Նկարագիրք

Медицина

Գիրքը նվիրված է վահանաձև գեղձի օջախային ախտահարումների տարբերակիչ ախտորոշման հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը՝ ժամանակակից ուլտրաձայնային հետազոտության հնարավորությունների կիրառմամբ։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են վահանաձև գեղձի կառուցվածքային փոփոխությունների գնահատման մեթոդները, ուլտրաձայնային հետազոտության ժամանակակից տեխնոլոգիաները և դրանց դերը տարբեր հիվանդությունների հայտնաբերման ու տարբերակման գործընթացում։ Հեղինակը վերլուծում է հանգույցային գոյացությունների, բարորակ և չարորակ փոփոխությունների առանձնահատկությունները, ինչպես նաև հետազոտության արդյունքների մեկնաբանման մոտեցումները։ Ներկայացվում են ախտորոշման ճշգրտության բարձրացման, կլինիկական որոշումների կայացման և հիվանդների հետագա հետազոտման կազմակերպման հնարավորությունները՝ հիմնված ժամանակակից բժշկական գիտության ձեռքբերումների վրա։ Աշխատությունը նախատեսված է բժիշկ-էնդոկրինոլոգների, ճառագայթաբանների, ուլտրաձայնային ախտորոշման մասնագետների, բժշկական ոլորտի հետազոտողների և ուսանողների համար՝ որպես օգտակար գիտագործնական աղբյուր։

Экономика

Ասլանյանը ներկայացնում է աշխատանքի ժամանակի կառավարման հիմնարար սկզբունքները, ինչպես նաև այն գործիքները, որոնց միջոցով հնարավոր է չափել և գնահատել աշխատողների աշխատանքային արդյունավետությունը։ Գրքում հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն տարբեր մեթոդներին, որոնց միջոցով կարող են վերլուծվել աշխատանքային ժամանակի ծախսերը՝ ժամանակի հաշվարկային մոդելներ, վիճակագրական մեթոդներ, ժամանակի նմուշառման վերլուծություններ և գործիքներ, որոնք կարող են օգտագործվել ժամանակի կառավարման ոլորտում։ Հեղինակը բացատրում է, թե ինչպիսի գործոններ են ազդում աշխատաժամանակի արդյունավետ օգտագործման վրա՝ այդ թվում տնտեսական գործոններ, տեխնոլոգիական զարգացումներ, կազմակերպչական մշակույթ և աշխատանքային պայմաններ։ Ասլանյանը նաև քննարկում է աշխատանքային ժամանակի վերաբերյալ որոշումներ կայացնելու մեթոդներ, որոնք կիրառվում են աշխատուժի ներգրավվածության, աշխատանքի կազմակերպման, ժամային կարգապահության բարելավման ու աշխատակազմի արդյունավետության բարձրացման հարցերում։ Գրքում ներկայացված են ինչպես ավանդական մեթոդներ, այնպես էլ նորարարական մոտեցումներ, որոնք օգտագործվում են ժամանակի կառավարման համար՝ այնպիսի թեմաներով, ինչպես՝ կազմակերպությունների արդյունավետությունը, արտադրողականությունը և աշխատավարձերի հարցերը։ Ասլանյանը շեշտում է, որ աշխատաժամանակի կառավարման ճիշտ մեթոդները կարող են ոչ միայն ավելացնել կազմակերպության աշխատուժի արդյունքը, այլև նպաստել ավելի լավ աշխատանքային մթնոլորտի ստեղծմանը՝ դրանով իսկ նվազեցնելով կուտակված պաշարների ավելացումը, ժամկետների խախտումները կամ աշխատողի բեռնվածության բարձրացումը։ Գիրքը նախատեսված է տնտեսագետներին, մենեջերներին, ժամանակի կառավարման մասնագետներին, ինչպես նաև այն ուսանողներին, ովքեր հետաքրքրված են աշխատանքի կազմակերպման ու արդյունավետության բարելավման հարցերով։ Այն կարող է ծառայել նաև որպես ուսումնական նյութ ժամանակի կառավարման ոլորտում։

Религия

Գիրքը ներկայացնում է Նոր կտակարանի կարևորագույն պատմական բաժիններից մեկը, որը պատմում է Հիսուս Քրիստոսի հարությունից և համբարձումից հետո առաքյալների գործունեության, քրիստոնեական առաջին համայնքների կազմավորման և նոր հավատի տարածման մասին։ Այն ընդգրկում է վաղ եկեղեցու ձևավորման շրջանի նշանակալի իրադարձությունները՝ Սուրբ Հոգու իջնելը, առաքյալների քարոզչությունը, հավատացյալների միավորումը և քրիստոնեական համայնքների աստիճանական տարածումը տարբեր վայրերում։ Առանձնահատուկ տեղ են զբաղեցնում Պետրոս և Պողոս առաքյալների գործունեությունը, նրանց քարոզչական ուղևորությունները, Ավետարանի տարածումը հրեաների և հեթանոսների շրջանում, ինչպես նաև քրիստոնեական համայնքների առջև ծառացած դժվարություններն ու հակասությունները։ Պատմական դրվագների միջոցով բացահայտվում են առաքելական ծառայության նշանակությունը, հավատքի տարածման ուղիները, եկեղեցական միասնության և հոգևոր նվիրվածության գաղափարները։ Աշխատությունը կարևոր աղբյուր է վաղ քրիստոնեության պատմության, առաքելական ավանդության և առաջին եկեղեցական համայնքների կյանքի ուսումնասիրության համար։ Այն ունի նաև հոգևոր և դաստիարակչական արժեք՝ ընթերցողին ծանոթացնելով առաքյալների հավատարմությանը, նրանց քարոզչական առաքելությանը և քրիստոնեական ուսմունքի տարածման պատմությանը։

Другие предметы

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է միջնադարյան հայ ճարտարապետության մեջ տարածված կտիտորական պատկերաքանդակներին՝ որպես եկեղեցաշինության գաղափարական, սոցիալական և գեղարվեստական համակարգի կարևոր բաղադրիչ։ Նյութում վերլուծվում է կտիտորի՝ որպես եկեղեցու հիմնադիրի կամ հովանավորի պատկերացման ավանդույթը, որը քանդակային ձևով արտահայտվել է եկեղեցական կառույցների պատերին, թմբուկներին, մուտքերին և խաչքարային հարթակներում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ այս պատկերաքանդակները ոչ միայն հիշատակում են շինարարական կամ նվիրատվական փաստը, այլ նաև արտահայտում են միջնադարյան հասարակության սոցիալական կառուցվածքը, իշխանության և եկեղեցու փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև անհատի հոգևոր ինքնաներկայացման ձևերը։ Քննարկվում են պատկերային հորինվածքների տիպերը՝ նվիրատվության տեսարաններ, աղոթքի դիրքով կանգնած կամ ծնկած կերպարներ, ինչպես նաև դրանց ուղեկցող արձանագրությունները, որոնք լրացնում են պատկերների իմաստային բովանդակությունը։ Ուսումնասիրությունը ընդգծում է, որ կտիտորական պատկերաքանդակները կարևոր աղբյուր են ոչ միայն արվեստաբանական, այլ նաև պատմական և սոցիալ-մշակութային հետազոտությունների համար՝ հնարավորություն տալով վերականգնել միջնադարյան Հայաստանի հասարակական կյանքի, հավատալիքների և ճարտարապետական մտածողության առանձնահատկությունները։

Экономика

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է անցումային շրջանի տնտեսության պետական կարգավորման ծրագրանպատակային մոտեցման ուսումնասիրությանը՝ շեշտադրելով տնտեսական վերափոխումների պայմաններում պետական կառավարման, նպատակների սահմանման, ծրագրերի մշակման և դրանց իրականացման փոխկապակցվածությունը։ Աշխատանքը վերաբերում է հատկապես այն տնտեսություններին, որոնք կենտրոնացված կամ վարչահրամայական համակարգից անցնում են շուկայական հարաբերությունների, ինչի ընթացքում անհրաժեշտ է միաժամանակ ապահովել տնտեսական կայունություն, կառուցվածքային փոփոխություններ, արտադրության վերականգնում, սեփականության հարաբերությունների վերափոխում և սոցիալական խնդիրների կառավարում։ Այս աշխատությունը Վ. Հ. Թորոսյանի դոկտորական ատենախոսությունն է, որը ներկայացվել է Երևանի պետական ժողովրդական տնտեսության ինստիտուտում 1997 թվականին՝ տնտեսագիտության երկու մասնագիտություններով՝ Ը.00.02 և Ը.00.08։ Հետազոտության հիմքում ծրագրանպատակային կառավարման գաղափարն է, որի համաձայն՝ անցումային տնտեսության առանձին խնդիրները պետք է դիտարկվեն ոչ թե մեկուսացված միջոցառումների, այլ փոխկապակցված նպատակների, խնդիրների, միջոցների և ակնկալվող արդյունքների համակարգի շրջանակում։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս տնտեսական քաղաքականության ընդհանուր նպատակները վերածել կոնկրետ ծրագրերի՝ սահմանելով դրանց իրականացման փուլերը, անհրաժեշտ ռեսուրսները, պատասխանատու կառույցները և գնահատման չափանիշները։ Անցումային տնտեսության պայմաններում նման մոտեցումը հատկապես կարևոր է, քանի որ տնտեսական համակարգի փոփոխությունը ներառում է բազմաթիվ փոխկապակցված գործընթացներ՝ սեփականաշնորհում, շուկաների ձևավորում, մրցակցային միջավայրի ստեղծում, ֆինանսական համակարգի վերակազմավորում, գնագոյացման ազատականացում, պետական ձեռնարկությունների վերափոխում և սոցիալական պաշտպանության մեխանիզմների ձևավորում։ Աշխատության մեջ կարող է վերլուծվել նաև այն հարցը, թե ինչպես պետք է համադրվեն շուկայական ինքնակարգավորման մեխանիզմները և պետական միջամտությունը։ Անցումային փուլում շուկայի ինստիտուտները դեռևս լիարժեք ձևավորված չեն, ինչի հետևանքով պետությունը կարող է ունենալ կարևոր դեր մակրոտնտեսական կայունության պահպանման, առաջնահերթ ոլորտների զարգացման, ենթակառուցվածքների ձևավորման և սոցիալական հետևանքների մեղմացման գործում։ Միևնույն ժամանակ պետական միջամտությունը պետք է ունենա հստակ նպատակներ և չափելի արդյունքներ, որպեսզի չվերածվի տնտեսության վարչական կառավարման վերականգնման։ Ծրագրանպատակային հայեցակետը հենց այս հակասության կառավարման գործիքներից մեկն է՝ պետական քաղաքականությունը կապելով հստակ ձևակերպված նպատակների և դրանց հասնելու համար նախատեսված միջոցառումների հետ։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել տնտեսական զարգացման առաջնահերթությունների որոշումը։ Անցումային տնտեսությունում բոլոր խնդիրները միաժամանակ լուծելն իրատեսական չէ, քանի որ ֆինանսական, նյութական և մարդկային ռեսուրսները սահմանափակ են։ Հետևաբար անհրաժեշտ է առանձնացնել այն ուղղությունները, որոնց զարգացումը կարող է առավել մեծ ազդեցություն ունենալ ամբողջ տնտեսության վրա։ Այդպիսիք կարող են լինել արդյունաբերության վերականգնումը, ներդրումների խթանումը, արտահանման ընդլայնումը, զբաղվածության պահպանումը, ֆինանսական համակարգի կայունացումը, փոքր և միջին ձեռնարկատիրության զարգացումը և տեխնոլոգիական արդիականացումը։ Ծրագրերի արդյունավետության գնահատման համար կարող են կիրառվել տնտեսական աճի, արտադրողականության, զբաղվածության, ներդրումների, եկամուտների, արտահանման և այլ ցուցանիշներ։ Կարևոր է ոչ միայն ծրագիր ունենալը, այլև դրա իրականացման արդյունքների մշտադիտարկումը և անհրաժեշտության դեպքում ծրագրային միջոցառումների վերանայումը։ Աշխատանքի գաղափարական հիմքը հատկապես արդիական է Հայաստանի 1990-ականների տնտեսական վերափոխումների համատեքստում։ ԽՍՀՄ փլուզումից հետո Հայաստանի տնտեսությունը բախվեց արտադրական կապերի խզման, տնտեսական անկման, գործազրկության, գնաճի, ֆինանսական սահմանափակումների և կառուցվածքային վերափոխումների խնդիրներին։ Այդ պայմաններում պետական տնտեսական քաղաքականության համար առանցքային էր ոչ միայն շուկայական ինստիտուտների ստեղծումը, այլև տնտեսության վերականգնման և զարգացման նպատակների համակարգված ձևակերպումը։ Հետազոտության ծրագրանպատակային մոտեցումը կարող է դիտարկվել հենց այսպիսի բարդ և բազմաշերտ միջավայրում պետական կարգավորման արդյունավետության բարձրացման տեսական ու մեթոդաբանական գործիք։ Աշխատության գործնական նշանակությունը կապված է տնտեսական քաղաքականության ծրագրավորման կատարելագործման հետ։ Դրա մոտեցումները կարող են օգտագործվել պետական նպատակային ծրագրերի ձևավորման, առաջնահերթությունների ընտրության, ռեսուրսների բաշխման, ծրագրերի փոխկապակցման և դրանց արդյունքների գնահատման համար։ Ժամանակակից Հայաստանի տնտեսական քաղաքականության մեջ նույնպես կիրառվում են նպատակային ծրագրեր՝ օրինակ արտադրողականության բարձրացմանն ու բարձր որակավորում ունեցող մասնագետների ներգրավմանը ուղղված ծրագրեր, ինչը ցույց է տալիս ծրագրային գործիքների շարունակական կիրառությունը պետական տնտեսական քաղաքականության մեջ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը անցումային տնտեսության կարգավորումը դիտարկում է որպես նպատակների, խնդիրների, ռեսուրսների և միջոցառումների փոխկապակցված համակարգ, որտեղ պետության հիմնական խնդիրներից է տնտեսական վերափոխումների ուղղությունների հստակեցումը, առաջնահերթությունների ընտրությունը և դրանց իրականացման արդյունավետ մեխանիզմների ձևավորումը։ Ծրագրանպատակային հայեցակետի միջոցով առաջարկվում է անցումային շրջանի բարդ տնտեսական գործընթացները համակարգել այնպես, որ պետական միջամտությունը լինի նպատակային, հիմնավորված և արդյունքահեն՝ նպաստելով տնտեսության կայունացմանը, կառուցվածքային վերափոխմանը և երկարաժամկետ զարգացման հիմքերի ձևավորմանը։

История

Աշխատությունը նվիրված է չորս ինքնակալությունների պատմական զարգացման ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով դրանց ձևավորման նախադրյալները, պետական կառավարման համակարգերը, տարածքային ընդարձակումը, քաղաքական հարաբերությունները և անկման պատճառները։ Ինքնակալական իշխանության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես են տարբեր ժամանակաշրջաններում կենտրոնացվել պետական կառավարման, ռազմական ուժի և հասարակական կյանքի հիմնական լծակները մեկ իշխողի կամ իշխող տոհմի ձեռքում։ Նման պատմական շարադրանքում կարևոր տեղ կարող են զբաղեցնել իշխանության ժառանգման կարգը, արքունական կառույցների գործունեությունը, նվաճողական պատերազմները, դիվանագիտական հարաբերությունները, ներքին հակասությունները և վարչական բարեփոխումները։ Չորս ինքնակալությունների համեմատական դիտարկումը թույլ է տալիս հասկանալ պետական կառավարման տարբեր ձևերի ընդհանրություններն ու առանձնահատկությունները, ինչպես նաև բացահայտել քաղաքական կայունության և անկայունության վրա ազդող գործոնները։ Պատմական իրադարձությունների ներկայացման միջոցով ընթերցողը հնարավորություն է ստանում հետևելու պետությունների հզորացման, տարածքային փոփոխությունների, մշակութային փոխազդեցությունների և հասարակական վերափոխումների ընթացքին։ Աշխատությունը կարող է ծառայել որպես համաշխարհային պատմության և քաղաքական ինստիտուտների վերաբերյալ գիտելիքների ընդլայնման միջոց՝ զարգացնելով պատմական իրադարձությունները պատճառահետևանքային կապերի մեջ դիտարկելու կարողությունը։ Այն արժեքավոր է նաև 19-րդ դարի հայերեն պատմագիտական գրականության ուսումնասիրության համար՝ արտացոլելով համաշխարհային պատմության կարևոր գործընթացները հայ ընթերցողին ներկայացնելու ձգտումը։