Некоторые эпидемиологические особенности атопического дерматита среди детского населения

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանում վաղ մանկության շրջանում երեխաների առողջական վիճակի որոշ կարևոր ցուցանիշների ուսումնասիրությանը, դրանց փոփոխությունների գնահատմանը և բարելավման հնարավոր ուղիների բացահայտմանը 1990–2005 թվականների ընթացքում։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են վաղ մանկական տարիքի երեխաների առողջության վրա ազդող հիմնական գործոնները, առողջական վիճակի բնութագրող ցուցանիշների դինամիկան, դրանց տարածվածության առանձնահատկությունները և ժամանակային փոփոխությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն պայմաններին, որոնք կարող են ազդեցություն ունենալ երեխաների ֆիզիկական զարգացման, հիվանդացության, աճի և ընդհանուր առողջական վիճակի վրա, ինչպես նաև ընտանիքի սոցիալ-տնտեսական պայմանների, սնուցման, բժշկական օգնության հասանելիության և կանխարգելիչ միջոցառումների նշանակությանը։ Աշխատության մեջ տվյալների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել ուսումնասիրվող ժամանակահատվածում մանկական առողջապահության ոլորտում առկա խնդիրները, բացահայտել առողջական ցուցանիշների բարելավմանը կամ վատթարացմանը նպաստող գործոնները և առանձնացնել առավել խոցելի ուղղությունները։ Առանձին կարևորություն է տրվում առողջապահական ծառայությունների կազմակերպմանը, վաղ հայտնաբերման և կանխարգելման մեխանիզմներին, ծնողների առողջապահական իրազեկվածությանը և երեխաների առողջության պահպանմանն ուղղված համալիր միջոցառումներին։ Ուսումնասիրությունը կարող է արժեքավոր լինել մանկաբույժների, հանրային առողջապահության մասնագետների, առողջապահության կազմակերպիչների, բժշկական հետազոտողների, ուսանողների և մանկական առողջության հիմնահարցերով հետաքրքրվող այլ մասնագետների համար՝ որպես Հայաստանում վաղ մանկության առողջական վիճակի պատմական գնահատման և դրա բարելավման ռազմավարությունների ուսումնասիրման աղբյուր։

Сельское хозяйство

Աշխատությունը նվիրված է գյուղատնտեսական արտադրության տարածքային կառավարման արդյունավետության բարձրացման տեսական, մեթոդական և կիրառական ուղղությունների ուսումնասիրությանը՝ Վայոց ձորի մարզի սոցիալ-տնտեսական, բնական և արտադրական առանձնահատկությունների հաշվառմամբ։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է գյուղատնտեսական ռեսուրսների տարածքային բաշխման, արտադրության կազմակերպման, մասնագիտացման, ենթակառուցվածքների զարգացման և կառավարման մեխանիզմների կատարելագործման վրա։ Գյուղատնտեսական արտադրության տարածքային կառավարումը դիտարկվում է որպես փոխկապակցված միջոցառումների համակարգ, որի արդյունավետությունը կախված է հողային, ջրային, աշխատանքային, ֆինանսական և նյութատեխնիկական ռեսուրսների նպատակային օգտագործումից, ինչպես նաև յուրաքանչյուր տարածքի բնական ու տնտեսական ներուժին համապատասխան արտադրական կառուցվածքի ձևավորումից։ Քննության են առնվում մարզի գյուղատնտեսության զարգացման վրա ազդող բնակլիմայական և աշխարհագրական պայմանները, գյուղատնտեսական նշանակության հողերի կառուցվածքը, ջրային ռեսուրսների հասանելիությունը, բնակավայրերի տեղաբաշխումը և արտադրանքի իրացման շուկաներից հեռավորությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում լեռնային և սահմանափակ հողային ռեսուրսներ ունեցող տարածքներում արտադրության արդյունավետ կազմակերպման խնդիրներին։ Կարևորվում է տարբեր համայնքների գյուղատնտեսական ներուժի գնահատումը և դրանց համար առավել նպատակահարմար մասնագիտացման ուղղությունների որոշումը։ Դիտարկվում են բուսաբուծության և անասնաբուծության զարգացման հնարավորությունները, դրանց միջև արդյունավետ հարաբերակցության ձևավորումը և տեղական բնական պայմաններին համապատասխան արտադրատեսակների ընտրությունը։ Առանձին նշանակություն է տրվում խաղողագործության, պտղաբուծության և գյուղատնտեսական այլ մասնագիտացված ճյուղերի զարգացման հնարավորություններին՝ հաշվի առնելով դրանց տնտեսական արդյունավետությունը, վերամշակման ներուժը և շուկայական պահանջարկը։ Ուսումնասիրվում է գյուղացիական տնտեսությունների կառուցվածքը, դրանց արտադրական չափերը, ռեսուրսային ապահովվածությունը և կառավարման առանձնահատկությունները։ Փոքր և մասնատված տնտեսությունների պայմաններում կարևորվում են համագործակցության և կոոպերացիայի մեխանիզմները, որոնք կարող են հնարավորություն տալ համատեղ օգտագործել գյուղատնտեսական տեխնիկան, պահեստային և լոգիստիկ ենթակառուցվածքները, կազմակերպել արտադրանքի վերամշակումն ու իրացումը և նվազեցնել առանձին արտադրողների ծախսերը։ Քննության են առնվում նաև գյուղատնտեսական արտադրության արդյունավետության գնահատման տնտեսական ցուցանիշները՝ արտադրողականությունը, ինքնարժեքը, եկամտաբերությունը, աշխատանքի արտադրողականությունը և օգտագործվող ռեսուրսների վերադարձելիությունը։ Տարածքային տարբերությունների համեմատական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել առավել արդյունավետ տնտեսավարման ձևերը և այն գործոնները, որոնք սահմանափակում են առանձին համայնքների գյուղատնտեսական զարգացումը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հողային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմանը, հողերի մասնատվածության, չմշակվող տարածքների և հողի բերրիության պահպանման խնդիրներին։ Կարևորվում են հողերի նպատակային օգտագործման, մշակաբույսերի տեղաբաշխման և հողային հարաբերությունների կառավարման այնպիսի մեխանիզմները, որոնք կարող են նպաստել արտադրական ներուժի առավել ամբողջական իրացմանը։ Ջրային ռեսուրսների կառավարումը ևս դիտարկվում է որպես գյուղատնտեսական արտադրության արդյունավետության կարևոր պայման։ Ուսումնասիրվում են ոռոգման համակարգերի վիճակը, ջրի հասանելիության տարածքային տարբերությունները, ջրախնայող տեխնոլոգիաների կիրառման հնարավորությունները և ոռոգման ենթակառուցվածքների կատարելագործման նշանակությունը։ Քննության են առնվում գյուղատնտեսական տեխնիկայի, պարարտանյութերի, սերմերի, տնկանյութի և արտադրության այլ միջոցների հասանելիության խնդիրները։ Նյութատեխնիկական ապահովման բարելավումը կապվում է ինչպես արտադրողականության բարձրացման, այնպես էլ արտադրանքի որակի և մրցունակության ապահովման հետ։ Առանձին նշանակություն է տրվում գյուղատնտեսական արտադրանքի պահպանման, վերամշակման, տեղափոխման և իրացման համակարգերի զարգացմանը։ Արտադրության արդյունավետությունը չի սահմանափակվում միայն բերքատվության կամ արտադրանքի ծավալի աճով, քանի որ վերջնական տնտեսական արդյունքի վրա էական ազդեցություն ունեն հետբերքահավաքային կորուստները, շուկաների հասանելիությունը, լոգիստիկ ծախսերը և արտադրողի մասնակցությունը ավելացված արժեքի ձևավորման հետագա փուլերին։ Այդ պատճառով կարևորվում է գյուղատնտեսության և վերամշակող արդյունաբերության միջև կապերի ամրապնդումը։ Դիտարկվում են նաև տեղական ապրանքանիշերի ձևավորման, արտադրանքի որակի բարձրացման և ներքին ու արտաքին շուկաներում մրցունակության ամրապնդման հնարավորությունները։ Աշխատությունում կարևոր տեղ է հատկացվում պետական և տարածքային կառավարման մարմինների դերակատարությանը։ Քննության են առնվում գյուղատնտեսական քաղաքականության իրականացման, պետական աջակցության ծրագրերի, ներդրումային նախաձեռնությունների և համայնքային կառավարման գործիքների արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները։ Տարածքային կառավարումը ենթադրում է ընդհանուր պետական քաղաքականության համապատասխանեցում կոնկրետ մարզի և համայնքների առանձնահատկություններին, որպեսզի ֆինանսական ու կազմակերպական աջակցությունը ուղղվի առավել հիմնավորված և հեռանկարային ծրագրերին։ Ուսումնասիրվում են նաև գյուղական բնակչության զբաղվածության, եկամուտների և սոցիալական կայունության խնդիրները, քանի որ գյուղատնտեսության զարգացումը մարզում սերտորեն կապված է գյուղական բնակավայրերի կենսունակության հետ։ Արտադրության արդյունավետության բարձրացումը կարող է նպաստել նոր աշխատատեղերի ստեղծմանը, բնակչության եկամուտների աճին և գյուղական տարածքներից արտագաղթի տնտեսական պատճառների մեղմմանը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում գյուղատնտեսական արտադրության և տարածաշրջանի այլ տնտեսական ճյուղերի փոխկապակցմանը։ Գյուղատնտեսությունը կարող է համագործակցել սննդի վերամշակման, զբոսաշրջության, ծառայությունների և փոքր ձեռնարկատիրության հետ՝ ձևավորելով տեղական տնտեսական զարգացման փոխկապակցված համակարգ։ Հատկապես կարևոր կարող է լինել գյուղական և գաստրոնոմիական զբոսաշրջության կապը տեղական գյուղատնտեսական արտադրանքի հետ, ինչը հնարավորություն է տալիս ընդլայնել արտադրողների իրացման ուղիները և բարձրացնել տեղական արտադրանքի ավելացված արժեքը։ Կառավարման արդյունավետության կատարելագործման ուղղությունները կարող են ներառել տարածքային մասնագիտացման հիմնավորում, գյուղատնտեսական կոոպերացիայի զարգացում, խորհրդատվական և տեղեկատվական ծառայությունների ընդլայնում, ժամանակակից տեխնոլոգիաների ներդրում, ներդրումային ծրագրերի խթանում և արտադրող-վերամշակող-շուկա կապերի ամրապնդում։ Կարևորվում է նաև տվյալների վրա հիմնված կառավարման համակարգի ձևավորումը, որը հնարավորություն կտա գնահատել համայնքների արտադրական ներուժը, կանխատեսել զարգացման միտումները և առավել հիմնավորված որոշումներ ընդունել ռեսուրսների բաշխման վերաբերյալ։ Աշխատության կիրառական նշանակությունը պայմանավորված է մարզային և համայնքային մակարդակներում գյուղատնտեսական քաղաքականության արդյունավետության բարձրացման, տեղական ռեսուրսների առավել ամբողջական օգտագործման և գյուղատնտեսական արտադրության կայուն զարգացման համար համապատասխան առաջարկությունների մշակման հնարավորությամբ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ագրարային տնտեսագիտության, գյուղատնտեսության կառավարման, տարածքային զարգացման և գյուղական տնտեսության ոլորտների մասնագետների, տնտեսագետների, պետական ու տեղական ինքնակառավարման մարմինների աշխատակիցների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է մարդկային ռեսուրսների կառավարման արդյունավետության ուսումնասիրմանը Հայաստանի Հանրապետության առևտրային բանկերի գործունեության օրինակով՝ բացահայտելով աշխատակիցների կառավարման համակարգի դերն ու նշանակությունը կազմակերպությունների մրցունակության և կայուն զարգացման ապահովման գործում։ Վերլուծվում են մարդկային ռեսուրսների պլանավորման, աշխատակիցների ընտրության և համալրման, մասնագիտական զարգացման, վերապատրաստման, աշխատանքի գնահատման, մոտիվացիայի և խրախուսման մեխանիզմների առանձնահատկությունները ֆինանսական կազմակերպություններում։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են բանկային ոլորտում մարդկային կապիտալի կառավարման առկա խնդիրները, դրանց ազդեցությունը կազմակերպության արդյունավետության վրա, ինչպես նաև ներկայացվում են կառավարման համակարգի կատարելագործման հնարավոր ուղղություններ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ժամանակակից կառավարչական մոտեցումների կիրառմանը, աշխատակիցների ներուժի արդյունավետ օգտագործմանը, կորպորատիվ մշակույթի զարգացմանը և թվային փոխակերպումների պայմաններում մարդկային ռեսուրսների կառավարման նոր մարտահրավերներին։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, կառավարման մասնագետների, բանկային ոլորտի աշխատակիցների և մարդկային ռեսուրսների կառավարման խնդիրներով հետաքրքրվող հետազոտողների համար։

История

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Իրանի Քոմիջան շրջանի ժողովրդական թատերականացված ծեսերի պատմազգագրական ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով տվյալ համայնքի ավանդական մշակույթի, ծիսական պատկերացումների և ժողովրդական ստեղծագործության առանձնահատկությունները։ Հեղինակը հետազոտում է ծիսական գործողությունների ծագումը, զարգացման ընթացքը, կառուցվածքը, բովանդակությունը և հասարակական նշանակությունը՝ ներկայացնելով դրանց դերը համայնքային կյանքի, ինքնության պահպանման և մշակութային ժառանգության փոխանցման գործընթացներում։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են ժողովրդական ներկայացումների, դիմակավորման, կերպարային խաղերի, երգերի, պարերի, ծիսական խոսքի և խորհրդանշական գործողությունների առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց կապը պատմական իրադարձությունների, կրոնական պատկերացումների, կենցաղային ավանդույթների և տեղական սովորույթների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ծեսերի մասնակիցների դերին, ավանդական բեմականացման ձևերին և դրանց փոփոխություններին ժամանակակից հասարակական պայմաններում։ Աշխատությունը հիմնված է պատմազգագրական նյութերի, դաշտային հետազոտությունների, բանավոր հիշողությունների և մշակութաբանական վերլուծությունների վրա՝ հնարավորություն տալով ամբողջական պատկերացում կազմել Քոմիջան շրջանի ժողովրդական մշակույթի յուրահատկությունների մասին։ Գիրքը նախատեսված է ազգագրագետների, մշակութաբանների, պատմաբանների, բանահյուսության մասնագետների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են Իրանի ժողովուրդների ավանդական մշակույթի, ծիսական համակարգերի և ժողովրդական արվեստի ուսումնասիրությամբ։

Экономика

Այս գիրքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում կենսաթոշակային համակարգի կարգավորման և վերահսկողության հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով սոցիալական պաշտպանության կարևորագույն ոլորտներից մեկի ձևավորման և զարգացման առանձնահատկությունները։ Աշխատանքում վերլուծվում են կենսաթոշակային համակարգի կառուցվածքը, կառավարման մեխանիզմները, իրավական կարգավորման հիմքերը և վերահսկողական գործընթացները։ Գրքում քննարկվում են համակարգի արդյունավետության բարձրացման խնդիրները, ֆինանսական կայունության ապահովման ուղիները, բնակչության սոցիալական պաշտպանության մակարդակի բարելավման հնարավորությունները և առկա մարտահրավերները։ Այն կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, պետական կառավարման մասնագետների, սոցիալական քաղաքականության ոլորտի հետազոտողների, իրավաբանների, ուսանողների և կենսաթոշակային համակարգերի զարգացմամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Психология

Թմրամոլություն և կախվածությունը (տոքսիկամանիա) այն վիճակներն են, երբ մարդը զարգացնում է ուժեղ ֆիզիկական կամ հոգեբանական պահանջ որոշակի նյութերի նկատմամբ, որոնք ազդում են կենտրոնական նյարդային համակարգի վրա և փոխում են մարդու վարքագիծը, զգացողությունները և գիտակցությունը։ Տոքսիկամանիան ավելի լայն հասկացություն է և ներառում է ցանկացած վնասակար նյութերից կախվածություն, ներառյալ թմրամիջոցները, ալկոհոլը, որոշ դեղամիջոցներ կամ այլ հոգեակտիվ նյութեր։ Թմրամոլությունը դրա հատուկ ձևն է, որը կապված է հենց թմրանյութերի պարբերական օգտագործման և դրանց նկատմամբ կայուն կախվածության ձևավորման հետ։ Այս երևույթների էությունը կայանում է նրանում, որ ժամանակի ընթացքում օրգանիզմը սովորում է տվյալ նյութին, և առանց դրա առաջանում են ֆիզիկական և հոգեբանական ծանր ախտանիշներ՝ աբստինենցիայի վիճակ։ Կախվածությունը զարգանում է աստիճանաբար՝ սկսվելով փորձարկումից և անցնելով կանոնավոր օգտագործման փուլ, մինչև մարդու վերահսկողության կորուստը սեփական վարքագծի նկատմամբ։ Այս վիճակները վնասում են մարդու առողջությանը՝ առաջացնելով նյարդային համակարգի խանգարումներ, սրտանոթային խնդիրներ, հոգեկան հիվանդություններ և սոցիալական կյանքի քայքայում։ Թմրամոլությունն ու կախվածությունը նաև լուրջ սոցիալական խնդիր են, քանի որ ազդում են ընտանիքների, աշխատանքի և հասարակության կայունության վրա։ Կանխարգելման համար կարևոր է կրթությունը, առողջ ապրելակերպի խթանումը, հոգեբանական աջակցությունը և ժամանակին միջամտությունը։ Բուժումը սովորաբար երկարատև է և պահանջում է բժշկական, հոգեբանական և սոցիալական համալիր մոտեցում։