Ներդրումային ֆոնդերի ակտիվների և պարտավորությունների կառավարման տնտեսագիտամաթեմատիկական մոդելավորումը (ՀՀ կենսաթոշակային ֆոնդերի օրինակով)

Экономика

Սա տնտեսագիտական և ֆինանսական վերլուծական աշխատանք է, որը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տնտեսությունում ներդրումային ռիսկերի մոդելավորման հիմնահարցերին, որտեղ ուսումնասիրվում են ներդրումային միջավայրի անկայունության աղբյուրները, մակրոտնտեսական ցուցանիշների ազդեցությունը ներդրումների արդյունավետության վրա և ռիսկերի գնահատման ժամանակակից մաթեմատիկական ու վիճակագրական մեթոդների կիրառելիությունը, աշխատանքը դիտարկում է նաև քաղաքական, արժութային, ինֆլյացիոն և շուկայական ռիսկերի փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը տեղական և օտարերկրյա ներդրողների վարքագծի վրա, միաժամանակ ներկայացվում են ռիսկերի կանխատեսման և նվազեցման մոդելներ՝ հիմնված տնտեսաչափական վերլուծության, սցենարային մոտեցումների և հավանականությունների գնահատման վրա, ինչը հնարավորություն է տալիս ավելի արդյունավետ կառավարել ներդրումային որոշումները և բարձրացնել տնտեսական կայունությունը երկարաժամկետ հեռանկարում։

Математика

Մաթեմատիկական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է խմբերին իզոտոպ քվազիխմբերի և դրանց հետ սերտորեն կապված լատինական քառակուսիների կառուցվածքային հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում քվազիխմբերի հանրահաշվական կառուցվածքը, խմբերի հետ դրանց իզոտոպ կապերը և համապատասխան գործողությունների ձևափոխման օրինաչափությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում իզոտոպիզմի պայմաններին, քվազիխմբային գործողությունների ներկայացման եղանակներին և այն հատկություններին, որոնք պահպանվում կամ փոփոխվում են նման ձևափոխությունների ընթացքում։ Վերլուծվում է քվազիխմբերի և լատինական քառակուսիների միջև համապատասխանությունը, ինչը հնարավորություն է տալիս հանրահաշվական խնդիրները դիտարկել նաև կոմբինատորային կառուցվածքների միջոցով։ Քննարկվում են լատինական քառակուսիների կառուցման, դասակարգման և համարժեքության հետ կապված հարցերը, ինչպես նաև դրանց կապը խմբերի կառուցվածքային առանձնահատկությունների հետ։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս խորացնելու պատկերացումները ոչ ասոցիատիվ հանրահաշվական համակարգերի և վերջավոր կոմբինատորային կառուցվածքների փոխկապակցվածության վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հանրահաշվի, քվազիխմբերի տեսության, կոմբինատորիկայի և դիսկրետ մաթեմատիկայի ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Другие предметы

Հրատարակությունը ներկայացնում է հանձնարարական մատենագիտական նյութ, որի նպատակն է համակարգված ձևով կողմնորոշել ընթերցողին մարքսիստական և լենինյան տեսության ձևավորմանն ու զարգացմանը վերաբերող սկզբնաղբյուրների, ուսումնասիրությունների և մեկնաբանական գրականության շրջանակում։ Այն կարելի է դիտարկել ոչ միայն որպես գաղափարախոսական բնույթի գրականության ուղեցույց, այլև որպես որոշակի պատմական ժամանակաշրջանի գրադարանային, կրթական և քաղաքական լուսավորության համակարգը բնութագրող աղբյուր։ Նյութում գրականությունը կարող է դասակարգվել ըստ թեմատիկ ուղղությունների՝ փիլիսոփայություն, քաղաքական տնտեսագիտություն, հասարակության և պատմության մեկնաբանություն, դասակարգային հարաբերություններ, պետության ու քաղաքական կազմակերպությունների վերաբերյալ տեսություններ և սոցիալ-տնտեսական զարգացման հարցեր։ Հանձնարարական ցանկի կառուցվածքը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու, թե տվյալ ժամանակաշրջանում որ աշխատություններն էին ընտրվում որպես հիմնական ընթերցանության նյութ, ինչ հաջորդականությամբ էր առաջարկվում դրանց ուսումնասիրությունը և ինչ լրացուցիչ մեկնաբանական աղբյուրներ էին ներառվում ընթերցանության շրջանակում։ Մատենագիտական տեսանկյունից կարևոր են գրքերի և հոդվածների ընտրության սկզբունքները, դրանց թեմատիկ խմբավորումը, bibliographic նկարագրությունների կառուցվածքը և ընթերցողական տարբեր խմբերի համար նյութի ներկայացման եղանակները։ Միաժամանակ հրատարակությունը կարող է օգտագործվել խորհրդային ժամանակաշրջանի մտավոր և կրթական միջավայրի ուսումնասիրության համար, քանի որ նման ցանկերը արտացոլում են ժամանակի պաշտոնական ուսումնական ու գաղափարական առաջնահերթությունները։ Դրանց միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել նաև գրադարանների դերը քաղաքական և հասարակագիտական գրականության տարածման, ընթերցանության կազմակերպման և կրթական ծրագրերի սպասարկման գործում։ Պատմական աղբյուրի քննության ժամանակ կարևոր է հաշվի առնել կազմման ժամանակաշրջանի քաղաքական և գաղափարական համատեքստը, քանի որ գրականության ընտրությունը կարող էր պայմանավորված լինել տվյալ ժամանակի հաստատված կրթական չափանիշներով ու պաշտոնական մոտեցումներով։ Հրատարակությունն արժեքավոր է մատենագիտության, գրադարանագիտության, քաղաքական գաղափարների պատմության և խորհրդային կրթամշակութային քաղաքականության ուսումնասիրության համար՝ հնարավորություն տալով հասկանալ ոչ միայն առաջարկվող գրականության շրջանակը, այլև այն սկզբունքները, որոնցով հասարակագիտական ու քաղաքական ընթերցանությունը կազմակերպվում և ուղղորդվում էր տվյալ ժամանակաշրջանում։

Литература

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է XIX դարի արևելահայ ռոմանտիկական վեպի ձևավորման, զարգացման և գեղարվեստական առանձնահատկությունների քննությանը՝ ուշադրության կենտրոնում պահելով վեպի հիմնական տիպերը, գաղափարական ուղղությունները, կերպարային համակարգը և ժանրային կառուցվածքը։ Աշխատության մեջ արևելահայ ռոմանտիկական վեպը դիտարկվում է որպես հայ գրականության զարգացման կարևոր փուլ, որի միջոցով գրողները փորձել են գեղարվեստականորեն արտահայտել ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման, հայրենիքի, ազատության, սիրո, անհատի և հասարակության փոխհարաբերությունների, պատմական հիշողության ու ազգային ճակատագրի վերաբերյալ իրենց պատկերացումները։ Ուսումնասիրության հիմնական նպատակներից է բացահայտել այն ընդհանրություններն ու տարբերությունները, որոնք բնորոշ են տվյալ ժամանակաշրջանի վիպական ստեղծագործություններին։ Տիպաբանական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս առանձնացնելու վեպերի կառուցվածքային և գաղափարական հիմնական մոդելները և հասկանալու, թե ինչպես են տարբեր հեղինակներ նույն պատմական ու մշակութային միջավայրում յուրովի մեկնաբանել մարդու և հասարակության խնդիրները։ Ռոմանտիկական վեպին բնորոշ է իրականության և իդեալի հակադրությունը։ Հերոսը հաճախ ներկայացվում է որպես բացառիկ անհատ, որը չի հարմարվում իրեն շրջապատող իրականությանը և ձգտում է գտնել ավելի բարձր ու կատարյալ արժեքների աշխարհ։ Նրա ներքին ձգտումները կարող են բախվել հասարակական սահմանափակումներին, քաղաքական պայմաններին կամ ավանդական բարքերին, ինչի հետևանքով առաջանում է դրամատիկական հակասություն անհատի ցանկությունների և իրականության միջև։ Այդ հակադրությունը դառնում է կերպարի զարգացման և ամբողջ վիպական գործողության կարևոր շարժիչ ուժերից մեկը։ Ուսումնասիրության մեջ առանձնահատուկ տեղ է հատկացվում սիրային և ազգային-հայրենասիրական սյուժեների փոխհարաբերությանը։ Ռոմանտիկական վեպերում սիրո պատմությունը հաճախ դուրս է գալիս անձնական հարաբերությունների շրջանակից և կապվում ավելի լայն գաղափարների հետ՝ հայրենիքի, ազատության, հավատարմության և անձնական զոհաբերության թեմաներով։ Սիրո և ազգային պարտքի միջև առաջացող հակասությունները կերպարներին կանգնեցնում են դժվար ընտրությունների առաջ և հնարավորություն են տալիս բացահայտելու նրանց բարոյական արժեքները։ Կարևոր է նաև պատմական անցյալի գեղարվեստականացումը։ XIX դարի արևելահայ գրականության մեջ պատմությունը հաճախ դառնում է ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման միջոց։ Պատմական իրադարձությունների, հերոսների և անցյալի պատկերների միջոցով գրողները վերականգնում են ազգային հիշողությունը և միաժամանակ անդրադառնում իրենց ժամանակի խնդիրներին։ Այդ պատճառով պատմական թեման ռոմանտիկական վեպում սովորաբար ունի ոչ միայն ճանաչողական, այլև գաղափարական նշանակություն․ անցյալը դառնում է ներկայի հետ խոսելու և ապագայի վերաբերյալ պատկերացումներ ձևավորելու միջոց։ Տիպաբանական ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է նաև կերպարների համակարգը։ Ռոմանտիկական վեպում հաճախ հանդիպում են իդեալականացված հերոսներ, հակադիր ուժեր ներկայացնող կերպարներ, սիրային պատմության մասնակիցներ, հասարակական կամ քաղաքական հակամարտությունների մեջ ներգրավված անհատներ։ Հերոսի հակադրությունը միջավայրին թույլ է տալիս ընդգծել անհատի ազատության և ինքնահաստատման ձգտումը, իսկ հակառակորդ կերպարները հաճախ մարմնավորում են այն հասարակական կամ բարոյական ուժերը, որոնց դեմ պայքարում է գլխավոր հերոսը։ Այս կառուցվածքը ստեղծում է սուր հակադրություններ և ուժեղացնում ստեղծագործության դրամատիկական լարվածությունը։ Ուսումնասիրության մեջ ուշադրություն է դարձվում նաև ռոմանտիկական պատկերավորման միջոցներին։ Բնության նկարագրությունները, խորհրդանշական պատկերները, զգացմունքային բարձր լարվածությամբ տեսարանները, հերոսների ներաշխարհի ընդգծված ներկայացումը և բացառիկ իրավիճակների օգտագործումը նպաստում են վեպերի յուրահատուկ գեղարվեստական մթնոլորտի ձևավորմանը։ Բնությունը հաճախ հանդես է գալիս ոչ միայն որպես գործողությունների միջավայր, այլև որպես կերպարի հոգեվիճակի արտահայտիչ, իսկ իրական և երևակայական աշխարհների սահմանների թուլացումը հնարավորություն է տալիս ընդլայնելու վեպի գեղարվեստական հնարավորությունները։ XIX դարի արևելահայ ռոմանտիկական վեպի տիպաբանության ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև ժանրի զարգացման ընդհանուր օրինաչափությունները հասկանալու համար։ Այն ցույց է տալիս, որ հայկական ռոմանտիկական վեպը ձևավորվել է համաշխարհային ռոմանտիզմի ազդեցությունների և ազգային գրական ավանդույթների փոխազդեցության պայմաններում՝ ստեղծելով ինքնատիպ գեղարվեստական համակարգ։ Հայ հեղինակների ստեղծագործություններում եվրոպական ռոմանտիկական գրականությանը բնորոշ մի շարք սկզբունքներ միավորվում են հայկական պատմական, հասարակական և մշակութային իրականության առանձնահատկությունների հետ։ Արդյունքում ձևավորվում է վեպի այնպիսի ազգային տարբերակ, որտեղ անհատի ներքին պայքարը սերտորեն կապված է ժողովրդի պատմական ճակատագրի և ազգային ինքնության խնդիրների հետ։ Այս ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել XIX դարի արևելահայ ռոմանտիկական վեպի ժանրային բնույթի, գաղափարական բազմազանության և գեղարվեստական կառուցվածքի մասին։ Այն արժեքավոր է հայ գրականության պատմությամբ, ռոմանտիզմով և վեպի զարգացման օրինաչափություններով հետաքրքրվող ընթերցողների, ուսանողների և գրականագետների համար՝ օգնելով հասկանալ, թե ինչպես են տարբեր հեղինակներ ձևավորել ռոմանտիկական վիպական հերոսի, սյուժեի, կոնֆլիկտի և գեղարվեստական աշխարհի տարբեր տիպեր։

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է Էրիվանի նահանգում բրնձի մշակության, արտադրության և տարածման ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով տարածաշրջանում այս գյուղատնտեսական մշակաբույսի տնտեսական և գյուղատնտեսական նշանակությունը։ Նյութը կարող է արժեքավոր տեղեկություններ պարունակել բրնձի մշակության բնական պայմանների, տարածքային առանձնահատկությունների, հողային և ջրային ռեսուրսների օգտագործման, գյուղատնտեսական աշխատանքների կազմակերպման և բերքատվության վերաբերյալ։ Էրիվանի նահանգի պայմաններում բրնձագործությունը կապված էր հատկապես ոռոգման համակարգերի և ջրային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման հետ, քանի որ բրնձի մշակությունը պահանջում է առանձնահատուկ ջրային ռեժիմ և համապատասխան հողային պայմաններ։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել այն բնակավայրերն ու տարածքները, որտեղ բրնձի մշակությունը ստացել էր առավել լայն տարածում, ինչպես նաև այդ մշակաբույսի աճեցման համար նպաստավոր բնական և կլիմայական պայմանները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում գյուղատնտեսական արտադրության կազմակերպմանը, հողի նախապատրաստմանը, ցանքին, ոռոգմանը, բերքահավաքին և ստացված արտադրանքի մշակման ու պահպանման առանձնահատկություններին։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև բրնձի տնտեսական նշանակությանը՝ որպես գյուղացիական տնտեսությունների եկամտի աղբյուր և տեղական շուկայի համար կարևոր գյուղատնտեսական արտադրանք։ Բրնձի արտադրության ծավալների, բերքատվության և տարածման ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու տվյալ ժամանակաշրջանի ագրարային տնտեսության կառուցվածքի և տարածաշրջանի գյուղատնտեսական մասնագիտացման մասին։ Միաժամանակ բրնձագործության զարգացումը կարելի է դիտարկել ջրատնտեսական ենթակառուցվածքների, ոռոգման համակարգերի և գյուղատնտեսական հողերի օգտագործման ավելի լայն համատեքստում։ Նյութը կարող է պարունակել վիճակագրական և նկարագրական տվյալներ, որոնք հնարավորություն են տալիս գնահատելու բրնձի մշակության տարածքները, արտադրության մակարդակը և դրա փոփոխությունները ժամանակի ընթացքում։ Այդ տվյալները կարևոր են ոչ միայն գյուղատնտեսության պատմության, այլև տարածաշրջանի տնտեսական և սոցիալական զարգացման ուսումնասիրության համար, քանի որ գյուղատնտեսական արտադրության բնույթը անմիջականորեն կապված էր գյուղական բնակչության զբաղվածության, եկամուտների և բնակավայրերի տնտեսական կյանքի հետ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել գյուղատնտեսության պատմությամբ, Էրիվանի նահանգի տնտեսական զարգացմամբ, տարածաշրջանային պատմությամբ և հողօգտագործման պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու պատմական ժամանակաշրջանում Էրիվանի նահանգում բրնձագործության զարգացման պայմանների, արտադրական առանձնահատկությունների և տնտեսական նշանակության մասին՝ միաժամանակ արժեքավոր նյութ տրամադրելով տարածաշրջանի ագրարային պատմության ավելի լայն ուսումնասիրության համար։

Технология

Սննդարդյունաբերության, քիմիական տեխնոլոգիայի և ֆիզիկաքիմիական գործընթացների ուսումնասիրությանը նվիրված այս աշխատանքը լուսաբանում է դիֆուզիայի ազդեցությունը թունդ ալկոհոլային խմիչքների արտադրության տեխնոլոգիական գործընթացների և պատրաստի արտադրանքի որակական բնութագրերի վրա։ Քննության են առնվում դիֆուզիայի ֆիզիկական և քիմիական հիմունքները, նյութափոխանակության օրինաչափությունները և դրանց նշանակությունը հեղուկ միջավայրերում տարբեր բաղադրիչների տեղափոխման ու բաշխման գործընթացներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արտադրական միջավայրերում նյութերի կոնցենտրացիաների փոփոխություններին, ջերմաստիճանի, միջավայրի բաղադրության և այլ ֆիզիկաքիմիական գործոնների ազդեցությանը դիֆուզիոն գործընթացների ինտենսիվության վրա։ Վերլուծվում են հումքի բաղադրիչների փոխազդեցությունները, լուծվող նյութերի տեղափոխման առանձնահատկությունները և դրանց հնարավոր ազդեցությունը արտադրանքի քիմիական կազմի ու զգայորոշական հատկությունների ձևավորման վրա։ Քննարկվում են դիֆուզիոն երևույթների դերը տեխնոլոգիական տարբեր փուլերում, զանգվածափոխանակության արդյունավետության գնահատման մեթոդները և արտադրական գործընթացների վերահսկման հիմնախնդիրները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել դիֆուզիայի մաթեմատիկական մոդելավորման, ֆիզիկաքիմիական ցուցանիշների փորձարարական հետազոտության և ստացված տվյալների համեմատական վերլուծության մոտեցումները։ Անդրադարձ է կատարվում դիֆուզիոն գործընթացների ուսումնասիրության նշանակությանը սննդարդյունաբերական տեխնոլոգիաների գիտական հիմնավորման, արտադրանքի որակի կայունության ապահովման և արտադրական համակարգերի արդյունավետության գնահատման տեսանկյունից։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել սննդի տեխնոլոգիայի, կիրառական քիմիայի, զանգվածափոխանակության գործընթացների, արտադրանքի որակի վերահսկման և սննդարդյունաբերական սարքավորումների հետազոտությամբ զբաղվող մասնագետների ու գիտաշխատողների համար։