Միջազգային ներգնա զբոսաշրջության պետական կարգավորման արդի հիմնախնդիրները (ՀՀ օրինակով)

Literature

Վ. Ավենարիուսի այս փոքրածավալ ստեղծագործությունը ներկայացված է կենդանական աշխարհի կերպարի՝ մեղվի միջոցով։ Վերնագրում ընդգծված անսովոր բնորոշումը հուշում է կերպարի առանձնահատկության և դրա շուրջ կառուցված պատմողական մտահղացման մասին։ Ստեղծագործությունը կարելի է դիտարկել մանկական ընթերցանության շրջանակում՝ որպես կենդանիների կերպարների միջոցով պատմվող գրական երկ, որը կարող է ընթերցողին ծանոթացնել բնության ու կենդանական աշխարհի նկատմամբ ուշադիր վերաբերմունքին։ Նմանատիպ ստեղծագործություններում կենդանիները հաճախ հանդես են գալիս ոչ միայն որպես պատմության մասնակիցներ, այլև որպես մարդկային բնավորության գծերի, վարքի և փոխհարաբերությունների գեղարվեստական արտահայտման միջոց։ Գործի լեզուն, պատմողական կառուցվածքն ու կերպարների ներկայացումը կարող են նպաստել ընթերցանության հմտությունների զարգացմանը և երևակայության խթանմանը։ Այն նաև հետաքրքրություն է ներկայացնում XIX դարի հայերեն հրատարակությունների և թարգմանական գրականության ուսումնասիրության տեսանկյունից՝ ցույց տալով, թե ինչպես էին այլալեզու հեղինակների ստեղծագործությունները ներմուծվում հայ ընթերցողական միջավայր։

Philosophy

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Դաշտային Արցախի տարածքում հայտնաբերված մարդակերպ կոթողների համակողմանի քննությանը՝ դրանց տեղագրության, ձևաբանական և տիպաբանական առանձնահատկությունների, հնարավոր գործառույթների ու պատմամշակութային համատեքստի ուսումնասիրման միջոցով։ Աշխատության հիմնական նպատակն է այդ հուշարձանները դիտարկել ոչ թե առանձին և մեկուսացված հնագիտական առարկաների շարքում, այլ որպես որոշակի ժամանակաշրջանի հասարակության աշխարհայացքը, ծիսական պատկերացումները, սոցիալական կառուցվածքը և տարածքի յուրացման ձևերը արտացոլող մշակութային երևույթ։ Մարդակերպ կոթողները հնագիտական կարևոր սկզբնաղբյուր են, քանի որ դրանց միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել հնագույն հասարակությունների պատկերացումները մարդու, նախնիների, մահվան, հիշողության, իշխանության և սրբազան տարածության վերաբերյալ։ Դրանց ձևը, տեղադրությունը, չափերը, պատկերագրական կամ քանդակային մանրամասները և շրջակա միջավայրի հետ կապը կարող են արժեքավոր տեղեկություններ հաղորդել այն հասարակությունների մասին, որոնք ստեղծել կամ օգտագործել են դրանք։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից մեկը կոթողների տեղագրության քննությունն է։ Հուշարձանի գտնվելու վայրը հաճախ պատահական չէ․ այն կարող է կապված լինել բնակավայրերի, դամբարանադաշտերի, ճանապարհների, ջրային աղբյուրների, բարձունքների, հովիտների կամ այլ բնական և մշակութային նշանակություն ունեցող տարածքների հետ։ Տեղագրական տվյալների համադրումը հնագիտական նյութի հետ հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե ինչպիսի տարածական օրինաչափություններ են առկա մարդակերպ կոթողների տեղադրման մեջ։ Եթե դրանց որոշակի խմբեր կենտրոնացած են կոնկրետ աշխարհագրական գոտիներում, դա կարող է վկայել տվյալ տարածքում ձևավորված հատուկ մշակութային կամ ծիսական ավանդույթի մասին։ Տեղագրության ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև հուշարձանների սկզբնական միջավայրի վերականգնման համար։ Ժամանակի ընթացքում բնական և մարդածին գործընթացները կարող են փոխել լանդշաֆտը, իսկ առանձին կոթողներ կարող են տեղափոխվել իրենց նախնական տեղից։ Հետևաբար անհրաժեշտ է տարբերակել ներկայիս գտնվելու վայրը սկզբնական տեղադրությունից և հնարավորության դեպքում ուսումնասիրել հուշարձանի կապը իր նախնական հնագիտական համատեքստի հետ։ Այսպիսի մոտեցումը թույլ է տալիս խուսափել կոթողի նշանակությունը միայն նրա արտաքին տեսքից եզրակացնելու վտանգից։ Տիպաբանական ուսումնասիրությունը կազմում է աշխատանքի կարևոր բաղադրիչներից մեկը։ Մարդակերպ կոթողները կարող են միմյանցից տարբերվել մարմնի ընդհանուր ձևի, գլխի և դեմքի ներկայացման, ձեռքերի դիրքի, հագուստի կամ այլ տարրերի պատկերման, քարի մշակման եղանակի, չափերի և այլ հատկանիշների հիման վրա։ Տարբեր ձևերի դասակարգումը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել կոթողների խմբեր և բացահայտել դրանց միջև եղած ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Տիպաբանությունը կարևոր է նաև ժամանակագրական հարցերի լուծման համար, քանի որ որոշ ձևաբանական հատկանիշներ կարող են բնորոշ լինել որոշակի ժամանակաշրջանի կամ մշակութային միջավայրի։ Սակայն նման դասակարգումը պետք է հիմնված լինի ոչ միայն արտաքին նմանության, այլև հնագիտական համատեքստի, նյութի, տեխնիկական առանձնահատկությունների և համադրելի հուշարձանների ուսումնասիրության վրա։ Հատուկ նշանակություն ունի կոթողների գործառույթի խնդիրը։ Մարդակերպ քարե հուշարձանների նշանակությունը կարող էր տարբեր լինել՝ հիշատակից և գերեզմանային գործառույթից մինչև ծիսական, պաշտամունքային կամ տարածքային նշանակություն։ Որոշ դեպքերում դրանք կարող էին կապված լինել մահացած անձի հիշատակի հետ, իսկ այլ իրավիճակներում՝ ունենալ ավելի ընդհանրական խորհրդանշական կամ ծիսական դեր։ Գործառույթի որոշումը բարդ խնդիր է, քանի որ հնագիտական նյութում հազվադեպ են պահպանվում գրավոր բացատրություններ, որոնք անմիջականորեն պարզաբանում են կոթողի նշանակությունը։ Հետևաբար անհրաժեշտ է համադրել ձևաբանական, տեղագրական, հնագիտական և համեմատական տվյալները։ Պատմամշակութային համատեքստի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս մարդակերպ կոթողները կապել Դաշտային Արցախի ավելի լայն մշակութային գործընթացների հետ։ Տարածաշրջանը պատմականորեն գտնվել է տարբեր մշակութային ազդեցությունների փոխազդեցության գոտում, և այստեղ հայտնաբերված հուշարձանների ուսումնասիրությունը կարևոր է տեղական ավանդույթների և հարակից տարածքների մշակութային երևույթների փոխհարաբերությունները հասկանալու համար։ Համեմատական վերլուծությունը կարող է ցույց տալ՝ արդյոք տվյալ կոթողները ձևավորվել են տեղական մշակութային հիմքի վրա, թե դրանցում առկա են այլ տարածաշրջանների հետ մշակութային կապերի արդյունք հանդիսացող հատկանիշներ։ Այս տեսանկյունից մարդակերպ կոթողները կարող են դիտարկվել որպես մշակութային հաղորդակցության և փոխազդեցության ուսումնասիրության աղբյուր։ Հուշարձանների պատկերագրական և խորհրդանշական համակարգը ևս կարևոր հետազոտական խնդիր է։ Մարդու կերպարի ընտրությունը ինքնին կարող է կապված լինել որոշակի աշխարհայացքային պատկերացումների հետ։ Մարդակերպ ձևը կարող էր ներկայացնել կոնկրետ անհատի, նախնու, հերոսացված կերպարի կամ ընդհանրացված սրբազան կերպարի գաղափարը։ Դեմքի, մարմնի կամ հագուստի տարրերի շեշտադրումը կարող էր ունենալ ոչ միայն գեղարվեստական, այլև խորհրդանշական նշանակություն։ Այդ պատճառով կոթողների ուսումնասիրությունը պետք է ներառի նաև դրանց պատկերային լեզվի հնարավոր մեկնաբանությունը՝ խուսափելով այնուամենայնիվ այնպիսի եզրահանգումներից, որոնք չեն հաստատվում հնագիտական տվյալներով։ Աշխատանքի կարևոր նշանակությունն այն է, որ կոթողները դիտարկվում են իրենց բնական և մշակութային միջավայրում։ Հուշարձանի առանձին ուսումնասիրությունը կարող է տալ սահմանափակ տեղեկություն, մինչդեռ դրա կապը շրջակա դամբարանների, բնակավայրերի, ճանապարհների, պաշտամունքային վայրերի և այլ հուշարձանների հետ կարող է բացահայտել ավելի լայն համակարգ։ Այս մոտեցումը ժամանակակից հնագիտության կարևոր սկզբունքներից է, քանի որ մշակութային օբյեկտի իմաստը հաճախ պայմանավորված է ոչ միայն նրա ֆիզիկական հատկություններով, այլև այն միջավայրով, որտեղ այն ստեղծվել և օգտագործվել է։ Ուսումնասիրությունը կարող է կարևոր լինել նաև Արցախի պատմամշակութային ժառանգության փաստագրման տեսանկյունից։ Հնագիտական հուշարձանների գիտական նկարագրությունը, տեղագրական տվյալների գրանցումը, չափագրումը, լուսանկարագրումը և տիպաբանական դասակարգումը անհրաժեշտ են դրանց հետագա ուսումնասիրության և պահպանության համար։ Հատկապես արժեքավոր են այն հետազոտությունները, որոնք հուշարձանների մասին տվյալները համակարգում են և ստեղծում համեմատական ուսումնասիրությունների համար կիրառելի գիտական բազա։ Մարդակերպ կոթողների դեպքում փաստագրումը կարևոր է նաև այն պատճառով, որ դրանց առանձին օրինակներ կարող են ենթարկվել բնական քայքայման կամ մարդկային միջամտության։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը Դաշտային Արցախի մարդակերպ կոթողները ներկայացնում է որպես բազմաշերտ հնագիտական և մշակութային երևույթ։ Դրանց տեղագրության, տիպաբանության, գործառույթի և պատմամշակութային միջավայրի համատեղ քննությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել տարածաշրջանի հնագույն մշակութային գործընթացների, տարածքային կազմակերպման, ծիսական պատկերացումների և հասարակության աշխարհընկալման մասին։ Աշխատանքը կարող է արժեքավոր լինել հնագետների, պատմաբանների, արվեստաբանների, ազգագրագետների և մշակութային ժառանգության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների համար՝ հատկապես Արցախի հնագիտական ժառանգության և հնագույն քարե հուշարձանների համակարգված ուսումնասիրման տեսանկյունից։

Psychology

Երիտասարդների սպառողական վարքի բնութագրիչները-ը սոցիոլոգիական և մարքեթինգային բնույթի հետազոտական աշխատություն է, որը վերլուծում է երիտասարդների սպառողական վարքի ձևավորման գործոնները, կառուցվածքը և դրսևորումները ժամանակակից հասարակությունում, աշխատությունում դիտարկվում են այն հիմնական ազդեցությունները, որոնք ձևավորում են երիտասարդների գնումների և սպառման ընտրությունները՝ սոցիալական միջավայր, ընտանիք, կրթություն, մեդիա ազդեցություն և թվային տեխնոլոգիաներ, միաժամանակ առանձնացվում են սպառողական վարքի հոգեբանական հիմքերը՝ արժեքային կողմնորոշումներ, ինքնության ձևավորում, խմբային ազդեցություն և ապրանքանիշերի նկատմամբ վերաբերմունք, ուսումնասիրությունը նաև ընդգրկում է թվային տնտեսության պայմաններում սպառման փոփոխությունները՝ սոցիալական ցանցերի, առցանց հարթակների և ինֆլուենսերների դերի աճը, աշխատությունը նպատակ ունի հասկանալու երիտասարդների սպառողական վարքի առանձնահատկությունները և դրանց ազդեցությունը շուկայի ու հասարակական գործընթացների վրա՝ տրամադրելով կիրառական տվյալներ մարքեթինգային և սոցիալական քաղաքականությունների համար։

History

Այս աշխատությունը պատկանում է համեմատական և վերլուծական բնույթի մտավոր գրականության այն շրջանակին, որի հիմնական նպատակն է տարբեր գաղափարների, հասկացությունների, դատողությունների և երևույթների համադրության միջոցով բացահայտել դրանց ընդհանրություններն ու տարբերությունները, ճշգրտել իմաստային հարաբերությունները և զարգացնել քննադատական մտածողությունը։ «Զուգակշիռք» խորագիրը մատնանշում է համեմատության, կշռադատման և համադրման սկզբունքի վրա հիմնված մտավոր մոտեցում, որի միջոցով տարբեր առարկաներ կամ գաղափարներ դիտարկվում են փոխադարձ հարաբերության մեջ՝ դրանց առանձնահատկություններն ու նշանակությունը առավել հստակ ըմբռնելու նպատակով։ Աշխատության գաղափարական հիմքում կարելի է տեսնել համեմատական մտածողության կարևորությունը, քանի որ գիտելիքի խորացումը հաճախ պայմանավորված է ոչ միայն առանձին երևույթների ուսումնասիրությամբ, այլև դրանց փոխադարձ կապերի, հակադրությունների և ընդհանրությունների բացահայտմամբ։ Զուգակշռման մեթոդը հնարավորություն է տալիս խուսափելու միակողմանի դատողություններից, տարբեր տեսակետները դիտարկելու համակողմանիորեն և ձևավորելու հիմնավորված եզրակացություններ։ Այսպիսի մոտեցումը կիրառելի է փիլիսոփայության, բարոյագիտության, աստվածաբանության, պատմության, գրականության և գիտելիքի այլ բնագավառների ուսումնասիրության մեջ, որտեղ համեմատությունը ծառայում է որպես ճանաչողության և վերլուծության կարևոր գործիք։ Հատորային կառուցվածքը վկայում է աշխատության՝ ավելի ընդարձակ մտավոր կամ գրական ամբողջության մաս լինելու մասին և ընդգծում դրա շարունակական ուսումնասիրության ու ընթերցման նշանակությունը։ Հինգերորդ հատորի ընդգրկումը կարևոր է ամբողջ շարքի մատենագիտական ամբողջականությունը պահպանելու և դրա գաղափարական ու կառուցվածքային զարգացումը ուսումնասիրելու տեսանկյունից։ Համեմատական մտածողությունը կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև դասական կրթական ավանդույթում։ Այն սովորողին սովորեցնում է տարբերակել էականն ու երկրորդականը, գնահատել փաստարկների ուժը, ճանաչել հակասությունները և սեփական դատողությունները կառուցել տրամաբանական հիմքերի վրա։ Զուգակշռման միջոցով հնարավոր է բացահայտել, թե ինչպես են տարբեր հեղինակներ, մտածողներ կամ մշակութային ավանդույթներ անդրադառնում միևնույն խնդրին, ինչպիսի լուծումներ են առաջարկում և ինչ գաղափարական նախադրյալներից են ելնում։ Այս իմաստով աշխատության խորագիրը կապված է ոչ միայն համեմատության՝ որպես պարզ մտավոր գործողության, այլև գիտելիքի համակարգման, իմաստային ճշգրտման և վերլուծական դատողության մշակույթի հետ։ Գրական ու մտավոր առումով նման բնույթի երկերը նպաստում են ընթերցողի ինքնուրույն մտածողության զարգացմանը և խրախուսում են տարբեր գիտելիքների փոխկապակցված ուսումնասիրությունը։ Դրանց արժեքը հատկապես մեծ է այն պայմաններում, երբ կրթությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես տեղեկությունների յուրացում, այլև որպես բանականության, դատողության և վերլուծական կարողությունների ձևավորման գործընթաց։ 19-րդ դարում հայ մտավոր կյանքում համեմատական և վերլուծական մոտեցումների տարածումը կապված էր կրթական համակարգի արդիականացման, եվրոպական գիտական ու փիլիսոփայական մտքի հետ ծանոթության և հայերեն գիտական գրականության զարգացման հետ։ Այս ժամանակաշրջանում հայ կրթական կենտրոնները կարևորում էին գիտելիքի տարբեր բնագավառների համադրումը, տրամաբանական մտածողության զարգացումը և ընթերցողին ինքնուրույն դատելու կարողություն փոխանցելը։ Նման աշխատությունները նպաստում էին մտավոր մշակույթի ձևավորմանը՝ ընթերցողին սովորեցնելով գաղափարները գնահատել ոչ թե մեկուսացված, այլ փոխադարձ կապերի և համադրությունների միջոցով։ Պատմական ու մշակութային առումով հրատարակությունը կապված է Վենետիկի Սուրբ Ղազար կղզու Մխիթարյան միաբանության տպագրական և գիտակրթական գործունեության հետ։ Մխիթարյանները 18–19-րդ դարերում մեծ դեր են ունեցել հայ մշակույթի, գիտության, գրականության և կրթության զարգացման գործում։ Նրանց գործունեությունը ներառել է ոչ միայն կրոնական ու աստվածաբանական գրականության հրատարակումը, այլև պատմագիտական, լեզվաբանական, փիլիսոփայական, գեղարվեստական և հանրագիտական աշխատությունների պատրաստումն ու տարածումը։ Միաբանության տպարանը կարևոր կենտրոն էր, որտեղ ստեղծվում և հրատարակվում էին հայերեն գրքեր՝ նպատակ ունենալով հարստացնել ազգային գրական ժառանգությունը, զարգացնել հայերեն գիտական խոսքը և հայ ընթերցողին հաղորդակից դարձնել ժամանակի մտավոր նվաճումներին։ Այս հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև հայ գրքի պատմության տեսանկյունից, քանի որ արտացոլում է Մխիթարյանների բազմահատոր հրատարակչական գործունեության և հայերեն մտավոր գրականության զարգացման ավանդույթը։ Այն կարող է օգտակար լինել հայագետներին, մատենագետներին, փիլիսոփայության և տրամաբանության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, գրականագետներին, կրթության պատմաբաններին և 19-րդ դարի հայ մտավոր մշակույթով հետաքրքրվող ընթերցողներին։ Հատկապես կարևոր է դրա դիտարկումը Մխիթարյան միաբանության հրատարակչական ժառանգության, հայերեն վերլուծական ու համեմատական գրականության ձևավորման և ժամանակաշրջանի կրթական մտածողության ուսումնասիրության շրջանակում։ Աշխատության ընթերցողական արժեքը պայմանավորված է համեմատական դատողության և գաղափարների կշռադատման սկզբունքի կարևորությամբ, որը շարունակում է արդիական մնալ գիտելիքի համակարգման, քննադատական մտածողության զարգացման և տարբեր մտավոր ավանդույթների փոխըմբռնման գործում։

Technology

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է բարձր կայունությամբ և լայն հաճախականային տիրույթում աշխատող ՍՎЧ գեներատորների հետազոտմանը և մշակմանը, որոնք նախատեսված են ավտոմատացված անտենային չափումների համալիրներում կիրառելու համար։ Աշխատանքի հիմնական ուղղությունը միկրոալիքային ազդանշանների ձևավորման այնպիսի գեներատորների ստեղծումն է, որոնք կարող են ապահովել հաճախականության, ելքային հզորության և ազդանշանի այլ պարամետրերի բարձր ճշգրտություն և կայունություն՝ չափումների ընթացքում արտաքին պայմանների փոփոխությունների նկատմամբ։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են ՍՎՉ գեներատորների կառուցվածքային և տեխնիկական լուծումները, հաճախականության ձևավորման մեթոդները, ազդանշանի կայունացման և կառավարման համակարգերը, ինչպես նաև դրանց աշխատանքի վրա ազդող գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում լայն հաճախականային տիրույթում կայուն աշխատանքի ապահովմանը, քանի որ անտենային համակարգերի բնութագրերի ավտոմատ չափման ժամանակ անհրաժեշտ է տարբեր հաճախականություններում ստանալ վերահսկելի և վերարտադրելի փորձնական ազդանշաններ։ Մշակվող գեներատորները նախատեսվում են ավտոմատացված չափիչ համալիրների կազմում օգտագործելու համար, որտեղ ազդանշանի աղբյուրի ճշգրտությունն ու կայունությունը անմիջականորեն ազդում են ստացված չափումների հավաստիության վրա։ Աշխատանքը կարող է ներառել սարքավորման նախագծում, առանձին հանգույցների և էլեկտրոնային սխեմաների ընտրություն, հաճախականային բնութագրերի ուսումնասիրություն, փորձնական նմուշների պատրաստում և դրանց տեխնիկական պարամետրերի փորձարկում։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ անտենաների, միկրոալիքային սարքավորումների և ռադիոհաճախականային համակարգերի ավտոմատացված չափումների ոլորտում՝ նպաստելով ավելի ճշգրիտ, կայուն և լայն հաճախականային հնարավորություններով չափիչ համալիրների ստեղծմանը։

Culture

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Բիշապուր քաղաքի գեղարվեստական ժառանգության կրոնական սիմվոլիկայի վերլուծությանը՝ Սասանյան մշակութային համատեքստի համադրությամբ՝ դիտարկելով այն որպես հնագույն Իրանի պետական գաղափարախոսության և պատկերային համակարգի կարևոր արտահայտություն։ Վերլուծության մեջ ընդգծվում է, որ Բիշապուրի հուշարձանային համալիրները, ռելիեֆները և ճարտարապետական ձևերը արտացոլում են զրադաշտական հավատալիքների, թագավորական իշխանության գաղափարների և աստվածային լեգիտիմության պատկերային ներկայացումները, որոնք բնորոշ էին Սասանյան քաղաքակրթությանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն սիմվոլիկ պատկերներին, որոնք կապված են կրակի պաշտամունքի, արքայական իշխանության սրբացման և հաղթանակի գաղափարների հետ՝ արտահայտված քարե ռելիեֆներում և դեկորատիվ կոմպոզիցիաներում։ Աշխատությունում համադրվում են Բիշապուրի նյութական մշակույթի տվյալները Սասանյան արվեստի ավելի լայն օրինակների հետ՝ բացահայտելով ընդհանուր ոճական և գաղափարական զուգահեռներ, որոնք ընդգծում են կայսրության մշակութային միասնականությունը։ Միաժամանակ քննարկվում է հելլենիստական և տեղական իրանական ավանդույթների փոխազդեցությունը, որը ձևավորել է Բիշապուրի արվեստի յուրահատուկ պատկերային լեզուն։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ Բիշապուրի գեղարվեստական ժառանգությունը կարևոր աղբյուր է Սասանյան դարաշրջանի կրոնական գաղափարախոսության և քաղաքական սիմվոլիկայի ուսումնասիրության համար։