Նոր գրքեր: Գյուղատնտեսություն: Ինֆորմացիոն ցանկ=Новые книги: Информационный указатель (1978, Սեպտեմբեր, թիվ 9)

Другие предметы

Главные минеральные источники ССР Армении представляют собой важную группу природных лечебных ресурсов, которые издавна использовались в медицинских и рекреационных целях благодаря разнообразному химическому составу вод — гидрокарбонатным, сульфатным, хлоридным, углекислым и радоновым типам, а также их различной минерализации и температуре. Наиболее известным центром минеральных вод является город Jermuk, где горячие минеральные источники с высокой температурой и гидрокарбонатно-натриевым составом используются для лечения заболеваний пищеварительной системы, обмена веществ и опорно-двигательного аппарата, а также способствуют развитию курортной инфраструктуры. Не менее значимым является район Arzni, известный своими хлоридно-гидрокарбонатными минеральными водами, применяемыми при сердечно-сосудистых и желудочно-кишечных заболеваниях, что сделало его одним из ведущих курортов советского периода. Курорт Dilijan отличается более мягкими гидрокарбонатными водами и благоприятным лесным климатом, что усиливает общий оздоровительный эффект и делает его популярным местом санаторно-курортного лечения. Источники района Bjni известны холодными минеральными водами с выраженными лечебными свойствами, особенно используемыми при заболеваниях желудочно-кишечного тракта и печени. Также важное значение имеют воды Hankavan, которые отличаются разнообразным химическим составом и применяются в бальнеологической практике для общего укрепления организма. Кроме того, в советский период изучались и использовались минеральные воды в районе озера Lake Sevan и прилегающих горных зон, где выявлялись источники с различной минерализацией, дополняющие общую картину водных ресурсов республики. В целом минеральные источники Армении в СССР имели большое значение для развития курортного лечения, медицинской науки и туризма, а также рассматривались как стратегический природный ресурс республики.

Химия

Աշխատությունը նվիրված է իզատինի հիմքով նոր օրգանական միացությունների ստացման և դրանց կառուցվածքային ու ֆիզիկաքիմիական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում հետերոցիկլային օրգանական քիմիայի այն ուղղությունն է, որտեղ իզատինի մոլեկուլային համակարգը դիտարկվում է որպես տարբեր կառուցվածք ունեցող ածանցյալների ձևավորման հեռանկարային հիմք։ Ուշադրություն է հատկացվում մոլեկուլի ռեակցիոն կենտրոնների առանձնահատկություններին և դրանց մասնակցությամբ հնարավոր քիմիական փոխակերպումների ընդհանուր օրինաչափություններին։ Նոր ածանցյալների նախագծման ժամանակ կարևորվում է սկզբնական կառուցվածքի նպատակային փոփոխությունը, քանի որ տարբեր ֆունկցիոնալ խմբերի ներմուծումը կարող է էականորեն փոխել ստացված միացությունների էլեկտրոնային կառուցվածքը, լուծելիությունը, կայունությունը և այլ ֆիզիկաքիմիական հատկություններ։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել տարբեր կառուցվածքային շարքերի ձևավորում և դրանց միջև կառուցվածք–հատկություն կապերի համեմատական վերլուծություն։ Կարևոր ուղղություններից է ստացված նյութերի կառուցվածքի հաստատումը ժամանակակից ֆիզիկաքիմիական և սպեկտրային հետազոտությունների միջոցով, ինչը հնարավորություն է տալիս գնահատել նպատակային միացությունների առաջացումը, մաքրությունը և մոլեկուլային կառուցվածքի առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրվում են նաև առանձին փոխակերպումների ընտրողականությունը, կողմնակի գործընթացների հնարավոր ազդեցությունը և նոր միացությունների ստացման ընդհանուր արդյունավետությունը՝ առանց սահմանափակվելու միայն վերջնական նյութերի նկարագրությամբ։ Իզատինի ածանցյալների նկատմամբ գիտական հետաքրքրությունը պայմանավորված է նաև այն հանգամանքով, որ այս դասի հետերոցիկլային միացությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են կենսաօրգանական և դեղագործական քիմիայի շրջանակներում՝ տարբեր կենսաբանական հատկությունների հետ հնարավոր կառուցվածքային կապերը պարզելու նպատակով։ Այդ պատճառով նոր կառուցվածքների ստացումը կարող է դիտարկվել որպես հետագա ֆիզիկաքիմիական կամ կենսաբանական ուսումնասիրությունների համար անհրաժեշտ միացությունների շարքի ընդլայնման միջոց։ Միաժամանակ որևէ հնարավոր կենսաբանական ակտիվության գնահատումը պահանջում է առանձին փորձարարական հաստատում և չի կարող եզրակացվել միայն մոլեկուլային կառուցվածքից։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի հետերոցիկլային միացությունների քիմիայի զարգացման, նոր ածանցյալների կառուցվածքային բազմազանության ընդլայնման և օրգանական նյութերի հատկությունների նպատակային փոփոխման վերաբերյալ գիտական պատկերացումների խորացման համար։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է հանրային առողջության և հոգեբանական բարեկեցության շրջանակում ինքնասպանության ռիսկի հետ կապված գործոնների ուսումնասիրմանը և Հայաստանի Հանրապետությունում կանխարգելման համակարգային մոտեցումների վերլուծությանը։ Հետազոտության կենտրոնում սոցիալական, հոգեբանական, ընտանեկան, տնտեսական և միջավայրային այն պայմաններն են, որոնք գիտական գրականության մեջ դիտարկվում են որպես ռիսկի կամ պաշտպանիչ գործոններ։ Դրանք քննվում են ոչ թե մեկուսացված, այլ փոխկապակցված համակարգի շրջանակում՝ հաշվի առնելով, որ մարդու բարեկեցության վրա սովորաբար միաժամանակ ազդում են տարբեր անհատական և հասարակական հանգամանքներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ռիսկի վաղ ճանաչման, ժամանակին մասնագիտական աջակցության, հոգեբանական և սոցիալական ծառայությունների հասանելիության, ընտանիքի ու համայնքի ներգրավվածության և տարբեր հաստատությունների միջև համագործակցության նշանակությանը։ Կանխարգելումը ներկայացվում է բազմամակարդակ գործընթացի տեսանկյունից, որը կարող է ներառել ամբողջ բնակչության համար նախատեսված իրազեկման և բարեկեցության խթանման ծրագրեր, առավել խոցելի խմբերին ուղղված աջակցություն և անհատական կարիքներին համապատասխան մասնագիտական միջամտությունների համակարգ։ Կարևորվում են նաև հոգեկան առողջության վերաբերյալ խարանի նվազեցումը, օգնություն խնդրելու մշակույթի զարգացումը, մասնագետների պատրաստվածությունը և աջակցող ծառայությունների շարունակականությունը։ Հայաստանի համատեքստում ուսումնասիրվում են կանխարգելման կազմակերպական և ինստիտուցիոնալ հնարավորությունները՝ ուշադրություն դարձնելով առողջապահական, կրթական և սոցիալական ոլորտների համագործակցությանը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև տվյալների հավաքագրման և համաճարակաբանական դիտարկման նշանակությունը, քանի որ հավաստի տեղեկատվությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ռիսկի առավել կարևոր օրինաչափությունները և համապատասխանաբար մշակելու կանխարգելիչ քաղաքականություն։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը խնդիրը դիտարկում է հանրային առողջության, հոգեբանության և սոցիալական պաշտպանության փոխկապակցված տեսանկյուններից՝ շեշտադրելով վաղ աջակցության, պաշտպանիչ գործոնների ամրապնդման և հասանելի մասնագիտական ծառայությունների զարգացման կարևորությունը։

Психология

Աշխատությունը նվիրված է անձի զարգացման ընթացքում առաջացող տարիքային ճգնաժամերի հոգեբանական բնույթի, առանձնահատկությունների և հաղթահարման մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում ընկած է այն մոտեցումը, որ մարդու հոգեկան և անձնային զարգացումը շարունակական, բայց միաժամանակ անհավասար գործընթաց է, որի որոշ փուլերում տեղի են ունենում արժեքների, ինքնագիտակցության, վարքագծի, հարաբերությունների և սեփական անձի նկատմամբ վերաբերմունքի էական փոփոխություններ։ Աշխատության մեջ տարիքային ճգնաժամերը դիտարկվում են որպես զարգացման օրինաչափ փուլեր, որոնց ընթացքում նախկինում ձևավորված հոգեբանական կառուցվածքները կարող են վերափոխվել՝ նախապատրաստելով անձին զարգացման հաջորդ մակարդակին։ Քննարկվում են տարբեր տարիքային փուլերին բնորոշ ճգնաժամային դրսևորումները, դրանց առաջացման հնարավոր պատճառները և անձի հոգեբանական զարգացման վրա ունեցած ազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մանկության, դեռահասության, պատանեկության և հասունության տարբեր փուլերում ինքնագիտակցության, ինքնագնահատականի, սոցիալական դերերի, արժեքային կողմնորոշումների և միջանձնային հարաբերությունների փոփոխություններին։ Ուսումնասիրությունը անդրադառնում է նաև ներքին և արտաքին գործոնների փոխազդեցությանը՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող են ընտանիքը, կրթական միջավայրը, սոցիալական հարաբերությունները, կյանքի պայմանների փոփոխությունները և անձի անհատական առանձնահատկությունները ազդել ճգնաժամի ընթացքի և դրա հաղթահարման վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ճգնաժամային իրավիճակներում առաջացող հուզական լարվածության, ներքին հակասությունների, անորոշության, ինքնուրույնության ձգտման և նոր կենսական նպատակների ձևավորման ուսումնասիրությունը։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են նաև ճգնաժամերի հաղթահարման արդյունավետ հոգեբանական մեխանիզմները և աջակցող միջավայրի նշանակությունը։ Ընդգծվում է, որ տարիքային ճգնաժամը պարտադիր չէ դիտարկել միայն որպես բացասական կամ խանգարող երևույթ, քանի որ այն կարող է դառնալ անձնային աճի, ինքնաճանաչման, ինքնուրույնության զարգացման և նոր արժեքային համակարգի ձևավորման կարևոր փուլ։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել անձի զարգացման դինամիկայի, տարիքային անցումային փուլերի հոգեբանական բարդությունների և դրանց հաղթահարման պայմանների վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել զարգացման և կրթական հոգեբանության մասնագետների, ուսուցիչների, հոգեբանների, սոցիալական աշխատողների, ուսանողների և անձի տարիքային զարգացման օրինաչափություններով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Другие предметы

Այս գիրքը նվիրված է էլեկտրոնային հաշվողական միջոցների կառուցվածքային և կոնստրուկտիվ հանգույցների նախագծման սկզբունքներին, մեթոդներին և տեխնոլոգիական առանձնահատկություններին։ Աշխատությունում ներկայացվում են հաշվողական համակարգերի բաղադրիչների կառուցման տեսական հիմքերը, դրանց փոխկապակցման եղանակները և նախագծման ընթացքում կիրառվող ինժեներական լուծումները։ Հեղինակը մանրամասն անդրադառնում է էլեկտրոնային սարքավորումների մեխանիկական կառուցվածքին, մոդուլային համակարգերի կազմակերպմանը, տպագիր սխեմաների նախագծմանը, տարրերի տեղադրմանը, հովացման համակարգերի ընտրությանը և սարքավորումների հուսալիության ապահովման մեթոդներին։ Քննարկվում են նաև չափորոշիչների, տեխնիկական պահանջների և արտադրական գործընթացների ազդեցությունը նախագծային որոշումների վրա՝ ընդգծելով արդյունավետության, անվտանգության և շահագործման հարմարավետության կարևորությունը։ Գրքում ներկայացված են տարբեր տեսակի հաշվողական սարքերի կառուցվածքային լուծումների օրինակներ, հաշվարկային մոտեցումներ և գործնական առաջարկություններ, որոնք նպաստում են ժամանակակից էլեկտրոնային համակարգերի մշակմանն ու կատարելագործմանը։ Աշխատությունը համատեղում է տեսական գիտելիքներն ու կիրառական փորձը՝ արժեքավոր աղբյուր հանդիսանալով էլեկտրոնիկայի, համակարգչային տեխնիկայի և ճարտարագիտական նախագծման ոլորտներում ուսանողների, դասախոսների, հետազոտողների և մասնագետների համար։

Литература

Վլադիմիր Նաբոկով-ի փոքր արձակի (մալայա պրոզա) խնդրաբանությունն ու պոետիկան վերաբերում են նրա կարճ պատմվածքներում և էսսեներում արտահայտված թեմատիկ ու գեղարվեստական առանձնահատկությունների համակարգված ուսումնասիրությանը։ Այդ ստեղծագործություններում առանձնանում են հիշողության, ժամանակի ընկալման, մարդկային գիտակցության նրբերանգների և անհատական փորձի վերարտադրության խնդիրները, որոնք հաճախ ներկայացվում են ոչ գծային կառուցվածքով և բազմաշերտ պատմողական ձևերով։ Նաբոկովի փոքր արձակում կարևոր դեր ունի լեզվական խաղը, մանրամասն պատկերագրությունը և իմաստային երկակիությունը, որտեղ իրականության և երևակայության սահմանները հաճախ դիտավորյալ մշուշված են։ Նրա պոետիկան բնորոշվում է ձևի բարձր մշակվածությամբ, ինտելեկտուալ հեգնանքով և ընթերցողի ակտիվ ներգրավման պահանջով՝ տեքստի թաքնված իմաստները բացահայտելու համար։ Այս ստեղծագործությունները նաև արտացոլում են էմիգրացիոն փորձը, մշակութային հիշողության պահպանման թեման և ինքնության հարցադրումները, որոնք Նաբոկովի փոքր արձակում ստանում են ինչպես հոգեբանական, այնպես էլ գեղարվեստական արտահայտություն։