Марксизм-ленинизм о свободе и необходимости

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է ածականի դերի ուսումնասիրությանը լեզվական անվանման համակարգում՝ հատկապես բառակազմական տեսանկյունից։ Քննության են առնվում ածականների ձևավորման կառուցվածքային և իմաստային առանձնահատկությունները, դրանց տեղը բառապաշարային համակարգում և նոր անվանական միավորների ստեղծման գործընթացներում ունեցած նշանակությունը։ Վերլուծվում են ածականների բառակազմական հիմնական կաղապարները, ածանցման և այլ բառակազմական միջոցների կիրառությունը, ինչպես նաև ածանցյալ բառերի կառուցվածքի և իմաստի փոխհարաբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն մեխանիզմներին, որոնց միջոցով առարկաների, երևույթների և հասկացությունների հատկանիշները լեզվում ստանում են ինքնուրույն անվանում և ներառվում ընդհանուր անվանական համակարգում։ Դիտարկվում են ածականների կապերը գոյականների, բայերի և խոսքի այլ մասերի հետ, դրանցից ածականների կազմման հնարավորությունները և բառակազմական հիմքի նշանակությունը նոր բառի իմաստի ձևավորման համար։ Քննարկվում են բառակազմական իմաստի, ձևաբանական կառուցվածքի, բառային մոտիվացիայի, բառակազմական տիպերի և կաղապարների փոխհարաբերությունները։ Կարևորվում է նաև ածականների իմաստային դասակարգումը և տարբեր բառակազմական միջոցների արտադրողականության գնահատումը։ Լեզվական անվանման տեսանկյունից ուսումնասիրվում է, թե ինչպես է մարդու կողմից իրականության ճանաչումն ու դասակարգումն արտահայտվում հատկանիշ անվանող բառերի միջոցով։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմելու ածականի՝ որպես անվանական համակարգի բաղադրիչի և բառակազմական գործընթացների արդյունքի մասին։ Այն կարող է օգտակար լինել բառակազմության, ձևաբանության, բառագիտության, իմաստաբանության և ընդհանուր լեզվաբանության հարցերով զբաղվող հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Другие предметы

Այս հաղորդագրությունը վերաբերում է Լեռնային Ղարաբաղի (Բերգքարաբախի) հակամարտության համատեքստում զինադադարի հաստատման մասին տեղեկությանը, ըստ որի Ադրբեջանը պաշտոնապես հաստատել է կրակի դադարեցումը տարածաշրջանում տեղի ունեցած ռազմական գործողություններից հետո։ Տեղեկատվությունը տեղավորվում է երկարատև հակամարտության պատմական շղթայի մեջ, որտեղ Ադրբեջանի և Հայաստանի միջև տարիներ շարունակ շարունակվող տարածքային վեճերը պարբերաբար վերաճել են ռազմական բախումների։ Կրակի դադարեցման մասին հայտարարությունները սովորաբար կապված են միջազգային միջնորդական ջանքերի, քաղաքական բանակցությունների կամ ռազմական իրավիճակի ժամանակավոր կայունացման հետ, որի նպատակն է նվազեցնել կորուստները և ստեղծել պայմաններ հետագա բանակցությունների համար։ Միևնույն ժամանակ նման զինադադարները հաճախ ունենում են փխրուն բնույթ, քանի որ կողմերի միջև չլուծված քաղաքական և իրավական խնդիրները շարունակում են պահպանվել, ինչի պատճառով տարածաշրջանում իրավիճակը մնում է զգայուն և անկանխատեսելի։

Другие предметы

Այս աշխատանքը վերաբերում է տեսողական տեղեկատվության մշակման և վերամշակման գործընթացներին գլխուղեղի էքստրապրոյեկցիոն կառույցներում, մասնավորապես հիպոկամպում, որտեղ իրականացվում է ստացված զգայական տվյալների ինտեգրում, դասակարգում և հիշողության համակարգերում ամրագրում։ Ուսումնասիրությունը կենտրոնանում է այն մեխանիզմների վրա, որոնց միջոցով տեսողական ազդակները, սկզբում մշակվելով առաջնային տեսողական կեղևում, հետագայում փոխանցվում են ավելի բարդ ճանաչողական կառուցվածքներ՝ ապահովելով դրանց կապը տարածական կողմնորոշման, փորձի և երկարաժամկետ հիշողության հետ։ Վերլուծվում է հիպոկամպի դերը նոր տեղեկատվության կոդավորման, հիշողության հետագա վերարտադրության և տարածական քարտեզագրման գործընթացներում, ինչպես նաև նրա փոխազդեցությունը գլխուղեղի այլ լիմբիկ համակարգերի հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նեյրոնային ցանցերի պլաստիկությանը, սինապտիկ կապերի փոփոխականությանը և դրանց ազդեցությանը տեղեկատվության պահպանման արդյունավետության վրա։ Քննարկվում են նաև ժամանակակից նեյրոֆիզիոլոգիական հետազոտությունների արդյունքները, որոնք ցույց են տալիս, որ հիպոկամպը ոչ միայն հիշողության պահեստավորման, այլև տեսողական տեղեկատվության իմաստավորման ակտիվ կենտրոն է։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ընդգծում է, որ տեսողական ընկալումը բազմաստիճան գործընթաց է, որտեղ զգայական տվյալները վերածվում են կազմակերպված ճանաչողական կառուցվածքների՝ ապահովելով վարքի, հիշողության և կողմնորոշման միասնական համակարգի աշխատանքը։

Литература

Այս ակնարկը վերաբերում է Միքայել Նալբանդյանի կյանքի և գործունեության ընդհանուր բնութագրին՝ ընդգծելով նրա դերը որպես XIX դարի հայ հասարակական մտքի, հեղափոխական գաղափարների և գրական-լուսավորական շարժման կարևորագույն ներկայացուցիչներից մեկի։ Նալբանդյանը ձևավորվել է Ռուսական կայսրության հայկական միջավայրում՝ միաժամանակ ներգրավված լինելով եվրոպական լուսավորական և դեմոկրատական գաղափարների ազդեցության ոլորտում, որոնք զգալիորեն ազդել են նրա աշխարհայացքի և քաղաքական դիրքորոշումների վրա։ Նրա գործունեությունը բնութագրվում է ազգային ինքնագիտակցության բարձրացման, սոցիալական արդարության պահանջների և հակաֆեոդալական ու հակապետական քննադատական մոտեցումների համադրությամբ, ինչը նրան դարձնում է հայ առաջադիմական մտքի զարգացման առանցքային կերպար։

Химия

Քիմիական և կենսաքիմիական գիտությունների բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ֆունկցիոնալ տեղակալված ոչ սպիտակուցային α-ամինաթթուներ պարունակող դի- և տրիպեպտիդների սինթեզի, կառուցվածքային առանձնահատկությունների և սերինային պրոտեազների ֆերմենտային ակտիվության վրա դրանց ազդեցության ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում ոչ սպիտակուցային α-ամինաթթուների քիմիական հատկությունները, ֆունկցիոնալ խմբերի նշանակությունը և դրանց ներմուծման հնարավորությունները կարճ պեպտիդային շղթաների կառուցվածքում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դի- և տրիպեպտիդների ստացման սինթետիկ մոտեցումներին, պեպտիդային կապերի ձևավորման պայմաններին և նպատակային միացությունների կառուցվածքի հաստատման մեթոդներին։ Վերլուծվում են ամինաթթվային մնացորդների կառուցվածքային փոփոխությունների, տեղակալիչների բնույթի և տարածական դասավորության հնարավոր ազդեցությունները ստացվող պեպտիդների ֆիզիկաքիմիական ու կենսաբանական հատկությունների վրա։ Քննարկվում են սերինային պրոտեազների կատալիտիկ գործունեության առանձնահատկությունները, սուբստրատների ճանաչման մեխանիզմները և պեպտիդային միացությունների հետ դրանց փոխազդեցության օրինաչափությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել սինթեզված միացությունների ազդեցությամբ ֆերմենտային ակտիվության փոփոխությունները, հնարավոր արգելակող կամ ակտիվացնող հատկությունները և կառուցվածք–ակտիվություն փոխկապակցվածությունները։ Անդրադարձ է կատարվում ստացված նյութերի մաքրության, կառուցվածքային բնութագրերի և կենսաքիմիական փորձարկումների արդյունքների գնահատման մեթոդներին։ Կարևորվում է ոչ սպիտակուցային ամինաթթուների կիրառությունը կենսաբանորեն ակտիվ պեպտիդների նախագծման և ֆերմենտների գործունեության կարգավորման նոր մոտեցումների մշակման տեսանկյունից։ Աշխատանքը կարող է նպաստել պեպտիդային քիմիայի զարգացմանը, սերինային պրոտեազների հետ փոխազդող միացությունների կառուցվածքային առանձնահատկությունների բացահայտմանը և կենսաբանական ակտիվությամբ օժտված նոր նյութերի հետազոտությանը։ Այն կարող է օգտակար լինել օրգանական քիմիայի, պեպտիդների սինթեզի, ֆերմենտաբանության, կենսաքիմիայի և դեղագործական քիմիայի ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Лингвистика

Այս ուսումնասիրությունը վերլուծում է բառապաշարային տեղաշարժերի դրսևորումները արդի հայերենում՝ ընդգծելով լեզվական համակարգի զարգացման դինամիկան և բառային կազմի փոփոխությունների հիմնական ուղղությունները։ Նշվում է, որ ժամանակակից հասարակական, տեխնոլոգիական և մշակութային փոփոխությունները զգալի ազդեցություն են ունենում հայերենի բառապաշարի վրա՝ առաջացնելով նոր բառերի ստեղծում, օտարաբանությունների ներթափանցում և որոշ հին բառերի ակտիվ կամ պասիվ գործածության փոփոխություն։ Վերլուծվում է, որ բառապաշարային տեղաշարժերը պայմանավորված են ինչպես գլոբալացման գործընթացներով, այնպես էլ մեդիայի, թվային հաղորդակցության և սոցիալական ցանցերի ազդեցությամբ, որոնք արագացնում են լեզվական նորարարությունների տարածումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում փոխառությունների ինտեգրման մեխանիզմներին, երբ օտար բառերը հարմարվում են հայերենի հնչյունաբանական և ձևաբանական համակարգին՝ ստանալով նոր իմաստային և գործառական առանձնահատկություններ։ Նշվում է նաև, որ որոշ բառերի իմաստային ընդլայնումը կամ նեղացումը, ինչպես նաև բառերի փոխարինումը նոր հոմանիշներով, արտացոլում է հասարակական մտածողության և արժեքային համակարգի փոփոխությունները։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ արդի հայերենի բառապաշարային տեղաշարժերը լեզվի կենդանի զարգացման բնական գործընթաց են, որը պայմանավորված է սոցիալ-մշակութային միջավայրի շարունակական փոփոխություններով և լեզվի հարմարվողական բնույթով։