Методы расчета установившихся режимов и частных производных от потерь мощностей электроэнергетической системы

Финансы

Ֆինանսական կայունության ցուցանիշների համակարգ և ապահովագրական ընկերությունների ֆինանսական կայունության ապահովման միջոցները ներկայացնում են ֆինանսական համակարգի վերահսկման և ռիսկերի կառավարման կարևոր բաղադրիչներ, որոնք նպատակ ունեն գնահատել և պահպանել ինչպես ընդհանուր ֆինանսական համակարգի, այնպես էլ առանձին ֆինանսական հաստատությունների վճարունակությունը, կայունությունը և դիմակայունությունը հնարավոր շոկերի նկատմամբ։ Ֆինանսական կայունության ցուցանիշների համակարգը ներառում է մակրոտնտեսական և միկրոտնտեսական ցուցիչների ամբողջություն, ինչպիսիք են կապիտալի համարժեքությունը, իրացվելիության մակարդակը, ակտիվների որակը, շահութաբերությունը, պարտավորությունների կառուցվածքը և շուկայական ռիսկերի ազդեցությունը, որոնց միջոցով հնարավոր է գնահատել ֆինանսական համակարգի առողջությունը և կանխատեսել հնարավոր ճգնաժամային իրավիճակները։ Ապահովագրական ընկերությունների ֆինանսական կայունության ապահովման միջոցները ներառում են ռիսկերի դիվերսիֆիկացում, վերաապահովագրության կիրառումը, բավարար պահուստների ձևավորումը, կապիտալի նվազագույն պահանջների պահպանումը, ներդրումային պորտֆելի զգույշ կառավարումը և կարգավորող մարմինների կողմից սահմանված նորմատիվների պահպանումը, որոնք միասին նպաստում են ընկերությունների վճարունակության պահպանմանը և ապահովագրական պարտավորությունների ժամանակին կատարմանը նույնիսկ անբարենպաստ տնտեսական պայմաններում։

Литература

Այս աշխատանքը նվիրված է հայ գրականության պատմության համակարգված ուսումնասիրությանը՝ հիմնված մեխիթարյան միաբանության (Mechitaristen) գիտական և գրական ժառանգության վրա, որոնք XVIII–XIX դարերում մեծ դեր են ունեցել հայկական բանասիրության, պատմագրության և լեզվաբանական ուսումնասիրությունների զարգացման մեջ։ Հեղինակը փորձում է ներկայացնել հայ գրականության էվոլյուցիան որպես շարունակական գործընթաց՝ սկսած վաղ միջնադարյան հոգևոր և պատմագրական ստեղծագործություններից մինչև նոր ժամանակների գրական ձևավորումներ՝ ընդգծելով գրավոր ավանդույթի կայունությունն ու բազմազանությունը։ Աշխատության մեջ հատուկ ուշադրություն է դարձվում մեխիթարյանների գիտական մեթոդաբանությանը, որոնք հիմնվել են ձեռագրերի հավաքագրման, համեմատական վերլուծության, թարգմանությունների և քննադատական հրատարակությունների վրա՝ ձևավորելով հայագիտության եվրոպական դպրոցներից մեկը։ Նշվում է նաև նրանց դերը հայ դասական հեղինակների՝ Մովսես Խորենացու, Եղիշեի, Գրիգոր Նարեկացու և այլոց ստեղծագործությունների պահպանման և տարածման գործում, ինչը նպաստել է հայ մշակույթի միջազգային ճանաչմանը։ Աշխատությունը վերլուծում է նաև հայ գրականության թեմատիկ և ժանրային զարգացումը՝ ընդգծելով պատմագրության, կրոնական գրականության, պոեզիայի և թարգմանական գրականության փոխկապակցվածությունը։ Միաժամանակ դիտարկվում է հայ գրականության տեղը եվրոպական գիտական մտքի մեջ, որտեղ մեխիթարյանների աշխատությունները դարձել են կարևոր աղբյուր արևելագիտության և բանասիրության համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է հայ գրականության պատմությունը մեխիթարյանների տեսլականով՝ որպես ազգային մշակույթի շարունակական և գիտականորեն հիմնավորված զարգացման գործընթաց։

Медицина

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է մի շարք արտադրական գործոնների ազդեցության գնահատմանը աշխատողների կենսաբանական տարիքի, աշխատունակության և ծերացման տեմպի վրա՝ Հայաստանի որոշ արդյունաբերական ձեռնարկությունների օրինակով, ընդգծելով աշխատանքի հիգիենայի, արդյունաբերական բժշկության և կենսաբանական հարմարվողականության փոխկապակցված խնդիրները։ Նյութում վերլուծվում են արտադրական միջավայրի հիմնական վնասակար գործոնները՝ ֆիզիկական (աղմուկ, թրթռում, ջերմաստիճանային տատանումներ), քիմիական (թունավոր նյութեր, գազեր, փոշի) և հոգեֆիզիոլոգիական ծանրաբեռնվածություն, և դրանց երկարաժամկետ ազդեցությունը օրգանիզմի ֆունկցիոնալ վիճակի վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կենսաբանական տարիքի գնահատման մեթոդներին՝ կլինիկական ցուցանիշների, ֆունկցիոնալ թեստերի և կենսաքիմիական մարկերների հիման վրա, ինչպես նաև աշխատունակության փոփոխությունների դինամիկային։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է աշխատանքային պայմանների բարելավման, ռիսկերի նվազեցման և առողջապահական կանխարգելիչ միջոցառումների դերը՝ նպատակ ունենալով նվազեցնել վաղաժամ ծերացման և մասնագիտական հիվանդությունների զարգացման հավանականությունը։ Միաժամանակ դիտարկվում են արդյունաբերական անվտանգության համակարգերի կատարելագործման և աշխատողների առողջության մոնիթորինգի ժամանակակից մոտեցումները։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է քրոնիկ պանկրեատիտով և ենթաստամոքսային գեղձի ինկրետորային ֆունկցիայի խանգարումներով հիվանդների ախտորոշման և բուժման ալգորիթմների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են հիվանդության կլինիկական դրսևորումները, ենթաստամոքսային գեղձի էնդոկրին գործունեության փոփոխությունները և դրանց փոխկապակցվածությունը քրոնիկ բորբոքային գործընթացի հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հիվանդների համալիր հետազոտությանը, ախտորոշիչ չափանիշների ընտրությանը, հիվանդության ընթացքի և ֆունկցիոնալ խանգարումների գնահատմանը, ինչպես նաև բուժական մոտեցումների տարբերակմանը՝ կախված հիվանդի վիճակից և հայտնաբերված փոփոխություններից։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է ախտորոշման և բուժման հաջորդական քայլերի համակարգումը՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել բժշկական օգնության արդյունավետությունը և նվազեցնել հնարավոր բարդությունների առաջացման ռիսկը։ Քննարկվում են ենթաստամոքսային գեղձի ինկրետորային խանգարումների հայտնաբերման, նյութափոխանակային ցուցանիշների վերահսկման և բուժման արդյունավետության գնահատման մոտեցումները։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել քրոնիկ պանկրեատիտի տարբեր կլինիկական դրսևորումների ավելի ամբողջական գնահատմանը և հիվանդների անհատականացված բուժման ռազմավարությունների մշակմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել գաստրոէնտերոլոգների, թերապևտների, էնդոկրինոլոգների, կլինիկական բժիշկների, բժշկական հետազոտողների, ասպիրանտների և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։

Лингвистика

Գրականագիտական և լեզվաոճաբանական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է հայ մեծանուն բանաստեղծ Ավետիք Իսահակյանի չափածո ստեղծագործությունների խոսքարվեստի, գեղարվեստական լեզվի և բանաստեղծական արտահայտչամիջոցների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում Իսահակյանի պոեզիայի լեզվական առանձնահատկությունները, բառապաշարի հարստությունը, պատկերավորման համակարգը և գեղարվեստական խոսքի կառուցման հիմնական սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում փոխաբերությունների, համեմատությունների, մակդիրների, խորհրդանիշների, կրկնությունների և այլ ոճական միջոցների կիրառությանը, ինչպես նաև դրանց դերին բանաստեղծական պատկերների ու հուզական արտահայտչականության ձևավորման գործում։ Վերլուծվում են բանաստեղծի չափածոյի հնչյունական կազմակերպումը, ռիթմը, հանգավորման առանձնահատկությունները, տաղաչափական ձևերը և խոսքի երաժշտականությունը։ Դիտարկվում են ժողովրդական բանահյուսության, ազգային լեզվամտածողության և գրական ավանդույթների ազդեցությունները Իսահակյանի ստեղծագործական ոճի ձևավորման վրա։ Քննարկվում են սիրո, հայրենիքի, բնության, մարդկային ճակատագրի, կարոտի և փիլիսոփայական խոհերի արտահայտման լեզվական ու գեղարվեստական եղանակները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում անդրադարձ է կատարվում բանաստեղծի անհատական ոճի ինքնատիպությանը, խոսքի պատկերավորությանն ու իմաստային բազմաշերտությանը, ինչպես նաև նրա պոեզիայի տեղին հայ գրական լեզվի և բանաստեղծական արվեստի զարգացման գործընթացում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայ գրականության պատմության, գրականագիտության, լեզվաբանության, ոճագիտության և բանաստեղծական խոսքի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, ուսանողների ու հետազոտողների համար։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է արևմտահայ գրականության մեջ գրական դիմանկարի ժանրի ձևավորման, զարգացման և գեղարվեստական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ հայ գրականության պատմության և գրականագիտական մտքի զարգացման համատեքստում։ Քննարկվում են գրական դիմանկարի ժանրային բնույթը, դրա պատմական նախադրյալները, կենսագրական, հուշագրական և քննադատական գրականության հետ ունեցած փոխառնչությունները, ինչպես նաև անհատի կերպարի գեղարվեստական ներկայացման սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արևմտահայ գրողների, մտավորականների և մշակութային գործիչների կերպարների ստեղծման եղանակներին, նրանց անհատականության, աշխարհայացքի, ստեղծագործական գործունեության և հասարակական դերակատարության բացահայտման գեղարվեստական միջոցներին։ Ուսումնասիրվում են հեղինակային գնահատականի, հոգեբանական վերլուծության, նկարագրական մանրամասների, հուշերի և փաստագրական նյութերի կիրառման առանձնահատկությունները գրական դիմանկարի կառուցվածքում։ Դիտարկվում են XIX դարի և XX դարի սկզբի արևմտահայ գրական միջավայրի պատմամշակութային պայմանները, գրական մամուլի նշանակությունը, ազգային ինքնագիտակցության զարգացման գործընթացները և դրանց ազդեցությունը գրական դիմանկարների բովանդակության ու գաղափարական ուղղվածության վրա։ Կարևորվում են գրական դիմանկարի միջոցով ստեղծագործողի անհատականության ներկայացումը, նրա գրական ժառանգության գնահատումը և տվյալ ժամանակաշրջանի մշակութային ու հասարակական միջավայրի վերարտադրությունը։ Անդրադարձ է կատարվում դիմանկարի գեղարվեստական լեզվին, ոճական առանձնահատկություններին, պատկերավորության միջոցներին, հեղինակային վերաբերմունքի արտահայտման ձևերին և փաստի ու գեղարվեստական ընդհանրացման փոխհարաբերությանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել արևմտահայ տարբեր հեղինակների գրական դիմանկարները՝ բացահայտելու ժանրի զարգացման օրինաչափությունները, անհատական ստեղծագործական մոտեցումները և գրական ավանդույթների շարունակականությունը։ Առանձնացվում են գրական դիմանկարի դերը ազգային մշակութային հիշողության պահպանման, գրական հեղինակությունների արժևորման և արևմտահայ մտավորական կյանքի պատմության փաստագրման գործում։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի արևմտահայ գրականության պատմության, գրական ժանրերի տեսության, գրական քննադատության և հայ մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել գրականագետների, հայագետների, բանասերների, մշակութաբանների, պատմաբանների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։