Նոր գրականություն հայ մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ: Գրականության ընթացիկ տեղեկատու (1991, Մարտ, թիվ 4)

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ներդրումային միջավայրի բարելավման ինստիտուցիոնալ հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում ներդրումային միջավայրը դիտարկվում է որպես տնտեսական, իրավական, վարչական և կազմակերպական գործոնների ամբողջություն, որոնք ձևավորում են ներդրողների գործունեության պայմանները և ազդում երկրի՝ ներքին ու օտարերկրյա կապիտալ ներգրավելու կարողության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ինստիտուցիոնալ միջավայրի այն բաղադրիչներին, որոնք պայմանավորում են ներդրումային որոշումների կանխատեսելիությունը՝ օրենսդրական դաշտի կայունությանը, սեփականության իրավունքների պաշտպանությանը, պայմանագրերի կատարման երաշխիքներին, պետական կառավարման արդյունավետությանը, վարչարարության պարզեցմանը, կոռուպցիոն ռիսկերի նվազեցմանը և տնտեսական քաղաքականության թափանցիկությանը։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են նաև ներդրումների ներգրավման և պաշտպանության պետական մեխանիզմները, պետական աջակցության գործիքները, ներդրումային ծրագրերի խթանման հնարավորությունները և ներդրողների հետ պետական մարմինների փոխգործակցության արդյունավետությունը։ Կարևորվում է ներդրումային միջավայրի և տնտեսական զարգացման միջև փոխադարձ կապը, քանի որ ներդրումների աճը կարող է նպաստել արտադրական ներուժի ընդլայնմանը, տեխնոլոգիական վերազինմանը, նոր աշխատատեղերի ստեղծմանը, արտահանման զարգացմանը և տնտեսության մրցունակության բարձրացմանը։ Միաժամանակ ուսումնասիրության մեջ կարող են բացահայտվել այն ինստիտուցիոնալ խոչընդոտները, որոնք սահմանափակում են ներդրումային ակտիվությունը՝ կարգավորող բեռը, որոշումների կայացման դանդաղ ընթացակարգերը, տեղեկատվության անհասանելիությունը, պետական կառույցների միջև համակարգման խնդիրները և ներդրումային ռիսկերի բարձր ընկալումը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է միջազգային փորձի ուսումնասիրությունը և դրա համադրումը Հայաստանի պայմանների հետ՝ նպատակ ունենալով բացահայտել այն ինստիտուցիոնալ լուծումները, որոնք կարող են կիրառելի լինել երկրի ներդրումային քաղաքականության կատարելագործման համար։ Աշխատանքում առաջարկվող բարեփոխումները կարող են ուղղված լինել ներդրումային օրենսդրության և վարչարարության բարելավմանը, պետական ծառայությունների թվայնացմանը, ներդրողների իրավունքների պաշտպանության ուժեղացմանը, ներդրումային տեղեկատվության հասանելիության ընդլայնմանը և պետական աջակցության առավել թիրախային համակարգի ձևավորմանը։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են նպաստել Հայաստանում ավելի կանխատեսելի, թափանցիկ և մրցակցային ներդրումային միջավայրի ձևավորմանը, ներդրողների վստահության բարձրացմանը և երկարաժամկետ ներդրումային հոսքերի խթանմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ներդրումային քաղաքականության և պետական կառավարման մասնագետներին, գործարարներին, ներդրողներին, իրավաբաններին, վերլուծաբաններին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Культура

Գիրքը նվիրված է Թիֆլիսի մտավոր կյանքի ուսումնասիրությանը՝ ուշադրության կենտրոնում պահելով քաղաքի հասարակական, մշակութային և կրթական միջավայրը։ Թիֆլիսը 19-րդ դարում Հարավային Կովկասի կարևոր քաղաքային կենտրոններից էր և նշանակալի դեր ուներ հայ ժողովրդի մտավոր ու մշակութային զարգացման գործում։ Քաղաքում ձևավորվել էր աշխույժ հայ համայնք, որի գործունեությունը կապված էր կրթության, գրականության, մամուլի, թատրոնի, հրատարակչության և հասարակական կազմակերպությունների զարգացման հետ։ Թիֆլիսի մտավոր կյանքը կարևոր տեղ է զբաղեցրել հայ նոր գրականության ձևավորման, ազգային ինքնագիտակցության ամրապնդման և հասարակական գաղափարների տարածման գործընթացներում։ Քաղաքում գործող դպրոցները, տպարանները, գրավաճառատները, մշակութային միավորումները և պարբերականները նպաստել են գիտելիքի շրջանառությանը և մտավորականների միջև կապերի հաստատմանը։ Այս միջավայրում զարգացել են կրթական ու լուսավորական նախաձեռնություններ, քննարկվել են հասարակական խնդիրներ և տարածվել են ժամանակի քաղաքական, մշակութային ու բարոյական գաղափարները։ Հրատարակությունը կարևոր է Թիֆլիսի հայ համայնքի պատմության և հայ հասարակական մտքի զարգացման ուսումնասիրության համար, քանի որ քաղաքի մտավոր կյանքը սերտորեն կապված էր հայ մշակույթի արդիականացման և ազգային կյանքի կազմակերպման հետ։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբաններին, հայագետներին, մշակույթի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին և 19-րդ դարի հայ մտավորականության գործունեությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Право

Սույն ուսումնասիրությունը նվիրված է մասնագետի հատուկ գիտելիքների կիրառմանը քրեադատավարական և կրիմինալիստիկական գործընթացներում՝ ընդգծելով մասնագիտական կարծիքի ճշգրտության, ապացույցների արժեհամակարգի և իրավաբանական գործընթացի արդյունավետության կարևորությունը։ Աշխատությունը վերլուծում է փորձագետների պարտականությունները, քրեադատավարական ու իրավական կանոնակարգերը, մասնագետի վարկելիության և անկախության խնդիրները, ինչպես նաև փորձագիտական եզրակացությունների ազդեցությունը դատավարական որոշումների վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում փորձագիտական մեթոդների ընտրության, տվյալների հավաքագրման, վերլուծության և արդյունքների ներկայացման պրակտիկ խնդիրներին՝ ապահովելով իրավաբանական պրոցեսի պարզություն և արդարադատության ապահովում։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է իրավաբանների, փորձագետների, դատական համակարգի մասնագետների և քրեադատավարական գիտությունների հետազոտողների համար՝ նպաստելով մասնագիտական կարծիքի կիրառման արդյունավետության բարձրացմանը և քրեադատավարական պրակտիկայի կատարելագործմանը։

Биология

Աշխատությունը նվիրված է առնետների ենթաստամոքսային գեղձում օրնիթինային ցիկլի և պրոլինի կենսասինթեզի հետ կապված ֆերմենտային համակարգերի կենսաքիմիական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում ամինաթթուների նյութափոխանակությանը մասնակցող ֆերմենտների ակտիվության, դրանց փոխկապակցվածության և հյուսվածքային նյութափոխանակության գործընթացներում ունեցած նշանակության բացահայտումն է։ Օրնիթինը դիտարկվում է որպես մի շարք փոխկապակցված կենսաքիմիական ուղիների կարևոր միջանկյալ նյութ, իսկ դրա փոխակերպումները կապված են ազոտային միացությունների նյութափոխանակության և այլ ամինաթթուների առաջացման գործընթացների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում օրնիթինի և պրոլինի նյութափոխանակային կապերին, քանի որ այդ միացությունների փոխակերպումները կարող են ընդգրկվել ընդհանուր միջանկյալ նյութափոխանակային համակարգերում և կարգավորվել համապատասխան ֆերմենտների գործունեությամբ։ Քննվում են ենթաստամոքսային գեղձի հյուսվածքում այդ ֆերմենտային համակարգերի առկայությունը և գործառութային առանձնահատկությունները՝ հաշվի առնելով օրգանի նյութափոխանակային մասնագիտացումը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ տարբեր ֆերմենտների հարաբերական ակտիվությանը, դրանց միջև նյութափոխանակային կապերին և այն հարցին, թե ինչպես են առանձին կենսաքիմիական ուղիները ինտեգրվում բջջի ընդհանուր ամինաթթվային նյութափոխանակությանը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում պրոլինի կենսասինթեզի ուսումնասիրությունը՝ որպես սպիտակուցների կառուցվածքի և բջջային նյութափոխանակության համար նշանակություն ունեցող ամինաթթվի առաջացման գործընթաց։ Ֆերմենտային ակտիվությունների համադրական գնահատումը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու ենթաստամոքսային գեղձում ազոտային նյութափոխանակության կազմակերպման և առանձին մետաբոլիկ ուղիների փոխհարաբերությունների մասին։ Աշխատանքը կարող է նաև նպաստել տարբեր հյուսվածքներում ամինաթթուների փոխանակության առանձնահատկությունների համեմատական ուսումնասիրությանը՝ ցույց տալով, որ նույն նյութափոխանակային ուղիների նշանակությունը կարող է տարբեր լինել՝ կախված օրգանի ֆունկցիոնալ և կենսաքիմիական առանձնահատկություններից։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է ֆերմենտաբանության, ամինաթթուների կենսաքիմիայի և հյուսվածքային նյութափոխանակության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով պարզաբանել օրնիթինի փոխակերպման և պրոլինի կենսասինթեզի ֆերմենտային հիմքերը ենթաստամոքսային գեղձում։

Экология

Շրջակա միջավայրի մոնիտորինգը բնության վիճակի համակարգված դիտարկման, չափման և գնահատման գործընթաց է, որի նպատակն է բացահայտել բնապահպանական փոփոխությունները և կանխել հնարավոր էկոլոգիական վտանգները։ Ժամանակակից պայմաններում դրա դերը չափազանց կարևոր է, քանի որ արդյունաբերության զարգացումը, ուրբանիզացիան և կլիմայական փոփոխությունները մեծ ազդեցություն են ունենում օդի, ջրի, հողի և կենսաբազմազանության վրա։ Մոնիտորինգի միջոցով հնարավոր է մշտապես հետևել աղտոտվածության մակարդակին, գնահատել բնական ռեսուրսների վիճակը և կանխատեսել էկոլոգիական ռիսկեր։ Այն թույլ է տալիս ժամանակին հայտնաբերել վտանգավոր փոփոխություններ, օրինակ՝ օդի աղտոտվածության աճ, ջրային աղբյուրների որակի վատթարացում կամ անտառների կրճատում։ Շրջակա միջավայրի մոնիտորինգը իրականացվում է տարբեր մեթոդներով՝ լաբորատոր հետազոտություններ, արբանյակային դիտարկումներ, ավտոմատ չափիչ կայաններ և դաշտային ուսումնասիրություններ։ Այս համակարգը կարևոր գործիք է նաև պետական բնապահպանական քաղաքականության մշակման համար, քանի որ ապահովում է հավաստի տվյալներ որոշումների ընդունման համար։ Բացի այդ, այն նպաստում է հասարակության իրազեկվածության բարձրացմանը և կայուն զարգացման սկզբունքների կիրառմանը։ Մոնիտորինգի արդյունքները օգտագործվում են աղտոտման աղբյուրների վերահսկման, բնության պահպանման ծրագրերի մշակման և արտակարգ իրավիճակների կանխման համար։ Ժամանակակից տեխնոլոգիաների շնորհիվ շրջակա միջավայրի մոնիտորինգը դարձել է ավելի ճշգրիտ և արդյունավետ՝ ապահովելով գլոբալ և տեղական էկոլոգիական խնդիրների լուծման կարևոր հիմք։

История

Աշխատությունը նվիրված է Հայոց ցեղասպանության տարիներին Ֆրանսիայի դիրքորոշման, քաղաքականության և հայ ժողովրդի հետ ունեցած հարաբերությունների ուսումնասիրությանը՝ 1915–1918 թվականների պատմական իրադարձությունների համատեքստում։ Հետազոտության մեջ դիտարկվում են Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին Օսմանյան կայսրությունում հայ բնակչության նկատմամբ իրականացված զանգվածային տեղահանությունների, կոտորածների և բնաջնջման մասին տեղեկությունների տարածումը Ֆրանսիայում, ինչպես նաև ֆրանսիական պետական ու հասարակական շրջանակների արձագանքը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն քաղաքական, դիվանագիտական և մարդասիրական գործոններին, որոնք պայմանավորել են Ֆրանսիայի վերաբերմունքը տեղի ունեցող ողբերգական իրադարձությունների նկատմամբ։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են ֆրանսիական մամուլի հրապարակումները, քաղաքական գործիչների հայտարարությունները, դիվանագիտական հաղորդագրությունները և հասարակական կազմակերպությունների գործունեությունը, որոնց միջոցով Ֆրանսիայում ձևավորվում էր տեղեկացվածություն հայերի նկատմամբ իրականացվող բռնությունների վերաբերյալ։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև ֆրանսիական մարդասիրական նախաձեռնություններին և այն օգնությանը, որը ցուցաբերվել է ցեղասպանությունից փրկված հայերին։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև Ֆրանսիայի և դաշնակից մյուս պետությունների դիրքորոշումների փոխհարաբերությանը, քանի որ պատերազմի տարիներին Հայկական հարցը կապված էր ոչ միայն մարդասիրական, այլև միջազգային քաղաքականության և Մերձավոր Արևելքի ապագա կարգավորման խնդիրների հետ։ Ուսումնասիրվում է նաև ֆրանսիական քաղաքական շրջանակների վերաբերմունքի փոփոխությունը պատերազմի տարբեր փուլերում և այն հանգամանքները, որոնք ազդել են այդ քաղաքականության վրա։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչներից է 1915–1918 թվականներին հայերի վիճակի և նրանց նկատմամբ իրականացված բռնությունների վերաբերյալ ֆրանսիական հասարակության տեղեկացվածության ուսումնասիրությունը։ Այս տեսանկյունից Ֆրանսիայի պատմությունը դիտարկվում է ոչ միայն պետական քաղաքականության, այլև հասարակական կարծիքի, մամուլի, մտավորականների և մարդասիրական կառույցների գործունեության միջոցով։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու Հայոց ցեղասպանության միջազգային արձագանքի մասին և հասկանալու, թե ինչպիսի տեղ է զբաղեցրել հայկական ողբերգությունը Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիների ֆրանսիական քաղաքական և հասարակական օրակարգում։ Աշխատությունը կարևոր աղբյուրագիտական և պատմագիտական նշանակություն ունի Հայոց ցեղասպանության միջազգային արձագանքի, հայ-ֆրանսիական հարաբերությունների և Ֆրանսիայի արտաքին քաղաքականության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, ցեղասպանագիտությամբ զբաղվող հետազոտողներին, միջազգային հարաբերությունների մասնագետներին, հայագետներին և Առաջին համաշխարհային պատերազմի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։