Նկարագիրք

Political Science

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է միջազգային կազմակերպությունների դերի, գործունեության և ազդեցության ուսումնասիրությանը Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության կարգավորման գործընթացում 1992-2008 թվականների ընթացքում։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են հակամարտության ձևավորման և զարգացման հիմնական փուլերը, միջազգային միջնորդության մեխանիզմները, տարբեր կազմակերպությունների ներգրավվածության նպատակներն ու գործառույթները, ինչպես նաև խաղաղ կարգավորման ուղղությամբ իրականացված նախաձեռնությունները։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում են դիվանագիտական գործընթացները, բանակցային ձևաչափերը, անվտանգության և քաղաքական կայունության ապահովման փորձերը, ինչպես նաև այն գործոնները, որոնք ազդել են կարգավորման գործընթացի արդյունավետության վրա։ Հեղինակը դիտարկում է միջազգային դերակատարների մոտեցումները, նրանց համագործակցությունը հակամարտության կողմերի հետ և գնահատում է կիրառված մեթոդների ու ռազմավարությունների արդյունքները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում միջազգային իրավունքի սկզբունքների, տարածաշրջանային անվտանգության խնդիրների և խաղաղապահ նախաձեռնությունների փոխկապակցվածությանը։ Աշխատությունը հիմնված է պատմաքաղաքական փաստերի, դիվանագիտական փաստաթղթերի և գիտական ուսումնասիրությունների վերլուծության վրա՝ ներկայացնելով հակամարտությունների կարգավորման միջազգային փորձի առանձնահատկությունները։ Այն նախատեսված է քաղաքագետների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների, պատմաբանների, դիվանագետների, ուսանողների և բոլոր այն ընթերցողների համար, ովքեր հետաքրքրված են Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության պատմությամբ, միջազգային միջնորդության գործընթացներով և տարածաշրջանային քաղաքական զարգացումներով։

Economics

Շինարարական տնտեսագիտության և նախագծերի կառավարման բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է խոշոր շինարարական ծրագրերի համալիր գնահատման մեթոդաբանության մշակման, դրանց իրականացման արդյունավետության որոշման և առաջացող վեճերի լուծման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում խոշոր շինարարական ծրագրերի պլանավորման, նախագծման, ֆինանսավորման և իրականացման հիմնական փուլերը, ինչպես նաև դրանց տնտեսական, տեխնիկական, կազմակերպական և իրավական առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ներդրումային ծախսերի, ֆինանսական եկամտաբերության, շինարարական աշխատանքների որակի, իրականացման ժամկետների, բնապահպանական ազդեցությունների և սոցիալական հետևանքների գնահատման չափանիշներին։ Վերլուծվում են բազմաչափ գնահատման, ծախսերի և օգուտների համեմատության, ռիսկերի բացահայտման, տնտեսական կանխատեսման և այլընտրանքային նախագծային լուծումների ընտրության մեթոդները։ Քննարկվում են նաև շինարարական պայմանագրերի կատարման ընթացքում առաջացող վեճերի պատճառները, կողմերի պայմանագրային պարտավորությունները, ֆինանսական պահանջները, աշխատանքների ուշացումները և որակի վերաբերյալ տարաձայնությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են բանակցությունների, միջնորդության, արբիտրաժի, դատական պաշտպանության և անկախ փորձագիտական գնահատման կիրառման հնարավորությունները՝ շինարարական վեճերի արդյունավետ կարգավորման նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում խոշոր շինարարական ծրագրերի կառավարման թափանցիկության, իրավական ռիսկերի նվազեցման, շահագրգիռ կողմերի համագործակցության և ներդրումային որոշումների հիմնավորվածության բարձրացման նշանակությանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել շինարարական տնտեսագիտության, ներդրումային նախագծերի կառավարման, շինարարական իրավունքի, տեխնիկատնտեսական փորձաքննության և պայմանագրային վեճերի լուծման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում սոցիալական ապահովագրության համակարգի ձևավորման, զարգացման և կատարելագործման գործընթացների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են սոցիալական ապահովագրության էությունը, նպատակները, հիմնական սկզբունքները և դրա նշանակությունը բնակչության սոցիալական պաշտպանության համակարգում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կենսաթոշակային ապահովությանը, ժամանակավոր անաշխատունակության, մայրության, ծերության, հաշմանդամության և այլ սոցիալական ռիսկերի դեպքում եկամտի մասնակի փոխհատուցման մեխանիզմներին։ Ուսումնասիրվում են սոցիալական ապահովագրության ֆինանսավորման աղբյուրները, աշխատողների և գործատուների մասնակցության ձևերը, պետական աջակցության դերը և սոցիալական վճարների ու ստացվող ապահովագրական հատուցումների փոխկապակցվածությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում համակարգի զարգացման պատմական փուլերին և Հայաստանի սոցիալ-տնտեսական պայմանների փոփոխության ազդեցությանը սոցիալական ապահովագրության ինստիտուտների ձևավորման վրա։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև պարտադիր և կամավոր ապահովագրական մեխանիզմների հարաբերակցությանը, սոցիալական ռիսկերի կառավարմանը և ապահովագրական պաշտպանության ընդգրկման ընդլայնման խնդիրներին։ Ժամանակակից փուլում Հայաստանի սոցիալական պաշտպանության համակարգը ներառում է կենսաթոշակային և սոցիալական ապահովության տարբեր ծրագրեր, իսկ Միասնական սոցիալական ծառայության շրջանակում իրականացվում են կենսաթոշակների նշանակման և վճարման, ինչպես նաև երեխայի ծննդյան և խնամքի նպաստների տրամադրման գործընթացներ։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է սոցիալական ապահովագրության արդյունավետության գնահատումը՝ հաշվի առնելով բնակչության սոցիալական կարիքները, եկամուտների մակարդակը, աշխատաշուկայի փոփոխությունները, ժողովրդագրական միտումները և պետական ֆինանսական հնարավորությունները։ Կարող են վերլուծվել նաև համակարգի հասցեականության, ֆինանսական կայունության և սոցիալական արդարության ապահովման խնդիրները։ Հայաստանի սոցիալական պաշտպանության ոլորտում վերջին տարիներին իրականացվում են նաև սոցիալական աջակցության առավել հասցեականացման և կարիքներին համաչափ ծառայությունների տրամադրման բարեփոխումներ։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ սոցիալական ապահովագրության և սոցիալական աջակցության տարբերությանը՝ ցույց տալով, թե ինչպես են ապահովագրական և պետական աջակցության մեխանիզմները փոխլրացնում միմյանց սոցիալական ռիսկերի նվազեցման գործընթացում։ Կարևոր նշանակություն ունեն նաև համակարգի թվայնացումը, տվյալների փոխանակման կատարելագործումը, վարչարարության պարզեցումը և քաղաքացիների համար ծառայությունների հասանելիության բարձրացումը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել Հայաստանի սոցիալական ապահովագրության համակարգի առկա խնդիրների բացահայտմանը և դրա հետագա զարգացման ուղղությունների մշակմանը՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել բնակչության սոցիալական պաշտպանվածությունը, համակարգի ֆինանսական կայունությունն ու արդյունավետությունը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, սոցիալական քաղաքականության մասնագետներին, պետական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչներին, սոցիալական ապահովության ոլորտի աշխատակիցներին, իրավաբաններին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողներին։

Linguistics

Գիտական աշխատանքը նվիրված է «Պատմություն Աղուանից աշխարհի» երկի լեզվի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով հայոց լեզվի պատմական զարգացման, գրաբարի առանձնահատկությունների և միջնադարյան հայ մատենագրության համատեքստում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել երկում կիրառված լեզվական համակարգի բնորոշ գծերը, բառապաշարի, քերականական կառուցվածքի, շարահյուսության և ոճական միջոցների առանձնահատկությունները, ինչպես նաև պարզել դրանց տեղն ու նշանակությունը հայ գրական լեզվի զարգացման պատմության մեջ։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել երկի ձեռագրային և տեքստաբանական ավանդույթի ուսումնասիրությունը, քանի որ հին մատենագրական երկերի լեզվական պատկերը հաճախ պայմանավորված է ոչ միայն հեղինակի լեզվով, այլև հետագա արտագրությունների, խմբագրումների և լեզվական փոփոխությունների ազդեցությամբ։ Այդ պատճառով բնագրի լեզվական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը պահանջում է հնարավոր տարբերակների, ձեռագրական վկայությունների և տեքստի փոխանցման պատմության հաշվառում։ Լեզվական վերլուծության առանցքային ուղղություններից մեկը բառապաշարի ուսումնասիրությունն է։ Կարող են քննվել բնիկ հայերեն բառերը, գրաբարյան բառաձևերը, հնաբանությունները, մասնագիտական և վարչական բառապաշարը, անձնանուններն ու տեղանունները, ինչպես նաև այն բառերն ու արտահայտությունները, որոնք կապված են տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական, քաղաքական, կրոնական և մշակութային իրականության հետ։ Բառապաշարի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն բնութագրելու երկի լեզվական ոճը, այլև բացահայտելու այն միջավայրը, որի արտացոլումն է պատմագրական երկը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի օտար և փոխառյալ բառերի քննությունը։ Պատմական երկը կարող է պարունակել տարբեր լեզվական և մշակութային շերտերից ներթափանցած բառեր, որոնք վկայում են տարածաշրջանի ժողովուրդների ու մշակույթների փոխշփումների մասին։ Նման միավորների ուսումնասիրությունը կարող է օգնել պարզելու, թե ինչպիսի ազդեցություններ են կրել հայերենը և տվյալ պատմագրական երկի լեզուն տարբեր ժամանակաշրջաններում։ Քերականական մակարդակում աշխատանքը կարող է անդրադառնալ հոլովման և խոնարհման ձևերին, բայի ժամանակային և եղանակային համակարգին, դերանունների գործածությանը, ածականների և մակբայների ձևերին ու շարահյուսական կապերին։ Այսպիսի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե որքանով է երկի լեզուն համապատասխանում դասական գրաբարի ընդունված նորմերին և որտեղ են դրսևորվում առանձնահատուկ կամ շեղվող ձևեր։ Կարևոր է նաև շարահյուսական կառուցվածքների ուսումնասիրությունը։ Նախադասությունների կառուցվածքը, ստորադասության ձևերը, կապակցական միջոցները, բառերի դասավորությունը և բարդ նախադասությունների գործածությունը կարող են բնորոշել հեղինակի կամ երկի լեզվական ոճը։ Շարահյուսական նյութի ուսումնասիրությունը միաժամանակ կարող է ցույց տալ պատմագրական արձակի զարգացման որոշակի առանձնահատկություններ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է լեզվի և ոճի փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը։ Պատմագրական երկի լեզուն սովորաբար միավորում է փաստագրական, պատմողական, կրոնական, բանավիճային և գեղարվեստական տարրեր։ Պատմական իրադարձությունների շարադրանքը, անձանց բնութագրումները, կրոնական գաղափարների ներկայացումը և քաղաքական իրադարձությունների մեկնաբանությունը կարող են ունենալ տարբեր լեզվաոճական դրսևորումներ։ Այդ պատճառով ոճական քննությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու երկի հեղինակային և ժանրային առանձնահատկությունների մասին։ Հետազոտությունը կարևոր է նաև հայոց լեզվի պատմական զարգացման տեսանկյունից։ Հին և միջնադարյան մատենագրական աղբյուրների լեզվի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու գրաբարի բառապաշարի և քերականական կառուցվածքի փոփոխություններին, ինչպես նաև հասկանալու գրական լեզվի և խոսակցական լեզվական միջավայրի փոխհարաբերությունները։ Երկի լեզվական նյութը կարող է արժեքավոր տվյալներ տրամադրել պատմական բարբառագիտության և հայերենի տարածքային տարբերակների ուսումնասիրության համար՝ հատկապես այն դեպքում, երբ տեքստում պահպանվել են տարածաշրջանային կամ ոչ դասական լեզվական առանձնահատկություններ։ Միաժամանակ աշխատանքը կարող է կարևոր լինել Աղվանքի պատմության և մշակույթի ուսումնասիրության համար։ Լեզուն այստեղ հանդես է գալիս որպես պատմական տեղեկությունների լրացուցիչ աղբյուր․ տեղանունները, անձնանունները, էթնիկական և վարչական անվանումները, կրոնական ու հասարակական եզրույթները կարող են լրացուցիչ պատկերացում տալ տարածաշրջանի պատմական իրականության մասին։ Այսպիսով, լեզվական քննությունը դուրս է գալիս զուտ քերականական վերլուծության սահմաններից և կապվում է պատմության, մշակույթի և միջնադարյան հասարակության ուսումնասիրության հետ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը երկի լեզուն դիտարկում է որպես արժեքավոր պատմալեզվաբանական աղբյուր՝ բացահայտելով դրա բառապաշարային, ձևաբանական, շարահյուսական և ոճական առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել հայ միջնադարյան գրական լեզվի զարգացման գործընթացների ավելի խոր ըմբռնմանը, գրաբարի պատմության ուսումնասիրությանը և հայ պատմագրական ժառանգության լեզվական արժեքի բացահայտմանը։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է ագրարային ոլորտի կազմակերպություններում արտադրական գործընթացների կազմակերպման արդյունավետության գնահատմանը և դրա բարձրացման տնտեսական ու կառավարչական հնարավորությունների ուսումնասիրությանը՝ Արմավիրի մարզի տնտեսավարող սուբյեկտների օրինակով։ Հետազոտության առանցքում գյուղատնտեսական արտադրության ռեսուրսային ապահովվածությունը, աշխատանքի կազմակերպումը, արտադրական ծախսերի կառուցվածքը, հիմնական միջոցների օգտագործումը և արտադրության արդյունքների տնտեսական արդյունավետությունն են։ Քննվում է հողային, աշխատանքային, նյութատեխնիկական և ֆինանսական ռեսուրսների օգտագործման փոխկապակցվածությունը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել արտադրողականության վրա ազդող հիմնական գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում գյուղատնտեսության սեզոնային բնույթին, բնական և կլիմայական պայմանների ազդեցությանը, ոռոգման հնարավորություններին, արտադրանքի պահպանման ու իրացման խնդիրներին և դրանց ազդեցությանը կազմակերպությունների տնտեսական արդյունքների վրա։ Կարևորվում է արտադրության մասնագիտացման և համակենտրոնացման մակարդակի, մշակաբույսերի կառուցվածքի, տեխնիկական հագեցվածության և ժամանակակից ագրոտեխնոլոգիաների կիրառման տնտեսական նշանակությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել արտադրանքի ծավալի, բերքատվության, աշխատանքի արտադրողականության, ինքնարժեքի, եկամտաբերության և ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետության ցուցանիշները՝ կազմակերպությունների գործունեության ընդհանուր վիճակը գնահատելու նպատակով։ Առանձին տեղ է զբաղեցնում արտադրական կառավարման կատարելագործումը, ներքին պլանավորումը, ծախսերի վերահսկումը և շուկայական պահանջարկին համապատասխան արտադրական որոշումների ընդունումը։ Դիտարկվում են նաև գյուղատնտեսական արտադրողների համագործակցության, մատակարարման և իրացման շղթաների կազմակերպման, վերամշակող կազմակերպությունների հետ կապերի և շուկաների հասանելիության նշանակությունը։ Արտադրության արդյունավետության բարձրացումը կապվում է ոչ միայն արտադրանքի քանակական աճի, այլև որակի բարելավման, կորուստների նվազեցման, ռեսուրսների խնայող օգտագործման և կազմակերպությունների ֆինանսական կայունության հետ։ Կարևոր ուղղություն է նաև նոր տեխնոլոգիաների և կառավարման ժամանակակից մեթոդների ներդրման տնտեսական նպատակահարմարության գնահատումը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ագրարային տնտեսագիտության, արտադրության կազմակերպման և կառավարման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել մարզային գյուղատնտեսական կազմակերպությունների ներքին հնարավորությունները և արտադրական արդյունավետության բարձրացման հիմնական ուղղությունները։

History

1945–1965 թվականներին Խորհրդային Հայաստանում գիտության զարգացումը թևակոխեց նոր փուլ, որը բնութագրվում էր հետպատերազմյան վերականգնմամբ, գիտական ինստիտուցիոնալացման խորացմամբ և տարբեր ոլորտներում արագ առաջընթացով։ Այս շրջանում գիտությունը դարձավ պետական զարգացման ռազմավարական ուղղություն, և զգալի միջոցներ ուղղվեցին գիտահետազոտական կենտրոնների ստեղծման ու ընդլայնման համար։ Կարևոր դեր խաղաց Հայաստանի գիտությունների ակադեմիան՝ Հայաստանի գիտությունների ազգային ակադեմիա, որը համակարգեց գիտական աշխատանքները և միավորեց տարբեր ինստիտուտների գործունեությունը։ Բնական և տեխնիկական գիտությունների ոլորտում առանձնանում էին մաթեմատիկայի, ֆիզիկայի, մեխանիկայի և ինժեներական գիտությունների զարգացումը։ Ձևավորվեցին ճանաչված գիտական դպրոցներ, հատկապես մաթեմատիկայի և տեսական ֆիզիկայի ոլորտներում, որոնք հետագայում միջազգային ճանաչում ձեռք բերեցին։ Բժշկագիտությունը նույնպես զարգացում ապրեց՝ կենտրոնանալով առողջապահական համակարգի բարելավման և նոր բուժական մեթոդների ներդրման վրա։ Միաժամանակ առաջընթաց գրանցվեց երկրաբանության և էներգետիկայի ոլորտներում, ինչը կապված էր արդյունաբերական զարգացման և բնական ռեսուրսների ուսումնասիրության հետ։ Հումանիտար գիտությունների մեջ զգալի աշխատանք կատարվեց հայագիտության, պատմության, լեզվաբանության և գրականագիտության ոլորտներում, որտեղ զարգացան ազգային մշակույթի ուսումնասիրության նոր մոտեցումներ։ Այս տարիներին գիտական կադրերի պատրաստումը ակտիվորեն իրականացվում էր բուհերում և ասպիրանտուրայում, ինչը նպաստեց գիտական նոր սերնդի ձևավորմանը։ Չնայած ձեռքբերումներին՝ գիտությունը գործում էր խիստ կենտրոնացված խորհրդային համակարգի շրջանակներում, ինչը որոշ դեպքերում սահմանափակում էր գաղափարական բազմազանությունը։ Այնուամենայնիվ, 1945–1965 թթ. փուլը համարվում է Խորհրդային Հայաստանի գիտության կայացման և արագ զարգացման կարևորագույն շրջանը, որը հիմք դրեց հետագա գիտական առաջընթացի համար։