անհատների, այնպես էլ ամբողջ հասարակության հոգեբանական բարեկեցության վրա։

Религия

Հրատարակությունը վերաբերում է Հին Կտակարանի անկանոն գրքերին, որոնք ընդգրկված չեն աստվածաշնչյան կանոնի բոլոր ավանդույթներում, սակայն կարևոր նշանակություն ունեն հին հրեական և վաղ քրիստոնեական կրոնական մտքի, գրականության ու պատմության ուսումնասիրության համար։ Այս գրականությունը կարող է ներառել տարբեր ժամանակաշրջաններում ստեղծված պատմողական, իմաստասիրական, խրատական և ապոկրիֆ բնույթի երկեր, որոնք անդրադառնում են հավատքի, բարոյականության, աստվածային արդարության, մարդու կյանքի և պատմական իրադարձությունների մեկնաբանությանը։ Դրանց ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու աստվածաշնչյան գրականության ձևավորման, կրոնական պատկերացումների բազմազանության և կանոնական գրքերի ու արտականոնական ավանդույթների փոխհարաբերությունների մասին։ Հրատարակությունը կարող է արժեքավոր նյութ պարունակել նաև աստվածաշնչյան տեքստերի մեկնաբանության, հին աշխարհի կրոնական միջավայրի և քրիստոնեական տարբեր եկեղեցական ավանդույթների ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել աստվածաբանությամբ, աստվածաշնչագիտությամբ, կրոնի պատմությամբ և հին գրականությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների, ուսանողների ու հետազոտողների համար։ Քանի որ վերնագիրը չի հստակեցնում հրատարակության կառուցվածքն ու ընդգրկված երկերի ցանկը, կոնկրետ բովանդակությունը ենթակա է ճշտման ըստ գրքի ամբողջական մատենագիտական տվյալների։

География

Աշխատանքը նվիրված է Հրազդան գետի ջուր–հատակային նստվածք համակարգում վնասակար ծանր մետաղների տեղափոխման և տարածման գործընթացների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է գնահատել ջրային միջավայրում ծանր մետաղների առկայությունը, դրանց բաշխումը ջրի և հատակային նստվածքների միջև, ինչպես նաև պարզել այն գործոնները, որոնք պայմանավորում են այդ տարրերի կուտակումը, շարժունակությունը և հնարավոր տարածումը գետի տարբեր հատվածներում։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է, քանի որ ծանր մետաղները կարող են երկար ժամանակ պահպանվել շրջակա միջավայրում և, կախված ջրի ֆիզիկաքիմիական պայմաններից, նստվածքներից կրկին անցնել ջրային միջավայր՝ ստեղծելով էկոլոգիական ռիսկեր։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել տարբեր ծանր մետաղների կոնցենտրացիաները ջրի և հատակային նստվածքների նմուշներում, դրանց տարածական փոփոխությունները, կուտակման առանձնահատկությունները և միգրացիոն գործընթացները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ջրի pH-ի, օքսիդավերականգնման պայմանների, հանքային կազմի, օրգանական նյութերի և այլ բնապահպանական գործոնների ազդեցությանը մետաղների շարժունակության վրա։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել գետի առանձին հատվածների աղտոտվածության մակարդակը, բացահայտել ծանր մետաղների հնարավոր աղբյուրներն ու տարածման ուղիները և հասկանալ ջուր–նստվածք փոխազդեցությունների դերը աղտոտիչների կենսաերկրաքիմիական շրջանառության մեջ։ Ստացված տվյալները կարող են հիմք ծառայել Հրազդան գետի էկոլոգիական վիճակի գնահատման, աղտոտման հնարավոր վտանգների բացահայտման, ջրային ռեսուրսների պահպանության և շրջակա միջավայրի մոնիթորինգի արդյունավետ մեխանիզմների մշակման համար։ Աշխատանքը կարևոր նշանակություն ունի նաև ջրային էկոհամակարգերի կայունության, ծանր մետաղների երկարաժամկետ կուտակման և դրանց հնարավոր ազդեցության ուսումնասիրման տեսանկյունից։

Технология

Գիրքը նվիրված է գերմեծ ինտեգրալ սխեմաների պարամետրերի բարձր ճշտությամբ չափման ավտոմատացված համակարգերի մշակման, նախագծման և հետազոտման խնդիրներին։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում են ժամանակակից միկրոէլեկտրոնային սարքերի վերահսկման և փորձարկման մեթոդները, չափման համակարգերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, ճշգրտության ապահովման սկզբունքները և տվյալների մշակման տեխնոլոգիաները։ Քննարկվում են ավտոմատացված չափիչ համալիրների նախագծման մոտեցումները, չափման սխալների նվազեցման եղանակները, սարքավորումների օպտիմալացման մեթոդները և ինտեգրալ սխեմաների տեխնիկական բնութագրերի գնահատման գործընթացները։ Ներկայացվում են տեսական և գործնական լուծումներ, որոնք նպաստում են բարձր հուսալիությամբ էլեկտրոնային համակարգերի մշակմանը, արտադրական վերահսկողության կատարելագործմանը և միկրոէլեկտրոնային տեխնոլոգիաների զարգացմանը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել էլեկտրոնիկայի, միկրոէլեկտրոնիկայի, չափիչ տեխնիկայի և ավտոմատ կառավարման համակարգերի մասնագետների, ինժեներների, գիտաշխատողների, ասպիրանտների և տեխնիկական բուհերի ուսանողների համար։

Культура

Աշխատությունը նվիրված է Աստվածամոր կերպարի պատկերագրական նախադրյալների և վաղագույն նախատիպերի ուսումնասիրությանը՝ կերպարվեստի պատմության, քրիստոնեական պատկերագրության և հնագույն մշակույթների գեղարվեստական ավանդույթների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում այն պատկերային և խորհրդանշական համակարգերի բացահայտումն է, որոնք նախորդել են քրիստոնեական արվեստում Մարիամի կայուն պատկերագրական տիպերի ձևավորմանը կամ կարող էին որոշակի ազդեցություն ունենալ դրանց զարգացման վրա։ Քննության են առնվում մայրության, պտղաբերության, պաշտպանության, սրբության և մոր ու մանկան փոխհարաբերության գաղափարները մարմնավորող հնագույն պատկերները՝ նպատակ ունենալով հասկանալ, թե տարբեր դարաշրջաններում ձևավորված գեղարվեստական մոտիվները ինչպես են վերաիմաստավորվել նոր կրոնական ու մշակութային միջավայրում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում նախաքրիստոնեական քաղաքակրթությունների արվեստում հանդիպող մոր և մանկան պատկերային սխեմաներին։ Հին աշխարհի արվեստում մայրության գաղափարը հաճախ արտահայտվել է աստվածուհիների, պաշտպանող մայրական կերպարների և երեխային գրկած կամ կերակրող կանանց պատկերների միջոցով։ Նման ստեղծագործությունները դիտարկվում են ոչ թե որպես քրիստոնեական պատկերագրության ուղղակի նույնական օրինակներ, այլ որպես համեմատական նյութ, որի միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել որոշ կոմպոզիցիոն ձևերի երկարատև գոյությունը և տարբեր մշակութային միջավայրերում դրանց իմաստային վերափոխումները։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է ձևական նմանությունը պատմական շարունակականությունից տարբերակելը։ Երկու պատկերների արտաքին նմանությունը ինքնին բավարար չէ դրանց միջև անմիջական ազդեցություն հաստատելու համար, ուստի յուրաքանչյուր հնարավոր կապ դիտարկվում է տվյալ ստեղծագործության ժամանակագրության, տարածման աշխարհագրության, կրոնական նշանակության և մշակութային միջավայրի համատեքստում։ Հին Մերձավոր Արևելքի, Եգիպտոսի, հունահռոմեական աշխարհի և ուշ անտիկ շրջանի գեղարվեստական ավանդույթները կարող են ներկայացվել որպես այն լայն տեսողական միջավայրը, որի շրջանակում հետագայում զարգացավ քրիստոնեական արվեստը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում նստած կամ կանգնած կանացի կերպարին, երեխային գրկած մոր պատկերին, գահակալ կերպարի գաղափարին և մայրական պաշտպանության խորհրդանշական արտահայտություններին։ Այդ մոտիվների համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել ոչ միայն արտաքին նմանությունները, այլև տարբեր կրոնական համակարգերում դրանց բովանդակային տարբերությունները։ Նախաքրիստոնեական միջավայրում որոշ պատկերներ կարող էին կապված լինել պտղաբերության, արքայական իշխանության, աստվածային պաշտպանության կամ բնության վերարտադրողական ուժերի հետ, մինչդեռ քրիստոնեական արվեստում նմանատիպ կոմպոզիցիոն կառուցվածքները ստացան նոր աստվածաբանական նշանակություն։ Այս վերաիմաստավորումը կարևոր է պատկերագրական զարգացման գործընթացը հասկանալու համար, քանի որ քրիստոնեական արվեստը ձևավորվել է գոյություն ունեցող գեղարվեստական լեզվի պայմաններում, սակայն այդ լեզվի տարրերը հարմարեցրել է սեփական հավատաբանական պատկերացումներին։ Հետազոտության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում վաղ քրիստոնեական արվեստը, երբ նոր կրոնական գաղափարների համար աստիճանաբար ստեղծվում էր համապատասխան պատկերային լեզու։ Վաղ շրջանի պատկերներում Մարիամի կերպարը դեռևս կարող էր չունենալ հետագա դարերում հաստատված բոլոր պատկերագրական հատկանիշները։ Այդ պատճառով վաղ հուշարձանների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևել կերպարի աստիճանական առանձնացմանը, նրա դերի հստակեցմանը և որոշ կոմպոզիցիոն սխեմաների կայունացմանը։ Քննության առարկա կարող են լինել որմնանկարները, սարկոֆագների պատկերաքանդակները, մանրարվեստի նմուշները, ձեռագրային պատկերները և այլ հուշարձաններ, որոնցում ներկայացված են Մարիամը, մանկան հետ կանացի կերպարը կամ քրիստոնեական պատմությունների համապատասխան տեսարանները։ Կարևոր ուղղություն է վաղ պատկերների նույնականացման խնդիրը։ Հնագույն արվեստում կանացի կերպարի առկայությունը միշտ չէ, որ հնարավորություն է տալիս այն անվերապահորեն նույնացնել Աստվածամոր հետ։ Պատկերի մեկնաբանության համար անհրաժեշտ է հաշվի առնել դրա ընդհանուր կոմպոզիցիան, հարակից կերպարները, խորհրդանշանները, ստեղծման վայրը և տվյալ հուշարձանի կրոնական նշանակությունը։ Այս հանգամանքը հատկապես կարևոր է վաղ քրիստոնեական արվեստի դեպքում, երբ պատկերագրական կանոնները դեռևս ամբողջությամբ չէին հաստատվել։ Աղբյուրագիտական և պատկերագրական զգուշավորությունը հնարավորություն է տալիս տարբերակել հիմնավորված նույնականացումները հետագա ենթադրություններից և խուսափել հնագույն պատկերներին ավելի ուշ ձևավորված իմաստների մեխանիկական վերագրումից։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում մոր և մանկան կոմպոզիցիոն սխեմային։ Այս կառուցվածքը մարդկության արվեստում ունի հնագույն պատմություն և հանդիպում է տարբեր մշակույթներում։ Քրիստոնեական միջավայրում այն աստիճանաբար վերածվում է Մարիամի և Քրիստոսի փոխհարաբերությունը ներկայացնող կարևոր պատկերագրական ձևերից մեկի։ Հետազոտության ընթացքում կարող է ուսումնասիրվել կերպարների դիրքը, նրանց հայացքների ուղղությունը, երեխայի տեղադրությունը մոր նկատմամբ, ձեռքի շարժումները, գահի կամ նստարանի առկայությունը և այլ կոմպոզիցիոն հատկանիշներ։ Այս տարրերի փոփոխությունների հետևումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել, թե ինչպես է պարզ մայրական պատկերից աստիճանաբար ձևավորվում աստվածաբանական բարդ բովանդակություն ունեցող սրբապատկերային համակարգ։ Հատուկ նշանակություն ունի գահակալ կանացի կերպարի ուսումնասիրությունը։ Գահը հին արվեստում կարող էր արտահայտել իշխանություն, բարձր կարգավիճակ և սրբազան հեղինակություն։ Քրիստոնեական պատկերագրության մեջ գահակալ Մարիամի կերպարը ստացավ նոր իմաստային բովանդակություն՝ կապված նրա առանձնահատուկ դերի և մանկան աստվածային բնույթի ընդգծման հետ։ Գահի, ճարտարապետական միջավայրի, ուղեկցող կերպարների և հանդիսավոր դիրքի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևել պատկերագրական լեզվի այն փոփոխություններին, որոնց արդյունքում մայրական կերպարը ձեռք է բերում հանդիսավոր և աստվածաբանական ընդգծված բնույթ։ Հետազոտության մեկ այլ ուղղություն է կերակրող մոր պատկերային մոտիվի քննությունը։ Մոր և մանկան ֆիզիկական ու զգացմունքային կապը ներկայացնող այս տեսակը հայտնի էր տարբեր մշակութային ավանդույթներում և հետագայում իր առանձնահատուկ արտահայտությունն ունեցավ քրիստոնեական արվեստում։ Համեմատական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել, թե ինչպես է բնական մայրության գաղափարը տարբեր կրոնական համակարգերում ստանում խորհրդանշական նշանակություն։ Միաժամանակ կարևորվում է տարբեր ժամանակաշրջանների պատկերների միջև ուղղակի ժառանգական կապեր հաստատելիս պատմական ապացույցների անհրաժեշտությունը։ Արտաքին նմանությունը դիտարկվում է որպես հետազոտության մեկնակետ, այլ ոչ թե ինքնուրույն ապացույց։ Առանձին տեղ է հատկացվում խորհրդանշական լեզվի զարգացմանը։ Վաղ քրիստոնեական արվեստը հաճախ օգտագործում էր նշաններ, ժեստեր և պայմանական պատկերներ, որոնց իմաստը հասկանալի էր համապատասխան կրոնական համայնքին։ Մարիամի կերպարի զարգացման հետ աստիճանաբար ձևավորվում էին նրան տարբերակող պատկերային առանձնահատկություններ։ Հագուստը, մարմնի դիրքը, ձեռքի շարժումները, մանկան հետ հարաբերությունը, ուղեկցող կերպարները և կոմպոզիցիայի կառուցվածքը դառնում էին իմաստակիր տարրեր։ Դրանց ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերագրությունը դիտարկել որպես տեսողական լեզու, որտեղ յուրաքանչյուր տարր մասնակցում է ստեղծագործության գաղափարական բովանդակության ձևավորմանը։ Կարևոր է նաև կանոնական տեքստերի և պատկերային ավանդույթի հարաբերության ուսումնասիրությունը։ Քրիստոնեական արվեստի ձևավորումը կապված էր կրոնական պատմությունների, աստվածաբանական մեկնաբանությունների և եկեղեցական ավանդության զարգացման հետ։ Սակայն պատկերագրությունը միշտ չէ, որ կարելի է բացատրել միայն գրավոր աղբյուրների անմիջական վերարտադրությամբ։ Գեղարվեստական ստեղծագործությունը ձևավորվում էր նաև տվյալ ժամանակաշրջանի տեսողական մշակույթի, պատվիրատուի պահանջների, արվեստագետի մասնագիտական ավանդույթների և հասարակության ընկալումների ազդեցությամբ։ Հետևաբար տեքստային ու պատկերային աղբյուրների համադրումը հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջականորեն հասկանալ Մարիամի կերպարի զարգացման ընթացքը։ Հետազոտության մեջ կարող է կարևոր տեղ զբաղեցնել ուշ անտիկ աշխարհի մշակութային փոխազդեցությունների ուսումնասիրությունը։ Քրիստոնեության տարածման ժամանակ Միջերկրածովյան աշխարհում գոյություն ունեին բազմազան գեղարվեստական դպրոցներ և կրոնական ավանդույթներ։ Արվեստագետները հաճախ օգտագործում էին իրենց ժամանակի ծանոթ տեխնիկաները, կոմպոզիցիոն կառուցվածքները և պատկերային ձևերը՝ դրանք հարմարեցնելով նոր թեմաներին։ Այս գործընթացը հնարավորություն է տալիս բացատրել, թե ինչու քրիստոնեական արվեստի որոշ վաղ ձևեր արտաքին հատկանիշներով կարող են հիշեցնել ավելի հին պատկերներ, մինչդեռ դրանց բովանդակությունը և գործառույթը էապես տարբեր են։ Նման փոխակերպումները դիտարկվում են որպես մշակութային շարունակականության և նորարարության համատեղ դրսևորումներ։ Առանձին ուշադրության է արժանի Մարիամի կերպարի աստիճանական անհատականացումը։ Վաղ պատկերներում նա կարող էր հանդես գալ գլխավորապես ավետարանական պատմության որևէ դրվագի մասնակից, իսկ հետագա արվեստում նրա կերպարը ձեռք բերեց ինքնուրույն պատկերագրական նշանակություն։ Այս փոփոխությունը կապված էր քրիստոնեական աստվածաբանության, պաշտամունքային կյանքի և եկեղեցական արվեստի զարգացման հետ։ Կերպարի ինքնուրույնացման ընթացքի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել, թե ինչպես են աստվածաբանական գաղափարները փոխազդել գեղարվեստական ձևերի հետ և նպաստել նոր պատկերագրական տիպերի առաջացմանը։ Հետազոտության մեջ առանձնահատուկ նշանակություն ունի պատկերագրական տիպաբանությունը։ Տարբեր հուշարձանների դասակարգումը ըստ կերպարների դիրքի, փոխհարաբերության, ժեստերի և կոմպոզիցիոն կառուցվածքի հնարավորություն է տալիս բացահայտել կրկնվող սխեմաները և դրանց զարգացման հաջորդականությունը։ Տիպաբանական վերլուծության միջոցով կարելի է ուսումնասիրել, թե որ պատկերային լուծումներն են պահպանվել երկար ժամանակ, որոնք են փոփոխվել, և ինչպես են որոշ ձևեր տարածվել տարբեր մշակութային կենտրոններում։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել, որ նմանատիպ պատկերագրական ձևերը տարբեր տարածաշրջաններում կարող էին զարգանալ տարբեր պատմական պայմաններում և ունենալ տեղական առանձնահատկություններ։ Աշխատության մեթոդաբանական հիմքում կարող են համադրվել պատկերագրական, պատկերաբանական, պատմահամեմատական և ոճաբանական վերլուծության մեթոդները։ Պատկերագրական մեթոդը հնարավորություն է տալիս նույնականացնել կերպարները, խորհրդանշաններն ու կոմպոզիցիոն տիպերը, իսկ պատկերաբանական մոտեցումը՝ բացահայտել դրանց գաղափարական և մշակութային բովանդակությունը։ Պատմահամեմատական ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս տարբեր ժամանակաշրջանների և մշակույթների հուշարձանները դիտարկել փոխադարձ կապերի ու տարբերությունների տեսանկյունից։ Ոճաբանական վերլուծությունը կարող է օգտագործվել պատկերների ձևային առանձնահատկությունները, կատարողական տեխնիկան և գեղարվեստական դպրոցների ազդեցությունները հասկանալու համար։ Կարևորվում է նաև հնագիտական համատեքստը, քանի որ հուշարձանի գտնվելու վայրը և թվագրությունը հաճախ որոշիչ նշանակություն ունեն դրա պատկերագրական մեկնաբանության համար։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է քրիստոնեական արվեստի կարևորագույն կերպարներից մեկի ձևավորման նախապատմությունը տարբեր մշակութային ավանդույթների համեմատական ուսումնասիրության միջոցով բացահայտելու հնարավորությամբ։ Այն նպաստում է հասկանալու, որ պատկերագրական համակարգերը ձևավորվում են երկարատև պատմական գործընթացների ընթացքում՝ ներառելով ինչպես ժառանգված գեղարվեստական ձևեր, այնպես էլ դրանց նոր գաղափարական մեկնաբանություններ։ Հետազոտությունը միաժամանակ ընդգծում է պատմական զգուշավորության անհրաժեշտությունը՝ հնագույն մայրական պատկերները քրիստոնեական պատկերագրության հետ համեմատելիս, քանի որ ձևական նմանությունը պարտադիր չէ, որ նշանակի նույնական բովանդակություն կամ անմիջական ժառանգական կապ։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է մայրության հնագույն պատկերային ավանդույթների, վաղ քրիստոնեական հուշարձանների և հետագայում հաստատված մարիամյան պատկերագրության միջև առկա ձևաբանական ու գաղափարական հարաբերությունների արվեստաբանական ուսումնասիրություն։ Այն կարող է օգտակար լինել արվեստի պատմության, քրիստոնեական պատկերագրության, վաղ քրիստոնեական և բյուզանդական արվեստի, կրոնագիտության, հնագիտության և մշակութային ժառանգության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, արվեստաբանների, դասախոսների և ուսանողների համար։