Միջազգային պահուստների գնահատման և կառավարման հիմնախնդիրները Հայաստանի Հանրապետությունում

География

Աշխատությունը նվիրված է ստորերկրյա ջրային ռեսուրսների ուսումնասիրմանը հեռահար մեթոդների կիրառմամբ՝ Հայաստանի և Սիրիայի հրաբխային շրջանների օրինակով։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է մշակել և կիրառել այնպիսի մոտեցումներ, որոնց միջոցով հնարավոր կլինի առանց լայնածավալ հորատման կամ անմիջական դաշտային ուսումնասիրությունների ամբողջությամբ սահմանափակվելու բացահայտել ստորերկրյա ջրերի տարածման օրինաչափությունները, դրանց ձևավորման և կուտակման համար նպաստավոր երկրաբանական ու երկրաձևաբանական պայմանները և ջրային ռեսուրսների հնարավոր հեռանկարային տեղամասերը։ Հրաբխային շրջաններում ստորերկրյա ջրերի ձևավորման գործընթացները սերտորեն կապված են ապարների ճեղքավորվածության, ծակոտկենության, լավային հոսքերի կառուցվածքի, տեկտոնական խզվածքների և մակերևութային ջրերի ներթափանցման պայմանների հետ։ Հրաբխային ապարների տարբեր տեսակներ կարող են ունենալ ջրաթափանցության և ջրատարության էապես տարբեր հատկություններ, իսկ լավային ծածկույթների ներսում ձևավորված ճեղքերը և խոռոչները կարող են հանդես գալ որպես ջրի կուտակման ու տեղաշարժի ուղիներ։ Այդ պատճառով նման տարածքների հիդրոերկրաբանական գնահատումը պահանջում է երկրաբանական, երկրաձևաբանական, հիդրոլոգիական և հեռահար զոնդավորման տվյալների համադրում։ Հետազոտության մեջ հեռահար մեթոդները կարող են ներառել արբանյակային պատկերների և օդատիեզերական տվյալների վերլուծություն, տեղանքի սպեկտրալ առանձնահատկությունների ուսումնասիրություն, երկրաձևաբանական քարտեզագրում և տարբեր տեղեկատվական շերտերի համադրում։ Դրանց միջոցով հնարավոր է առանձնացնել ապարների և հողերի տարբեր տեսակներ, հայտնաբերել մակերևութային կառուցվածքների առանձնահատկությունները, գծային խախտումները, խզվածքային գոտիները, ջրահավաք ավազանները և այն տեղամասերը, որտեղ բնական պայմանները կարող են նպաստել ստորերկրյա ջրերի կուտակմանը։ Հեռահար մեթոդների առավելություններից է մեծ տարածքների համեմատաբար արագ և միասնական ուսումնասիրության հնարավորությունը։ Սա հատկապես կարևոր է լեռնային և դժվարամատչելի շրջանների համար, որտեղ ավանդական դաշտային հետազոտությունները կարող են պահանջել մեծ ժամանակ և նյութական ռեսուրսներ։ Աշխատության շրջանակում Հայաստանի հրաբխային շրջանների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել հրաբխային ռելիեֆի և ջրաերկրաբանական պայմանների փոխկապակցվածությունը։ Հայաստանի տարածքում լայնորեն տարածված հրաբխային ապարները կարևոր դեր ունեն բազմաթիվ ջրատար համակարգերի ձևավորման մեջ, իսկ լեռնային ռելիեֆը, ձնհալը և տեղումները լրացուցիչ պայմաններ են ստեղծում ջրի ներթափանցման և ստորերկրյա հոսքի ձևավորման համար։ Սիրիայի հրաբխային շրջանների ընդգրկումը հնարավորություն է տալիս կատարել համեմատական ուսումնասիրություն և բացահայտել այն ընդհանուր օրինաչափությունները, որոնք կարող են բնորոշ լինել տարբեր կլիմայական պայմաններում գտնվող հրաբխային տարածքներին։ Համեմատական մոտեցումը կարևոր է հատկապես այն պատճառով, որ նույն երկրաբանական տիպի ապարները տարբեր կլիմայական և ջրաբանական միջավայրերում կարող են ձևավորել տարբեր բնույթի ստորերկրյա ջրային համակարգեր։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է նաև երկրաբանական և հեռահար տվյալների համատեղ վերլուծությունը։ Միայն արբանյակային պատկերների հիման վրա ստորերկրյա ջրերի անմիջական հայտնաբերումը սովորաբար հնարավոր չէ, սակայն մակերևութային երկրաբանական, երկրաձևաբանական և հիդրոլոգիական ցուցանիշների միջոցով կարելի է գնահատել ջրատար համակարգերի ձևավորման հավանականությունը։ Այդ պատճառով հեռահար մեթոդները կարող են ծառայել որպես նախնական հետախուզման և հեռանկարային տեղամասերի ընտրության գործիք, որը հետագայում լրացվում է հիդրոերկրաբանական, երկրաֆիզիկական և հորատման տվյալներով։ Աշխատության մեջ կարող է կարևոր տեղ զբաղեցնել նաև գծային կառուցվածքների ուսումնասիրությունը։ Խզվածքները, ճեղքերը և տեկտոնական խախտումները կարող են էական ազդեցություն ունենալ ստորերկրյա ջրերի շարժման վրա՝ ստեղծելով ջրի ներթափանցման կամ արտահոսքի առավել նպաստավոր ուղիներ։ Դրանց տարածական վերլուծությունը հեռահար տվյալների միջոցով կարող է օգնել առանձնացնել ջրային ռեսուրսների որոնման առավել հեռանկարային գոտիները։ Հնարավոր է նաև օգտագործել աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերի գործիքներ՝ տարբեր տվյալների շերտերը համադրելու և տարածքային մոդելներ կազմելու նպատակով։ Այդպիսի համակարգերը կարող են միավորել երկրաբանական քարտեզները, ռելիեֆի թվային մոդելները, ջրահավաք ցանցը, խզվածքները, հողածածկը, բուսականության տվյալները և այլ ցուցանիշներ՝ հնարավորություն տալով գնահատել ստորերկրյա ջրերի ձևավորման համար առավել բարենպաստ տարածքները։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը կապված է ջրային ռեսուրսների որոնման, գնահատման և կառավարման արդյունավետության բարձրացման հետ։ Հեռահար մեթոդների կիրառումը կարող է նվազեցնել նախնական հետախուզական աշխատանքների ծախսերը, արագացնել հեռանկարային տեղամասերի ընտրությունը և ապահովել ջրային ռեսուրսների տարածական բաշխման վերաբերյալ ավելի ամբողջական պատկերացում։ Սա հատկապես կարևոր է այն տարածաշրջաններում, որտեղ ջրի պահանջարկը բարձր է, իսկ մակերևութային ջրային ռեսուրսները սահմանափակ են կամ անհավասարաչափ են բաշխված։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել հիդրոերկրաբաններին, երկրաբաններին, ջրային ռեսուրսների մասնագետներին, հեռահար զոնդավորման և աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերի մասնագետներին, բնապահպաններին և տարածքային պլանավորման ոլորտի հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համադրում է հիդրոերկրաբանությունը, հրաբխային երկրաբանությունը և ժամանակակից հեռահար հետազոտության մեթոդները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել Հայաստանի և Սիրիայի հրաբխային շրջանների ստորերկրյա ջրային ռեսուրսների տարածական օրինաչափությունները, գնահատել դրանց ձևավորման համար նպաստավոր բնական պայմանները և մշակել ջրային ռեսուրսների որոնման ու գնահատման ավելի արդյունավետ գիտական մոտեցումներ։

Философия

Այս աշխատությունը վերաբերում է Սուրբ Ծննդյան և Աստվածհայտնության տոնի ձևավորման, զարգացման և հայոց մեջ դրա պատմա-կրոնագիտական ընկալումների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով քրիստոնեական ավանդույթի, եկեղեցական ծիսակարգի և ազգային մշակութային առանձնահատկությունների փոխկապակցվածությունը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել Սուրբ Ծննդյան և Աստվածհայտնության տոնի ծագումը վաղ քրիստոնեական շրջանում, դրա աստվածաբանական հիմքերը և այն ձևափոխությունները, որոնք այն անցել է Հայ Առաքելական Եկեղեցու ավանդույթում։ Ուսումնասիրվում է տոնի միասնական բնույթը հայոց եկեղեցական ավանդության մեջ, որտեղ Սուրբ Ծնունդն ու Մկրտությունը նշվում են միասին՝ հունվարի 6-ին, ինչպես նաև դրա կապը վաղ քրիստոնեական եկեղեցու ընդհանուր տոնական համակարգի հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ծիսական կառուցվածքին՝ ժամերգություններ, Սուրբ Պատարագ, ջրօրհնեքի արարողություն, և դրանց խորհրդաբանական իմաստին՝ Քրիստոսի ծնունդը, մկրտությունը և Աստվածահայտնությունը որպես միասնական փրկագործական իրադարձություն։

История

Ազատագրական պայքարի ուղիներում. Գիրք I աշխատությունը բազմահատոր պատմագիտական ուսումնասիրության առաջին գիրքն է, որը ներկայացնում է հայ ժողովրդի ազգային-ազատագրական պայքարի սկզբնավորման պատմական նախադրյալներն ու գաղափարական ակունքները, այն վերլուծում է քաղաքական, սոցիալ-տնտեսական և մշակութային այն պայմանները, որոնք նպաստել են ազատագրական մտքի ձևավորմանը և ազգային ինքնագիտակցության ամրապնդմանը, գիրքը անդրադառնում է նաև վաղ շրջանի դիմադրական դրսևորումներին, ժողովրդական շարժումների տարրերին և առաջին կազմակերպված փորձերին՝ ուղղված արտաքին ճնշումների դեմ պայքարին, միաժամանակ ընդգծելով տարածաշրջանային և միջազգային քաղաքական իրադարձությունների ազդեցությունը գործընթացների վրա, ինչը այն դարձնում է կարևոր հիմք հաջորդ հատորներում ներկայացվող ազատագրական պայքարի ավելի զարգացած փուլերի հասկացման համար։

Культура

Հրատարակությունը ներկայացնում է 2013 թվականի ընթացքում նշվող կարևոր և հիշարժան տարեթվերի, հոբելյանների ու նշանակալի իրադարձությունների հավաքածու՝ նախատեսված որպես տեղեկատվական և մշակութալուսավորչական նյութ։ Այն ներառում է պատմական իրադարձությունների, նշանավոր գործիչների ծննդյան և մահվան տարելիցների, գրականության, արվեստի, գիտության, հասարակական կյանքի և ազգային մշակույթի ոլորտում կարևոր ամսաթվերի վերաբերյալ տեղեկություններ։ Նյութը կարող է ծառայել գրադարանավարներին, մանկավարժներին, մշակույթի ոլորտի աշխատակիցներին և ընթերցողներին՝ թեմատիկ միջոցառումներ, ցուցահանդեսներ, հիշատակի երեկոներ և կրթական ծրագրեր կազմակերպելու համար։ Հրատարակությունը նպաստում է պատմական հիշողության պահպանմանը, մշակութային արժեքների տարածմանը և տարբեր ժամանակաշրջանների կարևոր իրադարձությունների ու անհատների վերաբերյալ գիտելիքների ընդլայնմանը։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է ռուսերենի տրամաբանական-մոդալ մասնիկների իմաստային, շարահյուսական և գործաբանական առանձնահատկությունների համալիր ուսումնասիրությանը՝ որպես հիմնական լեզվական նյութ դիտարկելով «только» և «даже» միավորների գործածությունը։ Հետազոտության շրջանակում մասնիկները քննվում են ոչ միայն որպես առանձին բառային միավորներ, այլև որպես արտահայտության իմաստային կառուցվածքի, խոսողի վերաբերմունքի և հաղորդակցական նպատակադրության ձևավորման կարևոր միջոցներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում դրանց իմաստային գործառույթներին՝ սահմանափակման, առանձնացման, շեշտադրման, սպասելիության կամ անսպասելիության և հաղորդվող տեղեկատվության գնահատման տեսանկյուններից։ Ուսումնասիրվում է, թե ինչպես է տվյալ մասնիկի գործածությունը փոխում նույն նախադասության մեկնաբանությունը և ինչպես է այն առանձնացնում որոշակի բաղադրիչ՝ ընդհանուր հաղորդագրության մեջ նրան տալով հատուկ տեղեկատվական կարգավիճակ։ Շարահյուսական մակարդակում քննվում են մասնիկների դիրքային հնարավորությունները, դրանց կապը նախադասության տարբեր անդամների և շարահյուսական կառուցվածքների հետ, ինչպես նաև բառերի դասավորության ազդեցությունը արտահայտության իմաստի վրա։ Կարևորվում է մասնիկի գործողության շրջանակի որոշումը, քանի որ դրա դիրքը կարող է պայմանավորել, թե նախադասության որ բաղադրիչն է սահմանափակվում, առանձնացվում կամ շեշտադրվում։ Գործաբանական վերլուծության ընթացքում ուշադրություն է դարձվում հաղորդակցական իրավիճակին, խոսողի և հասցեատիրոջ ընդհանուր գիտելիքներին, նախորդող համատեքստին, ենթադրություններին և ակնկալիքներին։ «Только»-ի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու սահմանափակող և բացառող նշանակությունների տարբեր դրսևորումները, մինչդեռ «даже»-ի գործածության քննությունը կապված է հատկապես շեշտադրման, սպասելիության սանդղակի և տվյալ համատեքստում առավել անսովոր կամ նշանակալի տարրի առանձնացման հետ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է բացահայտ և ենթադրվող իմաստների հարաբերակցությունը, քանի որ նման մասնիկները հաճախ հաղորդում են տեղեկատվություն, որը բառացիորեն արտահայտված չէ նախադասության հիմնական կառուցվածքում, սակայն հասկանալի է հաղորդակցական համատեքստից։ Քննվում են նաև տարբեր կառուցվածքներում դրանց գործածության հնարավոր համընկնումներն ու տարբերությունները, ինչպես նաև խոսքային նշանակության կախվածությունը ինտոնացիայից և տեղեկատվական կառուցվածքից։ Նման բազմամակարդակ մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ցույց տալ իմաստաբանության, շարահյուսության և գործաբանության փոխազդեցությունը մեկ լեզվական երևույթի շրջանակում։ Աշխատությունը կարող է նպաստել ռուսերենի ծառայողական բառերի գործառույթների առավել ճշգրիտ նկարագրմանը և հետաքրքրություն ներկայացնել ռուսաց լեզվի քերականության, իմաստաբանության, գործաբանության, դիսկուրսի վերլուծության և ընդհանուր լեզվաբանության ոլորտներում աշխատող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Литература

Այս աշխատությունը նվիրված է Վահե Քաչայի ստեղծագործության մեջ էքզիստենցիալիստական գաղափարների, թեմաների և գեղարվեստական դրսևորումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում գրողի ստեղծագործությունը դիտարկվում է մարդու գոյության, ազատության, ընտրության, պատասխանատվության, միայնության, օտարման և կյանքի իմաստի որոնման խնդիրների համատեքստում։ Վերլուծության առանցքում այն հարցն է, թե ինչպես է գրական կերպարը հայտնվում բարոյական և հոգեբանական բարդ իրավիճակներում, որտեղ նա ստիպված է ինքնուրույն ընտրություն կատարել և պատասխանատվություն կրել սեփական որոշումների հետևանքների համար։ Աշխատությունը բացահայտում է Քաչայի ստեղծագործություններում մարդու ներաշխարհի, անհատի և հասարակության հարաբերությունների, գոյաբանական անորոշության և մարդկային ճակատագրի խնդրի ներկայացման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պատերազմական և պատմական իրադարձությունների ազդեցությանը մարդու հոգեբանության ու աշխարհընկալման վրա, ինչպես նաև ծայրահեղ իրավիճակներում մարդկային արժեքների վերաիմաստավորմանը։ Քննարկվում են էքզիստենցիալիզմին բնորոշ այնպիսի մոտիվներ, ինչպիսիք են մահվան գիտակցումը, վախը, մեղավորության զգացումը, մեկուսացումը, օտարումը, ազատ կամքը և սեփական ինքնության որոնումը։ Գրականագիտական վերլուծության միջոցով ուսումնասիրվում են նաև հեղինակի կերպարակերտման, հոգեբանական խորության, պատմողական կառուցվածքի և գեղարվեստական պատկերավորման առանձնահատկությունները, որոնց միջոցով արտահայտվում են գոյաբանական խնդիրները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս Քաչայի գրական ժառանգությունը դիտարկել ոչ միայն որպես պատմական և սոցիալական իրականության արտացոլում, այլև որպես մարդու գոյության հիմնարար հարցերի գեղարվեստական հետազոտություն։ Միաժամանակ ընդգծվում է հեղինակի ստեղծագործության կապը եվրոպական գրական-փիլիսոփայական մտածողության հետ՝ ցույց տալով, թե ինչպես են էքզիստենցիալիստական գաղափարները վերաիմաստավորվում նրա ինքնատիպ գեղարվեստական աշխարհում։ Նյութը կարող է օգտակար լինել գրականագետների, փիլիսոփաների, Վահե Քաչայի ստեղծագործությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների, հետազոտողների և հումանիտար մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։