Կրթամշակութային կյանքը Հայաստանի Հանրապետությունում (1918-1920 թթ.)

Лингвистика

Բազմաբնույթ տեղեկատու բառարանը նպատակ ունի մեկտեղելու արվեստների, գիտությունների և գեղեցիկ գրականության տարբեր ոլորտներին վերաբերող հասկացությունները, անուններն ու գիտելիքները՝ դրանք ներկայացնելով այբբենական կարգով։ Առաջին հատորն ընդգրկում է A–L տառերով սկսվող բառահոդվածները և ընթերցողին հնարավորություն է տալիս համակարգված ձևով ծանոթանալու տարբեր գիտակարգերի, մշակութային երևույթների, արվեստի ուղղությունների, գրական հասկացությունների և պատմական տեղեկությունների։ Բառարանի ընդգրկուն բնույթը ենթադրում է գիտելիքների լայն շրջանակ՝ ներառելով բնական գիտությունների, հասարակական գիտությունների, պատմության, փիլիսոփայության, գրականության և արվեստի վերաբերյալ նյութեր։ Այսպիսի հրատարակությունները կարևոր դեր են ունեցել գիտելիքի տարածման, ընդհանուր կրթական մակարդակի բարձրացման և տարբեր ոլորտների վերաբերյալ տեղեկությունների մատչելի ներկայացման գործում։ Այբբենական կառուցվածքը հեշտացնում է անհրաժեշտ հասկացությունների որոնումն ու համեմատական ուսումնասիրությունը՝ բառարանը դարձնելով օգտակար աղբյուր ինչպես ինքնակրթությամբ զբաղվող ընթերցողների, այնպես էլ ուսուցիչների, ուսանողների և հետազոտողների համար։ Հրատարակությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև հայերեն գիտական և մշակութային բառարանագրության պատմության տեսանկյունից՝ արտացոլելով գիտելիքի տարբեր բնագավառները հայերենով ներկայացնելու և մասնագիտական հասկացությունների շրջանառությունն ընդլայնելու ձգտումը։

Право

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության՝ Եվրասիական տնտեսական միությանը անդամակցության իրավական և սահմանադրական հիմնախնդիրների համալիր ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են միջազգային ինտեգրացիոն գործընթացներին Հայաստանի մասնակցության սահմանադրաիրավական հիմքերը, պետության ինքնիշխանության, իրավասությունների իրականացման և միջազգային պարտավորությունների ստանձնման փոխկապակցվածությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի սահմանադրական համակարգի և Եվրասիական տնտեսական միության իրավական կարգավորման հարաբերակցությանը, անդամակցության արդյունքում առաջացող իրավական պարտավորություններին, իրավասությունների բաշխման առանձնահատկություններին և ազգային օրենսդրության հետ հնարավոր փոխազդեցություններին։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են նաև միջազգային պայմանագրերի կնքման և վավերացման սահմանադրական ընթացակարգերը, ինտեգրացիոն կառույցների որոշումների ազդեցությունը ազգային իրավակարգի վրա, ինչպես նաև Հայաստանի պետական մարմինների դերը համապատասխան իրավահարաբերությունների ձևավորման և իրականացման գործընթացում։ Կարևորվում է նաև անդամակցության հետևանքով առաջացող իրավական խնդիրների գնահատումը՝ մարդու և քաղաքացու իրավունքների պաշտպանության, տնտեսական ազատությունների, պետական կառավարման և իրավական համակարգի զարգացման տեսանկյունից։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ինտեգրացիոն գործընթացներին մասնակցության սահմանադրական սահմանները և իրավական մեխանիզմները, ինչպես նաև գնահատելու Հայաստանի իրավակարգի և միության վերազգային իրավական համակարգի փոխհարաբերությունների առանձնահատկությունները։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել սահմանադրական և միջազգային իրավունքի մասնագետներին, իրավաբաններին, պետական կառավարման մարմինների աշխատակիցներին, գիտաշխատողներին, քաղաքականության և միջազգային հարաբերությունների հետազոտողներին, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է մաշկի մելանոմայի կրկնության հաճախականության ուսումնասիրությանը՝ կախված կիրառված բուժական ազդեցությունների տարբեր համակցություններից։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է գնահատել, թե բուժման տարբեր ռազմավարություններն ինչ ազդեցություն կարող են ունենալ հիվանդության կրկնության հավանականության և կրկնության ժամանակի վրա, ինչպես նաև պարզել, թե որ համակցված մոտեցումներն են առավել արդյունավետ հիվանդության ռեցիդիվների կանխարգելման տեսանկյունից։ Մելանոման մաշկի չարորակ նորագոյացություն է, որի բուժման և հետագա հսկողության ընտրությունը կախված է հիվանդության փուլից, ուռուցքի բնութագրերից, տարածվածությունից, նախորդ բուժումից և հիվանդի ընդհանուր վիճակից։ Ժամանակակից մոտեցումներում վիրաբուժությունը շարունակում է մնալ տեղայնացված մելանոմայի բուժման հիմնական մեթոդը, իսկ բարձր ռիսկով դեպքերում կարող են կիրառվել լրացուցիչ՝ ադյուվանտ բուժման եղանակներ։ Աշխատության շրջանակում կարող են համեմատվել բուժման տարբեր սխեմաներ՝ վիրաբուժական միջամտության, ճառագայթային բուժման, դեղորայքային ազդեցությունների, իմունաբուժության կամ այլ մեթոդների առանձին և համակցված կիրառման պայմաններում։ Հետազոտության կարևոր խնդիրն է որոշել, թե բուժական միջոցների տարբեր զուգակցումներն ինչպես են փոխկապակցվում հիվանդության տեղային, տարածաշրջանային կամ հեռավոր կրկնությունների առաջացման հաճախականության հետ։ Մելանոմայի ռեցիդիվը կարող է դրսևորվել առաջնային ուռուցքի տեղամասի մոտ, տարածաշրջանային ավշային հանգույցներում, մաշկի կամ ենթամաշկային հյուսվածքների մակարդակում և հեռավոր օրգաններում, ուստի բուժման արդյունավետության գնահատման ժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել կրկնության տարբեր ձևերը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են վերլուծվել հիվանդների կլինիկական տվյալները, հիվանդության փուլը, ուռուցքի տեղակայումը և բնութագրերը, իրականացված բուժման տեսակը, բուժական միջոցների համակցությունը, հետվիրահատական կամ հետբուժական հսկողության տևողությունը և արձանագրված ռեցիդիվների բնույթը։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև ժամանակային գործոնը՝ պարզելու համար, թե բուժումից հետո որքան ժամանակ անց են առավել հաճախ ի հայտ գալիս կրկնությունները։ Այսպիսի վերլուծությունը թույլ է տալիս ոչ միայն հաշվարկել ռեցիդիվների հաճախականությունը, այլև գնահատել հիվանդությունից զերծ ժամանակահատվածը և բուժման տարբերակների միջև տարբերությունները։ Աշխատության գիտական նշանակությունը կայանում է բուժման տարբեր համակցությունների և հիվանդության հետագա ընթացքի միջև վիճակագրական կապերի բացահայտման մեջ։ Այդ նպատակով կարող են կիրառվել հիվանդների խմբավորման, համեմատական վիճակագրական վերլուծության և գոյատևման կամ ռեցիդիվից ազատ ժամանակի գնահատման մեթոդներ։ Հատկապես կարևոր է բուժման արդյունավետությունը գնահատել ոչ միայն ընդհանուր արդյունքով, այլև հաշվի առնելով հիվանդության սկզբնական փուլը և ռեցիդիվի ռիսկը, քանի որ մելանոմայի տարբեր փուլերում կրկնության հավանականությունն էապես տարբերվում է։ Ժամանակակից կլինիկական ուղեցույցները ևս ընդգծում են, որ հետագա բուժման ընտրությունը և հսկողության ինտենսիվությունը պետք է հարմարեցվեն հիվանդության փուլին, անհատական ռիսկին և նախկինում ստացած բուժմանը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև բուժման համակցությունների արդյունավետության և կողմնակի ազդեցությունների միջև հավասարակշռությանը։ Որոշ համակցված բուժումներ կարող են նվազեցնել հիվանդության կրկնության կամ առաջընթացի ռիսկը, սակայն միաժամանակ կարող են ուղեկցվել ավելի բարձր թունավորությամբ, ինչն անհրաժեշտ է հաշվի առնել բուժական ռազմավարության ընտրության ժամանակ։ Օրինակ՝ բարձր ռիսկի մելանոմայի դեպքում ժամանակակից ադյուվանտ մոտեցումները ներառում են իմունային հսկիչ կետերի ինհիբիտորներ և որոշ մոլեկուլային թիրախավորված համակցություններ, որոնք կարող են բարելավել ռեցիդիվից ազատ գոյատևման ցուցանիշները։ Աշխատության կարևոր գործնական նշանակությունն այն է, որ ստացված տվյալները կարող են օգնել տարբերակել այն բուժական մոտեցումները, որոնց դեպքում հիվանդության կրկնության ռիսկը համեմատաբար ցածր է։ Նման տեղեկատվությունը կարող է օգտակար լինել բուժման անհատականացված ռազմավարությունների ընտրության, հետբուժական հսկողության կազմակերպման և բարձր ռիսկի խմբերի վաղ հայտնաբերման համար։ Միաժամանակ արդյունքները պետք է մեկնաբանվեն՝ հաշվի առնելով հիվանդների կլինիկական և ուռուցքաբանական առանձնահատկությունների տարբերությունները, քանի որ բուժման արդյունավետությունը չի կարող գնահատվել միայն բուժական սխեմայի հիման վրա։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել ուռուցքաբաններին, մաշկաբաններին, վիրաբույժներին, ճառագայթային ուռուցքաբանության մասնագետներին, բժշկական վիճակագիրներին և մելանոմայի կանխարգելման ու բուժման ոլորտում աշխատող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի բացահայտելու մաշկի մելանոմայի բուժման տարբեր համակցությունների և հիվանդության հետագա ռեցիդիվավորման միջև առկա օրինաչափությունները՝ գնահատելով կրկնության հաճախականությունը, ժամանակային առանձնահատկությունները և բուժական ռազմավարությունների համեմատական արդյունավետությունը։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է տարրական դպրոցի սովորողների խոսքային կարողությունների ձևավորման և զարգացման մանկավարժական ու մեթոդական հիմքերի ուսումնասիրությանը ռուսաց լեզվի դասավանդման գործընթացում։ Հետազոտության շրջանակում խոսքային կոմպետենտությունը դիտարկվում է որպես լեզվական գիտելիքների, հաղորդակցական հմտությունների և տարբեր իրավիճակներում սեփական մտքերը հասկանալի, տրամաբանական ու նպատակահարմար արտահայտելու կարողության ամբողջություն։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կրտսեր դպրոցական տարիքի սովորողների լեզվական զարգացման առանձնահատկություններին և այն մեթոդներին, որոնց միջոցով հնարավոր է աստիճանաբար զարգացնել բանավոր ու գրավոր խոսքը։ Քննվում են բառապաշարի հարստացման, քերականական կառուցվածքների յուրացման, ճիշտ արտասանության, կապակցված խոսքի ձևավորման, տեքստի ընկալման և ինքնուրույն խոսքային արտահայտությունների կառուցման խնդիրները։ Կարևորվում է ոչ միայն լեզվական կանոնների յուրացումը, այլև դրանց գործնական կիրառումը իրական կամ ուսումնական հաղորդակցական իրավիճակներում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է դասավանդման այնպիսի մեթոդների ընտրությունը, որոնք խթանում են սովորողների ակտիվ մասնակցությունը, հարցեր ձևակերպելու, պատասխաններ կառուցելու, պատմելու, վերապատմելու, նկարագրելու և սեփական կարծիքը պարզ ու հաջորդական ներկայացնելու կարողությունները։ Դիտարկվում է ընթերցանության և տեքստային աշխատանքի նշանակությունը խոսքային զարգացման գործընթացում, քանի որ տարբեր բնույթի տեքստերի ընկալումը նպաստում է բառապաշարի ընդլայնմանը, լեզվական կառուցվածքների յուրացմանը և կապակցված խոսքի զարգացմանը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում երկխոսական և մենախոսական խոսքի ձևավորմանը, հաղորդակցական առաջադրանքների, դերային իրավիճակների, լեզվական խաղերի և ստեղծագործական վարժությունների կիրառմանը։ Քննվում է նաև գրավոր խոսքի աստիճանական զարգացումը՝ նախադասությունների և փոքրածավալ կապակցված տեքստերի կառուցումից մինչև սեփական մտքերի ավելի ինքնուրույն շարադրում։ Կարևորվում է սովորողների անհատական տարբերությունների, լեզվական պատրաստվածության մակարդակի և ուսուցման տեմպի հաշվառումը։ Ուսուցչի դերը դիտարկվում է որպես հաղորդակցական միջավայրի կազմակերպողի և սովորողների խոսքային գործունեությունն ուղղորդող մասնագետի դեր, որը ոչ միայն փոխանցում է լեզվական գիտելիքներ, այլև ստեղծում է դրանք կիրառելու հնարավորություններ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև սովորողների խոսքային առաջընթացի գնահատման չափանիշներին՝ հաշվի առնելով խոսքի ճշտությունը, բառապաշարի բազմազանությունը, տրամաբանական հաջորդականությունը, կապակցվածությունը և հաղորդակցական նպատակին համապատասխանությունը։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ռուսաց լեզվի դասերը կազմակերպել որպես լեզվական և հաղորդակցական զարգացման միասնական գործընթաց։ Աշխատությունը կարող է կիրառական նշանակություն ունենալ տարրական դպրոցում ռուսաց լեզվի դասավանդման մեթոդիկայի կատարելագործման, ուսումնական առաջադրանքների մշակման և սովորողների հաղորդակցական կարողությունների հետևողական զարգացման համար։

Религия

«Ձայնագրեալ շարական հոգևոր երգոց» ժողովածուն նվիրված է Հայաստանյայց առաքելական սուրբ և ուղղափառ եկեղեցու հոգևոր երգեցողության ավանդույթին։ Այն ներկայացնում է հայ եկեղեցական շարականների ժառանգությունը՝ որպես քրիստոնեական պաշտամունքի, աղոթքի և հոգևոր մշակույթի կարևոր բաղադրիչ։ Շարականները հայ միջնադարյան հոգևոր գրականության ու երաժշտության առանձնահատուկ տեսակ են, որոնցում համադրվում են աստվածաբանական բովանդակությունը, բանաստեղծական խոսքը և մեղեդային կառուցվածքը։ Դրանք կատարվում են եկեղեցական արարողությունների, տոնական պաշտամունքների և սրբերի հիշատակության ընթացքում՝ արտահայտելով Աստծո փառաբանությունը, հավատացյալների աղոթական ապրումները և քրիստոնեական ուսմունքի հիմնական գաղափարները։ Վերնագրում գործածված «ձայնագրեալ» բառը մատնանշում է երգերի ձայնային կամ երաժշտական գրառման հետ կապված առանձնահատկությունը։ Այդ հանգամանքը կարևոր է հայ հոգևոր երաժշտության ուսումնասիրության համար, քանի որ երաժշտական ավանդույթի գրավոր ամրագրումը նպաստում է մեղեդիների պահպանմանը, փոխանցմանը և կատարողական ավանդույթի շարունակականությանը։ Հայ եկեղեցական երաժշտությունն ունի ձայնեղանակների և երգեցողության ձևերի հարուստ համակարգ, որը ձևավորվել է երկարատև պատմական զարգացման ընթացքում և սերտորեն կապված է եկեղեցական ծեսի ու հայ հոգևոր կյանքի հետ։ Շարականների թեմատիկան ավանդաբար ընդգրկում է Սուրբ Երրորդության փառաբանությունը, Քրիստոսի կյանքին ու փրկագործությանը վերաբերող գաղափարները, Սուրբ Աստվածածնի մեծարումը, առաքյալների և սրբերի հիշատակը, ինչպես նաև եկեղեցական տոների և ծիսական արարողությունների բովանդակությունը։ Դրանց լեզուն և պատկերային համակարգը կարևոր նյութ են հայ գրական լեզվի, միջնադարյան բանաստեղծության և քրիստոնեական աստվածաբանական մտքի ուսումնասիրության համար։ Վաղարշապատում՝ Սուրբ Էջմիածնի տպարանում, հրատարակված այս ժողովածուն առնչվում է Հայոց եկեղեցու հոգևոր և հրատարակչական կենտրոնի գործունեությանը։ Սուրբ Էջմիածինը երկար ժամանակ եղել է հայ եկեղեցական կյանքի, կրթության, ձեռագրական ժառանգության պահպանման և հայերեն կրոնական գրքերի հրատարակության կարևոր կենտրոններից մեկը։ Այսպիսի ծավալուն ժողովածուները կարող էին ծառայել հոգևորականների, եկեղեցական երգեցողությամբ զբաղվողների և հոգևոր երաժշտության ուսումնասիրողների կարիքներին՝ միաժամանակ նպաստելով երգեցողության միասնական ավանդույթի պահպանմանը։ Գիրքը արժեքավոր է հայ եկեղեցական երաժշտության պատմության, շարականագրության, երաժշտական գրառման ավանդույթների և 19-րդ դարի հայ հոգևոր մշակույթի ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է հետաքրքրել նաև հայ երաժշտագիտությամբ, եկեղեցական ծեսերով և ազգային մշակութային ժառանգությամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Միայն մատենագիտական տվյալների հիման վրա, սակայն, հնարավոր չէ հստակեցնել ժողովածուում ընդգրկված բոլոր երգերի կազմը կամ կիրառված ձայնագրության համակարգի առանձնահատկությունները։

Другие предметы

Նյութը վերաբերում է 2023 թվականի սեպտեմբերին Լեռնային Ղարաբաղում ստեղծված լարված իրավիճակին և Գերմանիայի այն ժամանակվա դաշնային կանցլեր Օլաֆ Շոլցի արձագանքին։ Ներկայացվում է ռազմական գործողությունների սրման պայմաններում Գերմանիայի կառավարության դիրքորոշումը և հակամարտության խաղաղ կարգավորման անհրաժեշտության վերաբերյալ հնչեցված կոչը։ Շոլցը հայտարարել էր, որ ռազմական գործողությունները պետք է դադարեցվեն, իսկ կողմերը պետք է վերադառնան դիվանագիտական գործընթացին և բանակցությունների միջոցով փորձեն հասնել փոխհամաձայնեցված խաղաղ լուծման։ Նյութում ուշադրություն է դարձվում տարածաշրջանում անվտանգության և հումանիտար իրավիճակի վատթարացմանը, խաղաղ բնակչության պաշտպանության անհրաժեշտությանը և ռազմական էսկալացիայի հնարավոր հետևանքներին։ Քննարկվում է նաև միջազգային հանրության արձագանքը և դիվանագիտական մեխանիզմների նշանակությունը Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև առկա խնդիրների կարգավորման գործում։ Գերմանական պաշտոնական դիրքորոշման համատեքստում կարևորվում են բանակցությունների վերսկսումը, բռնության դադարեցումը և հակամարտության քաղաքական ճանապարհով կարգավորումը։ Գերմանիայի կառավարությունը տվյալ ժամանակահատվածում իրավիճակը գնահատում էր որպես խիստ մտահոգիչ և շեշտում էր դիվանագիտական ճանապարհին վերադառնալու անհրաժեշտությունը։ Նյութը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու ոչ միայն 2023 թվականի սեպտեմբերյան իրադարձությունների նկատմամբ Գերմանիայի արձագանքը, այլև Հարավային Կովկասում խաղաղության և կայունության ապահովման հարցում միջազգային դիվանագիտության դերը։ Այն կարող է օգտակար լինել միջազգային հարաբերությունների, քաղաքագիտության, ժամանակակից պատմության և տարածաշրջանային հակամարտությունների ուսումնասիրությամբ զբաղվող ընթերցողների ու հետազոտողների համար։