Նոր գրքեր։ Հասարակական գիտություններ։ Բանասիրական գիտություններ: Լեզվաբանություն։ Գրականագիտություն: Պատմական գիտություններ: Պատմություն: Աշխարհագրություն: Հնագիտություն; Ազգագրություն։ (Ինֆորմացիոն ցանկ) = Новые книги։ Общественно-политичес (1975, թիվ 4)

Технология

Գյուղատնտեսական և ինժեներատեխնիկական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է խաղողի այգիների միջվազային մշակության տեխնոլոգիական գործընթացների կատարելագործմանը և համապատասխան աշխատանքային օրգանների կառուցվածքային ու աշխատանքային պարամետրերի հիմնավորմանը։ Քննության են առնվում միջվազային տարածությունների մշակման առանձնահատկությունները, հողի մեխանիկական մշակման պահանջները և խաղողի վազերի պահպանությունն ապահովող տեխնիկական լուծումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գյուղատնտեսական մեքենաների բանող օրգանների կառուցվածքին, դրանց շարժման ռեժիմներին, հողի հետ փոխազդեցությանը և մշակության որակի վրա ազդող գործոններին։ Վերլուծվում են աշխատանքային խորության, շարժման արագության, երկրաչափական չափերի և այլ տեխնիկական պարամետրերի ընտրության ու օպտիմալացման հնարավորությունները։ Քննարկվում են նաև մեքենայացված մշակության ընթացքում էներգածախսերի նվազեցման, աշխատանքի արտադրողականության բարձրացման, հողի արդյունավետ մշակման և վազերի հնարավոր վնասման կանխարգելման խնդիրները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հիմնավորելու տեխնոլոգիական ու կառուցվածքային այնպիսի լուծումներ, որոնք նպաստում են խաղողի այգիների մեքենայացված խնամքի արդյունավետության բարձրացմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել գյուղատնտեսական մեքենաշինության, խաղողագործության և ագրոտեխնիկական գործընթացների մեքենայացման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Литература

Այս գրականագիտական աշխատանքը նվիրված է Արշակ Չոպանյանի քննադատական և գրականագիտական հայացքների ուսումնասիրությանը, նրա մտավոր ժառանգության մեջ գրականության, արվեստի, ազգային մշակույթի և գրական քննադատության վերաբերյալ ձևավորված պատկերացումների բացահայտմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է Չոպանյանի գործունեությունը ոչ միայն որպես գրողի և հրապարակախոսի, այլև որպես գրական քննադատի ու հետազոտողի, որի աշխատություններում կարևոր տեղ են զբաղեցնում հայ գրականության զարգացման օրինաչափությունների, ազգային գրական ժառանգության գնահատման և առանձին հեղինակների ստեղծագործության արժևորման հարցերը։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու այն չափանիշներն ու սկզբունքները, որոնցով Չոպանյանը մոտեցել է գրական ստեղծագործությանը՝ ուշադրություն դարձնելով գեղարվեստական արժեքին, լեզվական ինքնատիպությանը, գաղափարական բովանդակությանը, ազգային մտածողությանը և պատմամշակութային նշանակությանը։ Նրա քննադատական հայացքներում կարևոր է գրականության և ազգային կյանքի կապի ըմբռնումը․ գրականությունը դիտարկվում է որպես ժողովրդի հոգևոր ու մշակութային կյանքի արտահայտման և ազգային ինքնագիտակցության պահպանման կարևոր միջոց։ Հետազոտության ընթացքում կարող են վերլուծվել Չոպանյանի վերաբերմունքը դասական և ժամանակակից հայ գրականության տարբեր ներկայացուցիչների նկատմամբ, ինչպես նաև նրա գնահատականները գրական ուղղությունների, ժանրերի և գեղարվեստական երևույթների վերաբերյալ։ Առանձին ուշադրության է արժանի նրա գործունեությունը հայ գրականությունը միջազգային մշակութային միջավայրում ներկայացնելու ուղղությամբ, քանի որ այդ աշխատանքը սերտորեն կապված էր հայ գրականության արժեքների բացահայտման և տարածման նրա ընդհանուր մշակութային ծրագրի հետ։ Նրա գրականագիտական մոտեցումների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու նաև ժամանակաշրջանի հայ մտավոր կյանքի կարևոր խնդիրները՝ ազգային ինքնության, մշակութային ժառանգության, եվրոպական գրական մտքի հետ փոխհարաբերության և գրական նորարարության հարցերը։ Չոպանյանի քննադատական մտածողությունը միաժամանակ հետաքրքիր է նրանով, որ այն միավորում է գրականագիտական վերլուծությունը, պատմամշակութային դիտարկումը և գեղագիտական գնահատականը՝ գրական ստեղծագործությունը դիտարկելով ավելի լայն հասարակական ու մշակութային համատեքստում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայ գրական քննադատության պատմությունն ուսումնասիրողների համար, քանի որ Չոպանյանի հայացքները ներկայացնում են հայ գրականագիտական մտքի զարգացման կարևոր փուլերից մեկը և հնարավորություն են տալիս հետևելու գրական արժեքների գնահատման չափանիշների ձևավորմանն ու փոփոխությանը։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը բացահայտում է Չոպանյանի՝ որպես քննադատի և գրականագետի դերը հայ մշակութային մտքի զարգացման մեջ՝ ընդգծելով նրա ներդրումը հայ գրականության ուսումնասիրության, արժևորման, պահպանման և միջազգային մշակութային շրջանառության գործում։

Политология

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում անձի քաղաքական մասնակցության ձևերի, առանձնահատկությունների և դրանց վրա ազդող հասարակական ու քաղաքական գործոնների ուսումնասիրությանը։ Քաղաքական մասնակցությունը դիտարկվում է որպես քաղաքացիների ներգրավվածություն հասարակական և պետական նշանակություն ունեցող քաղաքական գործընթացներում՝ ներառելով ընտրություններին մասնակցությունը, քաղաքական կազմակերպությունների և քաղաքացիական նախաձեռնությունների գործունեության մեջ ներգրավվածությունը, հանրային քննարկումներին մասնակցությունը և սեփական քաղաքական դիրքորոշումների արտահայտումը։ Վերլուծվում են անձի քաղաքական վարքագծի ձևավորման նախադրյալները, քաղաքական հետաքրքրվածության և իրազեկվածության նշանակությունը, ինչպես նաև սոցիալական միջավայրի, կրթության, զանգվածային հաղորդակցության միջոցների և քաղաքական հաստատությունների հնարավոր ազդեցությունը մասնակցության տարբեր ձևերի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ընտրական մասնակցությանը, քանի որ ընտրությունները քաղաքացիների քաղաքական ներգրավվածության հիմնական ինստիտուցիոնալ ձևերից են, իսկ Հայաստանի ընտրական համակարգում գործում են ընտրողների գրանցման և ընտրական գործընթացների կազմակերպման պաշտոնական մեխանիզմներ։ Քննարկվում են նաև քաղաքական մասնակցության ակտիվ և պասիվ դրսևորումները, մասնակցության մակարդակի փոփոխության պատճառները, քաղաքական վստահության և քաղաքացիական պատասխանատվության նշանակությունը։ Անդրադարձ է կատարվում քաղաքական մշակույթի զարգացման, քաղաքացիների իրազեկվածության և քաղաքական գործընթացներում տարբեր հասարակական խմբերի ներգրավվածության խնդիրներին։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս քաղաքական մասնակցությունը դիտարկել անձի և քաղաքական համակարգի փոխհարաբերությունների համատեքստում և բացահայտել Հայաստանում դրա ձևավորման ու դրսևորման առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել քաղաքագետների, սոցիոլոգների, հասարակական գործընթացների հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Религия

Աշխատությունը նվիրված է Առաքելական աթոռի սահմանադրության գործնական մեկնաբանությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով եկեղեցական որոշումներին, դատական վճիռներին և խոստովանահայրերի ծառայության ընթացքում դրանց կիրառմանը։ Այն ներկայացնում է եկեղեցական իրավական և կանոնական դրույթների գործնական նշանակությունը՝ նպատակ ունենալով հոգևորականներին օգնել հասկանալու և կիրառելու սահմանված կանոնները տարբեր իրավիճակներում։ Խոստովանահոր ծառայությունը պահանջում է ոչ միայն աստվածաբանական գիտելիքներ, այլև եկեղեցական կարգերի, բարոյական սկզբունքների և հոգևոր պատասխանատվության հստակ ըմբռնում։ Այս համատեքստում աշխատությունը կարևորում է եկեղեցական իրավունքի և հովվական գործունեության փոխկապակցվածությունը՝ անդրադառնալով հավատացյալների հոգևոր առաջնորդության, խոստովանության և եկեղեցական կարգապահության հարցերին։ Գիրքը կարևոր աղբյուր է Հայ առաքելական եկեղեցու կանոնական ավանդույթի, ներքին իրավական համակարգի և հոգևորականների պատրաստության պատմության ուսումնասիրության համար։ Այն նաև արտացոլում է XIX դարի հայ աստվածաբանական գրականության այն ուղղությունը, որը ձգտում էր եկեղեցական իրավական դրույթները ներկայացնել ոչ միայն տեսական, այլև առօրյա հոգևոր ծառայության մեջ կիրառելի ձևով։

Педагогика

Մանկավարժական և կրթության կառավարման բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է բարձրագույն ուսումնական հաստատություններում ուսանողական ինքնակառավարման համակարգի կազմակերպման, գործունեության և բարեփոխման հնարավոր ուղղությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում ուսանողական ինքնակառավարման կառուցվածքը, կառավարման մարմինների ձևավորման սկզբունքները, դրանց գործառույթները և ուսանողների մասնակցությունը բուհական կյանքի տարբեր ոլորտներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսանողների նախաձեռնողականության, պատասխանատվության, առաջնորդական կարողությունների և որոշումների ընդունման գործընթացներում մասնակցության զարգացմանը։ Վերլուծվում են ուսանողական կառույցների և բուհի վարչական ու ակադեմիական ստորաբաժանումների համագործակցության մեխանիզմները, ինչպես նաև ուսանողների շահերի ներկայացման և պաշտպանության հնարավորությունները։ Քննարկվում են ինքնակառավարման մարմինների գործունեության արդյունավետության բարձրացման, կառավարման թափանցիկության, ուսանողական մասնակցության ընդլայնման և կազմակերպական մեխանիզմների կատարելագործման մոտեցումները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված գնահատելու բուհական ինքնակառավարման գործող մեխանիզմները և առանձնացնելու դրանց զարգացման ու բարեփոխման հնարավոր ուղղությունները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել բարձրագույն կրթության կառավարման, ուսանողական ինքնակառավարման և կրթական քաղաքականության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

История

Այս ուսումնասիրությունը անդրադառնում է Արևելյան Հայաստանի տարածքում ձկնորսության զարգացման պատմական և ազգագրական առանձնահատկություններին՝ ներկայացնելով այն որպես տեղական բնակչության տնտեսական կյանքի կարևոր բաղադրիչներից մեկը։ Նյութում վերլուծվում են տարբեր ժամանակաշրջաններում կիրառված ձկնորսական եղանակները, գործիքները և ավանդական տեխնոլոգիաները, որոնք ձևավորվել են բնական միջավայրի՝ գետերի, լճերի և ջրային ռեսուրսների առանձնահատկություններին համապատասխան։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում համայնքային կազմակերպման ձևերին, որտեղ ձկնորսությունը հաճախ իրականացվել է ինչպես անհատական, այնպես էլ կոլեկտիվ ձևերով՝ պայմանավորված սեզոնայնությամբ և տնտեսական անհրաժեշտությամբ։ Բացի տնտեսական կողմից, ներկայացվում են նաև ձկնորսության հետ կապված ժողովրդական հավատալիքները, սովորույթները և կենցաղային մշակույթի տարրերը, որոնք արտացոլում են մարդու և բնության փոխհարաբերությունների ավանդական պատկերացումները։ Ուսումնասիրությունը դիտարկում է նաև սոցիալ-տնտեսական փոփոխությունների ազդեցությունը այս ոլորտի վրա՝ ցույց տալով, թե ինչպես են արդյունաբերական զարգացումները և նոր տնտեսական հարաբերությունները աստիճանաբար փոխել ավանդական ձկնորսության ձևերը և դրա դերը տեղական համայնքների կյանքում։