Նոր գրականություն ՀՍՍՀ կուլտուրայի և արվեստի վերաբերյալ: Մատենագիտական ինֆորմացիա: Գրականության ընթացիկ տեղեկատու (1982, Փետրվար, թիվ 2)

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ընդհանուր օգտագործման ուղևորատար ավտոմոբիլային տրանսպորտի ոլորտում աշխատավարձի կազմակերպման համակարգի ուսումնասիրությանը և դրա կատարելագործման ուղիների մշակմանը։ Հետազոտության հիմքում ընկած է տրանսպորտային կազմակերպությունների աշխատակիցների աշխատանքի վարձատրության արդյունավետ կազմակերպման խնդիրը՝ հաշվի առնելով ոլորտի արտադրական, տնտեսական և սոցիալական առանձնահատկությունները։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են աշխատավարձի ձևավորման և հաշվարկման գործող մեխանիզմները, աշխատուժի ծախսերի կառուցվածքը, վարձատրության տարբեր ձևերի կիրառման հնարավորությունները և աշխատանքի արդյունքների ու աշխատավարձի միջև փոխկապակցվածությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վարորդների, տեխնիկական և սպասարկող անձնակազմի աշխատանքի բնույթին, քանի որ ուղևորատար ավտոմոբիլային տրանսպորտում աշխատանքի արդյունքը պայմանավորված է ոչ միայն կատարված աշխատանքի ծավալով, այլև երթուղիների երկարությամբ, աշխատանքի ռեժիմով, ուղևորահոսքի առանձնահատկություններով, տրանսպորտային միջոցների շահագործման պայմաններով և ծառայության որակի պահանջներով։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է աշխատավարձի համակարգի՝ աշխատանքի արտադրողականության և տրանսպորտային ծառայությունների արդյունավետության վրա ունեցած ազդեցության գնահատումը։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել աշխատանքի վարձատրության սակագնային, ժամավճարային, գործավարձային և խառը մեխանիզմները, ինչպես նաև պարգևատրման և նյութական խրախուսման տարբեր ձևերը։ Կարևորվում է այնպիսի համակարգի ձևավորման անհրաժեշտությունը, որը միաժամանակ կապահովի աշխատողների շահագրգռվածությունը, աշխատանքի որակի բարձրացումը, ծառայությունների հուսալիությունը և տրանսպորտային կազմակերպությունների տնտեսական արդյունավետությունը։ Ուսումնասիրությունը անդրադառնում է նաև աշխատավարձի կազմակերպման վրա ազդող տնտեսական գործոններին, այդ թվում՝ փոխադրումների ինքնարժեքին, վառելիքի և շահագործման ծախսերին, աշխատանքի արտադրողականությանը, ուղևորափոխադրումների ծավալին և կազմակերպությունների ֆինանսական արդյունքներին։ Աշխատության վերլուծական հատվածը հնարավորություն է տալիս բացահայտել գործող համակարգի թերություններն ու սահմանափակումները և առաջարկել դրանց վերացմանն ուղղված կազմակերպատնտեսական միջոցառումներ։ Կատարելագործման առաջարկները կարող են ուղղված լինել աշխատանքի արդյունքների առավել ճշգրիտ գնահատմանը, աշխատավարձի և արտադրողականության փոխկապակցվածության ամրապնդմանը, խրախուսման համակարգերի բարելավմանը և ոլորտում աշխատանքի վարձատրության ավելի արդար ու արդյունավետ մեխանիզմների ներդրմանը։ Թեմայի ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև սոցիալական տեսանկյունից, քանի որ ուղևորատար տրանսպորտի բնականոն աշխատանքը մեծապես կախված է աշխատողների մասնագիտական պատրաստվածությունից, պատասխանատվությունից և աշխատանքի նկատմամբ մոտիվացիայից։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, տրանսպորտի կառավարման մասնագետների, աշխատանքի տնտեսագիտությամբ զբաղվող հետազոտողների, կազմակերպությունների ղեկավարների, մասնագիտական կրթության ոլորտի ներկայացուցիչների, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Другие предметы

Ապահովագրական բրոքերները ապահովագրական շուկայի մասնակիցներ են, որոնք հանդես են գալիս որպես միջնորդներ ապահովագրական ընկերությունների և հաճախորդների միջև՝ ներկայացնելով հաճախորդների շահերը։ Ի տարբերություն ապահովագրական գործակալների, որոնք սովորաբար աշխատում են մեկ կամ մի քանի ապահովագրական ընկերությունների համար, բրոքերները անկախ են և ընտրում են շուկայում առկա լավագույն ապահովագրական առաջարկները՝ համապատասխան հաճախորդի կարիքներին։ Ապահովագրական բրոքերների հիմնական դերը կայանում է հաճախորդների ռիսկերի գնահատման, համապատասխան ապահովագրական պոլիսների ընտրության և պայմանագրերի կնքման գործընթացի կազմակերպման մեջ։ Նրանք նաև օգնում են հաճախորդներին հասկանալ ապահովագրական պայմանների բարդ ձևակերպումները, համեմատել տարբեր առաջարկներ և ընտրել առավել շահավետ և հարմար տարբերակը։ Շուկայի տեսանկյունից բրոքերները նպաստում են մրցակցության զարգացմանը ապահովագրական ընկերությունների միջև, քանի որ հաճախորդները ստանում են ավելի լայն ընտրության հնարավորություն։ Նրանք նաև բարձրացնում են շուկայի թափանցիկությունը և արդյունավետությունը՝ ապահովելով տեղեկատվության ավելի հավասարակշռված բաշխում։

Технология

Գիտատեխնիկական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է խալկոպիրիտային խտանյութի մշակման և դրա բաղադրության մեջ առկա արժեքավոր մետաղների առավել ամբողջական կորզման արդյունավետ տեխնոլոգիական եղանակների հետազոտմանը։ Ուսումնասիրվում են հանքային հումքի քիմիական և հանքաբանական առանձնահատկությունները, տարրալուծման գործընթացի ընթացքը և տարբեր տեխնոլոգիական գործոնների ազդեցությունը մետաղների անցման աստիճանի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում աղաթթվային միջավայրում ուղղակի տարրալուծման գործընթացին, դրա հիմնական օրինաչափություններին, ջերմաստիճանի, մշակման տևողության, նյութերի հարաբերակցության և լուծույթի բաղադրության ազդեցությանը վերջնական արդյունքների վրա։ Քննարկվում են պղնձի և խտանյութում առկա այլ արժեքավոր բաղադրիչների ընտրողական ու համալիր կորզման հնարավորությունները, ինչպես նաև ստացված լուծույթներից մետաղների հետագա առանձնացման և վերականգնման սկզբունքները։ Վերլուծվում են հումքի վերամշակման արդյունավետության բարձրացման, արժեքավոր բաղադրիչների կորուստների նվազեցման և տեխնոլոգիական փուլերի օպտիմալացման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև առաջարկվող մոտեցման նյութական և էներգետիկ արդյունավետությանը, հումքի համալիր օգտագործմանը և ավանդական վերամշակման եղանակների համեմատ հնարավոր առավելություններին։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ գունավոր մետալուրգիայի, հիդրոմետալուրգիայի և հանքային հումքի համալիր վերամշակման տեխնոլոգիաների կատարելագործման համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել մետալուրգների, քիմիական տեխնոլոգների, հանքարդյունաբերության մասնագետների, հետազոտողների և համապատասխան տեխնիկական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Лингвистика

Այս գիրքը նվիրված է խոսքի առոգանության և դրա միջոցով իմաստի փոխանցման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ բացատրելով, թե ինչպես են ձայնի բարձրությունը, շեշտադրումը, դադարները, տոնայնությունը և հնչերանգը ձևավորում խոսքի արտահայտչականությունն ու ազդեցությունը։ Գրքում ներկայացվում է, որ նույն բառերն ու նախադասությունները տարբեր առոգանությամբ կարող են ստանալ տարբեր իմաստային և հուզական երանգներ՝ փոխելով խոսքի ընկալումը և հաղորդակցական ազդեցությունը։ Հեղինակը քննարկում է բանավոր խոսքի կառուցվածքը, հնչյունային համակարգի դերը, խոսքի ռիթմը և ինտոնացիոն միջոցների կիրառությունը տարբեր հաղորդակցական իրավիճակներում։ Անդրադարձ է կատարվում նաև դերասանական խոսքին, հրապարակային ելույթներին, մանկավարժական հաղորդակցությանը և առօրյա խոսակցական միջավայրում ճիշտ առոգանության կարևորությանը։ Գիրքը համադրում է տեսական լեզվաբանական վերլուծությունը և գործնական օրինակները՝ օգնելով զարգացնել արտահայտիչ, հստակ և ազդեցիկ խոսքի հմտություններ։ Այն օգտակար է լեզվաբանների, ուսուցիչների, դերասանների, լրագրողների, հաղորդավարների և բոլոր նրանց համար, ովքեր ցանկանում են կատարելագործել բանավոր հաղորդակցության մշակույթը և խորությամբ հասկանալ խոսքի հնչերանգային առանձնահատկությունները։

Религия

Աշխատությունը նվիրված է դժոխքի գաղափարին և դրա մեկնաբանությանը քրիստոնեական կրոնական պատկերացումների շրջանակում։ Դժոխքի մասին ուսմունքը քրիստոնեական աստվածաբանության մեջ կապված է հանդերձյալ կյանքի, մարդու բարոյական պատասխանատվության, մեղքի հետևանքների և աստվածային արդարության հարցերի հետ։ Այս թեմային անդրադարձող կրոնական գրքերում սովորաբար պարզաբանվում են դժոխքի վերաբերյալ պատկերացումները, քննարկվում են դրանց աստվածաշնչյան հիմքերը և ընդգծվում են մարդու երկրային վարքի ու հոգևոր ընտրությունների նշանակությունը։ Նման աշխատությունների նպատակներից է ընթերցողին խրախուսել բարոյական ինքնաքննության, քրիստոնեական պատվիրանների պահպանման և հոգևոր կյանքի նկատմամբ պատասխանատու վերաբերմունքի։ Հարցական վերնագիրը մատնանշում է բացատրական բնույթ և ընթերցողին ուղղված պարզաբանման փորձ՝ կրոնական ուսմունքի կարևոր հարցերից մեկի շուրջ։ Գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայերեն կրոնական գրականության, քրիստոնեական վախճանաբանության և հանդերձյալ կյանքի մասին պատկերացումների պատմության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել նաև տասնիններորդ դարի հայ հոգևոր գրականության, կրոնական դաստիարակության և աստվածաբանական գաղափարների հանրամատչելի ներկայացման ավանդույթների հետազոտությամբ զբաղվողներին։

Литература

«Դամբարան» վերնագիրը գրականության մեջ կարող է ունենալ ինչպես ուղղակի, այնպես էլ խորհրդանշական իմաստ՝ կապված մահվան, հիշատակի, կորստի, անցյալի և մարդկային կյանքի անցողիկության գաղափարների հետ։ Դամբարանի պատկերը հաճախ դառնում է մտորումների առիթ՝ անդրադառնալու անհատի և հասարակության հիշողությանը, պատմական իրադարձությունների հետքերին, մարդկային ճակատագրերին ու ժամանակի անխուսափելի ընթացքին։ Այսպիսի վերնագրով ստեղծագործությունը կարող է ներառել քնարական, խորհրդածական կամ այլաբանական տարրեր՝ ընթերցողին հրավիրելով խորհելու կյանքի և մահվան փոխհարաբերության, անցյալի արժեքների պահպանման և սերունդների միջև հիշողության փոխանցման շուրջ։ Հրատարակության հեղինակների՝ Եղիա Տեմիրճիպաշյանի և Մինաս Չերազի անունների առկայությունը այն կապում է 19-րդ դարի հայ մտավոր և գրական միջավայրի հետ, որի ներկայացուցիչները կարևոր դեր են ունեցել հայալեզու գրականության, հրապարակախոսության և ազգային մշակութային կյանքի զարգացման գործում։ Նման գրական նյութերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու ժամանակաշրջանի գեղարվեստական լեզուն, գաղափարական հետաքրքրությունները և խորհրդանշական պատկերների կիրառությունը։ Գործը կարող է հետաքրքրել հայ գրականության պատմությամբ, արևմտահայ գրական ժառանգությամբ և 19-րդ դարի մտավոր կյանքի ուսումնասիրությամբ զբաղվող ընթերցողներին։