No one tries to stop them

Психология

Հոգեբանական, սոցիալ-հոգեբանական և քրեաբանական բնույթի գիտական աշխատությունը նվիրված է ազատազրկման պայմաններում գտնվող անձանց ինքնավերաբերմունքի առանձնահատկությունների, սեփական անձի նկատմամբ ձևավորված գնահատականների և քրեակատարողական միջավայրին հոգեբանական ու սոցիալական հարմարման գործընթացների փոխկապակցված ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունը կապված է անձի ինքնագիտակցության, ինքնագնահատականի, ինքնաընդունման, ինքնահարգանքի և սեփական հնարավորությունների ընկալման ազդեցության բացահայտման հետ՝ հաշվի առնելով ազատազրկման պայմաններում առաջացող հոգեբանական դժվարությունները, սոցիալական հարաբերությունների փոփոխությունները և անձի վարքագծային հարմարման առանձնահատկությունները։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակն ընդգրկում է ինքնավերաբերմունքի հոգեբանական էությունը, դրա կառուցվածքային բաղադրիչները, ձևավորման մեխանիզմները և անձի սոցիալական վարքագծի կարգավորման գործում ունեցած նշանակությունը։ Ինքնավերաբերմունքը դիտարկվում է որպես անձի ինքնագիտակցության կարևոր բաղադրիչ, որն արտահայտում է սեփական անձի նկատմամբ հուզական, գնահատողական և իմաստային վերաբերմունքը։ Այն կարող է ներառել սեփական արժանիքների և սահմանափակումների գիտակցումը, ինքնավստահությունը, ինքնաքննադատությունը, ինքնաընդունումը և սեփական վարքագծի նկատմամբ պատասխանատվության ընկալումը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ազատազրկման պայմանների ազդեցության ուսումնասիրությունը անձի հոգեբանական վիճակի, սոցիալական ինքնության և միջանձնային հարաբերությունների վրա։ Քրեակատարողական հաստատությունում գտնվելը կարող է ուղեկցվել սովորական կենսակերպի փոփոխությամբ, անձնական ազատության սահմանափակմամբ, ընտանիքի և սոցիալական միջավայրի հետ հարաբերությունների վերակազմակերպմամբ, ինչպես նաև հաստատության ներքին կանոններին ու սոցիալական պահանջներին հարմարվելու անհրաժեշտությամբ։ Նման պայմաններում անձի ինքնավերաբերմունքը կարող է կարևոր դեր ունենալ հուզական կայունության, ինքնակարգավորման, հաղորդակցական վարքագծի և առօրյա դժվարություններին արձագանքելու եղանակների ձևավորման գործում։ Աշխատության շրջանակում առանձնահատուկ ուշադրության են արժանի ինքնագնահատականի և հարմարման փոխհարաբերությունները, քանի որ սեփական անձի նկատմամբ վերաբերմունքը կարող է կապված լինել սոցիալական իրավիճակների ընկալման, միջանձնային փոխգործակցության և հոգեբանական դժվարությունները հաղթահարելու ռազմավարությունների հետ։ Միաժամանակ ինքնավերաբերմունքի ազդեցությունը չի կարելի դիտարկել մեկուսացված ձևով, քանի որ հարմարման գործընթացը պայմանավորված է նաև անձի կենսափորձով, սոցիալական աջակցությամբ, հաստատության պայմաններով, միջանձնային հարաբերություններով և անհատական հոգեբանական առանձնահատկություններով։ Հետազոտության թեմատիկան ընդգրկում է նաև հոգեբանական հարմարման հիմնական մեխանիզմները, սթրեսային իրավիճակներին դիմակայելու կարողությունները, հուզական ինքնակարգավորումը և փոփոխված սոցիալական միջավայրում վարքագծի կազմակերպման առանձնահատկությունները։ Առանձին հետաքրքրություն են ներկայացնում անձի ինքնընկալման և սոցիալական կարգավիճակի փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև այն փոփոխությունները, որոնք կարող են առաջանալ ազատազրկման ընթացքում սեփական կյանքի, ապագայի և հասարակության մեջ ունեցած տեղի վերագնահատման արդյունքում։ Կարևոր նշանակություն ունի ինքնավերաբերմունքի դրական և բացասական դրսևորումների ուսումնասիրությունը՝ հաշվի առնելով դրանց հնարավոր կապը հուզական լարվածության, անհանգստության, սոցիալական մեկուսացման, միջանձնային հակասությունների և համագործակցային վարքագծի հետ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է դատապարտյալների հարմարման գործընթացի սոցիալ-հոգեբանական բաղադրիչների վերլուծությունը, մասնավորապես՝ խմբային հարաբերությունների, հաղորդակցական հմտությունների, սոցիալական նորմերի ընկալման և հաստատության միջավայրում սեփական դիրքի ձևավորման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև ընտանիքի հետ կապերի պահպանման, սոցիալական աջակցության, կրթական ծրագրերին մասնակցության և մասնագիտական զբաղվածության նշանակությունը անձի հոգեբանական կայունության ու հարմարման համար։ Առանձնահատուկ ուշադրության են արժանի անձի ինքնավերաբերմունքի և պատասխանատվության գիտակցման փոխհարաբերությունները, քանի որ սեփական վարքագծի գնահատումը և անձնական փոփոխությունների հնարավորության ընկալումը կարող են կարևոր նշանակություն ունենալ վերասոցիալականացման գործընթացում։ Այս համատեքստում հետաքրքրություն են ներկայացնում ինքնաճանաչման, անձնական նպատակների ձևավորման, ինքնակարգավորման և սոցիալականորեն ընդունելի վարքագծային ռազմավարությունների զարգացման հնարավորությունները։ Աշխատության թեմատիկան առնչվում է նաև քրեակատարողական հոգեբանության կիրառական խնդիրներին, հոգեբանական աջակցության կազմակերպմանը և անձի անհատական առանձնահատկություններին համապատասխանող վերականգնողական ու կրթական ծրագրերի մշակմանը։ Կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել հոգեբանական խորհրդատվության, խմբային աշխատանքի, սոցիալական հմտությունների զարգացման և ինքնագնահատականի հավասարակշռված ձևավորման հնարավորությունների ուսումնասիրությունը։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող են կիրառվել հոգեբանական հարցաթերթերի, ինքնավերաբերմունքի գնահատման մեթոդիկաների, սոցիալ-հոգեբանական հարմարման չափման գործիքների, անհատական հարցազրույցների, դիտարկումների և վիճակագրական վերլուծության մեթոդներ։ Նման մոտեցումները հնարավորություն են տալիս բացահայտելու ինքնավերաբերմունքի տարբեր բաղադրիչների և հարմարման ցուցանիշների միջև հնարավոր կապերը, համեմատելու անհատական հոգեբանական առանձնահատկությունները և գնահատելու դրանց նշանակությունը քրեակատարողական միջավայրում։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել, որ նման հետազոտություններում հայտնաբերված վիճակագրական կապերը ինքնին չեն ապացուցում պատճառահետևանքային ազդեցություն։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունեն հետազոտության էթիկական սկզբունքները՝ մասնակցության կամավորությունը, անձնական տվյալների գաղտնիությունը, հոգեբանական անվտանգության ապահովումը և մասնակիցների արժանապատվության նկատմամբ հարգանքը։ Հետազոտության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է անձի ինքնագիտակցության, սոցիալական հարմարման և քրեակատարողական միջավայրի փոխազդեցության հոգեբանական օրինաչափությունների ուսումնասիրությամբ։ Աշխատության կիրառական արժեքը կապված է դատապարտյալների հոգեբանական աջակցության արդյունավետության բարձրացման, հարմարման դժվարությունների վաղ հայտնաբերման, անհատական վերասոցիալականացման ծրագրերի կատարելագործման և ազատազրկման պայմաններում անձի հոգեբանական բարեկեցության պահպանման հնարավորությունների հետ։ Այն կարող է օգտակար լինել հոգեբաններին, սոցիալական աշխատողներին, քրեաբաններին, քրեակատարողական համակարգի մասնագետներին, վերասոցիալականացման ծրագրերի մշակողներին, իրավաբաններին, մանկավարժներին, գիտաշխատողներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և ուսանողներին։ Աշխատությունն ունի հոգեբանական, սոցիալական, քրեաբանական և կիրառական նշանակություն՝ նպաստելով դատապարտյալների ինքնավերաբերմունքի առանձնահատկությունների, հոգեբանական հարմարման մեխանիզմների, սոցիալական հարաբերությունների և անձի վերասոցիալականացման գործընթացների առավել խորքային ըմբռնմանը։

Право

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում վենչուրային բաժնետիրական ընկերությունների կառավարման մարմինների համակարգի, դրանց իրավական կարգավիճակի և պատասխանատվության առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Գրքում համակողմանիորեն ներկայացվում են բաժնետիրական ընկերությունների կառավարման կառուցվածքը, կառավարման տարբեր մակարդակների փոխհարաբերությունները, դրանց իրավասությունների շրջանակը և որոշումների ընդունման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վենչուրային գործունեության բնույթին և այն հանգամանքին, որ բարձր ռիսկայնությամբ ներդրումային միջավայրում արդյունավետ կորպորատիվ կառավարումը կարևոր նշանակություն ունի ինչպես ներդրողների, այնպես էլ ընկերության մասնակիցների և այլ շահագրգիռ անձանց իրավունքների պաշտպանության համար։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են կառավարման մարմինների ձևավորման և գործունեության իրավական հիմքերը, նրանց լիազորությունների իրականացումը, փոխադարձ վերահսկողության մեխանիզմները և կորպորատիվ որոշումների ընդունման գործընթացը։ Գրքում անդրադարձ է կատարվում նաև կառավարման մարմինների անդամների պատասխանատվության հարցերին՝ ներառյալ իրենց պարտականությունների ոչ պատշաճ կատարման, ընկերությանը վնաս պատճառելու, օրենքի կամ ընկերության ներքին կանոնների պահանջների խախտման դեպքում առաջացող իրավական հետևանքները։ Կարևորվում են նաև ընկերության և նրա կառավարման մարմինների անդամների շահերի հնարավոր բախումները, բարեխղճության և ողջամտության սկզբունքները, ներդրողների շահերի պաշտպանությունը և կորպորատիվ կառավարման թափանցիկության ապահովումը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես է կառուցվում վենչուրային բաժնետիրական ընկերության կառավարման համակարգը և ինչպիսի իրավական մեխանիզմներով է ապահովվում դրա բնականոն գործունեությունն ու պատասխանատու կառավարումը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել իրավագիտության և տնտեսագիտության ուսանողների, կորպորատիվ իրավաբանների, ձեռնարկատերերի, ներդրումային ոլորտի մասնագետների, ընկերությունների կառավարման մարմինների անդամների, գիտաշխատողների և կորպորատիվ կառավարման իրավական խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Право

Աշխատությունը նվիրված է անձի արժանապատվության՝ որպես հիմնարար սահմանադրաիրավական արժեքի պաշտպանության տեսական և գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետության իրավական համակարգի շրջանակում։ Քննության կենտրոնում են արժանապատվության իրավական բովանդակությունը, մարդու հիմնարար իրավունքների համակարգում դրա նշանակությունը և պետական իշխանության մարմինների պարտականությունները՝ այն հարգելու, պաշտպանելու և հնարավոր խախտումները կանխելու ուղղությամբ։ Արժանապատվությունը դիտարկվում է որպես մարդու իրավական կարգավիճակի առանցքային հիմքերից մեկը, որը սերտորեն փոխկապակցված է անձնական ազատության, հավասարության, մասնավոր կյանքի, ֆիզիկական և հոգեբանական անձեռնմխելիության, պատվի ու հեղինակության պաշտպանության և այլ իրավունքների հետ։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են սահմանադրական նորմերը, օրենսդրական կարգավորման մեխանիզմները և իրավական պաշտպանության միջոցները, որոնց միջոցով անձը կարող է պաշտպանել իր իրավունքները պետական մարմինների, պաշտոնատար անձանց կամ այլ սուբյեկտների գործողությունների հետևանքով առաջացած միջամտություններից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պետության բացասական և դրական պարտավորությունների հարաբերակցությանը. մի կողմից՝ պետական մարմինները պետք է ձեռնպահ մնան մարդու արժանապատվությանը անհամաչափ միջամտությունից, մյուս կողմից՝ անհրաժեշտ են արդյունավետ իրավական և ինստիտուցիոնալ մեխանիզմներ հնարավոր խախտումները կանխելու և դրանց հետևանքները վերացնելու համար։ Քննության են առնվում դատական պաշտպանության, սահմանադրական վերահսկողության և մարդու իրավունքների պաշտպանության այլ իրավական կառուցակարգերի դերը, ինչպես նաև իրավական պաշտպանության արդյունավետության գնահատման չափանիշները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում արժանապատվության պաշտպանության խնդրին քրեական արդարադատության, ազատությունից զրկման, վարչական հարաբերությունների, սոցիալական պաշտպանության և պետական ծառայությունների մատուցման համատեքստերում, որտեղ անձը կարող է գտնվել պետության նկատմամբ առավել խոցելի վիճակում։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել նաև ազգային իրավակարգավորման և մարդու իրավունքների միջազգային չափանիշների համադրություն՝ բացահայտելու դրանց փոխազդեցությունն ու իրավական պաշտպանության զարգացման հնարավոր ուղղությունները։ Աշխատությունն ունի տեսական և կիրառական նշանակություն սահմանադրական իրավունքի և մարդու իրավունքների պաշտպանության ոլորտների համար՝ նպաստելով արժանապատվության իրավական բովանդակության հստակեցմանը, պաշտպանության մեխանիզմների արդյունավետության գնահատմանը և իրավակիրառ պրակտիկայի կատարելագործման ուղղությունների ձևավորմանը։

История

Աշխատությունը նվիրված է Փոքր Ասիայի պատմական Գամիրք (Կապադովկիա) երկրամասում բնակված հայերի պատմությանը, նրանց ազգային ինքնության ձևավորմանը, հասարակական կյանքին, կենցաղին և մշակութային ժառանգությանը։ Ուսումնասիրությունը ներկայացնում է Գամիրքի հայության պատմական անցյալը՝ անդրադառնալով տարածաշրջանում հայկական բնակչության հաստատման, բնակության տարածքների ձևավորման և պատմական տարբեր ժամանակաշրջաններում համայնքների զարգացման խնդիրներին։ Կարևոր տեղ է հատկացվում հայաբնակ բնակավայրերի առանձնահատկություններին, բնակչության զբաղմունքներին, տնտեսական գործունեությանը, սոցիալական կառուցվածքին և համայնքային հարաբերություններին։ Պատմական տեղեկությունների ու ազգագրական դիտարկումների համադրությամբ բացահայտվում են տեղի հայերի առօրյա կյանքի կազմակերպման ձևերը, ընտանեկան հարաբերությունները, հասարակական սովորույթները, ավանդույթները և սերնդեսերունդ փոխանցվող մշակութային արժեքները։ Ուշադրության կենտրոնում են նաև նյութական մշակույթի դրսևորումները՝ բնակարանի ու կենցաղային միջավայրի առանձնահատկությունները, հագուստը, սնունդը, արհեստներն ու տնտեսական զբաղմունքները, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմելու տարածաշրջանի հայ բնակչության կենսակերպի և տեղական պայմաններին հարմարվելու ձևերի մասին։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչներից է հոգևոր և հասարակական մշակույթը՝ կրոնական կյանքը, եկեղեցական ու համայնքային կառույցները, ժողովրդական հավատալիքները, ծեսերը, տոները, ընտանեկան սովորույթները, բանավոր ավանդույթներն ու ազգային հիշողության պահպանման միջոցները։ Այս երևույթների դիտարկումը ցույց է տալիս, թե ինչպես են Գամիրքի հայերը պահպանել իրենց լեզվական, կրոնական և մշակութային առանձնահատկությունները՝ միաժամանակ գտնվելով շրջակա ժողովուրդների ու տարածաշրջանի ընդհանուր պատմամշակութային միջավայրի ազդեցության ներքո։ Աշխատանքը կարևորում է նաև տեղական և համահայկական մշակութային տարրերի փոխհարաբերությունը՝ հնարավորություն տալով բացահայտելու, թե ինչ առանձնահատկություններ են բնորոշ եղել Գամիրքի հայության ինքնատիպ կենցաղին, սովորույթներին և հասարակական կազմակերպմանը։ Պատմաազգագրական մոտեցումը թույլ է տալիս համայնքի անցյալը դիտարկել ոչ միայն քաղաքական իրադարձությունների և պատմական տեղաշարժերի, այլև հասարակ մարդկանց կյանքի, նրանց աշխատանքային փորձի, ընտանեկան միջավայրի, ավանդույթների և մշակութային ժառանգության միջոցով։ Այս առումով ուսումնասիրությունը նպաստում է Փոքր Ասիայի հայության պատմության առավել ամբողջական ընկալմանը և կարևոր նյութ է տրամադրում տարածաշրջանի հայկական բնակավայրերի ու համայնքների պատմական նկարագրության համար։ Այն արժեքավոր է նաև հայկական սփյուռքի ձևավորման, տարածքային համայնքների ինքնության պահպանման, տեղական մշակութային առանձնահատկությունների և պատմական հիշողության ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել հայագիտությամբ, պատմությամբ, ազգագրությամբ, մշակութաբանությամբ և հայկական գաղթօջախների պատմությամբ հետաքրքրվող հետազոտողների, ուսանողների ու ընթերցողների համար՝ ներկայացնելով Գամիրքի հայությանը որպես հայկական պատմամշակութային ժառանգության կարևոր և ինքնատիպ հատված։

Биология

Կենսաբժշկական և մոլեկուլային կենսաբանության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է կրծքագեղձի քաղցկեղի և գլիոմայի մոլեկուլային բազմազանության ուսումնասիրությանը՝ տրանսկրիպտոմային, գենոմային և էպիգենետիկական տվյալների համակցված վերլուծության միջոցով։ Քննության են առնվում ուռուցքային բջիջներում գեների արտահայտման առանձնահատկությունները, գենետիկական փոփոխությունները և գեների ակտիվության կարգավորման էպիգենետիկական մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր մոլեկուլային ենթատիպերի բացահայտմանը, դրանց միջև կենսաբանական տարբերությունների բնութագրմանը և ուռուցքների զարգացման հետ կապված մոլեկուլային օրինաչափությունների ուսումնասիրմանը։ Վերլուծվում են մեծածավալ կենսաբանական տվյալների մշակման և համադրման կենսաինֆորմատիկական ու վիճակագրական մոտեցումները, որոնք հնարավորություն են տալիս հայտնաբերելու հիվանդության հետ կապված գեներ, կարգավորիչ մեխանիզմներ և մոլեկուլային ցուցանիշներ։ Քննարկվում է նաև տարբեր մակարդակների տվյալների ինտեգրման նշանակությունը ուռուցքների բարդ կառուցվածքն ու անհատական տարբերությունները ավելի ամբողջական պատկերացնելու համար։ Նման ուսումնասիրությունները կարող են նպաստել հիվանդությունների մոլեկուլային դասակարգման կատարելագործմանը, հնարավոր կենսամարկերների հայտնաբերմանը և անհատականացված բժշկության համար գիտական հիմքերի ընդլայնմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել մոլեկուլային կենսաբանության, ուռուցքաբանության, գենոմիկայի, կենսաինֆորմատիկայի և բժշկական գենետիկայի ոլորտների մասնագետների ու ուսանողների համար։

Литература

Խուան Ռամոն Խիմենեսը իսպանական մոդեռնիզմի և հետմոդեռն անցման շրջանի կարևորագույն բանաստեղծներից է, որի ստեղծագործական ուղին սովորաբար բաժանվում է մի քանի փուլերի, իսկ սկզբնական շրջանի պոեզիան առանձնանում է քնարական նրբությամբ, զգացմունքայնությամբ և ռոմանտիկ տրամադրությամբ։ Նրա վաղ շրջանի գործերում գերակշռում են մաքուր զգացմունքները, բնության գեղեցկության ընկալումը և ներաշխարհի նուրբ արտահայտումը։ Բանաստեղծը հաճախ օգտագործում է պարզ, երաժշտական լեզու, որը ստեղծում է մեղմ ու ներդաշնակ տրամադրություն։ Սկզբնական շրջանի պոեզիայում Խիմենեսը մեծ ուշադրություն է դարձնում բնությանը՝ ծաղիկներին, լուսնին, ծովին և լռության պատկերներին, որոնք դառնում են նրա հոգեվիճակի արտացոլում։ Նրա ստեղծագործություններում հաճախ առկա է մելամաղձոտություն և երազային տրամադրություն, ինչը կապված է երիտասարդական զգացմունքների և իդեալիստական աշխարհի ընկալման հետ։ Այդ շրջանում նա դեռևս մեծապես գտնվում է ռոմանտիզմի և մոդեռնիզմի ազդեցության տակ, ինչը արտահայտվում է ձևի գեղեցկության և զգացմունքների առաջնահերթության մեջ։ Խիմենեսի վաղ պոեզիայի կարևոր առանձնահատկություններից է նաև սիմվոլիզմի կիրառումը, երբ բնության երևույթները ծառայում են որպես ներքին աշխարհի խորհրդանիշներ։ Նրա լեզուն պարզ է, բայց միևնույն ժամանակ խորքային և երաժշտական, ինչը թույլ է տալիս փոխանցել նուրբ հոգեբանական վիճակներ։ Ժամանակի ընթացքում նրա ստեղծագործական ոճը զարգանում է դեպի ավելի խոր փիլիսոփայական և մաքուր պոեզիա, սակայն սկզբնական շրջանը կարևոր է որպես նրա գրական զարգացման հիմք։