Ещё в разделе История

    Смотреть все arrow_right_alt

    Откройте для себя другие интересные и полезные материалы

    Вот коллекция других файлов, которые могут вас заинтересовать и помочь в учебе или творческой работе. Чтобы увидеть больше, вы можете перейти в раздел материалов
    Онлайн

    Лингвистика

    Պարսկաբանությունները ժամանակակից հայ գեղարվեստական գրականության լեզվում

    Աշխատությունը նվիրված է պարսկաբանությունների ուսումնասիրությանը ժամանակակից հայ գեղարվեստական գրականության լեզվում՝ բացահայտելով պարսկերենից հայերեն անցած բառերի, արտահայտությունների և լեզվական այլ միավորների գործածության առանձնահատկությունները։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ներկայացնել պարսկաբանությունների դերը ժամանակակից հայ գրական լեզվի բառապաշարում, պարզել դրանց ծագումնաբանական, իմաստային, կառուցվածքային և ոճական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև ուսումնասիրել դրանց գործածության ձևերը գեղարվեստական ստեղծագործություններում։ Աշխատությունում պարսկաբանությունները դիտարկվում են հայերենի և պարսկերենի երկարատև պատմամշակութային ու լեզվական շփումների համատեքստում՝ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ հայերենը տարբեր ժամանակաշրջաններում պարսկերենից փոխառել է բազմաթիվ բառեր և արտահայտություններ։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են առանձնացվել պարսկական ծագում ունեցող բառապաշարի տարբեր խմբեր՝ կապված կենցաղի, վարչական կառավարման, հասարակական հարաբերությունների, առևտրի, արհեստների, մշակույթի, կրոնի, բնության և այլ ոլորտների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե ինչպես են այդ փոխառությունները հարմարեցվել հայերենի հնչյունական, ձևաբանական և բառակազմական համակարգերին և ինչ փոփոխություններ են կրել իրենց սկզբնական նշանակության համեմատությամբ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է պարսկաբանությունների իմաստային զարգացման ուսումնասիրությունը, քանի որ լեզվական փոխառության արդյունքում բառերը կարող են ձեռք բերել նոր նշանակություններ, նեղացնել կամ ընդլայնել իրենց իմաստային դաշտը և ստանալ հայերենին բնորոշ գործածական երանգներ։ Աշխատությունում կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև գեղարվեստական խոսքում պարսկաբանությունների ոճական գործառույթի ուսումնասիրությունը։ Դրանք կարող են օգտագործվել ոչ միայն անվանողական նպատակով, այլև ստեղծագործության ժամանակաշրջանը, միջավայրը, կերպարների սոցիալական կամ մշակութային պատկանելությունը, խոսքի ազգային երանգը և պատմական մթնոլորտը փոխանցելու համար։ Որոշ դեպքերում պարսկաբանությունների կիրառությունը կարող է նպաստել նաև հեղինակի խոսքի արտահայտչականության, պատկերավորության և լեզվական ինքնատիպության բարձրացմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննության առնվել տարբեր հեղինակների և գեղարվեստական ստեղծագործությունների լեզվական նյութեր՝ հնարավորություն տալով բացահայտելու պարսկաբանությունների գործածության հաճախականությունը, տարածվածությունը և գործառութային տարբերությունները։ Կարևորվում է նաև գրական լեզվի և խոսակցական լեզվի փոխհարաբերությունը, քանի որ պարսկական ծագում ունեցող որոշ բառեր ժամանակակից հայերենում կարող են պահպանվել հիմնականում որոշակի խոսքային կամ տարածքային միջավայրերում, մինչդեռ մյուսները լիովին ինտեգրվել են գրական լեզվի բառապաշարին։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև հնացած կամ սահմանափակ գործածություն ունեցող պարսկաբանություններին, դրանց պահպանման կամ աստիճանական դուրսմղման գործընթացներին և ժամանակակից գրականության մեջ դրանց վերակենդանացման հնարավոր դրսևորումներին։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի հայերենի բառապաշարի պատմական շերտերի, լեզվական փոխազդեցությունների և հայ-պարսկական մշակութային կապերի ուսումնասիրության համար։ Այն հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու այն մասին, թե ինչպես են օտարալեզու տարրերը յուրացվում հայերենում, վերաիմաստավորվում և դառնում գեղարվեստական խոսքի բնական բաղադրիչ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայագետներին, լեզվաբաններին, բառագետներին, գրականագետներին, հայոց լեզվի և գրականության ուսուցիչներին, ինչպես նաև հայ-պարսկական լեզվամշակութային կապերով հետաքրքրվող ուսանողներին և հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը պարսկաբանությունները ներկայացնում է որպես ժամանակակից հայ գեղարվեստական լեզվի կարևոր բառապաշարային շերտ՝ բացահայտելով դրանց պատմական ծագումը, լեզվական յուրացման առանձնահատկությունները, իմաստային փոփոխությունները և գեղարվեստական խոսքում ունեցած ոճական ու արտահայտչական նշանակությունը։

    Обновлено. 2026-09-16
    Պարսկաբանությունները ժամանակակից հայ գեղարվեստական գրականության լեզվում
    Онлайн

    Культура

    Նոր գրականություն հայ մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ: Գրականության ընթացիկ տեղեկատու (1991, Մարտ, թիվ 3)

    Այս տեղեկատու հրատարակությունը ներկայացնում է հայ մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր լույս տեսած գրականությունը՝ ընթերցողներին տրամադրելով արդիական և համակարգված մատենագիտական տեղեկատվություն։ Այն ընդգրկում է մշակույթի, կերպարվեստի, երաժշտության, թատրոնի, կինոյի, ճարտարապետության, ժողովրդական արվեստի, մշակութային ժառանգության և արվեստագիտության տարբեր ոլորտներին վերաբերող հրապարակումներ, գիտական աշխատություններ, հոդվածներ, ժողովածուներ և այլ աղբյուրներ։ Տեղեկատուի նպատակն է աջակցել հետազոտողներին, ուսանողներին, մշակութային հաստատությունների աշխատակիցներին և արվեստասեր հանրությանը՝ հեշտացնելով մասնագիտական գրականության որոնումն ու օգտագործումը։ Հրատարակությունը հնարավորություն է տալիս հետևել հայ մշակույթի և արվեստի ուսումնասիրությունների նոր միտումներին, ծանոթանալ վերջին հետազոտություններին և բացահայտել ոլորտում կատարված գիտական ու ստեղծագործական աշխատանքները։ Որպես մատենագիտական աղբյուր՝ այն կարևոր դեր է կատարում գիտելիքների տարածման, մշակութային ժառանգության ուսումնասիրման և արվեստագիտական հետազոտությունների զարգացման գործում՝ ապահովելով հուսալի ուղեցույց հայկական մշակութային և արվեստագիտական գրականության աշխարհում։

    Обновлено. 2026-11-02
    Նոր գրականություն հայ մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ: Գրականության ընթացիկ տեղեկատու (1991, Մարտ, թիվ 3)
    Онлайн

    Экономика

    Առևտրական գործունեության արդյունավետության բարձրացման ուղիները (ՀՀ մանրածախ առևտրի կազմակերպությունների օրինակով)

    Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության մանրածախ առևտրի կազմակերպություններում առևտրական գործունեության արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը և դրանց լուծման հնարավոր ուղիների բացահայտմանը։ Այն անդրադառնում է մանրածախ առևտրի կազմակերպման, կառավարման և զարգացման այն կարևոր գործոններին, որոնք անմիջականորեն ազդում են կազմակերպությունների տնտեսական արդյունքների, մրցունակության և շուկայում կայուն դիրքավորման վրա։ Աշխատության շրջանակում մանրածախ առևտուրը դիտարկվում է որպես տնտեսության կարևորագույն ոլորտներից մեկը, որը կապ է ստեղծում արտադրողների, մատակարարների և վերջնական սպառողների միջև և էական դեր ունի բնակչության պահանջարկի բավարարման գործում։ Գրքում ուսումնասիրվում են առևտրային կազմակերպությունների գործունեության արդյունավետությունը բնութագրող հիմնական ցուցանիշները, դրանց ձևավորման վրա ազդող ներքին և արտաքին գործոնները, վաճառքի ծավալների, ապրանքաշրջանառության, ծախսերի, շահույթի և շահութաբերության փոխկապակցվածությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի մանրածախ առևտրի առանձնահատկություններին և այն տնտեսական միջավայրին, որտեղ գործում են ոլորտի կազմակերպությունները։ Քննարկվում են սպառողական պահանջարկի փոփոխությունները, մրցակցության մակարդակը, ապրանքների տեսականու ձևավորումը, գնային քաղաքականությունը, մատակարարման կազմակերպումը, սպասարկման որակը և վաճառքի գործընթացների արդյունավետ կառավարումը։ Աշխատությունը ցույց է տալիս, որ առևտրային կազմակերպության հաջող գործունեությունը պայմանավորված չէ միայն վաճառքի ծավալների աճով․ կարևոր նշանակություն ունեն նաև ծախսերի օպտիմալացումը, առկա ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործումը, ապրանքային պաշարների ճիշտ կառավարումը, հաճախորդների սպասարկման բարելավումը և ժամանակակից կառավարման մեթոդների կիրառումը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է այնպիսի միջոցառումների բացահայտումը, որոնք կարող են նպաստել մանրածախ առևտրի կազմակերպությունների մրցունակության բարձրացմանը և ֆինանսատնտեսական արդյունքների բարելավմանը։ Դրանց շարքում կարող են դիտարկվել ապրանքների տեսականու կատարելագործումը, մատակարարման և պահեստավորման գործընթացների օպտիմալացումը, վաճառքի ժամանակակից տեխնոլոգիաների ներդրումը, շուկայավարման արդյունավետ գործիքների կիրառումը և հաճախորդների պահանջների ավելի խորքային ուսումնասիրությունը։ Առանձին նշանակություն ունի նաև աշխատակիցների մասնագիտական պատրաստվածության և սպասարկման մշակույթի բարձրացումը, քանի որ մանրածախ առևտրում հաճախորդի հետ անմիջական շփումը կարող է էականորեն ազդել գնման որոշման և կազմակերպության նկատմամբ ձևավորվող վերաբերմունքի վրա։ Գրքում ներկայացվող մոտեցումները հնարավորություն են տալիս առևտրային գործունեության արդյունավետությունը գնահատել համակարգային տեսանկյունից՝ միաժամանակ հաշվի առնելով կազմակերպության ֆինանսական, կառավարչական, շուկայավարման և կազմակերպական բաղադրիչները։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը կարևոր է Հայաստանի մանրածախ առևտրի ոլորտում առկա խնդիրների վերլուծության և արդյունավետության բարձրացման գործնական մեխանիզմների ուսումնասիրման տեսանկյունից և կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, առևտրի և կառավարման մասնագետների, բիզնեսի ղեկավարների, ուսանողների, հետազոտողների և մանրածախ առևտրի զարգացման հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

    Обновлено. 2026-09-21
    Առևտրական գործունեության արդյունավետության բարձրացման ուղիները (ՀՀ մանրածախ առևտրի կազմակերպությունների օրինակով)
    Онлайн

    Медицина

    Научные основы планирования и управления кадровыми ресурсами здравоохранения в Республике Армения (на примере Котайкского марза)

    Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում առողջապահության ոլորտի կադրային ռեսուրսների պլանավորման և կառավարման գիտական հիմքերի ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով Կոտայքի մարզի օրինակին։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է առողջապահական համակարգի արդյունավետ գործունեության համար մարդկային ռեսուրսների նշանակությունը, դրանց քանակական և որակական կազմի ձևավորման սկզբունքները, ինչպես նաև բժշկական և միջին բուժանձնակազմի պահանջարկի ճիշտ գնահատման անհրաժեշտությունը։ Աշխատությունը վերլուծում է առողջապահության ոլորտում կադրերի պլանավորման, բաշխման, օգտագործման և կառավարման հետ կապված հիմնախնդիրները՝ հաշվի առնելով բնակչության առողջապահական կարիքները, տարածքային առանձնահատկությունները և առողջապահական ծառայությունների հասանելիությունը։ Կոտայքի մարզի օրինակով ուսումնասիրվում են կադրային ռեսուրսների առկա կառուցվածքը, մասնագիտական կազմը, տարածքային բաշխվածությունը և հնարավոր անհամապատասխանությունները բնակչության պահանջարկի և առողջապահական հաստատությունների կադրային ներուժի միջև։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում առողջապահության ոլորտում կադրերի պատրաստման, վերապատրաստման, մասնագիտական զարգացման, աշխատանքի արդյունավետության և կադրերի պահպանման խնդիրներին։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև առողջապահական համակարգի կառավարման մակարդակներում կադրային քաղաքականության կատարելագործման հնարավորությունների ուսումնասիրությունը։ Քննարկվում են այն գործոնները, որոնք կարող են ազդել բժշկական մասնագետների տարածքային բաշխման վրա, այդ թվում՝ սոցիալ-տնտեսական պայմանները, աշխատանքի կազմակերպումը, մասնագիտական աճի հնարավորությունները և առողջապահական ծառայությունների զարգացման ուղղությունները։ Աշխատությունը նպատակ ունի հիմնավորել կադրային ռեսուրսների պլանավորման այնպիսի մոտեցումների անհրաժեշտությունը, որոնք թույլ կտան կանխատեսել մասնագետների պահանջարկը, արդյունավետորեն բաշխել առկա ներուժը և ապահովել առողջապահական ծառայությունների որակն ու մատչելիությունը։ Ստացված դիտարկումները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ ինչպես մարզային, այնպես էլ հանրապետական մակարդակներում առողջապահության կառավարման և կադրային քաղաքականության մշակման համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել առողջապահության կազմակերպիչներին, կառավարման մասնագետներին, բժիշկներին, առողջապահական հաստատությունների ղեկավարներին, հանրային առողջապահության ոլորտի հետազոտողներին և առողջապահական քաղաքականություն մշակողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը միավորում է առողջապահության կազմակերպման, կառավարման և մարդկային ռեսուրսների պլանավորման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով նպաստել Հայաստանի առողջապահական համակարգում կադրային ներուժի առավել արդյունավետ օգտագործման և երկարաժամկետ զարգացման գիտականորեն հիմնավորված մեխանիզմների ձևավորմանը։

    Обновлено. 2026-09-06
    Научные основы планирования и управления кадровыми ресурсами здравоохранения в Республике Армения (на примере Котайкского марза)
    Онлайн

    Литература

    Գրական հորիզոններ

    «Գրական հորիզոններ»-ը ներկայացնում է գրականության տարբեր ուղղությունների, ժանրերի և ստեղծագործողների վերլուծություն՝ ընդգծելով նրանց ազդեցությունը ժամանակակից գրականության վրա։ Գիրքը համադրում է պատմական, քննադատական և վերլուծական մոտեցումներ, լուսաբանում է գրականագիտության ուսուցման և հետազոտության արդի խնդիրները, ինչպես նաև ընթերցողի համար բացահայտում է գրականության բազմազան հորիզոնները։ Հիմնական թեմաները․ Գրականության պատմություն և զարգացման ընթացք Ժանրերի և ոճերի առանձնահատկություններ Հայ և համաշխարհային գրականության ազդեցություններ Գրական քննադատություն և վերլուծական մոտեցումներ Ուսուցման և հետազոտության մեթոդաբանական հարցեր Գրքի առանձնահատկությունները․ Համակողմանի ներկայացնում է գրականության հիմնական ուղղությունները Ներկայացնում է վերլուծություններ և քննադատական հոդվածներ Հարմար է գրականագիտության ուսանողների, հետազոտողների և գրական սիրահարների համար Միավորում է պատմական, վերլուծական և մեթոդաբանական մոտեցումները

    Обновлено. 2026-09-20
    Գրական հորիզոններ
    Онлайн

    Философия

    Ազատականությունը որպես ինքնակազմակերպվող սոցիոմշակութային համակարգ

    Աշխատությունը նվիրված է ազատականության՝ որպես ինքնակազմակերպվող սոցիոմշակութային համակարգի տեսական և փիլիսոփայական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում ընկած է ազատականությունը ոչ միայն որպես քաղաքական գաղափարախոսություն կամ պետական կառավարման սկզբունքների ամբողջություն դիտարկելու, այլև որպես հասարակության մեջ ինքնուրույն ձևավորվող և զարգացող արժեքների, նորմերի, ինստիտուտների, վարքային մոդելների ու փոխհարաբերությունների համակարգ ընկալելու մոտեցումը։ Այս տեսանկյունից հասարակական համակարգի զարգացումը պայմանավորվում է բազմաթիվ անհատների և խմբերի գործողությունների փոխազդեցությամբ, իսկ ընդհանուր սոցիոմշակութային կարգը կարող է ձևավորվել առանց կենտրոնացված վերահսկողության կամ նախապես ամբողջությամբ սահմանված միասնական ծրագրի։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ազատականության հիմնարար արժեքները՝ անհատի ազատությունը, անձնական ինքնավարությունը, իրավական հավասարությունը, սեփականության իրավունքը, հանդուրժողականությունը, բազմակարծությունը և պատասխանատվությունը։ Այս արժեքների փոխկապակցվածությունը դիտարկվում է որպես այն հիմքը, որի վրա կարող են ձևավորվել հասարակական համագործակցության և ինքնակարգավորման կայուն մեխանիզմներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում անհատի և հասարակության փոխհարաբերությանը։ Ազատական մտածողության շրջանակում անհատը դիտարկվում է որպես ինքնուրույն որոշումներ կայացնելու ունակ և սեփական կյանքի համար պատասխանատու սուբյեկտ, սակայն նրա ազատությունը գոյություն ունի սոցիալական միջավայրում և ենթադրում է այլ անհատների իրավունքների ու ազատությունների ճանաչում։ Այսպիսով, ազատությունը չի նույնացվում անսահմանափակ կամայականության հետ, այլ կապվում է փոխադարձ իրավական և բարոյական սահմանափակումների հետ։ Ինքնակազմակերպման գաղափարը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել, թե ինչպես կարող են հասարակական ինստիտուտները, նորմերը և համագործակցության ձևերը առաջանալ անհատների բազմազան գործողությունների արդյունքում։ Շուկան, քաղաքացիական հասարակությունը, ինքնակառավարվող միավորումները, հասարակական նախաձեռնությունները և այլ սոցիալական կառույցներ կարող են դիտարկվել որպես նման գործընթացների օրինակներ, որտեղ բազմաթիվ մասնակիցների որոշումների փոխազդեցությունը ձևավորում է ավելի լայն համակարգային արդյունք։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև ինքնակազմակերպման և պետական կառավարման հարաբերությանը։ Այդ համատեքստում ուսումնասիրվում է պետության դերը՝ որպես իրավական կարգի, անվտանգության և անհատական իրավունքների պաշտպանության երաշխավոր, միաժամանակ դիտարկելով այն վտանգները, որոնք կարող են առաջանալ հասարակական կյանքի չափազանց կենտրոնացված վերահսկողության դեպքում։ Կարևոր թեմա է նաև ազատականության սոցիոմշակութային բնույթը։ Ազատական հասարակությունը պահպանելու համար անհրաժեշտ են ոչ միայն իրավական և քաղաքական ինստիտուտներ, այլև համապատասխան մշակութային արժեքներ ու վարքականոններ՝ փոխադարձ հարգանք, հանդուրժողականություն, երկխոսության պատրաստակամություն, պատասխանատվություն և տարբերությունների ընդունում։ Այդ արժեքների վերարտադրությունը հասարակության մեջ կարող է դիտարկվել որպես ինքնակազմակերպվող համակարգի կայունության կարևոր նախապայման։ Հետազոտությունը կարող է քննարկել նաև ազատական համակարգի ներքին հակասությունները և սահմանափակումները։ Անհատական ազատության և սոցիալական հավասարության, մրցակցության և համերաշխության, մասնավոր շահի և հանրային բարիքի միջև հարաբերությունները կարող են առաջացնել բարդ խնդիրներ, որոնց լուծումը պահանջում է ինստիտուցիոնալ և մշակութային հավասարակշռություն։ Այս տեսանկյունից ինքնակազմակերպվող համակարգի կայունությունը պայմանավորված է ոչ միայն ազատության առկայությամբ, այլև համակարգի ներսում հակասությունների կարգավորման կարողությամբ։ Աշխատության տեսական նշանակությունը կայանում է ազատականության բնույթի ընդլայնված մեկնաբանության մեջ, որտեղ այն ներկայացվում է որպես դինամիկ սոցիոմշակութային համակարգ՝ կազմված փոխկապակցված անհատներից, արժեքներից, նորմերից և ինստիտուտներից։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել հասարակական փոփոխությունները, քաղաքական գործընթացները և մշակութային վերափոխումները ոչ միայն վերևից ներքև կառավարման, այլև ինքնակազմակերպման ու փոխազդեցության տեսանկյունից։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել փիլիսոփաներին, քաղաքագետներին, սոցիոլոգներին, մշակութաբաններին, քաղաքական տեսության մասնագետներին և ժամանակակից հասարակության զարգացման տեսական խնդիրներով հետաքրքրվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ազատականությունը ներկայացնում է որպես փոխկապակցված արժեքների և սոցիալական մեխանիզմների համակարգ, որի շրջանակում անհատական ազատությունը, ինքնավարությունը, բազմակարծությունը և փոխադարձ պատասխանատվությունը կարող են նպաստել հասարակական կարգի ինքնակազմակերպմանը և շարունակական վերարտադրությանը։

    Обновлено. 2026-09-15
    Ազատականությունը որպես ինքնակազմակերպվող սոցիոմշակութային համակարգ