Լեռնամետալուրգիական արդյունաբերությունը ՀՀ տնտեսական աճի հիմնահարցում

Право

Աշխատությունը նվիրված է միջազգային քրեական դատարանների արդարադատական գործունեության առանձնահատկությունների, իրավական գործառույթների և ընդունված ակտերի նախադեպային նշանակության ուսումնասիրությանը։ Ներկայացվում են միջազգային քրեական արդարադատության ձևավորման պատմությունը, դատարանների իրավասության շրջանակները, դատավարական ընթացակարգերը և միջազգային քրեական իրավունքի զարգացման գործում դրանց ունեցած դերը։ Քննարկվում են դատական ակտերի իրավական ազդեցությունը, դրանց կիրառման առանձնահատկությունները, միջազգային իրավական նորմերի մեկնաբանման գործընթացը և տարբեր իրավական համակարգերի վրա ունեցած ազդեցությունը։ Աշխատությունում անդրադարձ է կատարվում նաև միջազգային քրեական դատարանների պրակտիկային, մարդու իրավունքների պաշտպանության, պատասխանատվության ենթարկման և արդարադատության իրականացման հիմնախնդիրներին։ Գիրքը նախատեսված է իրավաբանների, միջազգային իրավունքի մասնագետների, դատավորների, հետազոտողների, դասախոսների և իրավաբանական մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։

Лингвистика

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է երկարմատ կամ միարմատ բառերի ներկայացմանն ու բառարանագիտական մշակմանը երկլեզու բառարաններում՝ հայերեն-ռուսերեն և ռուսերեն-հայերեն բառարանների նյութի հիման վրա։ Աշխատության կենտրոնում արմատակից բառերի բառարանային ներկայացման առանձնահատկություններն են, դրանց փոխկապակցվածության բացահայտումը և այն մեթոդների ուսումնասիրությունը, որոնց միջոցով հնարավոր է նման բառերը համակարգված ու օգտակար ձևով ներկայացնել երկլեզու բառարաններում։ Թեման միավորում է ընդհանուր լեզվաբանության, բառարանագիտության և թարգմանական լեզվաբանության խնդիրները՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով հայերենի և ռուսերենի միջև բառային համապատասխանությունների ու տարբերությունների բացահայտմանը։ Արմատակից բառերը բառապաշարի այն միավորներն են, որոնք կապված են ընդհանուր արմատով կամ ընդհանուր բառաստեղծական հիմքով և ձևավորում են բառային ընտանիքներ։ Դրանց ուսումնասիրությունը կարևոր է բառապաշարի կառուցվածքը հասկանալու համար, քանի որ առանձին բառերը հաճախ գոյություն ունեն ոչ թե մեկուսացված, այլ իմաստային, ձևաբանական և բառակազմական կապերի ամբողջ համակարգում։ Երկլեզու բառարանում այդ հարաբերությունների ճիշտ ներկայացումը կարող է էապես բարձրացնել բառարանի տեղեկատվական արժեքը և օգտվողին հնարավորություն տալ ավելի լավ հասկանալու բառերի միջև առկա կապերը։ Հայերեն և ռուսերեն լեզուների համեմատական դիտարկումն այս առումով առանձնահատուկ հետաքրքրություն ունի։ Երկու լեզուները տարբեր են իրենց քերականական կառուցվածքով, բառակազմական միջոցներով և բառապաշարի կազմակերպման առանձնահատկություններով, ուստի նույն արմատային կամ իմաստային կապը երկու լեզուներում կարող է արտահայտվել տարբեր ձևերով։ Որոշ դեպքերում հնարավոր է գտնել ուղղակի արմատակից համապատասխանություններ, իսկ այլ դեպքերում նույն իմաստային դաշտը ձևավորվում է տարբեր արմատներով կամ տարբեր բառակազմական մոդելներով։ Այս հանգամանքը երկլեզու բառարանագրության մեջ պահանջում է ոչ միայն բառերի թարգմանական համարժեքների մեխանիկական ներկայացում, այլև դրանց կառուցվածքային ու իմաստային հարաբերությունների ուսումնասիրություն։ Աշխատության կարևոր խնդիրներից է պարզել, թե ինչպես են արմատակից բառերը ներկայացված գործող հայերեն-ռուսերեն և ռուսերեն-հայերեն բառարաններում։ Դրա համար կարող են ուսումնասիրվել բառարանային հոդվածների կառուցվածքը, գլխաբառերի ընտրությունը, ածանցյալների և բարդությունների ներկայացման եղանակները, հղումային համակարգերը, թարգմանական համարժեքների դասավորությունը և բառերի միջև ներքին կապերի արտահայտման միջոցները։ Նման վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել ինչպես բառարանների առավելությունները, այնպես էլ այն դեպքերը, երբ բառային ընտանիքի անդամները ներկայացված են միմյանցից առանձնացված և օգտագործողը դժվարությամբ կարող է վերականգնել դրանց ընդհանուր բառակազմական կամ արմատային կապը։ Երկլեզու բառարանի հիմնական նպատակը սովորաբար մեկ լեզվի բառային միավորները մյուս լեզվով համարժեքներով ներկայացնելն է, սակայն ժամանակակից բառարանագրական մոտեցումները պահանջում են ավելի լայն տեղեկատվություն։ Օգտվողի համար կարևոր է ոչ միայն իմանալ բառի թարգմանությունը, այլև հասկանալ դրա իմաստային տարբերությունները, ոճական կիրառությունը, բառակազմական հնարավորությունները և կապը նույն ընտանիքի այլ բառերի հետ։ Այդ տեսանկյունից արմատակից բառերի համակարգված ներկայացումը կարող է բառարանը դարձնել ոչ միայն թարգմանական, այլև լեզվի ուսուցման և բառապաշարի յուրացման արդյունավետ գործիք։ Հատուկ նշանակություն ունի բառային ընտանիքի հասկացությունը։ Միևնույն արմատից կազմված բառերը կարող են ունենալ տարբեր քերականական կարգեր, տարբեր իմաստային նրբերանգներ և տարբեր գործածական սահմաններ։ Դրանց միջև կապը կարող է լինել անմիջական կամ ավելի հեռավոր, իսկ որոշ դեպքերում պատմականորեն ընդհանուր ծագում ունեցող բառերը ժամանակի ընթացքում կարող են իմաստային զգալի տարբերություններ ձեռք բերել։ Հետևաբար բառարանագիրը պետք է տարբերակի զուտ ձևական արմատային ընդհանրությունը և իրական բառային-իմաստային կապը։ Այս խնդիրը հատկապես կարևոր է երկլեզու բառարաններում, որտեղ մեկ լեզվի բառային ընտանիքի կառուցվածքը կարող է ամբողջությամբ չհամընկնել մյուս լեզվի համապատասխան ընտանիքի հետ։ Ռուսերենում բառաստեղծական հարաբերությունները հաճախ արտահայտվում են արմատի և ածանցների միջոցով, մինչդեռ հայերենում կարող են գործել այլ բառակազմական մոդելներ և ձևաբանական միջոցներ։ Այդ պատճառով նույն բառային ընտանիքի անդամների թարգմանական համապատասխանությունները կարող են ունենալ տարբեր կառուցվածքներ։ Որոշ հայերեն բառերի համար ռուսերենում կարող են լինել միարմատ համարժեքներ, մինչդեռ այլ դեպքերում համապատասխան իմաստը կարող է արտահայտվել նկարագրական ձևով, այլ արմատով կամ այլ բառակազմական կառուցվածքով։ Այսպիսի տարբերությունների բացահայտումը կարևոր է ինչպես բառարանագրության տեսության, այնպես էլ գործնական բառարանների կազմման համար։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է նաև բառարանային հոդվածի ներսում արմատակից բառերի փոխկապակցման խնդիրը։ Հնարավոր մեթոդներից են հղումները, բառային ընտանիքների խմբավորումը, ածանցյալների ներկայացումը հիմնական բառի ներքո կամ համապատասխան նշումների կիրառումը։ Յուրաքանչյուր մեթոդ ունի իր առավելություններն ու սահմանափակումները։ Լավ մշակված համակարգը պետք է միաժամանակ ապահովի տեղեկատվության ամբողջականությունը և բառարանի օգտագործման հարմարավետությունը՝ չծանրաբեռնելով բառարանային հոդվածը ավելորդ նյութով։ Աշխատությունը կարևոր է նաև թարգմանական պրակտիկայի տեսանկյունից։ Արմատակից բառերի ճիշտ տարբերակումը կարող է օգնել թարգմանչին խուսափել կեղծ կամ մասնակի համարժեքներից, ինչպես նաև ճիշտ ընտրել տվյալ համատեքստին համապատասխան բառը։ Հատկապես կարևոր է այն դեպքը, երբ երկու լեզուներում արմատային ընդհանրությունը կարող է ստեղծել իմաստային սխալ նույնացման վտանգ։ Բառարանի կառուցվածքային և իմաստային հստակ ներկայացումը կարող է նվազեցնել նման սխալների հավանականությունը։ Լեզու սովորողների համար նույնպես արմատակից բառերի համակարգային ներկայացումը կարող է զգալի առավելություն ունենալ։ Եթե սովորողը տեսնում է, թե ինչպես են մեկ արմատից կազմվում տարբեր բառեր և ինչպես են դրանք համապատասխանեցվում մյուս լեզվի բառապաշարին, նա կարող է ավելի հեշտ ընդլայնել իր բառապաշարը և հասկանալ բառակազմական օրինաչափությունները։ Այսպիսով, բառարանը վերածվում է ոչ միայն բառի թարգմանությունը գտնելու միջոցի, այլև լեզվի կառուցվածքն ինքնուրույն ուսումնասիրելու գործիքի։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ արմատակից բառերի խնդիրը երկլեզու բառարանագրության մեջ ունի ինչպես տեսական, այնպես էլ գործնական նշանակություն։ Հայերեն-ռուսերեն և ռուսերեն-հայերեն բառարանների նյութի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել տարբեր լեզուների բառային համակարգերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, պարզել բառային ընտանիքների ներկայացման արդյունավետ եղանակները և կատարելագործել երկլեզու բառարանների կազմման սկզբունքները։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել լեզվաբաններին, բառարանագիրներին, թարգմանիչներին, հայերեն և ռուսերեն լեզուների մասնագետներին, ինչպես նաև լեզվաբանական և թարգմանական ֆակուլտետների ուսանողներին՝ հատկապես երկլեզու բառարանների կառուցվածքի, բառային-բառակազմական կապերի և հայերեն-ռուսերեն լեզվական համապատասխանությունների ուսումնասիրման տեսանկյունից։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ծառայությունների ոլորտի կազմակերպման գիտական և մեթոդաբանական հիմքերի ուսումնասիրությանը, դրա գործունեության արդյունավետության գնահատմանը և հետագա զարգացման հիմնական ուղղությունների հիմնավորմանը։ Հետազոտության շրջանակում ծառայությունների համակարգը դիտարկվում է որպես տնտեսության կարևոր բաղադրիչ, որն անմիջականորեն կապված է բնակչության պահանջմունքների բավարարման, ձեռնարկատիրական գործունեության ընդլայնման, զբաղվածության և ընդհանուր տնտեսական զարգացման հետ։ Քննության են առնվում ծառայությունների կազմակերպման տեսական սկզբունքները, կառավարման մեխանիզմները, կազմակերպական կառուցվածքները և ոլորտի տարբեր հատվածների գործունեության առանձնահատկությունները։ Ուշադրություն է հատկացվում ծառայությունների որակի, մատչելիության և արդյունավետության գնահատման չափանիշներին, ինչպես նաև առաջարկի և սպառողական պահանջարկի միջև համապատասխանության ապահովման խնդիրներին։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել հանրապետությունում ծառայությունների ոլորտի ձևավորման ու զարգացման միտումների վերլուծություն՝ բացահայտելով դրա գործունեության վրա ազդող տնտեսական, կազմակերպական, սոցիալական և տեխնոլոգիական գործոնները։ Կարևորվում են շուկայական հարաբերությունների պայմաններում մրցակցության զարգացումը, կառավարման ժամանակակից մոտեցումների ներդրումը, մարդկային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործումը և սպասարկման մշակույթի կատարելագործումը։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել տարածքային անհամաչափությունների գնահատմանը՝ ուսումնասիրելով տարբեր բնակավայրերում ծառայությունների հասանելիության և զարգացման հնարավորությունները։ Քննարկվում է նաև նոր տեխնոլոգիաների և տեղեկատվական համակարգերի նշանակությունը սպասարկման գործընթացների պարզեցման, կառավարման արդյունավետության բարձրացման և սպառողների հետ հաղորդակցության բարելավման տեսանկյունից։ Գիտական մոտեցումների համադրումը հնարավորություն է տալիս ձևակերպելու ոլորտի զարգացման կազմակերպական և տնտեսական ուղղություններ՝ հաշվի առնելով տնտեսության կառուցվածքային փոփոխությունները և հասարակության պահանջմունքների զարգացումը։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը նպատակ ունի համակարգված պատկերացում ձևավորել ծառայությունների ոլորտի կազմակերպման օրինաչափությունների վերաբերյալ և հիմնավորել այնպիսի զարգացման ուղղություններ, որոնք կարող են նպաստել ոլորտի արդյունավետության, մրցունակության և սոցիալ-տնտեսական նշանակության բարձրացմանը Հայաստանի Հանրապետությունում։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է աչքի իմունաբանական առանձնահատկությունների և առաջային խցիկի հետ կապված իմունային շեղման համախտանիշի ձևավորման մեխանիզմների ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով կորտիզոլի, պրոլակտինի և էնդոտոքսինի հնարավոր կարգավորիչ դերի վրա փորձարարական պայմաններում և կատարակտի դեպքում։ Հետազոտության առանցքում աչքի իմունային արտոնյալ կարգավիճակի երևույթն է, որի շնորհիվ տեսողական համակարգի որոշ հյուսվածքներում իմունային պատասխանն ունի առանձնահատուկ կարգավորում՝ բորբոքային վնասման հավանականությունը սահմանափակելու նպատակով։ Քննվում են նյարդաէնդոկրին և իմունային համակարգերի փոխազդեցությունները, ինչպես նաև հորմոնային ու բորբոքային գործոնների ազդեցությունը տեղային և համակարգային իմունային պատասխանների ձևավորման վրա։ Կորտիզոլը դիտարկվում է իմունակարգավորման և սթրեսային պատասխանների հետ կապված հորմոնային գործոնների համատեքստում, իսկ պրոլակտինի դերը ուսումնասիրվում է նրա էնդոկրին և իմունակարգավորիչ հատկությունների տեսանկյունից։ Էնդոտոքսինի ազդեցությունը դիտարկվում է բնածին իմունային համակարգի ակտիվացման և բորբոքային ազդանշանների ձևավորման հետ կապի շրջանակում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է պարզել, թե նշված գործոնների փոփոխությունները ինչպես կարող են փոխկապակցվել իմունային հանդուրժողականության ձևավորման, իմունային բջիջների ակտիվության և ցիտոկինային կարգավորման հետ։ Փորձարարական մոդելների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համեմատելու տարբեր պայմաններում ձևավորվող իմունաբանական պատասխանները և բացահայտելու դրանց հնարավոր մեխանիզմային կապերը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում կատարակտի դեպքում դիտվող փոփոխություններին՝ գնահատելով, թե ոսպնյակի ախտաբանական փոփոխությունների պայմաններում աչքի տեղային իմունային միջավայրն ու համակարգային կարգավորիչ գործոնները ինչպիսի փոխհարաբերություններ կարող են ունենալ։ Կարևորվում է փորձարարական և կլինիկական տվյալների համադրումը, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս գնահատելու կենդանական կամ լաբորատոր մոդելներում դիտվող օրինաչափությունների համապատասխանությունը մարդու աչքի հիվանդությունների ժամանակ արձանագրվող իմունաբանական փոփոխություններին։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել հորմոնային, իմունաբանական և կենսաքիմիական ցուցանիշների համեմատական գնահատում՝ դրանց միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունները բացահայտելու նպատակով։ Աշխատությունը նպաստում է աչքի իմունային արտոնյալության մեխանիզմների, նյարդաէնդոկրին կարգավորման և բորբոքային գործընթացների փոխազդեցության վերաբերյալ պատկերացումների խորացմանը և կարևոր նշանակություն ունի ակնաբուժության, իմունաբանության ու փորձարարական բժշկության սահմանագծում իրականացվող հետազոտությունների համար։

Математика

Այս աշխատությունը վերաբերում է չափային քվանտացված կիսահաղորդչային միջավայրերի ֆիզիկայի որոշ հարցերին՝ վիճակագրորեն անհարթ մակերեսների առկայության պայմաններում՝ ընդգծելով կոնդենսացված նյութերի ֆիզիկայի, նանոֆիզիկայի և կիսահաղորդչային տեխնոլոգիաների փոխկապակցվածությունը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ուսումնասիրել քվանտային սահմանափակման ազդեցությունը էլեկտրոնային և օպտիկական հատկությունների վրա այն համակարգերում, որտեղ մակերեսային անհարթությունները ունեն պատահական (ստոխաստիկ) բնույթ և զգալի ազդեցություն են ունենում կրիչների շարժման վրա։ Ուսումնասիրվում են քվանտային փոսերում, լարերում և կետերում էլեկտրոնների էներգետիկ սպեկտրի փոփոխությունները, վիճակների խտության վարքը, ինչպես նաև փոխադրական երևույթները՝ էլեկտրահաղորդականություն, ջերմահաղորդականություն և ցրման մեխանիզմներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մակերեսային անհարթությունների վիճակագրական մոդելավորմանը, դրանց կոռելյացիոն հատկություններին և դրանց ազդեցությանը քվանտային սահմանափակված համակարգերի ֆիզիկական պարամետրերի վրա։

Математика

Աշխատությունը նվիրված է ընթացակարգային ծրագրավորման լեզուների և ոչ դետերմինացված վերջավոր ավտոմատների տրամաբանական մոդելավորման տեսական ու մեթոդաբանական խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է ծրագրերի կառուցվածքի, դրանց կատարման տրամաբանության և հաշվողական գործընթացների ձևական ներկայացման մեթոդների վրա։ Դիտարկվում են ընթացակարգային լեզուներին բնորոշ հիմնական կառուցվածքները՝ գործողությունների հաջորդական կատարումը, պայմանական ճյուղավորումները, կրկնվող գործընթացները, ընթացակարգերի և ֆունկցիաների օգտագործումը, ինչպես նաև տվյալների մշակման ընթացքում առաջացող վիճակների փոփոխությունները։ Տրամաբանական մոդելավորումը ներկայացվում է որպես ծրագրերի վարքագիծը ձևական եղանակով նկարագրելու, դրանց հատկությունները վերլուծելու և կատարման հնարավոր տարբերակները հետազոտելու արդյունավետ միջոց։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ոչ դետերմինացված վերջավոր ավտոմատներին, որոնց դեպքում տվյալ վիճակից և մուտքային նշանից կախված կարող են գոյություն ունենալ անցման մի քանի հնարավոր տարբերակներ։ Ուսումնասիրվում են ավտոմատների վիճակները, անցման հարաբերությունները, մուտքային հաջորդականությունների մշակումը և ընդունելի վիճակներին հասնելու պայմանները։ Քննարկվում են նաև ոչ դետերմինացված հաշվարկների տրամաբանական ներկայացման և դրանց հնարավոր վարքագծերի մոդելավորման խնդիրները։ Կարևորվում է ծրագրավորման լեզուների և վերջավոր ավտոմատների միջև գոյություն ունեցող տեսական կապերի բացահայտումը, քանի որ երկու դեպքում էլ հաշվողական գործընթացը հնարավոր է ներկայացնել վիճակների և դրանց միջև կատարվող անցումների հաջորդականության միջոցով։ Տրամաբանական մեթոդների կիրառումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել ծրագրերի և ավտոմատների ճշտությունը, հասանելի վիճակները, կատարման հնարավոր ուղիները և որոշակի պայմանների բավարարման հնարավորությունը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ձևական մոդելների կիրառմանը ծրագրային համակարգերի վերլուծության, ստուգման և հատկությունների ապացուցման գործընթացներում։ Նման մոտեցումները կարևոր նշանակություն ունեն հատկապես այն համակարգերի համար, որոնց վարքագիծը կարող է ունենալ բազմաթիվ հնարավոր զարգացումներ և պահանջում է դրանց համակարգված ուսումնասիրություն։ Աշխատությունը համատեղում է մաթեմատիկական տրամաբանության, ավտոմատների տեսության և ծրագրավորման լեզուների տեսության գաղափարները՝ նպաստելով հաշվողական գործընթացների ձևական նկարագրության և վերլուծության մեթոդների զարգացմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել համակարգչային գիտության, տեսական ծրագրավորման, մաթեմատիկական տրամաբանության, ավտոմատների տեսության և ծրագրային համակարգերի ձևական ստուգման ոլորտների հետազոտողների, մասնագետների և ուսանողների համար։