Մանկանց հմտություններ, մասեր երրորդ և չորրորդ

Finance

Ֆինանսատնտեսագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է կազմակերպությունների ֆինանսական վիճակի գնահատման, վերլուծության և կանխատեսման տեսական ու գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության սննդի արդյունաբերության կազմակերպությունների օրինակով։ Քննության են առնվում ֆինանսական վերլուծության հիմնական սկզբունքները, կազմակերպության ֆինանսական կայունության գնահատման մեթոդները և ֆինանսատնտեսական գործունեության արդյունավետությունը բնութագրող ցուցանիշները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հաշվեկշռի կառուցվածքի, ակտիվների և պարտավորությունների հարաբերակցության, իրացվելիության, վճարունակության, շահութաբերության և գործարար ակտիվության գնահատմանը։ Վերլուծվում են սննդի արդյունաբերության կազմակերպությունների ֆինանսական գործունեության առանձնահատկությունները, արտադրական ծախսերի կառուցվածքը, շրջանառու կապիտալի կառավարումը և ֆինանսական ռիսկերի առաջացման հնարավոր պատճառները։ Քննարկվում են նաև ֆինանսական հաշվետվությունների տվյալների մշակման, տնտեսական ցուցանիշների համեմատական գնահատման, ֆինանսական գործակիցների կիրառման և կազմակերպության զարգացման միտումների բացահայտման մեթոդաբանական հարցերը։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են ֆինանսական կանխատեսման մոդելների, վիճակագրական մեթոդների, սցենարային վերլուծության և տնտեսական պլանավորման գործիքների կիրառման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում ֆինանսական կառավարման կատարելագործմանը, կազմակերպությունների մրցունակության բարձրացմանը, ներդրումային որոշումների հիմնավորմանը և ֆինանսական կայունության ապահովման ռազմավարական մոտեցումներին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ֆինանսական վերլուծության, կորպորատիվ ֆինանսների, տնտեսագիտության, արդյունաբերական կառավարման և Հայաստանի սննդի արդյունաբերության զարգացման ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Literature

Ստեղծագործության վերնագիրը միավորում է Անգեղա Քաջիոլի անվան հետ կապված պատումային թեման և նախախնամության գաղափարը՝ ընթերցողի ուշադրությունը կենտրոնացնելով մարդկային ճակատագրի, կյանքի անսպասելի շրջադարձերի և իրադարձությունների հնարավոր խորքային իմաստի վրա։ Նախախնամության գաղափարը կրոնական ու փիլիսոփայական մտածողության մեջ առնչվում է այն համոզմունքին, որ մարդկային կյանքն ու աշխարհի ընթացքը կարող են ենթարկվել ավելի բարձր կամքի և կարգի։ Այս տեսանկյունից ստեղծագործության թեմատիկ շրջանակը հնարավորություն է տալիս խորհելու մարդու ընտրությունների, գործողությունների հետևանքների, պատահականության և անհրաժեշտության փոխհարաբերության մասին։ Պատումային ձևը կարող է այդ գաղափարները ներկայացնել հերոսների ճակատագրերի, փորձությունների և իրադարձությունների հաջորդականության միջոցով՝ բացահայտելով բարոյական պատասխանատվության, հավատքի, համբերության և կյանքի իմաստի հարցերը։ Վերնագրում առկա «գաղտնիք» բառը ստեղծում է խորհրդավորության և բացահայտման սպասում՝ ընդգծելով մարդու սահմանափակ գիտելիքի և կյանքի բարդ ընթացքի միջև հակադրությունը։ Աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում 19-րդ դարի հայերեն գրական միջավայրում տարածված գեղարվեստական ու կրոնափիլիսոփայական թեմաների, նախախնամության գաղափարի և բարոյական խորհրդածությունների ուսումնասիրության համար։

Other Subjects

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է պատանիների համար նախատեսված նոր գրքերի տեղեկատվական ընտրանի, որը նպատակ ունի օգնել երիտասարդ ընթերցողներին կողմնորոշվել ժամանակակից գրականության բազմազան դաշտում և գտնել իրենց հետաքրքրություններին համապատասխան ընթերցանություն։ Ցանկում ընդգրկված են տարբեր ժանրերի ստեղծագործություններ՝ արկածային և ֆանտաստիկ պատմություններ, գիտահանրամատչելի գրքեր, սոցիալ-հոգեբանական վեպեր, ինչպես նաև կրթական և ճանաչողական բնույթի հրատարակություններ, որոնք նպաստում են պատանեկան մտածողության, երևակայության և արժեքային համակարգի ձևավորմանը։ Նյութը առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձնում այն գրքերին, որոնք զարգացնում են քննադատական մտածողությունը, ստեղծագործական մոտեցումը և գիտելիքի նկատմամբ հետաքրքրությունը՝ միաժամանակ աջակցելով ընթերցանության մշակույթի ձևավորմանը։ Տեղեկատվական ցանկը նաև ընդգծում է ժամանակակից մանկապատանեկան գրականության դերը անձի սոցիալականացման, ինքնաճանաչման և աշխարհընկալման ընդլայնման գործընթացներում՝ ներկայացնելով գրքեր, որոնք կարող են դառնալ ոգեշնչման աղբյուր և կրթական ուղեցույց պատանիների համար։

Literature

Ժողովածուն նախատեսված է ընթերցողին զվարճացնելու, առօրյա կյանքի տարբեր երևույթներին հումորային դիտանկյունից անդրադառնալու և ծիծաղի միջոցով մարդկային բնավորության ու հասարակական հարաբերությունների առանձնահատկությունները ներկայացնելու համար։ Հրատարակության վերնագիրը մատնանշում է զվարճալի, կատակային և ծիծաղ առաջացնող նյութերի գերակշռությունը, որոնց միջոցով բացահայտվում են մարդկանց վարքի, սովորությունների, փոխհարաբերությունների և հասարակական կյանքի զավեշտալի կողմերը։ Նման գրական նյութերին բնորոշ են սրամիտ արտահայտությունները, անսպասելի իրավիճակները, խոսքային խաղերը, չափազանցությունն ու երգիծական դիտարկումները, որոնք ոչ միայն ընթերցանությունը դարձնում են թեթև ու հաճելի, այլև հնարավորություն են տալիս հումորի միջոցով նկատելու մարդկային թերություններն ու հասարակական հակասությունները։ Հումորային և երգիծական գրականությունը կարևոր տեղ է զբաղեցրել հայ ընթերցողական մշակույթում՝ ծառայելով որպես ժամանցի միջոց և միաժամանակ արտահայտելով ժամանակի հասարակական տրամադրությունները, կենցաղային պատկերացումները և մարդկանց փոխհարաբերությունների մասին դիտարկումները։ Այսպիսի ժողովածուները նպաստել են զվարճալի գրականության տարածմանը, ընթերցանության մշակույթի զարգացմանը և հայերեն հումորային խոսքի պահպանմանը։ Գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ երգիծական գրականության, ժողովրդական հումորի, կատակային խոսքի և 20-րդ դարասկզբի հայալեզու հրատարակչական մշակույթի ուսումնասիրության համար։

Literature

Ստեղծագործության կենտրոնում Վարսենկայի կերպարն է՝ Աղվանից իշխանուհին, որի պատմությունը ներկայացվում է վիպական ձևով՝ միահյուսելով անձնական ճակատագիրը, պատմական միջավայրը և հասարակական հարաբերությունները։ Վերնագիրը հուշում է, որ պատումը կապված է Աղվանքի պատմական ու մշակութային աշխարհի հետ՝ ընթերցողին տեղափոխելով մի ժամանակաշրջան, երբ իշխանական տոհմերի հարաբերությունները, քաղաքական իրադարձությունները և հասարակական սովորույթները մեծ ազդեցություն ունեին անհատի կյանքի վրա։ Գլխավոր հերոսուհու կերպարը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու կնոջ դիրքն ու դերակատարությունը ավանդական հասարակության մեջ, ինչպես նաև անձնական ընտրության, արժանապատվության, հավատարմության և պարտքի փոխհարաբերությունները։ Պատմական միջավայրի գեղարվեստական վերակերտումը կարող է ընդգրկել իշխանական կյանքի առանձնահատկությունները, ընտանեկան ու տոհմական կապերը, հասարակական կարգերը և ժամանակի բարոյական պատկերացումները։ Վիպական ժանրը թույլ է տալիս պատմական թեման ներկայացնել ոչ միայն իրադարձությունների նկարագրությամբ, այլև կերպարների ապրումների, փոխհարաբերությունների և ներքին հակասությունների միջոցով։ Այսպիսի ստեղծագործությունները նպաստում են անցյալի նկատմամբ հետաքրքրության ձևավորմանը և պատմական հիշողության պահպանմանը՝ գեղարվեստական պատումի միջոցով ներկայացնելով տարածաշրջանի մշակութային ժառանգությունը։ Աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ պատմական արձակի զարգացման, Աղվանքի պատմության գեղարվեստական ընկալման և հայկական համայնքներում ազգային անցյալի նկատմամբ հետաքրքրության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել նաև պատմական թեմաներով գեղարվեստական գրականություն ընթերցողների համար՝ որպես անցյալի հասարակական ու մշակութային միջավայրն ընկալելու գրական հնարավորություն։

Other Subjects

Հրատարակությունը գործնական և մեթոդական բնույթի ձեռնարկ է՝ նախատեսված գրադարանային աշխատողների համար և նվիրված գրադարանի հավաքածուի նպատակային ձևավորման, համալրման, զարգացման ու կազմակերպման հիմնական սկզբունքներին։ Նյութում գրադարանային ֆոնդը դիտարկվում է որպես գրադարանի գործունեության առանցքային բաղադրիչ, որի որակից, թեմատիկ ընդգրկումից, արդիականությունից և ընթերցողների պահանջներին համապատասխանությունից մեծապես կախված է տեղեկատվական ու մշակութային սպասարկման արդյունավետությունը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է գրականության ընտրության, ձեռքբերման աղբյուրների որոշման, ֆոնդի կառուցվածքի ձևավորման և առկա հավաքածուի պարբերական ուսումնասիրության մեթոդների վրա։ Կոմպլեկտավորումը ներկայացվում է որպես շարունակական և պլանավորված գործընթաց, որի ընթացքում անհրաժեշտ է հաշվի առնել գրադարանի տեսակը, գործունեության ուղղությունները, սպասարկվող բնակչության կազմը, ընթերցողական պահանջները, տարածքի սոցիալ-տնտեսական ու մշակութային առանձնահատկությունները և հրատարակչական արտադրանքի զարգացումը։ Կարևորվում է ֆոնդի ձևավորման գիտակցված քաղաքականությունը, որը թույլ է տալիս խուսափել ինչպես անհրաժեշտ գրականության պակասից, այնպես էլ քիչ պահանջարկ ունեցող կամ տվյալ գրադարանի խնդիրներին չհամապատասխանող նյութերի անհարկի կուտակումից։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում գրականության ընտրության սկզբունքներին։ Գրադարանավարը պետք է կարողանա գնահատել հրատարակության բովանդակությունը, գիտական, կրթական, մշակութային կամ գործնական նշանակությունը, ընթերցողական հնարավոր պահանջարկը և հավաքածուում արդեն առկա գրականության հետ դրա հարաբերակցությունը։ Ընտրության ժամանակ կարևորվում է տարբեր բնագավառների վերաբերյալ նյութերի հավասարակշռված ներկայացումը, տեղեկատու և ուսումնական գրականության առկայությունը, գեղարվեստական ստեղծագործությունների ընտրությունը և տարբեր տարիքային ու մասնագիտական խմբերի պահանջների հաշվառումը։ Ֆոնդի համալրումը դիտարկվում է ոչ թե որպես հնարավորինս մեծ քանակությամբ հրատարակությունների կուտակում, այլ որպես նպատակային ընտրություն, որի արդյունքում ձևավորվում է գործնականորեն օգտագործվող և գրադարանի խնդիրներին համապատասխան հավաքածու։ Քննության են առնվում կոմպլեկտավորման տարբեր աղբյուրներն ու եղանակները։ Դրանց շարքում կարող են լինել հրատարակչություններից և գրավաճառ կազմակերպություններից գրականության ձեռքբերումը, բաժանորդագրությունը, տարբեր կազմակերպություններից ստացվող հրատարակությունները, նվիրատվությունները, գրքերի փոխանակումը և գրադարանային համակարգում գործող այլ մատակարարման ձևերը։ Յուրաքանչյուր աղբյուր գնահատվում է ոչ միայն ստացվող նյութերի քանակի, այլև դրանց թեմատիկ համապատասխանության և ֆոնդի իրական կարիքները լրացնելու հնարավորության տեսանկյունից։ Առանձին տեղ է հատկացվում պարբերական հրատարակությունների համալրմանը։ Թերթերի, ամսագրերի, տեղեկագրերի և շարունակական այլ հրատարակությունների ընտրությունը պահանջում է պարբերական վերանայում, քանի որ դրանց տեղեկատվական արժեքը և ընթերցողական պահանջարկը ժամանակի ընթացքում կարող են փոփոխվել։ Բաժանորդագրության կազմակերպման ժամանակ անհրաժեշտ է համադրել ֆինանսական հնարավորությունները, հրատարակությունների թեմատիկան և դրանց փաստացի օգտագործման տվյալները։ Կարևոր ուղղություն է ընթացիկ և հետադարձ համալրման տարբերակումը։ Ընթացիկ համալրման նպատակն է գրադարանային հավաքածուն ժամանակին լրացնել նոր հրատարակություններով, մինչդեռ հետադարձ համալրումը հնարավորություն է տալիս ձեռք բերել նախկինում լույս տեսած, սակայն ֆոնդում բացակայող կամ անբավարար քանակով ներկայացված անհրաժեշտ նյութեր։ Հետադարձ համալրումը հատկապես կարևոր է այն դեպքերում, երբ ֆոնդի ուսումնասիրության ընթացքում հայտնաբերվում են թեմատիկ կամ ժամանակագրական բացեր։ Այս գործընթացի արդյունավետ կազմակերպման համար անհրաժեշտ է ունենալ հստակ պատկերացում հավաքածուի իրական վիճակի և ընթերցողական պահանջների մասին։ Հրատարակության մեջ կարևորվում է ֆոնդի ուսումնասիրությունը որպես համալրման քաղաքականության հիմք։ Գրականության շրջանառության, ընթերցողական պահանջարկի, տացքի հաճախականության, չբավարարված հարցումների և քիչ օգտագործվող նյութերի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս պարզել, թե ֆոնդի որ հատվածներն են պահանջում լրացում կամ վերանայում։ Վիճակագրական տվյալները կարող են համադրվել գրադարանավարների դիտարկումների և ընթերցողների հարցումների հետ՝ ֆոնդի կառուցվածքի վերաբերյալ առավել ամբողջական պատկեր ստանալու համար։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս կոմպլեկտավորման որոշումները հիմնավորել ոչ միայն ընդհանուր հանձնարարականներով, այլև տվյալ գրադարանի իրական գործունեության արդյունքներով։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ընթերցողների պահանջների ուսումնասիրմանը։ Գրադարանի հավաքածուն պետք է զարգանա սպասարկվող համայնքի կրթական, մասնագիտական, մշակութային և տեղեկատվական հետաքրքրություններին համապատասխան։ Ընթերցողական պահանջների ուսումնասիրությունը կարող է իրականացվել գրքերի տացքի տվյալների, հարցումների, զրույցների, չբավարարված պահանջների հաշվառման և այլ մեթոդների միջոցով։ Միաժամանակ կարևորվում է այն սկզբունքը, որ գրադարանը պետք է ոչ միայն արձագանքի արդեն ձևավորված պահանջարկին, այլև նպաստի նոր գիտելիքների տարածմանը, ընթերցողական հետաքրքրությունների ընդլայնմանը և մշակութային զարգացմանը։ Քննության է առնվում նաև տարբեր տեսակի գրադարանների ֆոնդերի առանձնահատկությունը։ Հանրային, մանկական, դպրոցական, ուսումնական, գիտական կամ մասնագիտական գրադարանների հավաքածուները չեն կարող ձևավորվել միևնույն չափանիշներով, քանի որ դրանք սպասարկում են տարբեր նպատակներ և ընթերցողական խմբեր։ Հետևաբար կոմպլեկտավորման քաղաքականությունը պետք է համապատասխանի տվյալ հաստատության գործառույթներին և սպասարկման ուղղություններին։ Հատուկ գրադարաններում առավել մեծ նշանակություն կարող է ունենալ մասնագիտական գրականության խորությունը, իսկ հանրային գրադարաններում՝ թեմատիկ բազմազանությունն ու տարբեր խմբերի պահանջների համադրումը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ֆոնդի պլանավորմանը և կոմպլեկտավորման աշխատանքների կազմակերպմանը։ Նախապես մշակված թեմատիկ ուղղությունները և առաջնահերթությունները հնարավորություն են տալիս ավելի արդյունավետ օգտագործել գրականության ձեռքբերման համար նախատեսված միջոցները։ Պլանավորման ընթացքում անհրաժեշտ է գնահատել ֆոնդի առկա կառուցվածքը, սպասվող հրատարակչական արտադրանքը և այն բնագավառները, որտեղ առկա է նյութերի պակաս։ Այս գործընթացում մեծ նշանակություն ունի նաև գրադարանի տարբեր բաժինների աշխատակիցների համագործակցությունը, քանի որ սպասարկման բաժիններում աշխատող գրադարանավարները անմիջականորեն տեղեկանում են ընթերցողների հարցումներին և կարող են արժեքավոր տեղեկություններ տրամադրել համալրման անհրաժեշտ ուղղությունների վերաբերյալ։ Առանձին թեմա է կրկնօրինակների քանակի որոշումը։ Բարձր պահանջարկ ունեցող հրատարակությունների դեպքում մեկ օրինակը կարող է չբավարարել ընթերցողական պահանջները, մինչդեռ սահմանափակ օգտագործման գրականության չափազանց մեծ թվով օրինակները կարող են անհարկի զբաղեցնել պահոցային տարածքը։ Այդ պատճառով օրինակների քանակը նպատակահարմար է որոշել պահանջարկի, գրադարանի չափերի, ընթերցողների թվի և նյութի նշանակության հիման վրա։ Նույն սկզբունքով կարևորվում է ֆոնդի պարբերական վերանայումը և քիչ օգտագործվող, բովանդակային առումով հնացած կամ ֆիզիկապես մաշված նյութերի նկատմամբ համապատասխան որոշումների ընդունումը՝ գործող գրադարանային կանոններին համապատասխան։ Ֆոնդի զարգացումը ներկայացվում է որպես համալրման և կարգավորման փոխկապակցված գործընթաց։ Նոր նյութերի մշտական ներմուծումը արդյունավետ չի կարող լինել, եթե միաժամանակ չի ուսումնասիրվում արդեն գոյություն ունեցող հավաքածուի վիճակը։ Այս պատճառով կոմպլեկտավորումը կապվում է հաշվառման, պահպանության, գրականության օգտագործման ուսումնասիրության և ֆոնդի կառուցվածքային զարգացման մյուս աշխատանքների հետ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում մատենագիտական տեղեկատվության օգտագործմանը։ Նոր և նախկինում հրատարակված գրականության մասին տեղեկությունները հնարավորություն են տալիս գրադարանավարին հետևել հրատարակչական արտադրանքին և ընտրել տվյալ հաստատության համար անհրաժեշտ նյութերը։ Մատենագիտական ցանկերը, հրատարակչական տեղեկագրերը, գրացուցակները և մասնագիտական այլ տեղեկատվական աղբյուրները դիտարկվում են որպես համալրման որոշումների ընդունման կարևոր գործիքներ։ Կարևորվում է նաև ձեռք բերված նյութերի հաշվառման և համապատասխան փաստաթղթավորման կազմակերպումը։ Ֆոնդի յուրաքանչյուր համալրում պետք է ներառվի գրադարանի հաշվառման համակարգում, որպեսզի հնարավոր լինի հետևել հավաքածուի քանակական և բովանդակային փոփոխություններին, վերահսկել նյութերի շարժը և իրականացնել վիճակագրական վերլուծություն։ Հաշվառման կարգավորված համակարգը նպաստում է նաև ֆինանսական և նյութական միջոցների արդյունավետ կառավարմանը։ Հրատարակության գործնական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ այն գրադարանավարին ներկայացնում է ֆոնդի ձևավորման գործընթացը որպես փոխկապակցված գործողությունների ամբողջություն՝ պահանջների ուսումնասիրությունից և գրականության ընտրությունից մինչև ձեռքբերում, հաշվառում, օգտագործման գնահատում և հետագա համալրման պլանավորում։ Նման մոտեցումը նպաստում է գրադարանային ռեսուրսների նպատակային օգտագործմանը և ընթերցողական սպասարկման որակի բարձրացմանը։ Ձեռնարկը կարող է օգտակար լինել հանրային, դպրոցական, ուսումնական և այլ գրադարանների աշխատողների, ֆոնդերի համալրման պատասխանատուների, գրադարանագիտության մասնագետների, մեթոդիստների, ինչպես նաև գրադարանային և տեղեկատվական գործ ուսումնասիրող ուսանողների համար։