Միջազգային շուկայում երկրների տնտեսական մրցակցային ռազմավարությունը (Հայաստանի Հանրապետության օրինակով)

Культура

Աշխատությունը նվիրված է Արշիլ Գորկու ստեղծագործական ժառանգության ընկալման և գնահատման պատմությանը ամերիկյան արվեստի քննադատության շրջանակում։ Ուսումնասիրվում է, թե տարբեր ժամանակաշրջաններում ամերիկացի արվեստաբաններն ու քննադատները ինչպես են մեկնաբանել նկարչի ստեղծագործությունները, գեղարվեստական լեզուն և նրա տեղը XX դարի ամերիկյան արվեստի զարգացման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Գորկու ստեղծագործական ուղու վերաբերյալ քննադատական մոտեցումների փոփոխությանը, նրա վաղ և հասուն շրջանների աշխատանքների գնահատմանը, ինչպես նաև եվրոպական մոդեռնիզմի և ձևավորվող ամերիկյան նոր գեղարվեստական ուղղությունների հետ նրա արվեստի կապերի մեկնաբանությանը։ Վերլուծվում են նկարչի ոճի, գեղարվեստական մտածողության, պատկերային համակարգի, ձևի և գույնի կիրառման վերաբերյալ արվեստաբանական տեսակետները։ Քննարկվում է նաև նրա հայկական ծագման, կենսագրական փորձառության և մշակութային հիշողության նշանակությունը ստեղծագործությունների մեկնաբանության մեջ՝ առանձնացնելով տարբեր քննադատական մոտեցումները։ Անդրադարձ է կատարվում ցուցահանդեսների, արվեստաբանական հրապարակումների, մենագրությունների և թանգարանային ուսումնասիրությունների դերին նկարչի ստեղծագործական ժառանգության գնահատման ու հանրայնացման գործընթացում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևել, թե ինչպես է ժամանակի ընթացքում ձևավորվել և փոփոխվել Գորկու արվեստի վերաբերյալ քննադատական ընկալումը և ինչպես է նրա ստեղծագործությունը ներառվել ամերիկյան արդի արվեստի պատմության ընդհանուր համատեքստում։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել արվեստաբանների, մշակութաբանների, հայ արվեստի և ամերիկյան մոդեռնիզմի հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և XX դարի կերպարվեստով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է անգլերենի քաղաքագիտական մասնագիտական բառապաշարի իմաստային և կառուցվածքային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև այդ միավորների հայերեն համարժեքների ընտրության, ձևավորման և գործածության լեզվաբանական խնդիրներին։ Հետազոտության կենտրոնում քաղաքական գիտության, պետական կառավարման, միջազգային հարաբերությունների, քաղաքական ինստիտուտների և հասարակական-քաղաքական գործընթացների նկարագրության մեջ կիրառվող տերմիններն են, որոնք դիտարկվում են ոչ միայն որպես առանձին բառային միավորներ, այլև որպես որոշակի հասկացություններ արտահայտող մասնագիտական համակարգի բաղադրիչներ։ Ուսումնասիրությունը նպատակ ունի բացահայտել, թե ինչպես է տերմինի իմաստային կառուցվածքը կապված համապատասխան քաղաքական հասկացության բովանդակության հետ և ինչ խնդիրներ են առաջանում այն հայերեն փոխանցելիս։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է տերմինի նշանակության, հասկացական կառուցվածքի և լեզվական ձևի փոխհարաբերության վրա։ Քաղաքագիտական բառապաշարում հանդիպում են ինչպես ընդհանուր լեզվից մասնագիտական նշանակություն ձեռք բերած բառեր, այնպես էլ բացառապես մասնագիտական ոլորտում կիրառվող միավորներ, բառակապակցություններ, հապավումներ և բազմաբաղադրիչ անվանումներ։ Ընդհանուր գործածական բառը մասնագիտական համատեքստում կարող է ստանալ ավելի նեղ և հստակ սահմանված իմաստ, ինչի պատճառով դրա բառարանային սովորական թարգմանությունը միշտ չէ, որ կարող է ծառայել որպես ճշգրիտ մասնագիտական համարժեք։ Այս հանգամանքը հատկապես կարևոր է այն դեպքերում, երբ անգլերեն միևնույն բառը տարբեր քաղաքական կամ իրավական համատեքստերում արտահայտում է միմյանցից տարբերվող հասկացություններ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում բազմիմաստությանը։ Քաղաքագիտական տերմինների մի մասը կարող է ունենալ մի քանի փոխկապակցված նշանակություն, որոնցից յուրաքանչյուրի հայերեն փոխանցումը պահանջում է համատեքստի և տվյալ գիտակարգում ընդունված հասկացական սահմանների հաշվառում։ Ուստի համարժեքի ընտրությունը չի կարող հիմնվել միայն բառային արտաքին համապատասխանության վրա։ Անհրաժեշտ է պարզել սկզբնաղբյուրային միավորի իմաստը տվյալ տեքստում, դրա հարաբերությունը հարակից հասկացությունների հետ և այն գործառույթը, որը տվյալ տերմինը կատարում է մասնագիտական հաղորդակցության մեջ։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս տարբերակել բառային թարգմանությունը տերմինաբանական համարժեքությունից։ Քննության են առնվում նաև հոմանիշության և տերմինաբանական տարբերակների խնդիրները։ Անգլերեն քաղաքագիտական խոսույթում նույն կամ մոտ հասկացությունները երբեմն արտահայտվում են տարբեր լեզվական միավորներով, սակայն դրանց միջև կարող են գոյություն ունենալ ոճական, իմաստային կամ գործառական տարբերություններ։ Հայերենում դրանց համար մեկ ընդհանուր համարժեքի օգտագործումը կարող է վերացնել այդ տարբերությունները, մինչդեռ յուրաքանչյուր անգլերեն ձևի համար մեխանիկորեն առանձին հայերեն տարբերակ ստեղծելը կարող է անհարկի ծանրաբեռնել տերմինաբանական համակարգը։ Հետազոտության շրջանակում կարևորվում է այնպիսի լուծումների որոնումը, որոնք միաժամանակ ապահովում են իմաստային ճշգրտություն, լեզվական բնականություն և տերմինաբանական հետևողականություն։ Ուսումնասիրվում է քաղաքագիտական տերմինների կառուցվածքային կազմությունը։ Անգլերենում մասնագիտական անվանումները կարող են կազմվել ածանցման, բառաբարդման, բառերի իմաստային մասնագիտացման, հապավումների և բազմաբաղադրիչ կապակցությունների միջոցով։ Հատկապես տարածված են գոյականական խմբերը, որոնցում մի քանի բաղադրիչ միասին ձևավորում են մեկ մասնագիտական հասկացություն։ Նման կառույցների հայերեն փոխանցման ժամանակ անհրաժեշտ է ոչ միայն թարգմանել առանձին բաղադրիչները, այլև վերակառուցել նրանց իմաստային հարաբերությունները հայերենի քերականական և բառակազմական օրինաչափություններին համապատասխան։ Բառացի կառուցվածքային պատճենումը որոշ դեպքերում կարող է ստեղծել հայերենի համար ոչ բնական կամ իմաստային առումով անորոշ ձևակերպումներ։ Այդ պատճառով կարևորվում է կառուցվածքային վերափոխման հնարավորությունը՝ պահպանելով սկզբնական հասկացության բովանդակությունը։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում տերմինների ձևավորման բառակազմական միջոցներին։ Քաղաքագիտական բառապաշարում հաճախ հանդիպող ածանցները և բաղադրիչները կարող են արտահայտել գաղափարախոսություն, քաղաքական ուղղություն, գործընթաց, համակարգ, գործողություն, անձի կամ հաստատության կարգավիճակ։ Դրանց հայերեն համապատասխանեցումը պահանջում է հայերենի սեփական բառակազմական հնարավորությունների նպատակային օգտագործում։ Որոշ դեպքերում հնարավոր է ստեղծել լիարժեք հայերեն կազմություն, իսկ այլ դեպքերում միջազգային տերմինի փոխառությունը կարող է արդեն հաստատված լինել մասնագիտական լեզվում։ Հետևաբար քննարկվում է փոխառության և սեփական լեզվական միջոցներով տերմինաստեղծման հարաբերակցությունը։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է միջազգային տերմինաբանության ազդեցության գնահատումը։ Քաղաքագիտությունը սերտորեն կապված է միջազգային գիտական հաղորդակցության հետ, և բազմաթիվ հասկացություններ տարբեր լեզուներում շրջանառվում են ընդհանուր կամ մոտ ձևերով։ Այնուամենայնիվ միջազգային բնույթը ինքնին չի նշանակում, որ օտարալեզու ձևը պետք է առանց փոփոխության ներմուծվի հայերեն։ Անհրաժեշտ է հաշվի առնել արդեն գոյություն ունեցող հայկական տերմինաբանական ավանդույթը, բառի հասկանալիությունը, համակարգային համապատասխանությունը և մասնագիտական կիրառության կայունությունը։ Առանձին դեպքերում փոխառված և հայերեն կազմված տարբերակները կարող են զուգահեռ գործածվել, ինչը առաջացնում է տերմինաբանական տարբերակայնության խնդիր։ Առանձին ուղղություն է անհամարժեք կամ մասնակի համարժեք բառապաշարի ուսումնասիրությունը։ Անգլալեզու քաղաքական մշակույթում և պետական համակարգերում ձևավորված որոշ հասկացություններ կարող են չունենալ ամբողջովին նույնական երևույթ հայկական իրականության կամ հայերեն տերմինաբանական ավանդույթի մեջ։ Այդպիսի դեպքերում ուղղակի բառային համապատասխանությունը կարող է չարտահայտել սկզբնական հասկացության ամբողջ բովանդակությունը։ Հնարավոր լուծումներն են նկարագրական փոխանցումը, իմաստային մոտավոր համարժեքի կիրառումը, նոր տերմինի ստեղծումը կամ անհրաժեշտության դեպքում փոխառությունը։ Յուրաքանչյուր տարբերակի նպատակահարմարությունը գնահատվում է տվյալ հասկացության բովանդակության, գործածության հաճախականության և մասնագիտական հաղորդակցության պահանջների տեսանկյունից։ Կարևորվում է նաև քաղաքական և պետական համակարգերի տարբերության ազդեցությունը թարգմանության վրա։ Նույնանման անվանումներ ունեցող ինստիտուտները տարբեր երկրներում կարող են ունենալ տարբեր իրավասություններ և գործառույթներ, իսկ արտաքուստ նման տերմինները՝ տարբեր հասկացական ընդգրկում։ Հետևաբար հաստատությունների, պաշտոնների, կառավարման մեխանիզմների և քաղաքական գործընթացների անվանումների թարգմանության ժամանակ անհրաժեշտ է ուսումնասիրել ոչ միայն բառի լեզվական ձևը, այլև համապատասխան իրականության բովանդակությունը։ Այս սկզբունքը թույլ է տալիս խուսափել այն իրավիճակից, երբ հայերեն համարժեքը ընթերցողի մոտ ստեղծում է տվյալ հասկացության վերաբերյալ սխալ կամ չափազանց պարզեցված պատկերացում։ Հետազոտության շրջանակում նշանակալի տեղ կարող է զբաղեցնել համատեքստային վերլուծությունը։ Միևնույն տերմինի գործածությունը գիտական աշխատություններում, լրատվական նյութերում, պաշտոնական փաստաթղթերում և քաղաքական հրապարակախոսության մեջ կարող է որոշակիորեն տարբերվել։ Գիտական տեքստում առավել կարևոր է հասկացական ճշգրտությունը, պաշտոնական փաստաթղթում՝ տերմինաբանական միասնականությունը, իսկ լրատվական խոսքում հաճախ առաջնային է նաև հասկանալիությունն ավելի լայն լսարանի համար։ Այդ տարբերությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պարզել, թե որքանով է հնարավոր ստեղծել մեկ միասնական հայերեն համարժեք և երբ է անհրաժեշտ ընտրությունը պայմանավորել գործածության ոլորտով։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում նորաբանություններին։ Քաղաքական կյանքի փոփոխությունները, միջազգային հարաբերությունների զարգացումը, կառավարման նոր մեխանիզմների առաջացումը և հասարակական գործընթացների վերափոխումը շարունակաբար ստեղծում են նոր հասկացություններ և դրանց անվանումներ։ Անգլերենը միջազգային քաղաքական ու գիտական հաղորդակցության կարևոր լեզուներից լինելու պատճառով նոր տերմինների տարածման նշանակալի աղբյուր է։ Դրանց հայերեն փոխանցման ժամանակ առաջանում է արագության և համակարգայնության խնդիր. նոր հասկացությունը հաճախ անհրաժեշտ է անվանել մինչև միասնական տերմինաբանական տարբերակի վերջնական հաստատումը։ Արդյունքում կարող են շրջանառության մեջ մտնել միևնույն տերմինի մի քանի հայերեն տարբերակներ։ Նման դեպքերի ուսումնասիրությունը կարևոր է տերմինաբանական կարգավորման և միասնականացման համար։ Կարևոր ուղղություն է տերմինաբանական բառարանների և մասնագիտական աղբյուրների համեմատական ուսումնասիրությունը։ Անգլերեն միավորների և դրանց հայերեն տարբերակների համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել կայունացած համարժեքները, տարբերակային ձևերը, ոչ ճշգրիտ փոխանցումները և տերմինաբանական բացերը։ Բառարանային տվյալները կարող են համադրվել իրական տեքստային գործածության հետ, քանի որ բառարանում առաջարկված համարժեքը միշտ չէ, որ համապատասխանում է մասնագիտական հաղորդակցության մեջ առավել տարածված տարբերակին։ Այս պատճառով տերմինաբանական ուսումնասիրության համար կարևոր են գիտական հրապարակումները, պաշտոնական փաստաթղթերը, թարգմանական նյութերը և մասնագիտական խոսույթի այլ օրինակներ։ Հետազոտության տեսական նշանակությունը կապված է տերմինի՝ որպես լեզվական և հասկացական միավորի բնույթի ուսումնասիրության հետ։ Քաղաքագիտական տերմինը միաժամանակ պատկանում է լեզվի բառապաշարին և որոշակի գիտական հասկացությունների համակարգին, ուստի դրա լիարժեք ուսումնասիրությունը պահանջում է լեզվաբանական և ոլորտային մոտեցումների համադրում։ Իմաստային կառուցվածքի բացահայտումը հնարավորություն է տալիս հասկանալ, թե տերմինի որ բաղադրիչներն են առանցքային համարժեքի ընտրության համար և որ տարբերությունները կարող են պայմանավորված լինել երկու լեզուների կառուցվածքով կամ համապատասխան քաղաքական մշակույթների առանձնահատկություններով։ Գործնական նշանակությունը պայմանավորված է անգլերենից հայերեն քաղաքագիտական գրականության թարգմանության որակի բարձրացման, մասնագիտական բառարանների կազմման և հայկական քաղաքագիտական տերմինաբանության համակարգման անհրաժեշտությամբ։ Հետևողական և ճշգրիտ տերմինաբանությունը կարևոր է գիտական հաղորդակցության, կրթական նյութերի, պաշտոնական թարգմանությունների և մասնագիտական տեղեկատվության տարածման համար։ Համարժեքների գիտականորեն հիմնավորված ընտրությունը կարող է նվազեցնել տերմինների բազմիմաստ կամ հակասական գործածությունը և նպաստել հայերենի մասնագիտական բառապաշարի զարգացմանը։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է քաղաքագիտական տերմինաբանության իմաստային, կառուցվածքային և թարգմանական խնդիրների համալիր ուսումնասիրություն՝ համադրելով բառագիտության, իմաստաբանության, տերմինագիտության և թարգմանագիտության մեթոդները։ Այն կարող է օգտակար լինել լեզվաբանների, թարգմանագետների, տերմինաբանների, քաղաքագիտական տեքստերի թարգմանիչների, բառարանագիրների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Математика

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է էլեկտրահետախուզական ուսումնասիրությունների ընթացքում վեկտորային չափագրման մեթոդիկայի տեսական հիմքերի մշակմանը և դրա կիրառական հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Գրքում ներկայացվում են երկրաբանական միջավայրի ուսումնասիրման համար կիրառվող էլեկտրական դաշտերի չափման սկզբունքները, վեկտորային դիտարկումների առանձնահատկությունները և դրանց մաթեմատիկական ու ֆիզիկական հիմնավորումները։ Հեղինակը վերլուծում է չափումների ճշգրտության բարձրացման մեթոդները, տվյալների մշակման տեսական մոտեցումները, էլեկտրական ազդանշանների տարածման առանձնահատկությունները և ստացված արդյունքների մեկնաբանման եղանակները։ Աշխատության մեջ մշակվում են մեթոդական դրույթներ, որոնք հնարավորություն են տալիս ավելի արդյունավետ իրականացնել ստորգետնյա կառուցվածքների, հանքավայրերի և երկրաբանական օբյեկտների հետազոտություններ՝ բարձրացնելով էլեկտրահետախուզական աշխատանքների տեղեկատվական արժեքը։ Նյութը համադրում է երկրաֆիզիկայի տեսական հիմնադրույթները և գործնական հետազոտական խնդիրները՝ առաջարկելով նոր մոտեցումներ չափագրման և տվյալների վերլուծության ոլորտում։ Գիրքը նախատեսված է երկրաֆիզիկոսների, երկրաբանների, հետազոտող ինժեներների, գիտաշխատողների, ասպիրանտների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է Արփիար Արփիարյանի գիտական, գրականագիտական և հասարակական գործունեության ուսումնասիրությանը՝ նրան ներկայացնելով միաժամանակ որպես պատմաբան, գրականության քննադատ և ազգային-հասարակական մտքի կարևոր ներկայացուցիչ։ Գրքում վերլուծվում են նրա պատմագիտական և գրաքննադատական աշխատությունները, դրանց մեթոդաբանական առանձնահատկությունները, թեմատիկ ընդգրկումը և նշանակությունը հայ մշակութային ու մտավոր կյանքի զարգացման համատեքստում։ Հեղինակը անդրադառնում է Արփիարյանի պատմական մտածողության ձևավորմանը, պատմական իրադարձությունների մեկնաբանման եղանակներին և անցյալի ուսումնասիրության նկատմամբ նրա մոտեցումներին՝ ընդգծելով պատմության և ազգային ինքնագիտակցության փոխկապակցվածությունը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում նրա գրաքննադատական հայացքներին, գրական ստեղծագործությունների գնահատման սկզբունքներին և հայ գրականության զարգացման ընթացքի վերաբերյալ դիտարկումներին։ Ուսումնասիրության շրջանակում ներկայացվում է այն միջավայրը, որտեղ ձևավորվել են նրա գաղափարական և գրականագիտական հայացքները, ինչպես նաև ժամանակի հասարակական, քաղաքական և մշակութային իրադարձությունների ազդեցությունը նրա գործունեության վրա։ Գրքում բացահայտվում են նաև նրա քննադատական ժառանգության այն առանձնահատկությունները, որոնք կապված են գրականության հասարակական դերի, ազգային խնդիրների, գրողի պատասխանատվության և գեղարվեստական արժեքի գնահատման հետ։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս Արփիարյանի ժառանգությունը դիտարկել ոչ միայն առանձին պատմագիտական կամ գրականագիտական ուսումնասիրությունների ամբողջություն, այլև որպես ժամանակաշրջանի հայ մտավոր կյանքի կարևոր արտահայտություն։ Հեղինակը համադրում է պատմագիտական և գրականագիտական մոտեցումները՝ ցույց տալով, թե ինչպես են պատմության ընկալումն ու գրականության քննադատությունը փոխլրացնում միմյանց և արտացոլում տվյալ ժամանակաշրջանի ազգային ու հասարակական մտահոգությունները։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել հայ գրականության և պատմագրության մասնագետներին, գրականագետներին, պատմաբաններին, մշակութաբաններին, հետազոտողներին, դասախոսներին և ուսանողներին, ինչպես նաև այն ընթերցողներին, ովքեր հետաքրքրված են հայ մտավորականության պատմությամբ և Արփիարյանի թողած գրականագիտական ու պատմագիտական ժառանգությամբ։

Биология

Գիրքը ներկայացնում է միջատների հիմնական խմբերի ուսումնասիրության մեթոդները՝ ընդգրկելով դրանց մորֆոլոգիական կառուցվածքի վերլուծությունը, արտաքին և ներքին անատոմիայի առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դասակարգման հիմնական սկզբունքները։ Հեղինակը մանրամասն նկարագրում է միջատների նույնականացման համար կիրառվող գործիքներն ու մեթոդները՝ ներառյալ հավաքման, պահպանման և միկրոսկոպիկ ուսումնասիրության տեխնիկաները։ Աշխատությունում ընդգծվում է նաև միջատների էկոլոգիական դերակատարությունը՝ նրանց նշանակությունը գյուղատնտեսության, անտառային էկոհամակարգերի և մարդու գործունեության տարբեր ոլորտներում՝ ինչպես օգտակար, այնպես էլ վնասակար տեսակների առումով։ Ներառված են գործնական առաջադրանքներ, աղյուսակներ և ուղեցույցներ, որոնք նպաստում են տեսական գիտելիքների ամրապնդմանը և փորձարարական հմտությունների զարգացմանը։ Գիրքը նախատեսված է կենսաբանության, էկոլոգիայի, գյուղատնտեսության և հարակից մասնագիտությունների ուսանողների համար՝ ծառայելով որպես կարևոր ուսումնական և լաբորատոր ուղեցույց ընդհանուր էնտոմոլոգիայի ուսումնասիրության մեջ։

Финансы

Գրքում ուսումնասիրվում են Հայաստանի Հանրապետության գյուղական աղքատության կրճատման ապահովման ֆինանսավորման հիմնախնդիրները՝ ընդգծելով գյուղական համայնքների սոցիալ-տնտեսական զարգացման առանձնահատկությունները և դրանց վրա ազդող կառուցվածքային գործոնները, վերլուծվում են պետական բյուջետային հատկացումների, միջազգային դրամաշնորհների, զարգացման ծրագրերի և սոցիալական աջակցության ֆինանսական մեխանիզմները, դիտարկվում է ֆինանսավորման արդյունավետության, հասցեականության և թափանցիկության մակարդակը, ինչպես նաև ռեսուրսների բաշխման խնդիրները գյուղատնտեսական և ոչ գյուղատնտեսական ոլորտներում, ներկայացվում են աղքատության նվազեցման ծրագրերի ազդեցությունը գյուղական բնակչության եկամուտների, զբաղվածության և կենսամակարդակի վրա, ուսումնասիրվում են ֆինանսական քաղաքականության և տեղական ինքնակառավարման մարմինների համագործակցության հնարավորությունները, առաջարկվում են ֆինանսավորման համակարգի կատարելագործման ուղիներ՝ ուղղված կայուն զարգացման, սոցիալական անհավասարության կրճատման և գյուղական համայնքների տնտեսական ակտիվացման ապահովմանը, աշխատանքը համադրում է տեսական վերլուծությունը, վիճակագրական տվյալները և քաղաքական առաջարկությունները՝ նպատակ ունենալով ձևավորել արդյունավետ ֆինանսավորման մոդել գյուղական աղքատության հաղթահարման համար ՀՀ-ում։