Lord Byron's Armenian exercises and poetry

Другие предметы

Ժամանակակից էկոլոգիական կրթության ռազմավարական ուղղությունները Հայաստանի Հանրապետությունում ձևավորվում են կայուն զարգացման գաղափարախոսության, բնապահպանական անվտանգության ապահովման և հասարակության էկոլոգիական գիտակցության բարձրացման անհրաժեշտության հիման վրա՝ նպատակ ունենալով կրթական համակարգի բոլոր մակարդակներում ձևավորել բնության նկատմամբ պատասխանատու վերաբերմունք և գիտակցված վարքագիծ։ Այս ռազմավարական ուղղությունները ներառում են էկոլոգիական կրթության ինտեգրումը դպրոցական և բարձրագույն կրթական ծրագրերում՝ որպես միջառարկայական բաղադրիչ, բնապահպանական արժեքների և կայուն զարգացման սկզբունքների ուսուցումը վաղ տարիքից, ինչպես նաև գործնական հմտությունների ձևավորումը՝ կապված բնության պահպանության, ռեսուրսների խնայող օգտագործման և թափոնների կառավարման հետ։ Կարևոր ուղղություններից է նաև ուսուցիչների մասնագիտական պատրաստվածության բարձրացումը և նրանց շարունակական վերապատրաստումը, որպեսզի նրանք կարողանան ժամանակակից մեթոդներով փոխանցել էկոլոգիական գիտելիքները և ձևավորել սովորողների ակտիվ քաղաքացիական դիրքորոշում։ Զուգահեռաբար զարգանում են ոչ ֆորմալ կրթության ձևերը՝ էկոլոգիական ակումբներ, երիտասարդական նախաձեռնություններ, հասարակական կազմակերպությունների ծրագրեր և համայնքային նախագծեր, որոնք նպաստում են գործնական ներգրավվածությանը և բնապահպանական խնդիրների լուծմանը տեղական մակարդակում։ Ռազմավարական ուղղությունների մեջ կարևոր տեղ ունի նաև տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառումը կրթական գործընթացում՝ էլեկտրոնային ռեսուրսների, ինտերակտիվ հարթակների և հեռավար ուսուցման միջոցով էկոլոգիական գիտելիքների տարածման համար։ Այս քաղաքականությունը համակարգվում է պետական կրթական կառույցների, մասնավորապես Ministry of Education, Science, Culture and Sports of the Republic of Armenia-ի կողմից՝ համագործակցելով բնապահպանական կազմակերպությունների և միջազգային գործընկերների հետ, ինչը հնարավորություն է տալիս համապատասխանեցնել ազգային կրթական համակարգը գլոբալ էկոլոգիական կրթության չափանիշներին և ապահովել երկարաժամկետ կայուն զարգացման նպատակների իրականացումը Armenia-ում։

Математика

Աշխատությունը նվիրված է ռեկուրսիվ օպերատորների անշարժ կետերի գոյության, կառուցվածքի և մաթեմատիկական հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են ռեկուրսիվ օպերատորների տեսական հիմունքները, դրանց սահմանման առանձնահատկությունները և կիրառությունը մաթեմատիկական տրամաբանության, հաշվարկելիության տեսության ու ալգորիթմների հետազոտության բնագավառներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում անշարժ կետի հասկացությանը, երբ որոշակի օբյեկտի նկատմամբ օպերատորի կիրառումը հանգեցնում է նույն օբյեկտի պահպանմանը, ինչպես նաև նման կետերի գոյության պայմանների մաթեմատիկական հիմնավորմանը։ Ուսումնասիրվում են ռեկուրսիվ ֆունկցիաների հատկությունները, հաշվարկելի արտապատկերումները, ինքնահղման մեխանիզմները և դրանց փոխկապակցվածությունը անշարժ կետերի վերաբերյալ հիմնարար թեորեմների հետ։ Անդրադարձ է կատարվում ռեկուրսիայի տեսության մեթոդներին, ալգորիթմական գործընթացների ձևական նկարագրությանը և տարբեր դասերի օպերատորների համար անշարժ կետերի կառուցման հնարավորություններին։ Կարևորվում են անշարժ կետերի գոյության և հնարավոր բազմակիության հարցերը, դրանց որոշման կառուցողական մոտեցումները և համապատասխան մաթեմատիկական ապացույցների առանձնահատկությունները։ Դիտարկվում են նաև ռեկուրսիվ սահմանումների, ինքնավերարտադրվող ալգորիթմական կառուցվածքների և ձևական համակարգերի ուսումնասիրության հետ կապված խնդիրները։ Հետազոտության թեման կարող է նշանակություն ունենալ ծրագրավորման լեզուների տեսական հիմքերի, ծրագրերի իմաստաբանության, ավտոմատացված հաշվարկների և տեսական ինֆորմատիկայի զարգացման համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել մաթեմատիկոսների, մաթեմատիկական տրամաբանության մասնագետների, ալգորիթմների տեսության հետազոտողների, տեսական ինֆորմատիկայի մասնագետների, ասպիրանտների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Медицина

Գիրքը նվիրված է կենսաբանական ակտիվ և հսկիչ հաղորդչական կետերի շրջանում փափուկ հյուսվածքների հիստոտոպոգրաֆիական և մորֆոմետրիկ առանձնահատկությունների համեմատական ուսումնասիրությանը՝ դասական էներգետիկ միջօրեականների ուղղությամբ։ Աշխատությունում ներկայացվում են տարբեր անատոմիական հատվածներում տեղակայված հյուսվածքների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, դրանց միկրոսկոպիկ կազմությունը, տարածական դասավորվածությունը և քանակական բնութագրերը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել կենսաբանական ակտիվ կետերի և հսկիչ կետերի միջև առկա նմանություններն ու տարբերությունները։ Հեղինակը կիրառում է ժամանակակից մորֆոլոգիական և հիստոլոգիական հետազոտական մեթոդներ՝ գնահատելով մաշկի, ենթամաշկային հյուսվածքի, արյունատար անոթների, նյարդային տարրերի և շարակցական հյուսվածքի կառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Գիրքը քննարկում է ստացված արդյունքների նշանակությունը անատոմիայի, հյուսվածքաբանության, ռեֆլեքսոթերապիայի և բժշկական գիտության այլ ոլորտների համար՝ նպաստելով կենսաբանական ակտիվ կետերի կառուցվածքային հիմքերի առավել խորքային ըմբռնմանը։ Այն նախատեսված է բժիշկների, անատոմների, հյուսվածքաբանների, գիտահետազոտողների, բժշկական բուհերի ուսանողների և մարդու կառուցվածքային կենսաբանությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

История

Армяне (Народы и культуры) աշխատությունը ազգագրության և մշակութաբանության ոլորտի գիտահանրամատչելի ուսումնասիրություն է, որը ներկայացնում է հայ ժողովրդի պատմական ձևավորումը, մշակութային ինքնությունը և ավանդույթները, այն անդրադառնում է հայերի էթնոգենեզին, սոցիալական կառուցվածքին, լեզվական և կրոնական առանձնահատկություններին, ինչպես նաև նյութական և հոգևոր մշակույթի հիմնական տարրերին՝ ընտանեկան սովորույթներ, ժողովրդական արվեստ, ճարտարապետություն և ավանդական կենսակերպ, գիրքը վերլուծում է նաև հայերի տարածվածությունը տարբեր երկրներում և սփյուռքի ձևավորման գործընթացները, միաժամանակ ընդգծելով ազգային ինքնության պահպանման մեխանիզմները պատմական տարբեր փուլերում, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր ազգագրության, պատմության և մշակութաբանության ուսումնասիրության համար։

Экология

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տարածքում շահագործումից դուրս եկած հանքավայրերի ռեկուլտիվացիայի հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը և խախտված հողերի ու բնական միջավայրերի վերականգնման արդյունավետ մոտեցումների բացահայտմանը։ Հանքավայրերի շահագործման ավարտից հետո առաջանում են հողի, բուսական ծածկույթի և լանդշաֆտի խախտումներ, ինչպես նաև թափոնակույտերի, բացահանքերի, լցակույտերի և այլ տեխնածին ձևափոխությունների հետ կապված բնապահպանական խնդիրներ։ Հետևաբար ռեկուլտիվացիան դիտարկվում է ոչ միայն որպես տարածքի արտաքին տեսքի վերականգնում, այլև որպես էկոլոգիական համակարգերի հնարավորինս ամբողջական վերականգնման, աղտոտման ռիսկերի նվազեցման և հետագա անվտանգ օգտագործման պայմանների ստեղծման համալիր գործընթաց։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել Հայաստանի հանքարդյունաբերական տարբեր տարածաշրջաններում շահագործումից դուրս եկած հանքավայրերի ներկայիս վիճակը, դրանց առաջացրած տեխնածին խախտումների բնույթը և շրջակա միջավայրի վրա ազդեցության հիմնական ուղղությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել հողի բերրի շերտի կորստին կամ աղտոտմանը, էրոզիոն գործընթացների ակտիվացմանը, մակերևութային և ստորերկրյա ջրերի հնարավոր աղտոտմանը, փոշու տարածմանը, լանդշաֆտի մասնատմանը և կենսաբազմազանության նվազմանը։ Հանքարդյունաբերական գործունեության բնապահպանական հետևանքները կարող են պահպանվել նաև շահագործման ավարտից հետո, ուստի անհրաժեշտ է գնահատել ոչ միայն նախկին արտադրական գործունեության ուղղակի վնասները, այլև տարածքի երկարաժամկետ կայունության հետ կապված ռիսկերը։ Ռեկուլտիվացիայի արդյունավետությունը մեծապես կախված է կոնկրետ հանքավայրի երկրաբանական, հիդրոլոգիական, կլիմայական և լանդշաֆտային առանձնահատկություններից։ Այդ պատճառով աշխատանքում կարող են հիմնավորվել ռեկուլտիվացիայի տարբեր տեխնոլոգիական փուլեր՝ տարածքի նախնական ուսումնասիրություն և գնահատում, ռելիեֆի ձևափոխված հատվածների հարթեցում կամ կայունացում, թափոնների և վտանգավոր նյութերի կառավարման միջոցառումներ, բերրի հողի շերտի վերականգնում, հողի կենսաբանական հատկությունների բարելավում և բուսականության վերականգնում։ Կարևոր է նաև հանքավայրերի հետագա օգտագործման նպատակային որոշումը․ որոշ տարածքներ կարող են վերադարձվել գյուղատնտեսական կամ անտառային օգտագործման, մյուսները՝ վերածվել բնական վերականգնվող տարածքների կամ օգտագործվել այլ անվտանգ նպատակներով։ Հայաստանի օրենսդրական համակարգում հանքարդյունաբերության հետ կապված ռեկուլտիվացիայի պահանջները ներառում են խախտված հողերի վերականգնման և ռեկուլտիվացիայի ծրագրային մոտեցումներ, իսկ բնապահպանական կարգավորումները նախատեսում են ընդերքօգտագործման հետևանքով խախտված հողերի վերականգնման անհրաժեշտություն։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև ռեկուլտիվացիայի ֆինանսական և կառավարչական մեխանիզմների ուսումնասիրությունը։ Տարածքի վերականգնումը պահանջում է զգալի ֆինանսական, տեխնիկական և մասնագիտական ռեսուրսներ, ուստի անհրաժեշտ է նախապես գնահատել աշխատանքների ծավալը, արժեքը, առաջնահերթությունները և պատասխանատվության շրջանակը։ Հատկապես կարևոր է այն դեպքը, երբ շահագործումից դուրս եկած հանքավայրի նախկին օպերատորի գործունեությունը դադարել է կամ գոյություն չունի, քանի որ այդ պայմաններում կարող են առաջանալ վերականգնման ֆինանսավորման և պատասխանատվության բաշխման լրացուցիչ խնդիրներ։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև բնապահպանական մոնիթորինգի անհրաժեշտությանը։ Ռեկուլտիվացիայի ավարտը ինքնին չի նշանակում, որ տարածքը լիովին վերականգնված է, քանի որ հողի, ջրի, բուսականության և լանդշաֆտի փոփոխությունները կարող են շարունակվել տարիներ շարունակ։ Հետևաբար անհրաժեշտ է պարբերաբար գնահատել վերականգնված տարածքների վիճակը, վերահսկել հնարավոր աղտոտիչների տարածումը և անհրաժեշտության դեպքում իրականացնել լրացուցիչ միջոցառումներ։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը կայանում է Հայաստանի պայմաններին համապատասխան ռեկուլտիվացիայի առաջնահերթությունների և մեթոդների հիմնավորման մեջ։ Այդպիսի մոտեցումը կարող է նպաստել հանքարդյունաբերությունից հետո մնացած տարածքների բնապահպանական ռիսկերի նվազեցմանը, խախտված հողերի արդյունավետ վերականգնմանը, բնական լանդշաֆտների պահպանմանը և համայնքների համար անվտանգ միջավայրի ձևավորմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը շահագործումից դուրս եկած հանքավայրերի ռեկուլտիվացիան դիտարկում է որպես տեխնիկական, էկոլոգիական, տնտեսական և կառավարչական խնդիրների ամբողջություն՝ նպատակ ունենալով մշակել այնպիսի մոտեցումներ, որոնք Հայաստանի Հանրապետության պայմաններում կապահովեն խախտված տարածքների կայուն վերականգնումը և դրանց հետագա անվտանգ ու նպատակային օգտագործման հնարավորությունը։

История

Այս գիրքը ներկայացնում է հայ ազգագրության աղբյուրների համակարգված ժողովածու՝ ընդգրկելով հնագույն շրջանից մինչև XVIII դարի երկրորդ կեսը։ Այն ներառում է պատմական, գրական, եկեղեցական և ճանապարհորդական վկայություններ, որոնք վերաբերում են հայ ժողովրդի կենցաղին, սովորույթներին, հավատալիքներին և սոցիալական կազմակերպմանը։ Գրքում վերլուծվում են տարբեր աղբյուրների՝ մատենագրական, օտար հեղինակների և տեղական ավանդույթների տվյալները՝ որպես ազգագրական նյութի ուսումնասիրության հիմք։ Հեղինակը առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձնում ժողովրդական մշակույթի ձևերին՝ ծեսեր, տոնակատարություններ, ընտանեկան հարաբերություններ և հասարակական վարքագծի առանձնահատկություններ։ Նյութը կարևոր աղբյուրագիտական հիմք է հայ ազգագրության և մշակութային պատմության ուսումնասիրության համար՝ հնարավորություն տալով վերականգնել հայ ժողովրդի ավանդական կյանքի ամբողջական պատկերը տարբեր դարաշրջաններում։