Զուգակշիռներ, հատոր 5

Технология

Աշխատանքը նվիրված է օպտիկա-էլեկտրոնային սարքերի և հետազոտական մեթոդների ուսումնասիրությանը, որոնք կիրառվում են մերձգետնյա մթնոլորտի պարամետրերի և ինֆրակարմիր ճառագայթման աղբյուրների բնութագրերի չափման ու վերլուծության համար։ Հետազոտության հիմքում ընկած է օպտիկական ճառագայթման տարածման և մթնոլորտային միջավայրի փոխազդեցության ուսումնասիրությունը, քանի որ մթնոլորտի ջերմաստիճանը, խոնավությունը, թափանցիկությունը, աերոզոլային մասնիկների առկայությունը և այլ գործոններ կարող են էապես ազդել ճառագայթման տարածման, կլանման և ցրման գործընթացների վրա։ Աշխատանքը կարևորում է օպտիկական և էլեկտրոնային համակարգերի համատեղ կիրառումը՝ թույլ և հաճախ դժվար անմիջականորեն չափելի ազդանշանները գրանցելու, մշակելու և դրանց հիման վրա ուսումնասիրվող միջավայրի կամ ճառագայթման աղբյուրի պարամետրերը որոշելու նպատակով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ինֆրակարմիր տիրույթի ճառագայթմանը, որը կարևոր տեղեկատվություն է պարունակում ինչպես տարբեր նյութերի և օբյեկտների ջերմային վիճակի, այնպես էլ դրանց ֆիզիկական հատկությունների վերաբերյալ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ինֆրակարմիր ճառագայթման աղբյուրների սպեկտրային, էներգետիկ և տարածական բնութագրերը, ինչպես նաև դրանց չափման համար օգտագործվող օպտիկական համակարգերի, դետեկտորների և ազդանշանի մշակման հանգույցների աշխատանքի սկզբունքները։ Մերձգետնյա մթնոլորտի ուսումնասիրության մեթոդները հնարավորություն են տալիս հեռահար եղանակով ստանալ տվյալներ այնպիսի պարամետրերի վերաբերյալ, որոնք կարևոր են օդերևութաբանության, շրջակա միջավայրի մոնիթորինգի, կլիմայական ուսումնասիրությունների և օպտիկական կապի համակարգերի համար։ Աշխատանքի կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել չափիչ սարքերի տեխնիկական բնութագրերի, զգայունության, չափման ճշտության, սպեկտրային տիրույթի և արտաքին միջավայրի ազդեցությունների նկատմամբ կայունության գնահատումը։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են չափումների ընթացքում առաջացող սխալների աղբյուրները և դրանց նվազեցման հնարավոր եղանակները, քանի որ մթնոլորտային միջավայրում օպտիկական չափումները կարող են զգայուն լինել ինչպես եղանակային պայմանների, այնպես էլ ճառագայթման աղբյուրի և դետեկտորի բնութագրերի փոփոխությունների նկատմամբ։ Օպտիկա-էլեկտրոնային մեթոդների կիրառումը հատկապես արժեքավոր է այն դեպքերում, երբ անհրաժեշտ է իրականացնել հեռահար, արագ և բազմակի չափումներ՝ առանց ուսումնասիրվող օբյեկտի կամ մթնոլորտային միջավայրի վրա անմիջական ազդեցության։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտակար լինել մթնոլորտային օպտիկայի, ինֆրակարմիր տեխնիկայի, հեռահար զոնդավորման, ջերմային չափումների և օպտիկական սարքաշինության ոլորտներում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը միավորում է օպտիկայի, էլեկտրոնիկայի, մթնոլորտային ֆիզիկայի և չափագիտության սկզբունքները՝ նպատակ ունենալով կատարելագործել մերձգետնյա մթնոլորտի և ինֆրակարմիր ճառագայթման աղբյուրների ուսումնասիրման գործիքներն ու մեթոդները և բարձրացնել ստացվող չափումների տեղեկատվականությունն ու ճշգրտությունը։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է միջնադարյան հայ բժշկական գրավոր ժառանգության բառապաշարում արաբերենից և պարսկերենից ներթափանցած լեզվական միավորների պատմալեզվաբանական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում XIII դարի բժշկական բնագրերում հանդիպող փոխառյալ բառերի հայտնաբերումը, դասակարգումը, իմաստային բնութագրումը և հայերենի բառային համակարգում դրանց յուրացման առանձնահատկությունների բացահայտումն է։ Քննության են առնվում բժշկությանը, մարդու օրգանիզմին, հիվանդությունների անվանումներին, դեղանյութերին, բուսական և հանքային ծագման նյութերին, բժշկական գործիքներին ու մասնագիտական հասկացություններին վերաբերող բառային միավորները՝ դիտարկելով դրանց ծագումնաբանական և իմաստաբանական զարգացումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում փոխառությունների հնչյունական և ձևաբանական հարմարեցմանը, քանի որ օտարալեզու բառերը հայերեն միջավայրում կարող էին ենթարկվել հնչյունական փոփոխությունների, ստանալ հայերենին բնորոշ քերականական ձևեր և մասնակցել նոր բառերի կազմությանը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պարզելու նաև, թե որոշ բառեր հայերեն են անցել անմիջապես արաբերենից կամ պարսկերենից, թե հնարավոր միջնորդ լեզուների միջոցով, ինչպես նաև բացահայտելու տարբեր ծագում ունեցող եզրույթների միջև առկա իմաստային հարաբերությունները։ Բառապաշարային նյութի քննությունը կարևոր տեղեկություններ է տալիս միջնադարյան հայկական բժշկագիտության և Մերձավոր Արևելքի գիտական ավանդույթների փոխազդեցության վերաբերյալ։ Արաբական և պարսկական բժշկական մշակույթի հետ շփումները դիտարկվում են ոչ միայն որպես բառային փոխառությունների աղբյուր, այլև որպես գիտելիքի փոխանցման ավելի լայն պատմամշակութային գործընթացի բաղադրիչ։ Ձեռագրային տարբերակների համեմատությունը կարող է նպաստել բառերի գրության ձևերի, կիրառության հաճախականության և ժամանակի ընթացքում տեղի ունեցած իմաստային փոփոխությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության արդյունքները կարևոր են նաև հայ բժշկական տերմինաբանության պատմության ուսումնասիրության համար՝ հնարավորություն տալով տարբերակել բնիկ, փոխառյալ և հետագայում հայերենում վերաիմաստավորված մասնագիտական միավորները։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է պատմական բառագիտության, ստուգաբանության, ձեռագրագիտության և բժշկության պատմության մոտեցումները՝ ներկայացնելով միջնադարյան հայերենի մասնագիտական բառապաշարի ձևավորման բազմալեզու և մշակութային միջավայրը։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է նանոսենսորներում տեղի ունեցող ֆիզիկական երևույթների մոդելավորմանն ու դրանց տեսական ուսումնասիրությանը։ Գրքում դիտարկվում են նանոմասշտաբային համակարգերի աշխատանքի հիմքում ընկած ֆիզիկական գործընթացները, դրանց մաթեմատիկական նկարագրության սկզբունքները և համակարգչային մոդելավորման միջոցով տարբեր երևույթների հետազոտման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գործընթացներին, որոնք պայմանավորում են նանոսենսորների զգայունությունը, ընտրողականությունը, արձագանքի բնույթը և չափման ճշգրտությունը։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են քննարկվել նանոկառուցվածքների էլեկտրական, մեխանիկական, ջերմային, օպտիկական և այլ ֆիզիկական հատկությունները, ինչպես նաև արտաքին ազդեցությունների նկատմամբ դրանց արձագանքի մեխանիզմները։ Մոդելավորման կիրառումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել նանոսենսորների վարքագիծը տարբեր պայմաններում, բացահայտել պարամետրերի միջև փոխկապակցվածությունները և կանխատեսել համակարգի արձագանքը՝ առանց յուրաքանչյուր գործընթացի անմիջական փորձարարական իրականացման։ Աշխատությունը կարևոր է նանոֆիզիկայի, նանոէլեկտրոնիկայի, սենսորային տեխնոլոգիաների և կիրառական ֆիզիկայի տեսանկյունից, քանի որ համադրում է տեսական մոտեցումները և հաշվարկային մեթոդները՝ նանոմասշտաբային սարքերի աշխատանքի ավելի խոր ընկալման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել ֆիզիկոսներին, ինժեներներին, նանոտեխնոլոգիայի մասնագետներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին՝ որպես նանոսենսորների ֆիզիկական գործընթացների ուսումնասիրության և մոդելավորման մեթոդների վերաբերյալ տեղեկատվական աղբյուր։

Экономика

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է համեմատական առավելության տեսության կիրառմամբ Հայաստանի Հանրապետության արտահանման կառուցվածքի ուսումնասիրությանը և դրա բարելավման ու դիվերսիֆիկացման հնարավորությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ երկրի արտաքին առևտրային մրցունակությունը պայմանավորված է ոչ միայն արտադրության բացարձակ արդյունավետությամբ, այլև այն հարաբերական առավելություններով, որոնք ձևավորվում են տարբեր ապրանքների արտադրության այլընտրանքային ծախսերի, ռեսուրսների առկայության, մասնագիտացման, տեխնոլոգիական կարողությունների և միջազգային շուկաների պահանջարկի համադրությամբ։ Աշխատության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել ՀՀ արտահանման ապրանքային և աշխարհագրական կառուցվածքը, դրա փոփոխությունները ժամանակի ընթացքում և առանձին ապրանքախմբերի մասնագիտացման մակարդակը։ Համեմատական առավելության գնահատման համար կարող են կիրառվել արտահայտված համեմատական առավելության տարբեր ցուցանիշներ, որոնց միջոցով պարզվում է, թե որ ապրանքների արտահանման մեջ է Հայաստանը տվյալ ապրանքի համաշխարհային կամ համադրելի երկրների արտահանման համեմատությամբ առավել մասնագիտացված։ Հայաստանի վերաբերյալ հետազոտությունները ցույց են տալիս, որ համեմատական առավելություններ արձանագրվել են մի շարք ապրանքախմբերում, այդ թվում՝ թանկարժեք մետաղների, հանքաքարերի, ծխախոտի, ալկոհոլային խմիչքների, տրիկոտաժի, կենդանի կենդանիների, բանջարեղենի և դրանց վերամշակված արտադրանքի ոլորտներում։ Միաժամանակ վերջին տարիներին որոշ ուղղություններով այդ առավելությունների չափը և ընդգրկումը նվազել են, ինչը մատնանշում է արտահանման կառուցվածքի հետագա դիվերսիֆիկացման անհրաժեշտությունը։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է բացահայտել ՀՀ արտահանման կառուցվածքի ուժեղ և թույլ կողմերը։ Մի կողմից՝ որոշ ավանդական ճյուղերում առկա են ձևավորված արտադրական փորձ, հումքային ռեսուրսներ, մասնագիտական կարողություններ և միջազգային շուկաներում ճանաչելի արտադրանք, որոնք կարող են հիմք հանդիսանալ արտահանման ընդլայնման համար։ Մյուս կողմից՝ արտահանման չափազանց մեծ կենտրոնացումը սահմանափակ թվով ապրանքների կամ շուկաների վրա կարող է տնտեսությունը դարձնել արտաքին պահանջարկի, միջազգային գների, փոխարժեքների և աշխարհաքաղաքական փոփոխությունների նկատմամբ ավելի խոցելի։ Աշխատության մեջ կարող է ուսումնասիրվել նաև արտահանվող արտադրանքի տեխնոլոգիական բարդության և ավելացված արժեքի խնդիրը։ Ժամանակակից ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս, որ Հայաստանի արտահանումը մեծապես կենտրոնացած է համեմատաբար պարզ և ցածր բարդության ապրանքների վրա, մինչդեռ ավելի բարդ և բարձր ավելացված արժեք ունեցող ապրանքների արտահանման ներուժը լիարժեքորեն չի օգտագործվում։ Այդ պատճառով արտահանման կառուցվածքի բարելավման կարևոր ուղղություն կարող է լինել հումքային և քիչ մշակված արտադրանքից դեպի ավելի վերամշակված, տեխնոլոգիապես ավելի բարդ և բարձր ավելացված արժեք ունեցող ապրանքների աստիճանական անցումը։ Այս համատեքստում ուսումնասիրությունը կարող է դիտարկել տեքստիլի, քիմիական արտադրանքի, մետաղական պատրաստի արտադրանքի, սննդի վերամշակման, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների և այլ ոլորտների զարգացման հնարավորությունները։ Նպատակն այն չէ, որ առկա համեմատական առավելությունները պարզապես փոխարինվեն նոր ճյուղերով, այլ այն, որ գործող արտադրական կարողությունների հիման վրա ստեղծվեն փոխկապակցված նոր արտադրություններ և ավելի բարձր արժեքային շղթաներ։ Այսպիսի մոտեցումը թույլ է տալիս արտահանման ընդլայնումը կապել արտադրության կառուցվածքային վերափոխման և տնտեսական բարդության բարձրացման հետ։ Աշխատության մեջ կարևոր նշանակություն կարող է ունենալ նաև արտահանման աշխարհագրական դիվերսիֆիկացումը։ Հայաստանի փոքր ներքին շուկան և որոշ արտահանման ուղղությունների բարձր կենտրոնացվածությունը մեծացնում են արտաքին ցնցումների նկատմամբ խոցելիությունը։ Միջազգային կառույցների գնահատականները նույնպես ընդգծում են արտահանման շուկաների և ապրանքային կառուցվածքի դիվերսիֆիկացման անհրաժեշտությունը, ինչպես նաև լոգիստիկայի, միջազգային չափանիշներին համապատասխանության և կարգավորող միջավայրի բարելավման կարևորությունը։ Հետևաբար աշխատանքի շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նոր շուկաներ մուտք գործելու հնարավորությունները, առևտրային համաձայնագրերի օգտագործումը, միջազգային սերտիֆիկացման խնդիրները, տրանսպորտային ծախսերը և արտահանող ընկերությունների մրցունակության բարձրացման մեխանիզմները։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել համեմատական առավելության ցուցանիշների և արտահանման հեռանկարների միջև կապին։ Այն ապրանքները, որոնցում երկիրն արդեն ունի համեմատական առավելություն, կարող են դիտարկվել որպես զարգացման անմիջական հիմք, իսկ այն ապրանքները, որոնց արտադրության համար առկա են անհրաժեշտ կարողություններ և հարակից գիտելիքներ, կարող են դիտարկվել որպես ապագա մասնագիտացման ուղղություններ։ Այս մոտեցումը համահունչ է «արտադրական հնարավորությունների» զարգացման գաղափարին, ըստ որի նոր ապրանքների յուրացումը սովորաբար ավելի իրատեսական է այն դեպքում, երբ դրանք տեխնոլոգիական և գիտելիքային առումով մոտ են արդեն գոյություն ունեցող արտադրություններին։ Աշխատության գործնական նշանակությունն այն է, որ դրա արդյունքները կարող են օգտագործվել ՀՀ արտահանման խթանման և արդյունաբերական քաղաքականության մշակման ժամանակ՝ առանձնացնելով այն ապրանքներն ու ոլորտները, որոնց զարգացման համար կան առավել բարենպաստ նախադրյալներ։ Կարող են առաջարկվել արտահանման խթանման, արտադրության տեխնոլոգիական արդիականացման, նոր շուկաների որոնման, ներդրումների ներգրավման, միջազգային ստանդարտների ներդրման և բարձր ավելացված արժեք ունեցող արտադրանքի ստեղծման ուղղություններ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը համեմատական առավելության սկզբունքը դիտարկում է որպես Հայաստանի արտահանման կառուցվածքի գնահատման և դրա հետագա կատարելագործման գործիք՝ նպատակ ունենալով բացահայտել երկրի առկա մասնագիտացման ուժեղ կողմերը, նվազեցնել արտահանման կենտրոնացվածությունն ու խոցելիությունը, բարձրացնել արտադրանքի տեխնոլոգիական և արժեքային մակարդակը և ձևավորել ավելի բազմազան, մրցունակ ու կայուն արտահանման կառուցվածք։

Экономика

Գրքում ներկայացվում է 1983 թվականին Հայաստանի Գերագույն գործադիր խորհրդի (ԳԿՀ) գործունեության վերլուծությունը, դիտարկվում են ժամանակաշրջանի սոցիալ-տնտեսական ցուցանիշների մշակումն ու արձանագրումը, վերլուծվում է պաշտոնատար անձանց և վարչական մարմինների կողմից իրականացված աշխատանքների արդյունավետությունը, քննարկվում են տվյալների հավաքման, մշակումների և վերլուծության մեթոդները՝ հիմք ընդունելով ժամանակակից վիճակագրական մոտեցումները, ներկայացվում են առաջարկություններ՝ աշխատանքի ընթացակարգերի բարելավման, հաշվետվությունների ճշգրտության և վարչարարության կազմակերպման ուղղությամբ, շեշտադրվում է մեթոդական ուղեցույցների դերը աշխատողների և գիտաշխատողների համար՝ նպատակ ունենալով համակարգային վերլուծություն իրականացնել և հանրային վարչակարգի գործունեությունը օպտիմալացնել, գիրքը համադրում է տեսական ու գործնական մոտեցումները, տրամադրում է օրինակներ, տրամաբանական վերլուծություններ և առաջարկություններ՝ ծառայելով որպես արժեքավոր ռեսուրս հետազոտողների, ուսանողների և պետական կառավարման ոլորտի մասնագետների համար։

Религия

«Լապտեր լուսատու» վերնագիրը խորհրդանշական իմաստ ունի և ընթերցողին ուղղորդում է դեպի լույսի՝ որպես գիտելիքի, իմաստության, հոգևոր լուսավորման ու ճշմարտության ճանաչման փոխաբերության ընկալումը։ Լապտերը գրական և հոգևոր ավանդույթներում հաճախ հանդես է գալիս որպես մթության մեջ ճանապարհ ցույց տվող միջոց, որով խորհրդանշվում են մարդու մտավոր զարգացումը, բարոյական կողմնորոշումը և կյանքի դժվարին իրավիճակներում ճիշտ ուղի գտնելու կարողությունը։ Այսպիսի վերնագիրը կարող է կապվել ուսուցողական, խրատական կամ հոգևոր բովանդակության հետ, որտեղ կարևոր տեղ են զբաղեցնում գիտելիքի ձեռքբերումը, առաքինի վարքագիծը, ինքնաճանաչումը և մարդու պարտականությունները հասարակության ու սեփական խղճի հանդեպ։ Տասնիններորդ դարի հայ գրական միջավայրում լուսավորության գաղափարը կարևոր նշանակություն ուներ․ գրավոր խոսքը դիտարկվում էր որպես կրթության տարածման, բարոյական դաստիարակության և հասարակական առաջընթացի միջոց։ Այդ համատեքստում վերնագրի խորհրդանշական շերտը կարելի է կապել ընթերցողին ուղղորդելու, նրան մտածելու մղելու և կյանքի երևույթների նկատմամբ գիտակցված վերաբերմունք ձևավորելու նպատակի հետ։ Գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ տպագիր գրականության պատմության, տասնիններորդ դարի ընթերցողական մշակույթի և այն գաղափարական ուղղությունների ուսումնասիրության համար, որոնցում գիտելիքն ու հոգևոր լուսավորությունը դիտարկվել են որպես անհատի և հասարակության զարգացման կարևոր նախապայմաններ։ Այն կարող է ընդգրկվել հին հայերեն հրատարակությունների հավաքածուներում՝ որպես տվյալ ժամանակաշրջանի գրական ու մշակութային միջավայրի ուսումնասիրության նյութ։ Վերնագրի պատկերավոր բնույթը նաև հնարավորություն է տալիս դիտարկելու լույսի խորհրդանիշի կիրառությունը հայ գրավոր մշակույթում և դրա կապը կրթության, բարոյականության ու հոգևոր ինքնակատարելագործման գաղափարների հետ։