Մրցակցային միջավայրի բարելավման ուղիները (ՀՀ օրինակով)

История

Սույն ուսումնասիրությունը նվիրված է Քեսապի պատմա-ազգագրական առանձնահատկություններին՝ որպես հայկական բնակավայրի, որն աչքի է ընկել իր ինքնատիպ մշակութային, լեզվական և հասարակական կառուցվածքով։ Աշխատությունը վերլուծում է Քեսապի պատմական ձևավորման գործընթացը, բնակչության կազմի փոփոխությունները տարբեր ժամանակաշրջաններում, ինչպես նաև տարածաշրջանի աշխարհագրական դիրքի ազդեցությունը տնտեսական և մշակութային կյանքի զարգացման վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում քեսապահայերի ավանդական կենցաղին, ժողովրդական սովորույթներին, բարբառային առանձնահատկություններին, տոնական մշակույթին և համայնքային ինքնակազմակերպման ձևերին, որոնք նպաստել են ազգային ինքնության պահպանմանը։ Ուսումնասիրությունը նաև անդրադառնում է 20-րդ դարի պատմական իրադարձությունների ազդեցությանը համայնքի ճակատագրի վրա, տեղահանությունների և սփյուռքայնացման գործընթացներին, ինչպես նաև ժամանակակից շրջանում Քեսապի հայկական ինքնության պահպանման խնդիրներին։ Աշխատությունը կարևոր է հայ ազգագրության և պատմական ժողովրդագրության ուսումնասիրության համար՝ ընդգծելով Քեսապի դերը որպես մշակութային հիշողության և տարածաշրջանային հայկական ինքնության պահպանման յուրահատուկ կենտրոն։

Химия

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է երկաթի պորֆիրինային նիտրիտային համալիրների սինթեզին, կառուցվածքային առանձնահատկություններին և դրանց սպեկտրային հատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հեղինակը վերլուծում է նիտրիտ իոնի և երկաթի պորֆիրինային համակարգերի փոխազդեցության մեխանիզմները՝ բացահայտելով, թե ինչպես են տարբեր լիգանդները և արտաքին պայմանները ազդում համալիրների էլեկտրոնային կառուցվածքի, կայունության և ֆիզիկաքիմիական բնութագրերի վրա։ Աշխատության մեջ լայնորեն կիրառվում են ժամանակակից սպեկտրոսկոպիական մեթոդներ, որոնց օգնությամբ ուսումնասիրվում են ստացված միացությունների կլանման, կառուցվածքային և էլեկտրոնային առանձնահատկությունները, ինչպես նաև կատարվում է արդյունքների համեմատական վերլուծություն։ Նյութը կարևոր նշանակություն ունի կոորդինացիոն և կենսաանօրգանական քիմիայի ոլորտներում, քանի որ նման համալիրները կարող են ծառայել որպես հեմային սպիտակուցների և կենսաբանական համակարգերում ազոտի օքսիդների մասնակցությամբ ընթացող գործընթացների մոդելներ՝ նպաստելով դրանց կառուցվածքի, հատկությունների և ռեակցիոնունակության առավել խորքային ըմբռնմանը։

Технология

Այս աշխատանքը վերաբերում է գրունտային պատվարների նստվածքների և դեֆորմացիաների ուսումնասիրության հիմնախնդիրներին, որոնք կարևոր նշանակություն ունեն հիդրոտեխնիկական և ինժեներական կառույցների կայունության ապահովման համար։ Ուսումնասիրվում են այն ֆիզիկական և մեխանիկական գործընթացները, որոնք տեղի են ունենում հողի շերտերում ծանրաբեռնվածության ազդեցությամբ՝ ներառյալ սեղմումը, սահքը և ժամանակային նստվածքային երևույթները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում գրունտների կառուցվածքային առանձնահատկություններին, խոնավության և ճնշման փոփոխությունների ազդեցությանը, ինչպես նաև նյութի անհամասեռության հետևանքով առաջացող ոչ միատեսակ դեֆորմացիաներին։ Վերլուծվում են հաշվարկային մոդելները, որոնք կիրառվում են պատվարների նստվածքների կանխատեսման համար՝ սկսած դասական գծային մոտեցումներից մինչև ավելի բարդ ոչ գծային և թվային մեթոդներ, ինչպիսիք են վերջավոր տարրերի մեթոդը։ Կարևորվում է նաև դաշտային դիտարկումների և գործիքային մոնիթորինգի դերը, որոնք թույլ են տալիս իրական պայմաններում գնահատել կառուցվածքի վարքագիծը և համեմատել այն տեսական հաշվարկների հետ։ Խնդիրների շարքում առանձնացվում են նաև երկարաժամկետ կայունության գնահատումը, սողքի և նստվածքների համատեղ ազդեցության վերլուծությունը, ինչպես նաև անվտանգ նախագծման չափանիշների մշակումը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը նպատակ ունի ձևավորել ավելի ճշգրիտ կանխատեսման մեթոդներ և բարձրացնել գրունտային պատվարների անվտանգության և հուսալիության մակարդակը։

Журналистика

Աշխատությունը նվիրված է հայ սփյուռքի մամուլի ուսումնասիրության, համակարգման, պահպանման և հանրայնացման գործում նշանակալի ներդրում ունեցած մտավորականի գիտական, մատենագիտական և մշակութային գործունեության լուսաբանմանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է սփյուռքահայ պարբերական մամուլի նկատմամբ նրա հետևողական հետաքրքրության, մամուլի տարբեր կենտրոններում հրատարակված նյութերի հավաքագրման ու ուսումնասիրության, դրանց վերաբերյալ տեղեկությունների տարածման և այդ հարուստ ժառանգությունն ավելի լայն ընթերցողական ու գիտական շրջանակներին հասանելի դարձնելու աշխատանքների վրա։ Սփյուռքահայ մամուլը ներկայացվում է ոչ միայն որպես տեղեկատվության տարածման միջոց, այլև որպես հայկական համայնքների պատմության, հասարակական կյանքի, մշակութային գործունեության, կրթության, գրականության, ազգային ինքնության և հայրենիք–սփյուռք հարաբերությունների ուսումնասիրման կարևոր սկզբնաղբյուր։ Տարբեր երկրներում և քաղաքներում հրատարակված հայերեն պարբերականները տասնամյակների ընթացքում արձանագրել են համայնքների առօրյան, հասարակական կազմակերպությունների գործունեությունը, մշակութային նախաձեռնությունները, քաղաքական ու գաղափարական քննարկումները, գրական շարժումները և ազգային խնդիրների վերաբերյալ ձևավորված դիրքորոշումները։ Այդ պատճառով դրանց հավաքագրումն ու մատենագիտական նկարագրությունը կարևոր նշանակություն ունեն հայագիտության բազմաթիվ ուղղությունների համար։ Աշխատության մեջ առանձնահատուկ տեղ է հատկացվում մամուլի գիտակի գործունեությանը՝ որպես պարբերականների պատմությունը, խմբագրական ուղղվածությունը, հեղինակային շրջանակները և հրատարակության պայմանները ուսումնասիրող մասնագետի։ Նման աշխատանքը պահանջում է ոչ միայն առանձին համարների կամ հոդվածների ընթերցում, այլև պարբերականի ամբողջական պատմական համատեքստի վերականգնում։ Ուսումնասիրվում են հրատարակության վայրերը, ժամանակաշրջանները, խմբագիրների ու աշխատակիցների գործունեությունը, պարբերականների գաղափարական և մշակութային ուղղությունները, ինչպես նաև դրանց կապերը տվյալ համայնքի հասարակական կյանքի հետ։ Այս մոտեցմամբ մամուլը դիտարկվում է որպես փոխկապակցված աղբյուրների ամբողջություն, որի միջոցով հնարավոր է վերականգնել սփյուռքահայ համայնքների զարգացման տարբեր փուլերը։ Կարևորվում է մատենագիտական աշխատանքի նշանակությունը։ Տարբեր երկրներում լույս տեսած հայկական պարբերականների հայտնաբերումը, անվանումների և հրատարակության տվյալների ճշգրտումը, ժամանակագրական սահմանների որոշումը և համապատասխան տեղեկությունների համակարգումը հնարավորություն են տալիս ստեղծել հետազոտողների համար անհրաժեշտ տեղեկատվական հիմք։ Հատկապես կարևոր են հազվագյուտ, կարճատև կամ փոքր տպաքանակով հրատարակված պարբերականները, որոնց վերաբերյալ տեղեկությունները կարող են լինել մասնատված և դժվար հասանելի։ Դրանց արձանագրումն ու գիտական շրջանառության մեջ ներառումը նպաստում են հայ մամուլի պատմության ամբողջական պատկերի ձևավորմանը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում սփյուռքահայ մամուլի աշխարհագրությանը։ Հայկական պարբերականներ հրատարակվել են տարբեր երկրներում և մշակութային միջավայրերում, և յուրաքանչյուր կենտրոն ունեցել է իր պատմական ու հասարակական առանձնահատկությունները։ Մամուլի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևել հայկական համայնքների ձևավորման ու վերափոխման ընթացքին, ներգաղթի և արտագաղթի հետևանքներին, համայնքային հաստատությունների գործունեությանը և տարբեր սերունդների միջև մշակութային կապերի պահպանմանը։ Պարբերականների բովանդակության միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել նաև այն հարցերը, որոնք տարբեր ժամանակաշրջաններում առաջնային են եղել տվյալ համայնքի համար։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է մամուլի և ազգային ինքնության փոխհարաբերությունը։ Սփյուռքի պայմաններում պարբերականները հաճախ հանդես են եկել որպես հայոց լեզվի, մշակույթի, պատմական հիշողության և համայնքային կապերի պահպանման կարևոր հարթակներ։ Դրանք հնարավորություն են տվել տարածել գրական և պատմագիտական նյութեր, ներկայացնել կրթական ու մշակութային նախաձեռնություններ և կապ պահպանել աշխարհագրորեն հեռու գտնվող հայկական համայնքների միջև։ Այս տեսանկյունից մամուլի պատմության ուսումնասիրությունը միաժամանակ դառնում է սփյուռքի մշակութային ինքնակազմակերպման պատմության ուսումնասիրություն։ Կարևոր տեղ է հատկացվում հանրայնացման գործունեությանը։ Գիտական կամ մատենագիտական աշխատանքի արդյունքը արժեքավոր է ոչ միայն մասնագետների սահմանափակ շրջանակում, այլև այն դեպքում, երբ կարողանում է հասանելի դառնալ ավելի լայն հասարակությանը։ Մամուլի վերաբերյալ հրապարակումները, ներկայացումները, տեղեկատու նյութերը և ուսումնասիրությունները կարող են ընթերցողին ծանոթացնել քիչ հայտնի պարբերականների, խմբագիրների, լրագրողների ու մշակութային գործիչների գործունեությանը։ Այս կերպ մամուլի պատմությունը դուրս է գալիս միայն մասնագիտական հետազոտության շրջանակներից և վերածվում մշակութային հիշողության պահպանման ու փոխանցման միջոցի։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում պարբերական մամուլի և գրական կյանքի փոխհարաբերությանը։ Սփյուռքահայ բազմաթիվ գրողներ, բանաստեղծներ, քննադատներ և հասարակական գործիչներ իրենց ստեղծագործություններն ու հոդվածներն առաջին անգամ հրապարակել են պարբերականներում։ Հետևաբար մամուլի հավաքածուները կարող են պարունակել կարևոր նյութեր գրողների ստեղծագործական ժառանգության, գրական շարժումների, բանավեճերի և քննադատական մտքի զարգացման վերաբերյալ։ Պարբերականների ուսումնասիրությունը կարող է լրացնել առանձին հեղինակների կենսագրական ու մատենագիտական տվյալները և բացահայտել նրանց գործունեության քիչ հայտնի էջերը։ Քննության է առնվում նաև մամուլը որպես պատմական սկզբնաղբյուր օգտագործելու խնդիրը։ Պարբերականներում ներկայացված տեղեկությունները կարող են արտացոլել տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական տրամադրությունները և խմբագրական դիրքորոշումները, ուստի դրանց հետ աշխատելիս անհրաժեշտ է աղբյուրագիտական քննադատություն։ Տարբեր պարբերականների նյութերի համադրումը, հեղինակային դիրքորոշումների տարբերակումը և այլ աղբյուրների հետ համեմատությունը հնարավորություն են տալիս ավելի ճշգրիտ գնահատել հրապարակված տեղեկությունների պատմագիտական արժեքը։ Այս հանգամանքը մամուլի գիտակին ներկայացնում է նաև որպես աղբյուրագետի, որը ոչ միայն հավաքագրում է նյութերը, այլև գնահատում դրանց ծագումը, բովանդակությունը և հետազոտական նշանակությունը։ Հատուկ կարևորություն ունի մամուլի պահպանության խնդիրը։ Հին պարբերականների ֆիզիկական օրինակները ժամանակի ընթացքում կարող են վնասվել, իսկ ամբողջական հավաքածուները հաճախ պահպանվում են տարբեր գրադարաններում, արխիվներում և մասնավոր հավաքածուներում։ Դրանց հայտնաբերումը, նկարագրումը, պահպանության պայմանների բարելավումը և հնարավոր թվայնացումը նպաստում են նյութերի երկարաժամկետ հասանելիությանը։ Այս գործընթացում մատենագետի և մամուլի պատմության ուսումնասիրողի աշխատանքը կարևոր կապ է ստեղծում սկզբնաղբյուրների պահպանության և հետագա գիտական օգտագործման միջև։ Թվային տեխնոլոգիաների զարգացումը նոր հնարավորություններ է ստեղծում պարբերականների որոնման, թվայնացման, նկարագրման և առցանց տեղեկատվական շտեմարանների ձևավորման համար՝ միաժամանակ նոր պահանջներ առաջադրելով տվյալների համակարգման և մատենագիտական ճշգրտության նկատմամբ։ Առանձին ուղղություն է հայրենիքի և սփյուռքի մշակութային կապերի ուսումնասիրությունը։ Սփյուռքահայ մամուլը հաճախ տեղեկություններ է հաղորդել Հայաստանի հասարակական ու մշակութային կյանքի մասին, իսկ հայրենիքում գործող գիտական և մշակութային հաստատությունները հետաքրքրվել են սփյուռքի հրատարակություններով։ Մամուլի հավաքագրման ու հանրայնացման աշխատանքը նպաստել է այդ տեղեկատվական կապերի ամրապնդմանը և աշխարհագրորեն տարբեր կենտրոններում ստեղծված մշակութային արժեքների միասնական հայկական ժառանգության շրջանակում դիտարկմանը։ Այս առումով մամուլի ուսումնասիրությունը ձեռք է բերում համահայկական մշակութային նշանակություն։ Հետազոտության մեջ կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել անձնական գիտական ու մասնագիտական ճանապարհի ներկայացումը։ Մամուլի նկատմամբ հետաքրքրության ձևավորումը, գրադարանային և մատենագիտական աշխատանքի փորձը, տարբեր հավաքածուների հետ աշխատանքը և տարիների ընթացքում կուտակված մասնագիտական գիտելիքը հնարավորություն են տալիս բացահայտել, թե ինչպես է ձևավորվում տվյալ ոլորտի մասնագետը։ Միաժամանակ անհատական գործունեության ուսումնասիրությունը ներկայացվում է ավելի լայն մշակութային միջավայրի համատեքստում՝ ցույց տալով գիտական հաստատությունների, գրադարանների, մամուլի խմբագրությունների և սփյուռքահայ կազմակերպությունների հետ կապերի նշանակությունը։ Կարևորվում է նաև կենսամատենագիտական մոտեցումը, որի միջոցով հնարավոր է համադրել անձի կենսագրությունը նրա հրապարակումների, ուսումնասիրությունների, կազմած մատենագիտական նյութերի և հանրային գործունեության հետ։ Այդպիսի մոտեցումը թույլ է տալիս ոչ միայն ներկայացնել կատարված աշխատանքների ցանկը, այլև բացահայտել դրանց փոխկապակցվածությունը և ընդհանուր ուղղվածությունը։ Հրապարակումների ժամանակագրական ուսումնասիրությունը կարող է ցույց տալ գիտական հետաքրքրությունների զարգացումը, հետազոտական թեմաների ընդլայնումը և սփյուռքահայ մամուլի վերաբերյալ գիտելիքի համակարգման փուլերը։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ անհատական գործունեության ուսումնասիրության միջոցով լուսաբանվում է հայ մամուլի պատմության պահպանման և ուսումնասիրման մի ամբողջ ուղղություն։ Մասնագիտական հետևողական աշխատանքի շնորհիվ տարբեր ժամանակաշրջանների և աշխարհագրական կենտրոնների պարբերականների վերաբերյալ տեղեկությունները կարող են միավորվել ընդհանուր համակարգում և դառնալ հետագա ուսումնասիրությունների հիմք։ Նման գործունեությունը կարևոր է հատկապես այն դեպքում, երբ որոշ հրատարակությունների մասին պահպանված տվյալները սահմանափակ են կամ տարածված են տարբեր աղբյուրներում։ Հանրայնացման տեսանկյունից աշխատանքը ցույց է տալիս նաև գիտական գիտելիքը հասարակությանը փոխանցելու կարևորությունը։ Մամուլի պատմության վերաբերյալ տեղեկությունների մատչելի ներկայացումը կարող է հետաքրքրություն առաջացնել սփյուռքի մշակութային ժառանգության նկատմամբ, նպաստել ընտանեկան և համայնքային արխիվների պահպանմանը և նոր հետազոտությունների իրականացմանը։ Այս կերպ մասնագետի գործունեությունը միավորում է գիտական ուսումնասիրությունը, մատենագիտական աշխատանքը, մշակութային ժառանգության պահպանումը և հանրային կրթությունը։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է հայ սփյուռքի պարբերական մամուլի գիտակ և հանրայնացնող մտավորականի գործունեությունը՝ այն դիտարկելով հայ մամուլի պատմության, մատենագիտության, սփյուռքագիտության և մշակութային հիշողության պահպանման համատեքստում։ Այն կարող է օգտակար լինել հայ մամուլի պատմությամբ, սփյուռքագիտությամբ, հայագիտությամբ, մատենագիտությամբ, գրադարանագիտությամբ և մշակութային ժառանգության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, գրադարանավարների, մատենագետների, լրագրողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Культура

Հրատարակությունը մատենագիտական տեղեկատվական բնույթի ցանկ է, որի հիմնական նպատակը մշակույթի և արվեստի տարբեր բնագավառներին վերաբերող նոր հրատարակությունների ու մասնագիտական նյութերի համակարգված ներկայացումն է։ Այն նախատեսված է ընթերցողներին, գրադարանավարներին, մշակույթի և արվեստի ոլորտի մասնագետներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և ուսանողներին անհրաժեշտ գրականության որոնման ու ընտրության հարցում աջակցելու համար։ Նյութերը կարող են ընդգրկել կերպարվեստի, երաժշտության, թատրոնի, կինոյի, ճարտարապետության, դեկորատիվ-կիրառական արվեստի, ժողովրդական ստեղծագործության, մշակութային ժառանգության, թանգարանային և գրադարանային գործի, ինչպես նաև մշակութային կյանքի կազմակերպման վերաբերյալ հրատարակություններ։ Մատենագիտական գրառումները հնարավորություն են տալիս տեղեկություն ստանալու տվյալ ժամանակահատվածում հրատարակված գրքերի, հոդվածների, ժողովածուների, ուսումնասիրությունների, մեթոդական նյութերի և այլ տպագիր աղբյուրների մասին։ Նյութերի թեմատիկ դասակարգումը հեշտացնում է համապատասխան ոլորտին վերաբերող գրականության հայտնաբերումը և հնարավորություն է տալիս հետևելու մշակույթի ու արվեստի վերաբերյալ մասնագիտական հրատարակությունների զարգացման ուղղություններին։ Նման ցանկերը կարևոր նշանակություն ունեն ընթացիկ մատենագիտական տեղեկատվության տարածման համար, քանի որ մեկ տեղեկատվական համակարգում համախմբում են տարբեր հրատարակություններում և աղբյուրներում ներկայացված նյութերը։ Հրատարակությունը կարող է օգտագործվել թեմատիկ հետազոտությունների նախապատրաստման, գրականության տեսությունների կազմման, գրադարանային հավաքածուների համալրման և մասնագիտական ընթերցանության կազմակերպման ժամանակ։ Այն նաև հնարավորություն է տալիս հետադարձ հայացքով ուսումնասիրելու որոշակի ժամանակաշրջանի մշակութային հետաքրքրությունները, գիտական ուսումնասիրությունների թեմատիկան և արվեստի առանձին բնագավառների վերաբերյալ հրատարակչական ակտիվությունը։ Մատենագիտական ցանկի տեղեկատվական արժեքը պայմանավորված է ոչ միայն կոնկրետ աղբյուրների հայտնաբերման հնարավորությամբ, այլև մշակութային ու արվեստագիտական գրականության ընդհանուր հոսքի համակարգմամբ։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը ծառայում է որպես մասնագիտական տեղեկատու և տեղեկատվական ուղեցույց՝ նպաստելով մշակույթի ու արվեստի վերաբերյալ նոր գրականության հասանելիությանը, մատենագիտական սպասարկման արդյունավետությանը և համապատասխան ոլորտներում տեղեկատվական աշխատանքի կազմակերպմանը։

Медицина

Այս գիտական և կլինիկական ուսումնասիրությունը նվիրված է հաղորդչական լսողության կորստով հիվանդների վիրաբուժական վերականգնման մեթոդների արդյունավետության գնահատմանը և բուժման ժամանակակից մոտեցումների վերլուծությանը։ Աշխատությունում դիտարկվում են միջին և արտաքին ականջի կառուցվածքային խանգարումները, որոնք հանգեցնում են ձայնային տատանումների փոխանցման խոչընդոտման, ինչպես նաև դրանց ախտորոշման և բուժման հիմնական սկզբունքները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում լսողական ոսկրիկների վերականգնման, թմբկաթաղանթի վերակառուցման, օտոսկլերոզի վիրահատական բուժման և այլ օտովիրաբուժական միջամտությունների տեխնիկական առանձնահատկություններին։ Քննարկվում են նաև նախավիրահատական գնահատման, հետվիրահատական հսկողության և լսողական ֆունկցիայի վերականգնման արդյունքների գնահատման մեթոդները՝ նպատակ ունենալով բարելավել հիվանդների կյանքի որակը և սոցիալական ադապտացիան։ Աշխատությունը ներկայացնում է ժամանակակից օտորինոլարինգոլոգիայի և վերականգնողական բժշկության ձեռքբերումները լսողական խանգարումների բուժման ոլորտում։