Նոր գրականություն ՀՍՍՀ կուլտուրայի և արվեստի վերաբերյալ: Մատենագիտական ինֆորմացիա: Գրականության ընթացիկ տեղեկատու

Право

Գիտական աշխատանքը նվիրված է մարդու կյանքի իրավունքի քրեաիրավական պաշտպանության ուսումնասիրությանը՝ սահմանադրական իրավունքի և քրեական օրենսդրության փոխկապակցվածության համատեքստում։ Կյանքի իրավունքը մարդու հիմնարար և անօտարելի իրավունքներից է, որի պաշտպանությունը պետության իրավական համակարգի կարևորագույն խնդիրներից է։ Աշխատության կենտրոնում այն հարցն է, թե ինչպիսի սահմանադրաիրավական երաշխիքներով է ամրագրվում մարդու կյանքի իրավունքը, և ինչպես են այդ երաշխիքները կոնկրետացվում քրեական իրավունքի նորմերով։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել կյանքի իրավունքի հասկացությունը, դրա իրավական բնույթը, պաշտպանության սահմանները և պետության պարտավորությունները՝ մարդու կյանքը ապօրինի ոտնձգություններից պաշտպանելու ուղղությամբ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ կյանքի իրավունքի պաշտպանությունը չի սահմանափակվում միայն կյանքին ուղղված հանցագործությունների համար պատիժ սահմանելով։ Պետությունը պետք է նաև ստեղծի այնպիսի իրավական և ինստիտուցիոնալ մեխանիզմներ, որոնք կանխարգելում, բացահայտում և արդյունավետորեն քննում են մարդու կյանքին սպառնացող ոտնձգությունները։ Քրեական իրավունքի տեսանկյունից առանցքային նշանակություն ունեն կյանքի դեմ ուղղված հանցագործությունների իրավական բնութագրերը, դրանց օբյեկտը, օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ կողմերը, հանցագործության սուբյեկտը, ինչպես նաև պատասխանատվությունը ծանրացնող կամ մեղմացնող հանգամանքները։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել սպանության տարբեր դրսևորումները, անզգուշությամբ մահ պատճառելը և կյանքի դեմ ուղղված այլ արարքներ՝ դրանց իրավական որակավորման առանձնահատկությունների բացահայտմամբ։ Կարևոր է նաև կյանքի իրավունքի և այլ հիմնարար իրավունքների հարաբերակցության հարցը, քանի որ որոշ քրեաիրավական իրավիճակներում անհրաժեշտ է սահմանազատել կյանքի պաշտպանության իրավական պահանջները ինքնապաշտպանության, ծայրահեղ անհրաժեշտության և այլ իրավաչափ գործողությունների հետ։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև միջազգային իրավական չափանիշներին և մարդու իրավունքների պաշտպանության միջազգային մեխանիզմներին, որոնց շրջանակում կյանքի իրավունքը դիտարկվում է որպես ժողովրդավարական և իրավական պետության հիմնարար արժեք։ Այդ համատեքստում կարևոր են կյանքի կամայական զրկման անթույլատրելիությունը, արդյունավետ քննության պահանջը և պետության դրական պարտավորությունները։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է գործող քրեական օրենսդրության արդյունավետության գնահատումը և այն խնդիրների բացահայտումը, որոնք կարող են առաջանալ կյանքի դեմ ուղղված հանցագործությունների իրավական որակավորման կամ դրանց քննության ընթացքում։ Կարող են ներկայացվել նաև օրենսդրության կատարելագործման և քրեաիրավական պաշտպանության արդյունավետության բարձրացման առաջարկություններ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը մարդու կյանքի իրավունքը դիտարկում է որպես սահմանադրական արժեք, որի իրական պաշտպանությունն ապահովվում է սահմանադրական երաշխիքների, քրեական իրավունքի նորմերի և իրավակիրառական արդյունավետ մեխանիզմների համակցությամբ։ Թեման ունի ինչպես տեսական, այնպես էլ գործնական նշանակություն, քանի որ կյանքի իրավունքի արդյունավետ քրեաիրավական պաշտպանությունը պետության իրավական համակարգի կայացածության և մարդու իրավունքների նկատմամբ հարգանքի կարևոր ցուցանիշներից է։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է ավագ դպրոցում ուսումնական նյութի կրկնության կազմակերպման արդյունավետ մեթոդների և մանկավարժական տեխնոլոգիաների ուսումնասիրմանը։ Հեղինակը ներկայացնում է կրկնության գործընթացի դերը սովորողների գիտելիքների ամրապնդման, համակարգման, խորացման և կիրառական կարողությունների զարգացման գործում՝ դիտարկելով այն որպես ուսուցման կարևոր բաղադրիչ։ Ուսումնասիրության շրջանակում վերլուծվում են կրկնության կազմակերպման տարբեր ձևերը, մեթոդները և ռազմավարությունները, այդ թվում՝ անհատական, խմբային և համագործակցային աշխատանքի եղանակները, ինչպես նաև ժամանակակից ուսուցման տեխնոլոգիաների կիրառման հնարավորությունները։ Աշխատանքում անդրադարձ է կատարվում սովորողների ճանաչողական ակտիվության բարձրացմանը, ինքնուրույն աշխատանքի խթանմանը, գնահատման և հետադարձ կապի արդյունավետ մեխանիզմներին, որոնք նպաստում են ուսումնական գործընթացի կատարելագործմանը։ Ներկայացված մոտեցումները հիմնված են մանկավարժական տեսությունների և դպրոցական պրակտիկայի վերլուծության վրա՝ առաջարկելով գործնական լուծումներ ուսուցիչների համար։ Գիրքը կարևոր աղբյուր է մանկավարժների, կրթության կազմակերպիչների, մեթոդիստների, ապագա ուսուցիչների և կրթական հետազոտություններով զբաղվող մասնագետների համար՝ նպաստելով ավագ դպրոցում ուսուցման որակի բարձրացմանը և ժամանակակից մանկավարժական տեխնոլոգիաների արդյունավետ կիրառմանը։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է Հովհաննես Թումանյանի ստեղծագործական աշխարհում արևելյան մշակութային, փիլիսոփայական և գեղարվեստական ազդեցությունների բացահայտմանը՝ ներկայացնելով դրանց դերը նրա աշխարհայացքի ձևավորման և գրական մտածողության զարգացման գործընթացում։ Վերլուծվում են արևելյան ժողովրդական ավանդույթների, առասպելաբանության, հեքիաթային համակարգերի և բարոյափիլիսոփայական պատկերացումների արտացոլումները նրա պոեզիայում և արձակում՝ դրանք դիտարկելով համաշխարհային մշակութային երկխոսության համատեքստում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում արևելյան և հայկական մշակութային շերտերի փոխհարաբերությանը, Թումանյանի ստեղծագործություններում համամարդկային արժեքների ընդգծմանը, ինչպես նաև նրա գեղարվեստական մտածողության մեջ ժողովրդական աղբյուրների վերաիմաստավորմանը։ Ուսումնասիրությունը բացահայտում է նաև արևելյան մոտիվների ազդեցությունը նրա պատկերային համակարգի, սյուժետային կառուցվածքների և բարոյական գաղափարների ձևավորման վրա՝ ցույց տալով, թե ինչպես է ստեղծագործական այդ սինթեզը նպաստել հայ դասական գրականության զարգացմանը և Թումանյանի արվեստի համամարդկային նշանակության ձևավորմանը։

Лингвистика

Այս աշխատությունը նվիրված է արդի խոսակցական ֆրանսերենի դարձվածապաշարի ոճիմաստային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ հայերենի հետ զուգադրական վերլուծության հիման վրա։ Ուսումնասիրության կենտրոնում ֆրանսերենում լայնորեն գործածվող դարձվածային միավորներն են, դրանց իմաստային կառուցվածքը, արտահայտչականությունը, ոճական երանգավորումը և հաղորդակցական գործառույթները։ Աշխատանքում դարձվածքները դիտարկվում են ոչ միայն որպես կայուն բառային կապակցություններ, այլև որպես լեզվական միավորներ, որոնք խոսքին հաղորդում են պատկերավորություն, հուզականություն, գնահատողականություն, երբեմն նաև հումորային, հեգնական կամ ժողովրդախոսակցական երանգ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դարձվածքների կիրառությանը առօրյա բանավոր հաղորդակցության մեջ և դրանց տարբերությանը գրական, պաշտոնական կամ մասնագիտական խոսքում օգտագործվող կայուն արտահայտություններից։ Հայերենի հետ զուգադրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու երկու լեզուների դարձվածային համակարգերի ընդհանրություններն ու տարբերությունները, ինչպես նաև նույն կամ մոտ իմաստների արտահայտման տարբեր եղանակները։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել դարձվածքների բառային կազմը, կառուցվածքային մոդելները, փոխաբերական իմաստների ձևավորումը, ազգային-մշակութային բաղադրիչը և դրանց ոճական գործառույթները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում այն դարձվածային միավորներին, որոնք ունեն բառացի և փոխաբերական իմաստների միջև էական տարբերություն և որոնց ճիշտ ընկալումը մեծապես կախված է տվյալ լեզվամշակույթի առանձնահատկություններից։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև ֆրանսերեն դարձվածքների հայերեն համարժեքների որոնման և թարգմանության խնդիրներին՝ տարբերակելով լիարժեք համարժեքները, մասնակի համապատասխանությունները և այն դեպքերը, երբ հայերենում անհրաժեշտ է դարձվածային իմաստը փոխանցել ոչ դարձվածային միջոցներով։ Զուգադրական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ բացահայտելու լեզուների ազգային-մշակութային առանձնահատկությունները և խոսքային արտահայտչականության ձևավորման տարբեր մեխանիզմները։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել ֆրանսերեն և հայերեն լեզուների մասնագետների, թարգմանիչների, լեզվաբանների, դասախոսների և օտար լեզուների ուսուցման ու միջմշակութային հաղորդակցության խնդիրներով հետաքրքրվող հետազոտողների համար։

Педагогика

Այս գիրքը նվիրված է հայ նախադպրոցական մանկավարժության սկզբնավորման և զարգացման գործընթացների ուսումնասիրությանը 19-րդ դարի երկրորդ կեսին՝ ներկայացնելով հայկական կրթական մտքի ձևավորման կարևոր փուլերից մեկը։ Աշխատանքում վերլուծվում են նախադպրոցական դաստիարակության գաղափարների առաջացման նախադրյալները, մանկավարժական հայացքների ձևավորումը, կրթական հաստատությունների գործունեությունը և այդ ժամանակաշրջանի հասարակական-մշակութային պայմանների ազդեցությունը երեխաների դաստիարակության վրա։ Գրքում ներկայացվում են հայ մանկավարժական գործիչների մոտեցումները, կրթական մեթոդները և նախադպրոցական կրթության զարգացման հիմնական ուղղությունները։ Այն կարող է օգտակար լինել մանկավարժների, կրթության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողների, դաստիարակների, ուսանողների և հայ կրթական ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Право

Հայցային վաղեմության քաղաքացիաիրավական կարգավորումը Հայաստանի Հանրապետությունում նախատեսում է դատավարական և նյութական իրավունքի մեխանիզմներ, որոնք սահմանում են քաղաքացիների և իրավաբանական անձանց իրավունքների և պարտականությունների պաշտպանության ժամկետները, երբ речь գնում է պարտքային կամ այլ քաղաքացիական իրավունքների իրականացումից, և նպատակաուղղված է ապահովել իրավաբանական վստահություն, կանխարգելել իրավունքի չարաշահումները և իրավական հարաբերությունների երկարաժամկետ անորոշությունը։ Ըստ գործող քաղաքացիական օրենսգրքի՝ պահանջի հստակացման պահից սկսած սահմանված ժամանակահատվածում պահանջատերը պարտավոր է իր պահանջը ներկայացնել դատարան կամ այլ իրավասու մարմին, հակառակ դեպքում պահանջը կարող է ճանաչվել վաղեմության ենթակա և, որպես կանոն, չբացառվող դաշտում։ ՀՀ իրավակարգն առավելագույնս ընդգծում է պահանջի բնույթը, վաղեմության ժամկետի տևողությունը՝ այն դասակարգելով՝ ընդհանուր, առանձնահատուկ և բացառիկ ժամկետների, որոնք կախված են պահանջի ձևից, առարկայից և իրավաբանական հետևանքներից, և նախատեսում է որոշ բացառություններ, օրինակ՝ սուտի, խարդախության, հանցավոր արարքի կամ իրավաբանական անձանց գործունեության հատուկ հանգամանքներում ժամկետների դադարեցում կամ երկարացում։