Նոր գրականություն կուլտուրայի և արվեստի վերաբերյալ Հայկական ՍՍՀ-ում

Экономика

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության գիտատեխնիկական ոլորտի արդիականացման և բարեփոխման հիմնախնդիրներին՝ դրանք դիտարկելով տնտեսական և կազմակերպական փոխկապակցվածության շրջանակում։ Աշխատության հիմքում այն գաղափարն է, որ գիտությունը, տեխնոլոգիաները և նորարարությունը ժամանակակից տնտեսության մրցունակության, արտադրողականության բարձրացման, մարդկային կապիտալի զարգացման և երկարաժամկետ տնտեսական աճի կարևոր գործոններ են։ ՀՀ օրենսդրությամբ ևս գիտատեխնիկական քաղաքականության նպատակների շարքում առանձնացվում են գիտական և գիտատեխնիկական ներուժի զարգացումը, համապատասխան կադրերի պատրաստումը և գիտության ու տեխնիկայի նվաճումների՝ տնտեսության զարգացման նպատակով ներդրման խթանումը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից մեկը գիտության և տնտեսության միջև կապի ամրապնդումն է։ Գիտական հետազոտությունների արդյունքները ինքնին դեռևս չեն ապահովում տնտեսական արդյունք․ անհրաժեշտ է ստեղծել այնպիսի մեխանիզմներ, որոնց միջոցով գիտական գաղափարները կարող են վերածվել տեխնոլոգիական լուծումների, նոր արտադրանքի, ծառայությունների և առևտրայնացվող նորարարությունների։ Այս տեսանկյունից աշխատանքի առանցքային խնդիրներից է «գիտություն–տեխնոլոգիա–արտադրություն–շուկա» կապի արդյունավետ կազմակերպումը։ Գիտատեխնիկական ոլորտի տնտեսական բարեփոխումները ենթադրում են նաև ֆինանսավորման համակարգի վերանայում։ Հետազոտությունների համար պետական միջոցների հատկացումը պետք է համադրվի մրցակցային ֆինանսավորման, նպատակային ծրագրերի, մասնավոր հատվածի ներդրումների և միջազգային ֆինանսավորման աղբյուրների ներգրավման հետ։ Կարևոր խնդիր է նաև ֆինանսական ռեսուրսների բաշխման արդյունավետության բարձրացումը՝ հաշվի առնելով հետազոտությունների որակը, ակնկալվող արդյունքները, դրանց տնտեսական և հասարակական ազդեցությունը և երկրի ռազմավարական առաջնահերթությունները։ Ժամանակակից պետական քաղաքականության մեջ այդ ուղղությունը ստացել է նոր նշանակություն․ 2026 թվականին հաստատված ՀՀ գիտության ոլորտի զարգացման 2026–2030 թվականների ռազմավարական ծրագիրը նախատեսում է գիտական գերազանցության խթանում, գիտության տնտեսական ազդեցության մեծացում, հետազոտական ենթակառուցվածքների զարգացում և միջազգային մակարդակով մրցունակ գիտական համակարգի ձևավորում։ Կազմակերպական հիմնախնդիրների շարքում առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցնում գիտության կառավարման համակարգի արդյունավետությունը։ Գիտական կազմակերպությունների գործունեությունը պահանջում է կառավարման այնպիսի մոդելներ, որոնք միաժամանակ կապահովեն ակադեմիական ազատությունը, հաշվետվողականությունը, արդյունքների գնահատելիությունը և ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործումը։ Կառավարման համակարգի բարեփոխումը կարող է ներառել գիտական հաստատությունների կառուցվածքային վերակազմավորում, կառավարման թվայնացում, որոշումների կայացման գործընթացների պարզեցում և գիտական արդյունքների գնահատման ժամանակակից չափանիշների կիրառում։ Նման մոտեցումները ներկայումս նույնպես արտացոլված են ՀՀ գիտության զարգացման պետական ռազմավարության մեջ։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է գիտական կադրերի խնդիրը։ Գիտատեխնիկական ոլորտի զարգացումը անմիջականորեն կախված է բարձր որակավորում ունեցող հետազոտողների, ինժեներների, տեխնոլոգների, կառավարման մասնագետների և երիտասարդ գիտնականների առկայությունից։ Այդ պատճառով անհրաժեշտ է ուսումնասիրել մասնագետների պատրաստման, գիտական կարիերայի զարգացման, երիտասարդ հետազոտողների ներգրավման, նրանց աշխատանքի խրախուսման և միջազգային գիտական միջավայրում ինտեգրման մեխանիզմները։ Մարդկային կապիտալի պահպանումը հատկապես կարևոր է փոքր տնտեսության համար, որտեղ բարձրակարգ մասնագետների սահմանափակ քանակը կարող է էականորեն ազդել ամբողջ համակարգի զարգացման հնարավորությունների վրա։ Գիտատեխնիկական ոլորտի արդյունավետության կարևոր պայման է նաև հետազոտական ենթակառուցվածքների զարգացումը։ Ժամանակակից լաբորատորիաները, սարքավորումները, տվյալների բազաները, հաշվարկային ռեսուրսները և գիտական տեղեկատվության հասանելիությունը անհրաժեշտ նախադրյալներ են մրցունակ հետազոտությունների իրականացման համար։ Հետևաբար ենթակառուցվածքների արդիականացումը պետք է դիտարկվի ոչ միայն որպես տեխնիկական խնդիր, այլև որպես գիտության տնտեսական արդյունավետության բարձրացման միջոց։ ՀՀ գիտության 2026–2030 թվականների ռազմավարության մեջ հետազոտական ենթակառուցվածքների զարգացումը ևս ներկայացվում է որպես մրցունակ գիտական համակարգի ձևավորման առանցքային ուղղություն։ Աշխատության մեկ այլ կարևոր ուղղություն է գիտություն–բիզնես համագործակցության զարգացումը։ Գիտական կազմակերպությունների և մասնավոր ընկերությունների միջև թույլ կապերը կարող են սահմանափակել հետազոտությունների արդյունքների գործնական կիրառումը։ Այդ պատճառով անհրաժեշտ է զարգացնել տեխնոլոգիական փոխանցման մեխանիզմները, համատեղ հետազոտական նախագծերը, լիցենզավորման և արտոնագրման գործընթացները, ստարտափների ստեղծման և գիտական արդյունքների առևտրայնացման հնարավորությունները։ Նման համակարգը կարող է նպաստել նրան, որ գիտական ներդրումները վերածվեն նոր տնտեսական գործունեության և բարձր ավելացված արժեք ունեցող արտադրանքի։ Նորարարական տնտեսության ձևավորման համար կարևոր է նաև մտավոր սեփականության պաշտպանության արդյունավետ համակարգը։ Գիտնականները և կազմակերպությունները պետք է ունենան իրենց ստեղծած տեխնոլոգիաների, գյուտերի և այլ մտավոր արդյունքների իրավական պաշտպանության և առևտրայնացման հստակ հնարավորություններ։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է ձևավորել այնպիսի միջավայր, որտեղ գիտական արդյունքի հեղինակն ու հետազոտական կազմակերպությունը կունենան տնտեսական շահագրգռվածություն այն կիրառության մեջ ներդնելու համար։ Միջազգային համագործակցությունը ևս դիտարկվում է որպես գիտատեխնիկական ոլորտի զարգացման կարևոր գործոն։ Միջազգային գիտական ծրագրերին մասնակցությունը, արտասահմանյան հետազոտական կենտրոնների հետ համատեղ աշխատանքը, գիտնականների շարժունակությունը և միջազգային հետազոտական ենթակառուցվածքների հասանելիությունը կարող են բարձրացնել հայկական գիտության մրցունակությունը։ ՀՀ նոր ռազմավարական մոտեցումները նպատակ ունեն համակարգը մոտեցնել Եվրոպական հետազոտական տարածքի պահանջներին և խթանել միջազգային գիտական գերազանցությունը։ Տնտեսական արդյունավետության տեսանկյունից կարևոր է նաև գիտահետազոտական գործունեության արդյունքների գնահատման համակարգը։ Միայն հրապարակումների կամ գիտական այլ քանակական ցուցանիշների հաշվառումը բավարար չէ գիտության իրական ազդեցությունը գնահատելու համար։ Անհրաժեշտ է հաշվի առնել նաև արտոնագրերը, տեխնոլոգիական լուծումները, նորաստեղծ ընկերությունները, արդյունաբերական կիրառությունները, միջազգային համագործակցությունը և հասարակական ազդեցությունը։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս գիտության ֆինանսավորումը կապել ոչ միայն գործունեության ծավալի, այլև դրա որակի և արդյունքի հետ։ Աշխատության մեջ կարող է կարևորվել նաև պետական և մասնավոր հատվածների դերաբաշխման հարցը։ Պետությունը պետք է ձևավորի գիտատեխնիկական զարգացման ընդհանուր ռազմավարությունը, ապահովի հիմնարար գիտության անհրաժեշտ ֆինանսավորումը և ստեղծի նորարարության համար բարենպաստ իրավական ու տնտեսական միջավայր։ Մասնավոր հատվածը, իր հերթին, կարող է մեծացնել կիրառական հետազոտությունների ֆինանսավորումը, ներգրավել նոր տեխնոլոգիաներ և ապահովել գիտական արդյունքների շուկայական կիրառումը։ Այս փոխգործակցությունը կարող է ձևավորել գիտելիքահեն տնտեսության զարգացման ավելի կայուն հիմք։ Ժամանակակից պայմաններում առանձնահատուկ նշանակություն ունի նաև առաջադեմ տեխնոլոգիաների արագ զարգացումը՝ ներառյալ արհեստական բանականությունը, տվյալների մշակումը, կենսատեխնոլոգիաները, միկրոէլեկտրոնիկան և այլ բարձր տեխնոլոգիական ուղղություններ։ Դրանց զարգացումը պահանջում է ոչ միայն մասնագիտացված գիտական ներուժ, այլև կրթության, գիտության, արդյունաբերության և պետական կառավարման համակարգերի համակարգված համագործակցություն։ Հայաստանի պետական քաղաքականության մեջ տեխնոլոգիական զարգացման և արհեստական բանականության ուղղությունները ևս առանձնացվել են որպես ռազմավարական նշանակություն ունեցող ոլորտներ։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև գիտատեխնիկական ոլորտի տարածքային և ինստիտուցիոնալ կենտրոնացվածությանը։ Գիտական ներուժի չափազանց մեծ կենտրոնացումը մի քանի հաստատություններում կամ տարածքներում կարող է սահմանափակել նորարարական հնարավորությունների տարածումը տնտեսության տարբեր ճյուղերում։ Հետևաբար կարևոր է խթանել տարածաշրջանային գիտական կենտրոնների, համալսարանների, տեխնոլոգիական ընկերությունների և հետազոտական ենթակառուցվածքների միջև համագործակցությունը։ Առանձին խնդիր է գիտության ոլորտում պետական քաղաքականության շարունակականությունը։ Երկարաժամկետ հետազոտական ծրագրերը պահանջում են կայուն ֆինանսավորում և կանխատեսելի կառավարման միջավայր, քանի որ գիտական արդյունքները հաճախ ձևավորվում են տարիների ընթացքում։ Հետևաբար հաճախակի փոփոխվող առաջնահերթությունները կամ ֆինանսավորման անկանխատեսելիությունը կարող են նվազեցնել համակարգի արդյունավետությունը։ Այս տեսանկյունից ռազմավարական ծրագրերի առկայությունը կարևոր է, սակայն դրանց արդյունավետությունը կախված է իրականացման հստակ մեխանիզմներից, չափելի ցուցանիշներից և հետևողական վերահսկողությունից։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը գիտատեխնիկական ոլորտի բարեփոխումը դիտարկում է որպես համալիր տնտեսական և կազմակերպական գործընթաց, որը ներառում է գիտության ֆինանսավորման կատարելագործում, կառավարման համակարգի արդիականացում, մարդկային կապիտալի զարգացում, հետազոտական ենթակառուցվածքների վերազինում, գիտություն–բիզնես համագործակցության խորացում, գիտական արդյունքների առևտրայնացում, մտավոր սեփականության պաշտպանություն, միջազգային ինտեգրում և նորարարական գործունեության խթանում։ Թեմայի հիմնական նշանակությունն այն է, որ գիտատեխնիկական ոլորտը ներկայացվում է ոչ թե տնտեսությունից առանձնացված համակարգի, այլ երկրի երկարաժամկետ տնտեսական մրցունակության և գիտելիքահեն զարգացման կարևոր բաղադրիչի տեսանկյունից։ Հայաստանի ներկայիս պետական ռազմավարությունն այս ուղղությունը կապում է մինչև 2030 թվականը արդյունավետ կառավարվող, միջազգային մակարդակով մրցունակ և տնտեսական ազդեցություն ստեղծող գիտական համակարգի ձևավորման հետ։ Թեման կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, գիտության և տեխնոլոգիաների կառավարման մասնագետներին, պետական կառավարման ոլորտի ներկայացուցիչներին, նորարարության քաղաքականություն մշակողներին, գիտական կազմակերպությունների ղեկավարներին, հետազոտողներին և գիտելիքահեն տնտեսության զարգացման հարցերով զբաղվող մասնագետներին։

Биология

Այս աշխատանքը նվիրված է հեմորֆինների՝ էնդոգեն պեպտիդների կարգավորիչ դերին իմունային և նեյրոէնդոկրին համակարգերի ֆունկցիոնալ խանգարումների պայմաններում։ Նյութում ներկայացվում է, թե ինչպես են հեմորֆինները մասնակցում նեյրոիմունային փոխազդեցությունների կարգավորմանը, սթրեսային արձագանքների մոդուլյացիային և հորմոնալ հավասարակշռության պահպանմանը տարբեր պաթոլոգիական վիճակներում։ Աշխատությունում վերլուծվում են հեմորֆինների ազդեցության մեխանիզմները կենտրոնական նյարդային համակարգի, հիպոթալամո-հիպոֆիզար-ադրենալ առանցքի և իմունային բջիջների գործունեության վրա, ինչպես նաև նրանց դերը բորբոքային գործընթացների, ցավային զգայունության և հորմոնալ դիսբալանսի կարգավորման մեջ։ Նյութը ընդգրկում է փորձարարական և կլինիկական տվյալների վերլուծություն, որոնք ցույց են տալիս հեմորֆինների պոտենցիալ նշանակությունը սթրեսով պայմանավորված և իմունային խանգարումների պաթոգենեզում։ Աշխատությունը կարևոր է իմունոլոգիայի, նյարդաբանության և էնդոկրինոլոգիայի ոլորտների մասնագետների համար՝ նպաստելով նոր թերապևտիկ մոտեցումների զարգացմանը։

Физика

Գիրքը նվիրված է էլեկտրաբանության՝ որպես ֆիզիկայի կարևոր ճյուղի, համառոտ ներկայացմանը։ Այն վերաբերում է էլեկտրական երևույթների ուսումնասիրությանը և դրանց հիմքում ընկած բնական օրինաչափություններին՝ ընթերցողին ծանոթացնելով էլեկտրականության մասին հիմնական գիտելիքներին։ Վերնագրից կարելի է ենթադրել, որ աշխատությունը նախատեսված է թեմայի համակարգված և համառոտ ուսումնասիրության համար՝ առանց չափազանց ծավալուն տեսական շարադրանքի։ Էլեկտրաբանության ուսումնասիրությունը ներառում է էլեկտրական լիցքերի, դրանց փոխազդեցության, էլեկտրական և մագնիսական երևույթների, ինչպես նաև էլեկտրական հոսանքի ու դրա հատկությունների վերաբերյալ պատկերացումներ։ Այս բնագավառի գիտելիքները կարևոր նշանակություն ունեն բնության երևույթների բացատրության և տեխնիկական առաջընթացի ըմբռնման համար։ Նման ուսումնական բնույթի աշխատությունները նպաստել են գիտական հասկացությունների տարածմանը և ֆիզիկայի վերաբերյալ գիտելիքների հասանելիությանը հայերենով։ Գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում գիտության պատմության, հայերեն գիտատեխնիկական գրականության զարգացման և ֆիզիկական գիտելիքների տարածման ուղիներն ուսումնասիրողների համար։ Այն նաև արժեքավոր նյութ է հայերեն գիտական տերմինաբանության պատմական ձևավորման և բնական գիտությունների ուսուցման ավանդույթների ուսումնասիրության տեսանկյունից։

Математика

Աշխատությունը նվիրված է Ռիմանի սահմանային խնդրի ուսումնասիրմանը կիսահարթությունում՝ միջին կոնվերգենցիայի իմաստով, որը հանդիսանում է կոմպլեքս անալիզի և սահմանային խնդիրների տեսության կարևոր ուղղություններից մեկը։ Հեղինակը դիտարկում է անալիտիկ ֆունկցիաների սահմանային արժեքների գոյության, որոշման և հատկությունների հետ կապված հարցերը՝ ներկայացնելով խնդրի լուծման տեսական հիմքերը և կիրառվող մաթեմատիկական մեթոդները։ Ուսումնասիրության շրջանակում վերլուծվում են ֆունկցիոնալ հավասարումների կառուցման սկզբունքները, ինտեգրալ ներկայացումները, համապատասխան տարածությունների հատկությունները և այն պայմանները, որոնց դեպքում հնարավոր է ապահովել լուծումների միջին իմաստով զուգամիտությունը։ Աշխատանքում քննարկվում են նաև սահմանային պայմանների ձևակերպման առանձնահատկությունները, լուծումների միակության և գոյության հարցերը, ինչպես նաև ստացված արդյունքների կապը ժամանակակից ֆունկցիաների տեսության և մաթեմատիկական ֆիզիկայի խնդիրների հետ։ Հետազոտությունը ներկայացնում է խորացված տեսական վերլուծություն՝ հիմնված կոմպլեքս փոփոխականի ֆունկցիաների, ինտեգրալ հավասարումների և ֆունկցիոնալ տարածությունների մեթոդների վրա։ Գիրքը նախատեսված է մաթեմատիկոսների, գիտաշխատողների, ասպիրանտների և բարձր կուրսերի ուսանողների համար, ովքեր զբաղվում են կոմպլեքս անալիզով, սահմանային խնդիրներով և դրանց կիրառություններով։

Религия

Գիրքը նվիրված է Սուրբ Գրքի՝ որպես Աստծո խոսքի ընկալման և նրա աստվածային ծագման հարցի քննարկմանը։ Վերնագրում ձևակերպված հարցադրումը վերաբերում է քրիստոնեական աստվածաբանության հիմնարար խնդիրներից մեկին՝ Աստվածաշնչի հեղինակությանը, ներշնչվածությանը և հավատացյալի կյանքում ունեցած նշանակությանը։ Այս թեմայի շրջանակում քննարկման առարկա են դառնում սրբազան գրությունների ծագումը, դրանց փոխանցման և պահպանման պատմությունը, աստվածային հայտնության գաղափարը, ինչպես նաև Սուրբ Գրքի և մարդկային հեղինակության փոխհարաբերությունը։ Նման կրոնագիտական ու աստվածաբանական աշխատությունները կարևոր են քրիստոնեական հավատքի հիմնադրույթների բացատրության, կրոնական համոզմունքների հիմնավորման և սրբազան տեքստերի նկատմամբ տարբեր մոտեցումների ներկայացման տեսանկյունից։ Վերնագրի հարցական ձևը վկայում է, որ հրատարակությունը կառուցված է որոշակի կրոնական հարցի քննության շուրջ, սակայն առանց ամբողջական բովանդակության տվյալների հնարավոր չէ հաստատել հեղինակի փաստարկների կոնկրետ ուղղվածությունը կամ եզրակացությունները։ Գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև հայատառ թուրքերենով հրատարակված կրոնական գրականության ուսումնասիրության համար, քանի որ նման հրատարակությունները վկայում են տարբեր լեզվական միջավայրերում քրիստոնեական գաղափարների տարածման և ընթերցողական համայնքների հոգևոր կարիքների մասին։ Այն կարող է օգտակար լինել աստվածաբաններին, կրոնագետներին, Աստվածաշնչի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետներին և Օսմանյան շրջանի հայատառ թուրքերեն գրականության պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Технология

Բնապահպանական և ջրատեխնիկական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ջրահեռացման ցանցերում կեղտաջրերի աերացման և նախնական մաքրման գործընթացների կազմակերպման ու արդյունավետության բարձրացման խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում կեղտաջրերի տեղափոխման ընթացքում դրանց ֆիզիկաքիմիական և կենսաբանական հատկությունների փոփոխությունները, ինչպես նաև թթվածնով հարստացման ազդեցությունը աղտոտիչների քայքայման գործընթացների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ջրահեռացման խողովակաշարերում և համապատասխան կառուցվածքներում աերացման իրականացման տեխնիկական միջոցներին, օդի մատակարարման պայմաններին և գործընթացի հիմնական աշխատանքային պարամետրերին։ Վերլուծվում են նախնական մաքրման հնարավորությունները՝ կախված կեղտաջրերի կազմից, հոսքի ռեժիմից, ցանցի կառուցվածքային առանձնահատկություններից և շահագործման պայմաններից։ Քննարկվում են նաև օրգանական աղտոտվածության նվազեցման, նստվածքների առաջացման սահմանափակման, տհաճ հոտերի կանխարգելման և հետագա մաքրման կառույցների բեռնվածության նվազեցման հետ կապված խնդիրները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու ջրահեռացման ցանցը ոչ միայն որպես կեղտաջրերի տեղափոխման, այլև որպես դրանց նախնական մշակման համակարգ օգտագործելու հնարավորությունները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ջրահեռացման, կեղտաջրերի մաքրման, ջրային տնտեսության և բնապահպանական ճարտարագիտության ոլորտների մասնագետների համար։