Քրիստոնեական վարդապետություն․ Սուրբ Գրքի վկայությամբ քրիստոնյաների համար անհրաժեշտ գիտելիքների համառոտ ուսուցում

Технология

Աշխատությունը նվիրված է ճկուն արտադրական համակարգերում մետաղահատ շեղբավոր գործիքների աշխատանքային ռեսուրսի առավել արդյունավետ օգտագործման տեսական, տեխնոլոգիական և կազմակերպական խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում գործիքի մաշվածության, աշխատունակության պահպանման, փոխարինման ժամանակի ընտրության և արտադրական գործընթացի ընդհանուր արդյունավետության միջև փոխկապակցվածությունն է։ Ճկուն արտադրության պայմաններում, որտեղ սարքավորումները կարող են ավտոմատացված կերպով կատարել տարբեր տեսակի մշակման գործողություններ և արագ անցնել մի արտադրատեսակից մյուսին, կտրող գործիքի վիճակի ճիշտ գնահատումը կարևոր նշանակություն ունի համակարգի անընդհատ և հուսալի աշխատանքի համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում գործիքի մաշվածության վրա ազդող գործոնների վերլուծությանը, այդ թվում՝ մշակվող նյութի հատկություններին, կտրման պայմաններին, տեխնոլոգիական գործողությունների հաջորդականությանը և սարքավորման աշխատանքային ռեժիմների փոփոխությանը։ Քննվում են գործիքի մնացորդային ռեսուրսի գնահատման և կանխատեսման մոտեցումները, որոնք հնարավորություն են տալիս խուսափել ինչպես չափազանց վաղ փոխարինումից, այնպես էլ սահմանային մաշվածությունից հետո աշխատանքի շարունակման հետևանքով առաջացող արտադրական խնդիրներից։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում գործիքի վիճակի վերահսկումը արտադրական գործընթացի ընթացքում՝ տարբեր չափողական և տեղեկատվական ցուցանիշների օգտագործմամբ։ Նման վերահսկողությունը կարող է ինտեգրվել ավտոմատացված կառավարման համակարգերին և օգտագործվել տեխնոլոգիական գործընթացի վերաբերյալ որոշումների ընդունման համար։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են նաև գործիքային տնտեսության կազմակերպումը, անհրաժեշտ գործիքների պահուստի կառավարումը, մեքենաների պարապուրդների նվազեցումը և գործիքի փոխարինման գործողությունների համաձայնեցումը արտադրական պլանի հետ։ Օպտիմալացման խնդիրը դիտարկվում է մի քանի չափանիշների համադրությամբ՝ արտադրողականություն, մշակման որակ, գործիքի օգտագործման աստիճան, սարքավորումների բեռնվածություն և արտադրական ծախսեր։ Ճկուն արտադրական համակարգերի առանձնահատկություններից ելնելով՝ կարևորվում է գործիքի մասին տվյալների շարունակական հավաքագրումը և դրանց օգտագործումը կառավարման ալգորիթմներում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մետաղների կտրման տեսության, մեքենաշինական տեխնոլոգիայի, արտադրական ավտոմատացման և օպտիմալ կառավարման մոտեցումները՝ կտրող գործիքների աշխատանքային ներուժի առավել լիարժեք օգտագործման և ճկուն արտադրության տեխնիկատնտեսական արդյունավետության բարձրացման նպատակով։

Технология

Էներգետիկական և ջերմատեխնիկական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է գազատրանսպորտային համակարգերում բնական գազի էներգետիկական պոտենցիալի արդյունավետ օգտագործմամբ էլեկտրաէներգիայի և ցրտի համատեղ արտադրության կայանքների մշակման խնդիրներին։ Քննության են առնվում գազի ճնշման և այլ էներգետիկական պարամետրերի օգտագործման հնարավորությունները՝ լրացուցիչ օգտակար էներգիա ստանալու նպատակով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում էներգիայի փոխակերպման տեխնոլոգիական սխեմաների, ընդարձակման գործընթացների և սառեցման էֆեկտի համակցված կիրառմանը։ Վերլուծվում են համապատասխան կայանքների կառուցվածքային ու աշխատանքային պարամետրերը, դրանց ջերմադինամիկական առանձնահատկությունները և էներգետիկական արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները։ Քննարկվում են սարքավորումների հաշվարկման, հիմնական տարրերի ընտրության, աշխատանքային ռեժիմների որոշման և նախագծային պարամետրերի օպտիմալացման մեթոդները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս մշակելու գազատրանսպորտային ենթակառուցվածքներում առկա էներգետիկական ռեսուրսների առավել ամբողջական օգտագործման տեխնիկական լուծումներ՝ միաժամանակ ստանալով էլեկտրական և սառեցման էներգիա։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել էներգետիկայի, ջերմատեխնիկայի, գազամատակարարման համակարգերի և էներգաարդյունավետ տեխնոլոգիաների ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Сельское хозяйство

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության գյուղատնտեսության կառավարման համակարգի տնտեսական առանձնահատկությունների, ոլորտի զարգացմանը խոչընդոտող հիմնախնդիրների և դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղղությունների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են գյուղատնտեսության դերը երկրի տնտեսական զարգացման, պարենային անվտանգության ապահովման, գյուղական բնակավայրերի կենսունակության պահպանման և բնակչության զբաղվածության խթանման գործընթացներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ագրարային ոլորտի պետական կառավարման մեխանիզմներին, գյուղատնտեսական քաղաքականության առաջնահերթություններին, արտադրական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմանը և տնտեսավարող սուբյեկտների գործունեության կազմակերպման առանձնահատկություններին։ Ուսումնասիրվում են գյուղատնտեսական արտադրության կառուցվածքը, հողային ռեսուրսների կառավարումը, ոռոգման համակարգերի արդյունավետությունը, տեխնիկական վերազինման անհրաժեշտությունը և արտադրողականության բարձրացման տնտեսական հնարավորությունները։ Դիտարկվում են գյուղացիական տնտեսությունների ֆինանսավորման, վարկային միջոցների հասանելիության, ներդրումային ակտիվության, պետական աջակցության ծրագրերի և գյուղատնտեսական ռիսկերի կառավարման հետ կապված հիմնախնդիրները։ Կարևորվում են գյուղատնտեսական արտադրանքի իրացման, վերամշակման, պահեստավորման, շուկայական ենթակառուցվածքների զարգացման և արտադրողների մրցունակության բարձրացման հարցերը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել տնտեսագիտական, վիճակագրական և համեմատական վերլուծության մեթոդներ՝ գնահատելու ոլորտի զարգացման միտումները, կառավարման արդյունավետությունը և տնտեսական աճի հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում գյուղատնտեսական կոոպերացիայի զարգացմանը, փոքր տնտեսությունների համագործակցության խթանմանը, նորարարական տեխնոլոգիաների ներդրմանը և արտադրական գործընթացների արդիականացմանը։ Առանձնացվում են բնական և կլիմայական պայմանների ազդեցությունը, հողերի մասնատվածության, արտադրական ծախսերի, շուկայական անկայունության և գյուղական ենթակառուցվածքների հետ կապված տնտեսական խնդիրները։ Կարևորվում են գյուղատնտեսության երկարաժամկետ զարգացման ռազմավարական պլանավորումը, պետական և մասնավոր հատվածների համագործակցությունը, ռեսուրսների կայուն օգտագործումը և ոլորտի կառավարման համակարգի կատարելագործման հնարավորությունները։ Աշխատությունը նշանակություն ունի Հայաստանի ագրարային տնտեսության զարգացման, գյուղատնտեսական քաղաքականության մշակման և գյուղական տարածքների սոցիալ-տնտեսական հիմնախնդիրների ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ագրարային ոլորտի մասնագետների, պետական կառավարման մարմինների աշխատակիցների, հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Литература

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Պերճ Զեյթունցյանի գրական ժառանգության համակողմանի քննությանը՝ անդրադառնալով նրա արձակին, դրամատուրգիային, պատմական թեմատիկային, գեղարվեստական մտածողությանը, կերպարակերտման սկզբունքներին և ստեղծագործություններում արտահայտված գաղափարական խնդիրներին։ Ուսումնասիրության հիմքում այն մոտեցումն է, որ Զեյթունցյանի գրականությունը պետք է դիտարկել ոչ միայն առանձին ստեղծագործությունների մակարդակում, այլև որպես ամբողջական գեղարվեստական համակարգ, որի տարբեր ժանրերում կրկնվող առանցքային հարցերն են մարդը պատմության մեջ, անհատի և հասարակության հարաբերությունը, բարոյական պատասխանատվությունը, ազգային հիշողությունը, իշխանությունը, ազատությունը և ժամանակի ու պատմության ազդեցությունը մարդու ճակատագրի վրա։ Հեղինակի ստեղծագործական ուղին առանձնահատուկ տեղ ունի 20-րդ դարի երկրորդ կեսի հայ գրականության մեջ․ նա այն սերնդի ներկայացուցիչներից էր, որը 1960-ական թվականներին բերեց գեղարվեստական նոր մտածողություն և ավելի սուր ուշադրություն դարձրեց մարդու ներաշխարհին, բարոյական ընտրությանը և հասարակական հակասություններին։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից մեկը գրողի պատմական արձակի ուսումնասիրությունն է։ Զեյթունցյանը պատմական նյութը օգտագործում է ոչ միայն անցյալի դեպքերը վերարտադրելու, այլև արդիական հարցադրումներ առաջադրելու համար․ պատմական անձանց և իրադարձությունների միջոցով նա անդրադառնում է իշխանության և պատասխանատվության, հայրենիքի ու անհատի, քաղաքական որոշումների և մարդկային ճակատագրերի փոխհարաբերություններին։ Այս առումով առանձնահատուկ նշանակություն ունի «Արշակ Երկրորդ» վեպը, որի շուրջ գրական քննադատության մեջ քննարկվել են պատմության գեղարվեստականացման, պատմական առասպելի վերաիմաստավորման և ժամանակակից խնդիրների հետ դրա կապի հարցերը։ Պատմական թեմայի հանդեպ այս մոտեցումը թույլ է տալիս անցյալի իրադարձությունները վերածել ժամանակակից մարդու բարոյական ու քաղաքական խնդիրների քննարկման միջոցի։ Զեյթունցյանի ստեղծագործական ժառանգության մյուս առանցքային հատվածը դրամատուրգիան է։ Նրա անցումը դրամատիկական ժանրին գրականագիտական գնահատականներում դիտարկվում է որպես օրինաչափ զարգացում, քանի որ նրա արձակին բնորոշ ներքին դրամատիզմը, լարված երկխոսությունները, մենախոսությունները և սուր խնդրադրումները բնականորեն համապատասխանում էին բեմական խոսքի հնարավորություններին։ Դրամատուրգիական ստեղծագործություններում գրողը հաճախ կենտրոնանում է պատմական կամ հասարակական բախումների մեջ հայտնված մարդու վրա՝ բացահայտելով նրա ներքին հակասությունները, ընտրության դժվարությունը և պատասխանատվության զգացումը։ Այդ պատճառով նրա պիեսները կարող են դիտարկվել ոչ միայն որպես թատերական տեքստեր, այլև որպես բարոյափիլիսոփայական խնդիրների գեղարվեստական ուսումնասիրություններ։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև Զեյթունցյանի գեղարվեստական հրապարակախոսության խնդիրը։ Նրա ստեղծագործական մտածողության մեջ գրականությունն ու հրապարակախոսությունը հաճախ փոխկապակցված են․ պատմական և ազգային հիշողության, հասարակական պատասխանատվության, մշակութային ինքնության և ժամանակակից կյանքի խնդիրները դառնում են ինչպես գեղարվեստական, այնպես էլ հրապարակախոսական անդրադարձի առարկա։ Գրականագիտական աղբյուրներից մեկում ընդգծվում է, որ նրա գեղարվեստական հրապարակախոսությունը սնվում է ազգային մտածողության տարբեր ակունքներից և միաժամանակ կապված է նրա դրամատիկական մտածողության հետ։ Ուսումնասիրության համար կարևոր է նաև գրողի լեզվական և ոճական համակարգը։ Զեյթունցյանի ստեղծագործություններում խոսքը հաճախ կառուցվում է սուր երկխոսությունների, ներքին մենախոսությունների, հակադրությունների և ինտենսիվ հոգեբանական լարվածության միջոցով։ Կերպարների խոսքը ոչ միայն առաջ է մղում գործողությունը, այլև բացահայտում է նրանց աշխարհայացքը, բարոյական դիրքորոշումը և ներքին պայքարը։ Այդպիսի կառուցվածքը հատկապես արդյունավետ է պատմական և դրամատիկական նյութի դեպքում, որտեղ հերոսների անձնական որոշումները միահյուսվում են հասարակական ու քաղաքական իրադարձություններին։ Ուսումնասիրության մատենագիտական տվյալների համաձայն՝ այն Տ. Ս. Սարգսյանի՝ «Նորագույն շրջանի հայ գրականություն» մասնագիտությամբ բանասիրական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճանի հայցման ատենախոսական ուսումնասիրության սեղմագիրն է, որը պատրաստվել է ՀՀ ԳԱԱ Մ. Աբեղյանի անվան գրականության ինստիտուտում և հրատարակվել Երևանում 2014 թվականին։ Սեղմագիրն ունի 33 էջ, իսկ մատենագիտական ցանկը ներառում է 23 անուն աղբյուր։ Աշխատանքի կարևորությունն այն է, որ այն հնարավորություն է տալիս Պերճ Զեյթունցյանի գրական ժառանգությունը դիտարկել ամբողջականության մեջ՝ բացահայտելով նրա տարբեր ժանրերի ստեղծագործությունների միջև եղած գաղափարական և գեղարվեստական կապերը։ Հեղինակի համար պատմությունը պարզապես անցյալի նկարագրություն չէ, իսկ արդիականությունը՝ միայն ներկա իրադարձությունների արտացոլում․ երկուսն անընդհատ փոխազդում են՝ ստեղծելով պատմության միջոցով ներկան հասկանալու և ներկայի միջոցով անցյալը վերաիմաստավորելու մեթոդ։ Այս առանձնահատկությունն է նաև պատճառը, որ նրա ստեղծագործությունները շարունակում են հետաքրքրել գրականագետներին, թատերագետներին և ընթերցողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը արժեքավոր է Պերճ Զեյթունցյանի ստեղծագործական անհատականությունը, նրա արձակի և դրամատուրգիայի հիմնական առանձնահատկությունները, պատմական մտածողությունը, կերպարակերտման սկզբունքներն ու գեղարվեստական աշխարհայացքը հասկանալու համար։ Այն կարող է օգտակար լինել հայ գրականության պատմությամբ, նորագույն շրջանի հայ արձակով, դրամատուրգիայով, պատմավեպով և 20-րդ դարի երկրորդ կեսի հայ գրականության գաղափարագեղագիտական զարգացումներով զբաղվող հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և ընթերցողների համար։

Математика

Աշխատանքը նվիրված է ֆունկցիա-մատրիցների դասում եռանկյունաձև մատրիցների մասնավոր ինդեքսների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում ընկած է այն խնդիրը, թե ինչպես կարելի է նկարագրել և հաշվարկել որոշակի հատուկ թվային կամ կառուցվածքային բնութագրեր, որոնք կապված են մատրիցա-ֆունկցիաների հատկությունների, դրանց սինգուլյարությունների և համապատասխան օպերատորային խնդիրների լուծելիության հետ։ Թեման առնչվում է ֆունկցիոնալ անալիզի և գծային հանրահաշվի այն հատվածներին, որտեղ մատրիցային ֆունկցիաները դիտարկվում են ոչ միայն որպես սովորական թվային մատրիցներ, այլև որպես փոփոխականից կախված օբյեկտներ, որոնց կառուցվածքը կարող է պարունակել կարևոր տեղեկատվություն տվյալ խնդրի մասին։ Եռանկյունաձև կառուցվածքը թույլ է տալիս ուսումնասիրությունը բաժանել ավելի պարզ բաղադրիչների, քանի որ մատրիցի հիմնական և որոշակի արտաանկյունագծային տարրերի փոխհարաբերությունները հաճախ ենթարկվում են հստակ կառուցվածքային օրինաչափությունների։ Մասնավոր ինդեքսների ուսումնասիրության կարևորությունը պայմանավորված է դրանց միջոցով մատրիցա-ֆունկցիայի վարքագծի որոշակի առանձնահատկություններ բնութագրելու հնարավորությամբ։ Դրանք կարող են կապված լինել մատրիցայի կորիզի, ռանգի, զրոների, սինգուլյար կետերի կամ համապատասխան ֆունկցիոնալ հավասարումների լուծումների կառուցվածքի հետ։ Այդպիսի բնութագրերի միջոցով հնարավոր է ավելի խորությամբ ուսումնասիրել այն պայմանները, որոնց դեպքում համակարգը ունի լուծում, լուծումը միարժեք է կամ առաջանում են լրացուցիչ ազատության աստիճաններ։ Հետազոտության ընթացքում կարող են ուսումնասիրվել եռանկյունաձև մատրիցա-ֆունկցիաների տարբեր դասեր և դրանց ներկայացման ձևերը։ Դրանց կառուցվածքային պարզությունը հնարավորություն է տալիս առանձին դիտարկել անկյունագծային տարրերի և դրանց հետ կապված մնացած բաղադրիչների ազդեցությունը։ Այս մոտեցումը կարող է նպաստել ինդեքսների հաշվարկման ավելի պարզ բանաձևերի և անհրաժեշտ ու բավարար պայմանների ստացմանը։ Աշխատանքը կարող է ներառել նաև մատրիցա-ֆունկցիաների գործոնացման և նորմալ ձևերի ուսումնասիրություն։ Գործոնացումը կարևոր գործիք է ֆունկցիայի կառուցվածքը պարզեցնելու և դրա հիմնական բնութագրերը առանձնացնելու համար։ Եթե մատրիցա-ֆունկցիան հնարավոր է ներկայացնել ավելի պարզ գործոնների արտադրյալի տեսքով, ապա մասնավոր ինդեքսների որոշումը կարող է վերածվել այդ գործոնների հատկությունների ուսումնասիրության։ Հետազոտության տեսական մասը կարող է կապված լինել նաև մատրիցա-ֆունկցիաների սինգուլյարության և դեգեներացված վիճակների հետ։ Այն դեպքերում, երբ որոշիչը զրոյանում է կամ մատրիցայի ռանգը նվազում է, կարող են առաջանալ հատուկ ինդեքսային բնութագրեր։ Դրանց ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի մանրամասն նկարագրել այն կետերը կամ միջակայքերը, որտեղ համակարգի վարքագիծը էապես փոխվում է։ Կարևոր է նաև մասնավոր ինդեքսների և դասական ինդեքսային հասկացությունների փոխհարաբերության բացահայտումը։ Այդ կապը կարող է ցույց տալ, թե ինչպես են ավելի ընդհանուր տեսական կառուցվածքները դրսևորվում եռանկյունաձև մատրիցա-ֆունկցիաների հատուկ դասում և ինչ լրացուցիչ հնարավորություններ է տալիս դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունը։ Աշխատանքում կարող են ձևակերպվել և ապացուցվել թեորեմներ, որոնք նկարագրում են ինդեքսների հաշվարկման կամ դրանց գոյության պայմանները։ Տեսական արդյունքները կարող են հիմնավորվել օրինակներով, որոնց միջոցով ցուցադրվում է տարբեր կառուցվածք ունեցող մատրիցա-ֆունկցիաների դեպքում ինդեքսների վարքը։ Նման օրինակները կարևոր են վերացական արդյունքների կիրառական մեկնաբանության համար։ Թեմայի ուսումնասիրությունը կարող է կապ ունենալ նաև ինտեգրալ և դիֆերենցիալ հավասարումների համակարգերի հետ։ Մատրիցա-ֆունկցիաները հաճախ հանդես են գալիս նման համակարգերի սահմանային պայմանների, սինգուլյար ինտեգրալ օպերատորների կամ օպերատորային հավասարումների նկարագրության մեջ։ Այդ համատեքստում ինդեքսային բնութագրերը կարող են տեղեկություն հաղորդել լուծումների գոյության, քանակի և կառուցվածքի վերաբերյալ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառելի լինել նաև օպերատորների տեսության և ֆունկցիոնալ հավասարումների ուսումնասիրության այլ խնդիրներում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը կենտրոնանում է եռանկյունաձև մատրիցա-ֆունկցիաների հատուկ կառուցվածքի և դրա հիման վրա սահմանվող մասնավոր ինդեքսների հատկությունների բացահայտման վրա։ Այն համադրում է մատրիցների տեսության, կոմպլեքս փոփոխականի ֆունկցիաների, ֆունկցիոնալ անալիզի և օպերատորների տեսության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ընդլայնել մատրիցա-ֆունկցիաների կառուցվածքային բնութագրերի վերաբերյալ տեսական պատկերացումները։ Թեման կարևոր է մաթեմատիկական հետազոտությունների համար, քանի որ նման ինդեքսային մեթոդները կարող են օգտագործվել բարդ օպերատորային խնդիրների կառուցվածքը պարզեցնելու, դրանց լուծելիության պայմանները ձևակերպելու և ֆունկցիոնալ հավասարումների համակարգերի ավելի խորը վերլուծություն իրականացնելու նպատակով։

Информатика

Գրքում բացատրվում են համակարգչի կառուցվածքը և աշխատանքի հիմնական սկզբունքները՝ սարքավորումներ (hardware), ծրագրային ապահովում (software), տվյալների մշակման գործընթացներ։ Ներկայացվում են նաև օպերացիոն համակարգերի, կիրառական ծրագրերի և տեղեկատվական համակարգերի հիմունքները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ինտերնետային տեխնոլոգիաներին, տվյալների փոխանակմանը և տեղեկատվական անվտանգության հիմնական սկզբունքներին։ Քննարկվում է նաև համակարգչային տեխնոլոգիաների դերը կրթության, աշխատանքի և առօրյա կյանքի տարբեր ոլորտներում։ Գիրքը ներառում է գործնական օրինակներ և վարժություններ, որոնք օգնում են ամրապնդել տեսական գիտելիքները և զարգացնել կիրառական հմտություններ։