Ներդրումների խթանման հիմնախնդիրները ՀՀ-ում

Другие предметы

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է հասարակական, քաղաքական և հումանիտար գիտությունների տարբեր ոլորտներում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը, որի նպատակն է ապահովել ընթերցողների, ուսանողների և հետազոտողների արագ կողմնորոշումը արդի գիտական գրականության լայն դաշտում։ Այն ընդգրկում է հասարակական-քաղաքական գիտություններ, բանասիրական գիտություններ, գրականագիտություն, լեզվաբանություն, պատմություն և պատմական գիտություններ, աշխարհագրություն, հնագիտություն և ազգագրություն՝ արտացոլելով այս ոլորտներում ձևավորվող ժամանակակից գիտական մոտեցումները, տեսական զարգացումները և մեթոդաբանական նորարարությունները։ Ցանկը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների հիման վրա և ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական հետազոտությունների և ուսումնական գործընթացի համար՝ հնարավորություն տալով արագ ծանոթանալ նոր հրատարակություններին, գնահատել դրանց գիտական արժեքը և կիրառել դրանք տարբեր հումանիտար ուսումնասիրությունների շրջանակներում։ Այն նաև նպաստում է միջգիտակարգային կապերի զարգացմանը՝ ապահովելով գիտելիքի համակարգված տարածում և աջակցելով հումանիտար գիտությունների զարգացման շարունակականությանը։

Лингвистика

Այս թեման վերաբերում է անգլերեն գիտական խոսքում լեզվական տնտեսման (linguistic economy) երևույթին, որտեղ ուսումնասիրվում են գիտական հաղորդակցության մեջ լեզվի առավել արդյունավետ, սեղմ և տեղեկատվական արտահայտման սկզբունքները։ Հետազոտության կենտրոնում է այն, թե ինչպես է գիտական անգլերենը ձևավորում կառուցվածքային և բառապաշարային մեխանիզմներ՝ նվազագույն լեզվական միջոցներով առավելագույն տեղեկատվություն փոխանցելու համար՝ պահպանելով ճշգրտությունը, միանշանակությունը և տրամաբանական հստակությունը։ Լեզվական տնտեսման դրսևորումները գիտական խոսքում արտահայտվում են տերմինաբանության խտացմամբ, կարճ և ստանդարտացված շարահյուսական կառուցվածքների կիրառմամբ, պասիվ ձևերի ու անվանական կոնստրուկցիաների հաճախականությամբ, ինչպես նաև հապավումների, սիմվոլների և ֆորմալացված լեզվական միավորների լայն օգտագործմամբ։ Այս գործընթացը պայմանավորված է գիտական հաղորդակցության հիմնական նպատակով՝ տեղեկատվության օբյեկտիվ, ճշգրիտ և արագ փոխանցմամբ՝ առանց ավելորդ լեզվական բեռի։

Технология

Շինարարագիտության և շինարարական ջերմաֆիզիկայի բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է շենքերի և շինությունների արտաքին պատերում կիրառվող շինարարական նյութերի, իրերի և կոնստրուկցիաների ջերմաֆիզիկական բնութագրերի ուսումնասիրությանը և դրանց բարելավման արդյունավետ ուղիների մշակմանը։ Քննության են առնվում արտաքին պատող կոնստրուկցիաների ջերմապաշտպան հատկությունները, ջերմահաղորդականության, ջերմային դիմադրության, ջերմունակության և խոնավության ազդեցության հիմնական օրինաչափությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում շինարարական նյութերի կառուցվածքի, խտության, ծակոտկենության և բաղադրության ազդեցությանը դրանց ջերմամեկուսիչ հատկությունների վրա։ Վերլուծվում են տարբեր տեսակի պատային նյութերի և բազմաշերտ կոնստրուկցիաների ջերմատեխնիկական առանձնահատկությունները, ջերմային կորուստների առաջացման պատճառները և արտաքին պատերի էներգաարդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները։ Քննարկվում են նաև ժամանակակից ջերմամեկուսիչ նյութերի կիրառման, կոնստրուկտիվ լուծումների կատարելագործման, ջերմային կամուրջների ազդեցության նվազեցման և խոնավաջերմային ռեժիմի կարգավորման մեթոդները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են ջերմաֆիզիկական ցուցանիշների փորձարարական որոշման, հաշվարկային մոդելավորման և շինարարական կոնստրուկցիաների ջերմատեխնիկական արդյունավետության գնահատման մոտեցումները։ Անդրադարձ է կատարվում շենքերի ջեռուցման և հովացման էներգածախսերի կրճատմանը, ներքին միջավայրի ջերմային հարմարավետության ապահովմանը և շինարարական նյութերի շահագործական հատկությունների բարելավմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել շինարարական նյութագիտության, շենքերի ջերմատեխնիկայի, էներգաարդյունավետ շինարարության և շինարարական կոնստրուկցիաների նախագծման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Право

Ժամանակակից իրավունքի և բարոյականության հարաբերակցությունը հասարակական կարգի և մարդու վարքագծի կարգավորման երկու փոխկապակցված, բայց ոչ նույնական համակարգերի փոխազդեցությունն է։ Իրավունքը պետականորեն սահմանված և պարտադիր կատարման ենթակա նորմերի ամբողջություն է, որը կարգավորում է հասարակական հարաբերությունները և ապահովվում է պետական հարկադրանքով։ Բարոյականությունը, ընդհակառակը, հասարակության մեջ ձևավորված արժեքների, սկզբունքների և վարքականոնների համակարգ է, որը հիմնված է մարդկանց ներքին համոզմունքների և հասարակական կարծիքի վրա։ Ժամանակակից հասարակություններում իրավունքն ու բարոյականությունը սերտորեն կապված են, քանի որ շատ իրավական նորմեր իրենց հիմքում ունեն բարոյական սկզբունքներ՝ արդարություն, հավասարություն, մարդասիրություն և պատասխանատվություն։ Սակայն դրանց միջև կա նաև տարբերություն․ իրավունքը պարտադիր է բոլորի համար և խախտման դեպքում ենթադրում է իրավական պատասխանատվություն, մինչդեռ բարոյական նորմերի խախտումը կարող է առաջացնել միայն հասարակական դատապարտում։ Իրավունքը կարող է սահմանել այն նվազագույն վարքագիծը, որը պարտադիր է հասարակության համար, իսկ բարոյականությունը հաճախ ներկայացնում է ավելի բարձր պահանջներ մարդու վարքագծի նկատմամբ։ Որոշ դեպքերում իրավական և բարոյական նորմերը կարող են չհամընկնել, երբ իրավականորեն թույլատրելի վարքագիծը կարող է համարվել բարոյապես անընդունելի կամ հակառակը։ Ժամանակակից իրավական համակարգերը փորձում են ներդաշնակեցնել այս երկու ոլորտները՝ ապահովելով ոչ միայն օրինականության, այլ նաև արդարության և մարդասիրության սկզբունքների իրականացումը։

Экономика

Финансовый менеджмент աշխատությունը ֆինանսների կառավարման ուսումնական և կիրառական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է կազմակերպությունների ֆինանսական ռեսուրսների արդյունավետ կառավարման հիմնական սկզբունքներն ու մեթոդները, այն անդրադառնում է ֆինանսական պլանավորման, բյուջետավորման, ներդրումային որոշումների ընդունման, կապիտալի կառուցվածքի ձևավորման և ֆինանսական ռիսկերի կառավարման խնդիրներին, գիրքը բացատրում է ընկերությունների արժեքի առավելագույնացման գաղափարը որպես ֆինանսական կառավարման հիմնական նպատակ, ինչպես նաև ներկայացնում է դրամական հոսքերի վերլուծության, շահութաբերության գնահատման և ֆինանսական ցուցանիշների հաշվարկման գործիքներ, միաժամանակ ներառում է գործնական օրինակներ և մոդելներ, որոնք օգնում են կիրառել տեսական գիտելիքները իրական բիզնես միջավայրում, հատկապես կորպորատիվ ֆինանսների և ներդրումային վերլուծության ոլորտներում։

История

Աշխատությունը նվիրված է երկու գիտակրթական և հոգևոր կենտրոնների պատմական ու մշակութային նշանակության ներկայացմանը՝ դրանք դիտարկելով որպես գիտելիքի պահպանման, ուսումնառության, ձեռագրական մշակույթի և մտավոր կյանքի զարգացման կարևոր օջախներ։ Հեղինակի ուշադրության կենտրոնում այդ հաստատությունների ծագումն ու ձևավորումն է, դրանց գործունեության պատմական պայմանները, կրթական ավանդույթները և հասարակական ու մշակութային կյանքում ունեցած դերակատարությունը։ Քննության են առնվում այն գործիչները, ուսուցիչները, հոգևորականներն ու գիտնականները, որոնց գործունեությամբ պայմանավորվել է կենտրոնների հեղինակությունը և գիտական ժառանգության շարունակականությունը։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում ուսուցման կազմակերպմանը, գիտելիքի փոխանցման եղանակներին, ուսումնասիրվող առարկաների շրջանակին և մտավոր գործունեության այն ուղղություններին, որոնք զարգացել են տվյալ հաստատությունների ներսում։ Դիտարկվում է ձեռագրերի ստեղծման, ընդօրինակման, պահպանման և մեկնաբանման մշակույթը, ինչպես նաև գրադարանների ու ձեռագրատների նշանակությունը պատմական և գիտական ժառանգության փոխանցման գործում։ Երկու կենտրոնների համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու դրանց ընդհանուր գծերը և առանձնահատկությունները՝ կապված պատմական միջավայրի, կրթական ուղղվածության, գիտական հետաքրքրությունների ու մշակութային կապերի հետ։ Կարևորվում է նաև այդ օջախների փոխհարաբերությունը շրջակա հասարակության հետ, քանի որ նման հաստատությունները հաճախ հանդես են եկել ոչ միայն որպես ուսումնական տարածքներ, այլև որպես գրականության, պատմագրության, աստվածաբանության, փիլիսոփայական մտքի և արվեստի զարգացման կենտրոններ։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել ճարտարապետական համալիրների, նյութական մշակույթի հուշարձանների, արձանագրությունների և գրավոր աղբյուրների քննություն՝ դրանց միջոցով վերականգնելով հաստատությունների գործունեության տարբեր փուլերը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում պատմական փոփոխությունների պայմաններում գիտակրթական ավանդույթների պահպանմանը և հետագա սերունդների վրա դրանց թողած ազդեցությանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը հնարավորություն է տալիս երկու գիտական օջախների պատմությունը դիտարկել կրթության և մշակույթի ավելի լայն զարգացման համատեքստում՝ ընդգծելով դրանց ներդրումը գիտելիքի պահպանման, մտավոր ժառանգության փոխանցման և կրթական ավանդույթների ձևավորման գործում։