Կրթության զարգացումը Խորհրդային Հայաստանում 1945-1965 թթ.

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է ստորգետնյա քաղաքային տրանսպորտի համակարգում աշխատանքի կազմակերպման և աշխատավարձի ձևավորման մեխանիզմների ուսումնասիրությանը՝ Երևանի մետրոպոլիտենի գործունեության օրինակով։ Հետազոտության կենտրոնում աշխատանքային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման, աշխատողների գործառույթների կազմակերպման, աշխատանքի արտադրողականության և վարձատրության համակարգի միջև գոյություն ունեցող փոխկապակցվածությունն է։ Ուսումնասիրվում են տրանսպորտային կազմակերպությանը բնորոշ աշխատանքային գործընթացները՝ հաշվի առնելով ծառայությունների շարունակականության, աշխատողների մասնագիտական պատասխանատվության, հերթափոխային աշխատանքի, տեխնիկական սպասարկման և ուղևորափոխադրումների կազմակերպման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում աշխատանքի բաժանման և համագործակցության ձևերին, աշխատաժամանակի օգտագործմանը, հաստիքային կառուցվածքի հիմնավորմանը և տարբեր մասնագիտական խմբերի աշխատանքային ծանրաբեռնվածության գնահատմանը։ Աշխատավարձի կազմակերպումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես աշխատողի կատարած աշխատանքի դիմաց վճարման մեխանիզմ, այլև որպես աշխատանքի արդյունավետության, որակի և մասնագիտական զարգացման խթանման կարևոր գործիք։ Հետազոտության շրջանակում կարող են քննվել հիմնական աշխատավարձի, հավելավճարների, պարգևատրումների և խրախուսման այլ ձևերի հարաբերակցությունը, ինչպես նաև աշխատանքի արդյունքների գնահատման չափանիշների կապը վարձատրության հետ։ Կարևորվում է այնպիսի համակարգի ձևավորումը, որը միաժամանակ հաշվի կառնի աշխատանքի բարդությունը, պատասխանատվության աստիճանը, որակավորման մակարդակը և աշխատանքային պայմանների առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև աշխատանքի արտադրողականության բարձրացման, աշխատանքային գործընթացների օպտիմալացման, անձնակազմի կառավարման և մասնագիտական վերապատրաստման խնդիրներին։ Առանձին նշանակություն ունի աշխատանքի կազմակերպման տնտեսական արդյունավետության գնահատումը՝ դիտարկելով աշխատուժի ծախսերի և կազմակերպության ընդհանուր գործունեության արդյունքների հարաբերակցությունը։ Ստորգետնյա տրանսպորտի առանձնահատկությունները պահանջում են նաև աշխատանքային կարգապահության, գործառույթների հստակ բաշխման և անձնակազմի միջև արդյունավետ համագործակցության ապահովում։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է աշխատանքի տնտեսագիտության, վարձատրության կազմակերպման, մարդկային ռեսուրսների կառավարման և տրանսպորտային տնտեսագիտության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել մետրոպոլիտենի աշխատանքային գործընթացների ու աշխատավարձի համակարգի կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները և նպաստել կազմակերպության գործունեության սոցիալ-տնտեսական արդյունավետության բարձրացմանը։

Педагогика

Այս մանկավարժա-լեզվաբանական ուսումնասիրությունը նվիրված է ժեստային լեզվի՝ որպես խուլ և թույլ լսողություն ունեցող անձանց հաղորդակցման և ուսուցման հիմնական միջոցի դերին և կիրառման առանձնահատկություններին։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են ժեստային լեզվի լեզվաբանական կառուցվածքը, դրա քերականական համակարգը, ինչպես նաև խոսքային լեզվի հետ ունեցած համեմատական առանձնահատկությունները։ Հեղինակը ուսումնասիրում է ժեստային լեզվի կիրառումը կրթական գործընթացում՝ ընդգծելով դրա նշանակությունը խուլ երեխաների ճանաչողական զարգացման, լեզվական հմտությունների ձևավորման և սոցիալական ինտեգրման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսուցման մեթոդաբանությանը՝ ներառյալ երկլեզու կրթության մոդելները, տեսողական նյութերի օգտագործումը և հատուկ մանկավարժական մոտեցումները։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են նաև հաղորդակցության խոչընդոտները և դրանց հաղթահարման ուղիները՝ ժամանակակից տեխնոլոգիաների և ներառական կրթության սկզբունքների կիրառմամբ։ Հետազոտությունը կարևոր է հատուկ մանկավարժության, լեզվաբանության, հոգեբանության և սոցիալական աշխատանքի ոլորտների մասնագետների համար՝ նպաստելով խուլ անձանց կրթության որակի բարձրացմանը և հասարակական ինտեգրմանը։

Политология

Այս կուրսային աշխատանքը նվիրված է էթնոքաղաքական կոնֆլիկտների էության, առաջացման պատճառների և զարգացման դինամիկայի ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով դրանց սոցիալական, քաղաքական և պատմական հիմքերը։ Աշխատանքում ներկայացվում է, որ էթնոքաղաքական կոնֆլիկտները ծագում են տարբեր էթնիկ խմբերի միջև շահերի, ինքնության, ռեսուրսների բաշխման և քաղաքական ներկայացվածության շուրջ առաջացող հակասություններից, որոնք հաճախ խորանում են պատմական անարդարությունների, տարածքային վեճերի և պետական քաղաքականության ազդեցությամբ։ Վերլուծվում են կոնֆլիկտների հիմնական տեսակները՝ սեկցիոն, անջատողական, միջէթնիկ և պետական մակարդակի հակամարտություններ, ինչպես նաև դրանց զարգացման փուլերը՝ լարվածության կուտակումից մինչև բաց ռազմական կամ քաղաքական բախումներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ինքնության քաղաքականության դերին և այն գործոններին, որոնք կարող են ինչպես սրել, այնպես էլ մեղմել կոնֆլիկտները՝ ներառյալ պետական կառավարման արդյունավետությունը, ժողովրդավարական ինստիտուտների կայունությունը և միջազգային միջամտությունը։ Աշխատանքում քննարկվում են նաև հակամարտությունների կարգավորման մեխանիզմները՝ բանակցություններ, միջնորդություն, խաղաղության համաձայնագրեր և միջազգային կազմակերպությունների դերակատարությունը, այդ թվում՝ United Nations-ի գործունեությունը խաղաղապահության և հակամարտությունների կանխարգելման ոլորտում։ Կուրսայինի նպատակն է ձևավորել ամբողջական պատկերացում էթնոքաղաքական կոնֆլիկտների վերաբերյալ՝ ընդգծելով դրանց բազմաշերտ բնույթը և կարգավորման անհրաժեշտությունը կայուն միջազգային հարաբերությունների ապահովման համար։

Экономика

Գրքում ուսումնասիրվում է բաժնետիրական կապիտալի ձևավորման և զարգացման գործընթացը Հայաստանի Հանրապետությունում՝ հիմնված արդյունաբերության և բանկային համակարգի իրական փորձերի վրա, վերլուծվում են բաժնետիրական կապիտալի ներդրման մեխանիզմները, ֆոնդային շուկաների դերը, ֆինանսական ինստիտուտների և ֆինանսական գործիքների ազդեցությունը կապիտալի ստեղծման և բաժնետիրական կառավարման վրա, դիտարկվում են բաժնետիրական կապիտալի աճի պայմանները և տնտեսական արդյունավետությունը՝ ներառելով ներդրումային ռիսկերի գնահատում, ֆինանսական կայունության ապահովում և կառավարման մեթոդներ, ներկայացվում են փորձագիտական վերլուծություններ և ստատիստիկական տվյալներ Հայաստանի արդյունաբերության, բանկային և ֆինանսական հատվածներից, գիրքը համադրում է ֆինանսական տնտեսագիտության, տնտեսա-կառավարման և շուկայի հետազոտության մոտեցումները՝ նպաստելով բաժնետիրական կապիտալի օպտիմալացման, գործարարության զարգացման և տնտեսական կառավարման արդյունավետության բարձրացմանը։

Экономика

Սոցիալ-տնտեսական վիճակագրություն. 2007. Մաս 2 գիրքը հանդիսանում է վիճակագրական վերլուծության և սոցիալ-տնտեսական գործընթացների ուսումնասիրության կարևոր գիտական աշխատություն, որը կենտրոնանում է հասարակության տնտեսական և սոցիալական կյանքի տարբեր ոլորտների քանակական գնահատման, մեթոդաբանական հիմքերի և տվյալների վերլուծության վրա։ Հեղինակը՝ Հակոբյան Կ., այս աշխատության մեջ ներկայացնում է սոցիալ-տնտեսական վիճակագրության հիմնական հասկացությունները, ցուցանիշների կառուցման սկզբունքները, տվյալների հավաքագրման և մշակման մեթոդները, ինչպես նաև դրանց կիրառությունը իրական սոցիալ-տնտեսական խնդիրների լուծման մեջ։ Գիրքը խորությամբ անդրադառնում է բնակչության կենսամակարդակի, աշխատաշուկայի, եկամուտների և ծախսերի կառուցվածքի, աղքատության, տնտեսական ակտիվության, ինչպես նաև արտադրության և ծառայությունների ոլորտների վիճակագրական ուսումնասիրությանը՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարելի է թվային տվյալների միջոցով բացահայտել հասարակության զարգացման միտումները և խնդիրները։ Աշխատության կարևոր առանձնահատկություններից է տեսական և գործնական նյութերի համադրությունը, որտեղ վիճակագրական մոդելներն ու մեթոդները ներկայացվում են կոնկրետ օրինակներով, ինչը այն դարձնում է օգտակար ոչ միայն ուսանողների և դասախոսների, այլ նաև տնտեսագետների, վերլուծաբանների և պետական կառավարման ոլորտի մասնագետների համար։ Գիրքը նաև ընդգծում է վիճակագրության դերը որոշումների կայացման գործընթացում՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող են ճշգրիտ և համակարգված տվյալները նպաստել արդյունավետ սոցիալ-տնտեսական քաղաքականության մշակմանը։ Ընդհանուր առմամբ, այս աշխատությունը կարելի է բնութագրել որպես գիտակրթական և կիրառական նշանակություն ունեցող աղբյուր, որը նպաստում է սոցիալ-տնտեսական երևույթների խորքային ըմբռնմանը և վիճակագրական մտածողության զարգացմանը։

Культура

Աշխատանքը ներկայացնում է Ալավերդու շրջանի Ղաչաղան գյուղի գրադարանի գործունեության փորձը՝ կենտրոնանալով ընթերցողների հետ տարվող աշխատանքի, գրքի տարածման և գրադարանի՝ որպես գյուղական համայնքի մշակութային ու կրթական կարևոր օջախի դերի վրա։ Հրատարակությունը, որը լույս է տեսել 1957 թվականին և ունի 25 էջ, ընդգրկվել է գրադարանագիտական-մեթոդական նյութերի շարքում և նախատեսված է եղել գրադարանային ոլորտի աշխատողների համար՝ առաջավոր փորձի տարածման նպատակով։ Նյութում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գործնական մեթոդներին, որոնց միջոցով գրադարանը կազմակերպում էր ընթերցողների սպասարկումը ոչ միայն գրադարանի շենքում, այլև գյուղական առօրյայի տարբեր միջավայրերում՝ դաշտում, ֆերմայում և աշխատանքային այլ վայրերում։ Այս մոտեցումը ցույց է տալիս, որ գրադարանը դիտարկվում էր ոչ միայն որպես գրքերի պահպանման ու տրամադրման վայր, այլև որպես բնակչության հետ անմիջական կապ ունեցող մշակութային հաստատություն, որը պետք է գրականությունն ավելի հասանելի դարձներ տարբեր մասնագիտությունների և զբաղմունքների տեր մարդկանց համար։ Աշխատանքում ներկայացվող փորձը արժեքավոր է հատկապես այն առումով, որ ցույց է տալիս ընթերցողների հետաքրքրությունների ուսումնասիրման, նրանց պահանջներին համապատասխան գրականության ընտրության և գրքի նպատակային տարածման կարևորությունը։ Գրքի քարոզչության տարբեր ձևերի կիրառումը հնարավորություն էր տալիս ընթերցանությունը կապել գյուղի բնակիչների առօրյա կյանքի, աշխատանքի և կրթական պահանջների հետ։ Հետազոտվող փորձը կարող է հետաքրքրել գրադարանագիտության պատմությամբ զբաղվողներին, քանի որ այն արտացոլում է խորհրդային ժամանակաշրջանի գյուղական գրադարանների կազմակերպչական և մեթոդական աշխատանքի առանձնահատկությունները, երբ գրադարաններին վերապահվում էր բնակչության կրթական և մշակութային սպասարկման լայն դեր։ Աղբյուրագիտական տեսանկյունից հրատարակությունը կարևոր է նաև որպես ժամանակաշրջանի գրադարանային մշակույթի անմիջական վկայություն․ այն հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու, թե ինչպիսի աշխատանքային մեթոդներ էին համարվում արդյունավետ, ինչպես էին կազմակերպվում ընթերցողների հետ կապերը և ինչ դեր էր վերագրվում գյուղական գրադարանին համայնքի մշակութային կյանքում։ Հայաստանի ազգային գրադարանի մատենագիտական նյութերը հաստատում են, որ այս հրատարակությունը դիտարկվել է որպես Ղաչաղանի գրադարանի աշխատանքի փորձի նկարագրություն, որի լուսաբանումը կարող էր ուսանելի լինել հանրապետության մյուս գրադարանների համար։ Հետագա գրադարանագիտական հրատարակություններում նույնպես այն հիշատակվում է որպես Ալավերդու շրջանի գյուղական գրադարանի առաջավոր աշխատանքի փորձն ամփոփող նյութ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը կարևոր է ոչ միայն որպես առանձին գյուղական գրադարանի գործունեության նկարագրություն, այլև որպես XX դարի կեսերի Հայաստանի գրադարանային կյանքի, ընթերցանության մշակույթի և մշակութային սպասարկման կազմակերպման վերաբերյալ տեղեկատվական աղբյուր։ Այն ցույց է տալիս, թե ինչպես կարող էր փոքր համայնքի գրադարանը ակտիվ աշխատանքով ընդլայնել իր ընթերցողական շրջանակը, գրքի միջոցով կապ հաստատել բնակչության տարբեր խմբերի հետ և իր գործունեությունը հարմարեցնել համայնքի առօրյա ու կրթական պահանջներին։