Материалы по народной медицине у армян некоторых местностей Закавказья

История

Աշխատությունը նվիրված է հայ նշանավոր հասարակական գործիչ, բարերար և ազգային շահերի ներկայացուցիչ Պողոս Նուբարի գործունեության ուսումնասիրությանը՝ XIX դարի վերջի և XX դարի առաջին տասնամյակների հայկական հասարակական ու քաղաքական գործընթացների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում նրա կազմակերպչական, բարեգործական, դիվանագիտական և ազգային գործունեության հիմնական ուղղություններն են, ինչպես նաև սփյուռքահայ համայնքների ներուժը համազգային խնդիրների լուծմանը ծառայեցնելու նրա նախաձեռնությունները։ Առանձնահատուկ տեղ է հատկացվում 1906 թվականին Կահիրեում Հայկական բարեգործական ընդհանուր միության հիմնադրմանը և Պողոս Նուբարի ղեկավար դերակատարությանը․ նա կազմակերպության նախագահն էր հիմնադրումից մինչև 1928 թվականը։ Միությունը սկզբնական շրջանում շեշտադրում էր կրթական, սոցիալ-տնտեսական և մարդասիրական գործունեությունը՝ ձևավորելով տարբեր երկրներում գործող հայկական կառույցների լայն ցանց։ Ուսումնասիրվում է նաև Առաջին համաշխարհային պատերազմի և դրան հաջորդած ժամանակաշրջանում նրա քաղաքական ու դիվանագիտական գործունեությունը, երբ հայկական հարցը կրկին հայտնվել էր միջազգային բանակցությունների օրակարգում։ Պողոս Նուբարը ղեկավարել է Հայ ազգային պատվիրակությունը և հայկական շահերը ներկայացրել հետպատերազմյան միջազգային բանակցությունների ընթացքում, այդ թվում՝ 1919 թվականի Փարիզի խաղաղության խորհրդաժողովի շրջանակում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նրա գործունեության տարբեր ոլորտների փոխկապակցվածության բացահայտումը․ բարեգործությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես սոցիալական օգնություն, այլև որպես կրթության, տնտեսական զարգացման, համայնքային կազմակերպվածության և ազգային հաստատությունների ամրապնդման միջոց։ Անդրադարձ է կատարվում նաև Հայաստանի հետ նրա կապերին, հայրենադարձությանն ու սոցիալական ենթակառուցվածքների զարգացմանն ուղղված նախաձեռնություններին և հետագայում Նուբարաշենի ստեղծման գաղափարին։ Միաժամանակ նրա քաղաքական գործունեությունը դիտարկվում է ժամանակաշրջանի միջազգային հարաբերությունների և հայկական տարբեր քաղաքական ու հասարակական շրջանակների դիրքորոշումների համատեքստում՝ հնարավորություն տալով հասկանալ ազգային ներկայացուցչության և դիվանագիտական գործունեության բարդությունները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հայոց նորագույն պատմության, հասարակական շարժումների, հայկական սփյուռքի և դիվանագիտության պատմության ուսումնասիրության մոտեցումները՝ ներկայացնելով Պողոս Նուբարի դերը հայկական կազմակերպական կյանքի, բարեգործական համակարգի և ազգային շահերի միջազգային ներկայացման գործընթացներում։

Математика

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է որոշ օրթոնորմավորված սպլայնային համակարգերով կառուցվող շարքերի զուգամիտության և միակության հարցերի ուսումնասիրությանը։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են սպլայնային համակարգերի միջոցով ֆունկցիաների ներկայացման հնարավորությունները և այդ ներկայացումների մաթեմատիկական հատկությունները՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով շարքերի զուգամիտության պայմաններին ու սահմանային վարքին։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում օրթոնորմավորված համակարգերի կառուցվածքին, քանի որ օրթոնորմավորվածությունը կարևոր դեր է կատարում ֆունկցիաների տարրալուծման, գործակիցների որոշման և ներկայացումների կայունության ուսումնասիրության մեջ։ Քննության են առնվում այն պայմանները, որոնց դեպքում սպլայնային շարքերի մասնակի գումարները զուգամիտում են համապատասխան ֆունկցիային կամ որոշակի ֆունկցիոնալ տարածության տարրին, ինչպես նաև զուգամիտության տարբեր ձևերը՝ կախված ուսումնասիրվող տարածությունից և կիրառվող նորմից։ Աշխատության մյուս կարևոր ուղղությունը շարքերի ներկայացման միակության խնդիրն է, մասնավորապես՝ ինչ պայմաններում է ֆունկցիայի համապատասխան սպլայնային տարրալուծումը որոշվում միարժեքորեն և երբ կարող են առաջանալ տարբեր ներկայացումներ։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են կիրառվել ֆունկցիոնալ անալիզի, մոտարկման տեսության, օրթոգոնալ համակարգերի և սպլայնների տեսության մեթոդներ։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու օրթոնորմավորված սպլայնային համակարգերի մաթեմատիկական հատկությունները և դրանց միջոցով ֆունկցիաների ներկայացման տեսական հիմքերը։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր նշանակություն ունեն նաև թվային անալիզի և ֆունկցիաների մոտարկման կիրառական խնդիրների համար, որտեղ սպլայնները լայնորեն օգտագործվում են բարդ ֆունկցիաների արդյունավետ ներկայացման և հաշվարկային մոտարկման նպատակով։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել մաթեմատիկական անալիզի և ֆունկցիոնալ անալիզի մասնագետների, մոտարկման տեսությամբ զբաղվող հետազոտողների, մաթեմատիկոսների, ասպիրանտների, մագիստրանտների և օրթոգոնալ համակարգերի ու սպլայնների տեսությամբ հետաքրքրվող ուսանողների համար։

Литература

Գիրքը մատենագիտական բնույթի աշխատություն է՝ նվիրված հայ մեծանուն բանաստեղծ Եղիշե Չարենցի կյանքի, ստեղծագործության և գրական ժառանգության վերաբերյալ նյութերի համակարգված ներկայացմանը։ Այն ընթերցողին հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել Չարենցի ստեղծագործական գործունեության, նրա երկերի հրատարակությունների, տարբեր տարիներին լույս տեսած գրքերի, առանձին ստեղծագործությունների, ինչպես նաև բանաստեղծի մասին գրված գրականագիտական, քննադատական, կենսագրական և հետազոտական աշխատությունների մասին։ Մատենագիտության կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ այն ոչ միայն տեղեկատու նշանակություն ունի, այլև կարող է ծառայել որպես հետազոտական գործիք՝ հեշտացնելով անհրաժեշտ աղբյուրների որոնումը և համակարգելով բանաստեղծի բազմաշերտ գրական ժառանգության ուսումնասիրության համար անհրաժեշտ գրականությունը։ Ներկայացված նյութերը կարող են ներառել Չարենցի ստեղծագործությունների տարբեր հրատարակություններ, ժողովածուներ, թարգմանություններ, մամուլում հրապարակված նյութեր և նրա կյանքի ու գործունեությանն առնչվող այլ աղբյուրներ։ Առանձին արժեք են ներկայացնում այն մատենագիտական տվյալները, որոնք հնարավորություն են տալիս հետևելու Չարենցի երկերի հրատարակման պատմությանը և նրա ստեղծագործության շուրջ ձևավորված գրականագիտական մտքի զարգացմանը։ Աշխատությունը հատկապես օգտակար է հայ գրականության ուսումնասիրողների, գրականագետների, ուսանողների, դասախոսների, գրադարանավարների և հետազոտողների համար, ովքեր զբաղվում են Չարենցի ստեղծագործության կամ 20-րդ դարի հայ գրականության պատմության ուսումնասիրությամբ։ Այն նաև արժեքավոր տեղեկատու աղբյուր է նրանց համար, ովքեր ցանկանում են խորությամբ ուսումնասիրել բանաստեղծի գրական ժառանգությունը և դրա վերաբերյալ ձևավորված գիտական ու քննադատական գրականությունը։

Другие предметы

Ասկերանի շրջան-ի վարելահողերի և արոտավայրերի ագրոարտադրական հատկությունները ձևավորվում են լեռնային ռելիեֆի, հողային ծածկույթի բազմազանության, կլիմայական պայմանների և ջրային ռեսուրսների համադրությամբ, որոնք միասին որոշում են տարածքի գյուղատնտեսական ներուժը։ Վարելահողերը հիմնականում բնութագրվում են տարբեր տիպի լեռնային շագանակագույն և կարբոնատային հողերով, որոնք ունեն միջինից բարձր բերրիություն որոշ հատվածներում, բավարար հումուսային պարունակություն և համեմատաբար բարենպաստ ջրաթափանցելիություն, սակայն նաև ենթակա են էրոզիայի՝ լանջային տարածքներում ոչ ճիշտ մշակման դեպքում։ Արոտավայրերը ընդգրկում են ինչպես ցածրադիր, այնպես էլ բարձրալեռնային գոտիներ, որտեղ բուսածածկը բաղկացած է բազմատեսակ խոտաբույսերից, որոնք ապահովում են անասնապահության համար կերային բազա, սակայն դրանց արտադրողականությունը կախված է սեզոնային խոնավությունից և գերարածեցման աստիճանից։ Այս տարածքների ագրոարտադրական ներուժի հիմնական սահմանափակումներից են հողի էրոզիան, օրգանական նյութերի պարբերական նվազումը, ջրային ռեսուրսների անհավասար բաշխումը և արոտավայրերի գերբեռնված օգտագործումը։ Բարելավման ուղիները ներառում են հողապահպան տեխնոլոգիաների կիրառումը՝ տեռասավորման, հակաէրոզիոն ցանքաշրջանառության և բազմամյա խոտաբույսերի ներդրման միջոցով, որոնք նպաստում են հողի կառուցվածքի կայունացմանը և բերրիության բարձրացմանը։ Կարևոր է նաև ոռոգման համակարգերի արդիականացումը՝ ջրի արդյունավետ օգտագործման և չորային շրջաններում արտադրողականության պահպանման համար։ Արոտավայրերի դեպքում անհրաժեշտ է ռոտացիոն արածեցման համակարգերի ներդրում, որը թույլ է տալիս վերականգնել բուսածածկը և կանխել դեգրադացիան, ինչպես նաև սերմնացանային բարելավում՝ բարձրարժեք կերային տեսակների ներմուծմամբ։ Բացի այդ, ագրոքիմիական վերլուծությունների հիման վրա պարարտացման օպտիմալացումը կարող է զգալիորեն բարձրացնել վարելահողերի արտադրողականությունը։

Культура

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է բազմազգ պետություններում գրադարանների դերի ուսումնասիրությանը՝ մշակութային ժառանգության պահպանման, փոխանցման և հանրության համար հասանելիության ապահովման գործընթացներում։ Հետազոտության կենտրոնում այն գաղափարն է, որ բազմազգ հասարակություններում մշակութային ժառանգությունը ներառում է տարբեր ժողովուրդների լեզուներով ստեղծված գրավոր և տպագիր աղբյուրներ, ձեռագրեր, հազվագյուտ հրատարակություններ, տեղական պատմության վերաբերյալ նյութեր, բանահյուսական ու ազգագրական տեղեկություններ և այլ փաստաթղթեր, որոնք միասին ձևավորում են երկրի բազմաշերտ պատմամշակութային հիշողությունը։ Գրադարանները այս գործընթացում հանդես են գալիս ոչ միայն որպես գրքերի պահպանման վայրեր, այլև որպես մշակութային հիշողության պահպանման, գիտելիքի փոխանցման և տարբեր համայնքների միջև մշակութային երկխոսության կարևոր հաստատություններ։ Աշխատության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել գրադարանային հավաքածուների ձևավորման և պահպանության կազմակերպումը։ Բազմազգ պետություններում կարևոր է տարբեր լեզուներով և մշակույթներով ստեղծված նյութերի հավասարակշռված հավաքագրումը, կատալոգավորումը, դասակարգումը և պահպանությունը։ Գրադարանային ֆոնդերում կարող են ներառվել ինչպես ազգային և միջազգային նշանակության հրատարակություններ, այնպես էլ տեղական համայնքների պատմությունն ու ինքնությունը ներկայացնող նյութեր։ Դրանց պահպանությունը հնարավորություն է տալիս ապագա սերունդներին ուսումնասիրել տվյալ հասարակության պատմական բազմազանությունը և տարբեր մշակութային խմբերի ներդրումը ընդհանուր մշակութային տարածքի ձևավորման գործում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է նյութական մշակութային ժառանգության պահպանման տեխնիկական կողմը։ Հին գրքերը, ձեռագրերը, քարտեզները, պարբերականները և այլ փաստաթղթեր ենթակա են ֆիզիկական քայքայման, ուստի գրադարաններից պահանջվում են համապատասխան ջերմաստիճանային և խոնավության պայմաններ, լուսային ազդեցության վերահսկում, պահպանության հատուկ միջոցներ և վերականգնման մասնագիտական աշխատանքներ։ Հատկապես արժեքավոր և հազվագյուտ նյութերի դեպքում պահպանությունը պետք է համատեղի ֆիզիկական պաշտպանությունը և բովանդակության երկարաժամկետ հասանելիությունը։ Այս համատեքստում մեծ նշանակություն ունի թվայնացումը։ Թվային պատճենների ստեղծումը թույլ է տալիս նվազեցնել բնօրինակ փաստաթղթերի օգտագործման հաճախականությունը, միաժամանակ հնարավորություն տալով հետազոտողներին և հանրությանը հեռավար օգտվել մշակութային արժեք ներկայացնող նյութերից։ Թվայնացված հավաքածուները նաև հնարավորություն են տալիս տարբեր երկրներում և տարածաշրջաններում պահպանվող նյութերը միավորել ընդհանուր թվային հարթակներում։ Աշխատության մեջ կարող է ուսումնասիրվել նաև գրադարանների դերը լեզվական բազմազանության պահպանման գործում։ Բազմազգ պետություններում լեզուն ոչ միայն հաղորդակցության միջոց է, այլև մշակութային ինքնության կարևոր բաղադրիչ։ Տարբեր լեզուներով գրականության հավաքագրումը և մատչելիության ապահովումը նպաստում են փոքրաթիվ կամ սահմանափակ տարածում ունեցող լեզուների պահպանմանը և դրանց գրավոր ժառանգության փոխանցմանը։ Գրադարանները կարող են աջակցել նաև բազմալեզու կատալոգների, թվային հավաքածուների և լեզվական ռեսուրսների ստեղծմանը։ Մշակութային ժառանգության պահպանությունը չի սահմանափակվում միայն նյութերի ֆիզիկական կամ թվային պահպանմամբ։ Կարևոր է նաև դրանց բովանդակության գիտական ուսումնասիրությունը, նկարագրությունը և համատեքստավորումը։ Գրադարանները կարող են համագործակցել պատմաբանների, լեզվաբանների, մշակութաբանների, ազգագրագետների և այլ մասնագետների հետ՝ իրենց հավաքածուներում պահպանվող նյութերը հետազոտական շրջանառության մեջ դնելու նպատակով։ Ցուցահանդեսները, գիտաժողովները, մատենագիտական ցուցակները, թեմատիկ կատալոգները և կրթական ծրագրերը կարող են նպաստել ժառանգության հանրահռչակմանը և նոր սերունդների ներգրավմանը։ Աշխատության մեջ կարող է կարևորվել նաև գրադարանների սոցիալական և միջմշակութային գործառույթը։ Բազմազգ պետություններում գրադարանները կարող են ստեղծել չեզոք և հասանելի հանրային տարածք, որտեղ տարբեր մշակութային խմբերի ներկայացուցիչները հնարավորություն են ստանում ծանոթանալու միմյանց պատմությանը, գրականությանը և ավանդույթներին։ Այս առումով գրադարանը կարող է նպաստել փոխադարձ հարգանքի, մշակութային երկխոսության և հասարակական համախմբման ամրապնդմանը՝ միաժամանակ պահպանելով յուրաքանչյուր համայնքի մշակութային առանձնահատկությունը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև միջազգային համագործակցությանը։ Մշակութային ժառանգության բազմաթիվ նյութեր պատմական գործընթացների հետևանքով կարող են գտնվել տարբեր երկրներում և հաստատություններում։ Գրադարանների միջև փոխանակման ծրագրերը, համատեղ թվայնացման նախագծերը, միասնական կատալոգները և մասնագիտական համագործակցությունը հնարավորություն են տալիս մշակութային ժառանգությունը դարձնել ավելի ամբողջական և հասանելի։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել նաև արտակարգ իրավիճակների պայմաններում գրադարանային ֆոնդերի պաշտպանության խնդիրներին՝ հրդեհներից, ջրհեղեղներից, պատերազմներից և այլ վտանգներից նյութերի պահպանության մեխանիզմների մշակմանը։ Աշխատության գործնական նշանակությունն այն է, որ առաջարկվող մոտեցումները կարող են կիրառվել բազմազգ պետությունների գրադարանային քաղաքականության մշակման, մշակութային հավաքածուների պահպանության, թվայնացման ռազմավարությունների, բազմալեզու ծառայությունների և միջմշակութային կրթական ծրագրերի կատարելագործման համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը գրադարանները դիտարկում է որպես մշակութային հիշողության առանցքային ինստիտուտներ, որոնք ոչ միայն պահպանում են անցյալից ժառանգված փաստաթղթերն ու գիտելիքը, այլև ապահովում են դրանց փոխանցումը նոր սերունդներին, խթանում գիտական հետազոտությունը, պաշտպանում լեզվամշակութային բազմազանությունը և նպաստում բազմազգ հասարակության տարբեր մշակութային խմբերի միջև փոխըմբռնման ու երկխոսության զարգացմանը։

Политология

Այս աշխատությունը վերաբերում է ՄԱԿ-ի առաքելության Լեռնային Ղարաբաղ այցի պատմական նշանակությանը՝ շուրջ 30 տարվա դադարից հետո, և այդ իրադարձության քաղաքական, մարդասիրական ու միջազգային իրավական համատեքստին։ Նման բնույթի նյութերը սովորաբար ներկայացվում են որպես վերլուծական կամ տեղեկատվական հրապարակումներ, որոնք ուսումնասիրում են տարածաշրջանում երկարատև հակամարտության հետևանքով ձևավորված իրավիճակը և միջազգային կազմակերպությունների ներգրավման նոր փուլերը։ Աշխատության մեջ ընդգծվում է, որ ՄԱԿ-ի առաքելության այցը դիտարկվում է որպես կարևոր դիվանագիտական քայլ, որը նպատակ ունի տեղում գնահատել հումանիտար իրավիճակը, քաղաքացիական բնակչության վիճակը, ենթակառուցվածքային վնասները և հնարավոր տեղահանությունների հետևանքները։ Միաժամանակ քննարկվում են նաև այն քաղաքական պայմանները, որոնք հնարավոր դարձրեցին միջազգային դիտորդների մուտքը երկար տարիների սահմանափակումներից հետո, ինչպես նաև տարածաշրջանային ուժերի հարաբերակցության փոփոխությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում միջազգային կազմակերպությունների դերին հակամարտությունների կառավարման և հետհակամարտային կայունացման գործընթացներում, որտեղ փաստահավաք առաքելությունները կարևոր նշանակություն ունեն իրական իրավիճակի գնահատման և միջազգային հանրության իրազեկման համար։ Նման այցերը սովորաբար չեն լուծում տարածքային կամ քաղաքական վեճերը, սակայն կարող են ազդել դիվանագիտական բանակցությունների, մարդասիրական օգնության ծրագրերի և միջազգային ճնշման մեխանիզմների վրա։ Այսպիսով, ներկայացված թեման կարևոր է միջազգային հարաբերությունների, հակամարտությունների ուսումնասիրության և հումանիտար քաղաքականության տեսանկյունից՝ ընդգծելով Լեռնային Ղարաբաղի հարցի շուրջ ձևավորված նոր դինամիկան։