Նոր գրքեր: Հայաստան: (Ինֆորմացիոն ցանկ) = Новые книги: Арменика: Информационный указатель (1975, թիվ 3)

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է պրեէկլամպսիա ունեցող հղիների մոտ մայր–ընկերք–պտուղ ֆունկցիոնալ համակարգի արյան շրջանառության վիճակի դոպլերաչափական գնահատմանը և բուժումից առաջ ու հետո արձանագրվող փոփոխությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են մայրական ու պտղային արյան շրջանառության հիմնական ցուցանիշները՝ նպատակ ունենալով գնահատել ընկերքային արյունամատակարարման վիճակը և ժամանակին բացահայտել հնարավոր հեմոդինամիկական խանգարումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արգանդային, պորտալարային և պտղի որոշ կարևոր անոթներում արյան հոսքի բնութագրերին, որոնց ոչ ինվազիվ գնահատումը հնարավորություն է տալիս տեղեկություններ ստանալ անոթային դիմադրության և մայր–պտուղ շրջանառության ընդհանուր վիճակի վերաբերյալ։ Քննության են առնվում դոպլերաչափության միջոցով ստացվող ցուցանիշները և դրանց փոփոխությունների կապը պրեէկլամպսիայի արտահայտվածության, ընկերքի գործառական վիճակի և պտղի զարգացման հետ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է բուժական միջամտություններից առաջ և հետո ստացված տվյալների համեմատությունը, որը հնարավորություն է տալիս գնահատել կիրառվող բուժման պայմաններում արյան շրջանառության ցուցանիշների փոփոխության միտումները։ Վերլուծվում է նաև դոպլերաչափական հետազոտության նշանակությունը պտղի վիճակի համալիր հսկողության մեջ՝ այն համադրելով կլինիկական, լաբորատոր և այլ գործիքային տվյալների հետ։ Կարևորվում է պտղի աճի և զարգացման հնարավոր խանգարումների, ընկերքային անբավարարության և հղիության ընթացքի այլ բարդությունների ժամանակին հայտնաբերումը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել, թե հեմոդինամիկական տարբեր ցուցանիշներն ինչ տեղեկատվական նշանակություն կարող են ունենալ հղիության ընթացքի վերահսկման և բժշկական հսկողության կազմակերպման համար։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հետազոտության ոչ ինվազիվ բնույթին և ցուցանիշների դինամիկ դիտարկման հնարավորությանը, ինչը կարևոր է մայրական և պտղային վիճակի պարբերական գնահատման տեսանկյունից։ Աշխատությունը գիտագործնական նշանակություն ունի պրեէկլամպսիայի պայմաններում մայր–ընկերք–պտուղ համակարգի շրջանառության փոփոխությունների առավել խորքային ուսումնասիրման, հղիության հսկողության արդյունավետության բարձրացման և պերինատալ բժշկության ախտորոշիչ մոտեցումների կատարելագործման համար։

Другие предметы

Հրատարակությունը հայկական օրացուցային գրականության օրինակ է, որը նախատեսված է որոշակի տարվա օրերի, ամիսների և տոնական ու հիշատակի ամսաթվերի վերաբերյալ տեղեկություններ ներկայացնելու համար։ Օրացուցային հիմնական նյութի հետ մեկտեղ այն ներառում է կանխատեսումների և ժողովրդական պատկերացումների վրա հիմնված տեղեկություններ, որոնք արտացոլում են տվյալ ժամանակաշրջանի կենցաղային մշակույթի, հավատալիքների և ժամանցային ընթերցանության առանձնահատկությունները։ Նման հրատարակություններում օրացուցային տվյալները կարող են զուգակցվել տարվա եղանակների, բնության երևույթների, գյուղատնտեսական աշխատանքների, ընտանեկան և հասարակական կյանքի հետ կապված տարբեր խորհուրդների ու կանխատեսումների հետ։ Առանձին նշանակություն ունեն հայկական ավանդույթներին, եկեղեցական և ժողովրդական տոներին, հիշարժան օրերին ու սովորույթներին վերաբերող նյութերը, որոնց միջոցով հնարավոր է պատկերացում կազմել ժամանակաշրջանի հասարակության առօրյա կյանքի մասին։ Կանխատեսումները ներկայացվում են որպես ժողովրդական հավատալիքների և ժամանակի մշակութային պատկերացումների արտահայտություն, այլ ոչ թե գիտականորեն հաստատված տեղեկություններ։ Հրատարակությունն այս առումով կարող է դիտարկվել ոչ միայն որպես գործնական օրացույց, այլև որպես պատմամշակութային աղբյուր, որն արտացոլում է ընթերցողական հետաքրքրությունները, ավանդական պատկերացումները և օրացուցային մշակույթի առանձնահատկությունները։ Այն կարող է օգտակար լինել ազգագրագետների, պատմաբանների, բանագետների, մշակութաբանների, գրադարանային և մատենագիտական ոլորտների մասնագետների, ինչպես նաև հայկական կենցաղային մշակույթով և հին օրացուցային հրատարակություններով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Литература

«Գազամիա» վերնագրով հրատարակությունը ներկայացնում է 19-րդ դարի հայ տպագիր գրքի մի նմուշ։ Վերնագրի իմաստն ու ստեղծագործության բովանդակային ուղղվածությունը միայն մատենագիտական տվյալներով հստակ որոշել հնարավոր չէ, ուստի այն նպատակահարմար է պահպանել որպես ինքնուրույն վերնագիր՝ առանց չհաստատված մեկնաբանության։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում Կոստանդնուպոլսի հայ տպագրական միջավայրի ուսումնասիրության տեսանկյունից, որտեղ 19-րդ դարում ձևավորվել և զարգացել էին գրքի հրատարակման, տարածման ու ընթերցողական մշակույթի բազմազան ավանդույթներ։ Այդ ժամանակաշրջանի հայերեն տպագիր արտադրանքը կարևոր դեր է ունեցել լեզվական, կրթական և մշակութային կյանքի աշխուժացման, գրավոր խոսքի տարածման և համայնքային ինքնության պահպանման գործում։ Գիրքը կարող է դիտարկվել որպես հայ տպագիր ժառանգության մատենագիտական միավոր, որն արժեք ունի ժամանակաշրջանի հրատարակչական գործունեության, տպագրական մշակույթի և հայ ընթերցողական միջավայրի ուսումնասիրության համար։ Վերնագրի ճշգրիտ բովանդակային մեկնաբանության համար անհրաժեշտ է լրացուցիչ տեղեկություն՝ գրքի բնագրից, տիտղոսաթերթից կամ ներքին բաժիններից, որպեսզի հնարավոր լինի առավել որոշակի ներկայացնել դրա ժանրային և թեմատիկ առանձնահատկությունները։

История

Գիրքը նվիրված է հայկական գյուղացիական բնակարանների պատմության, կառուցվածքային առանձնահատկությունների և զարգացման ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են ավանդական բնակելի տների ճարտարապետական ձևերը, հատակագծային լուծումները, շինարարական նյութերի կիրառման առանձնահատկությունները և դրանց ձևավորման վրա ազդած բնական, տնտեսական ու մշակութային գործոնները։ Ուսումնասիրությունը բացահայտում է հայկական գյուղական բնակավայրերի կենցաղային միջավայրը, բնակարանաշինության ավանդույթները և դրանց կապը բնակչության կենսակերպի, ընտանեկան կառուցվածքի և տնտեսական գործունեության հետ։ Անդրադարձ է կատարվում տարբեր պատմաազգագրական շրջաններում ձևավորված բնակելի տների ընդհանրություններին և տեղական առանձնահատկություններին՝ ներկայացնելով դրանց արժեքը որպես հայկական նյութական մշակույթի կարևոր բաղադրիչ։ Գիրքը կարևոր աղբյուր է ազգագրության, ճարտարապետության, մշակութային ժառանգության և հայ ժողովրդի կենցաղի պատմության ուսումնասիրության համար։ Այն օգտակար է պատմաբանների, ազգագրագետների, ճարտարապետների, մշակութաբանների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են հայկական ավանդական բնակարանաշինությամբ և ժողովրդական ճարտարապետությամբ։

История

1865 թվականին Վենետիկում՝ Մխիթարյան միաբանության Սուրբ Ղազար տպարանում հրատարակված այս՝ 288 էջից բաղկացած աշխատությունն ըստ վերնագրի ներկայացնում է պատմություն՝ կապված Սուրբ Գրիգոր Լուսավորչի և նրա ժամանակաշրջանի հետ։ Հայ եկեղեցու ավանդության մեջ Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչը համարվում է հայ ժողովրդին քրիստոնեություն քարոզած և Հայաստանում քրիստոնեության հաստատման գործում առանցքային դեր ունեցած հոգևոր գործիչը։ Նրա գործունեությունը սերտորեն կապված է Տրդատ Գ թագավորի ժամանակաշրջանի և IV դարի սկզբին Հայաստանում քրիստոնեության պետականորեն ընդունման ավանդական պատմության հետ։ Այս թեման կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ ժողովրդի կրոնական, մշակութային և պատմական հիշողության մեջ, քանի որ քրիստոնեության ընդունումը մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ գրավոր մշակույթի, կրթության, եկեղեցական կառույցների և ազգային ինքնության հետագա զարգացման վրա։ Վերնագրում գործածված «ի սրբոյն Գրիգորէ ցաւուրս իւր» ձևակերպումը մատնանշում է Սուրբ Գրիգորի ժամանակներից մինչև աշխատության շարադրանքում դիտարկվող ժամանակաշրջանը ներկայացնելու մտադրություն, իսկ «լուսաբանեալ» բառը հուշում է պատմական նյութի բացատրական կամ մեկնաբանական շարադրանք։ Հետևաբար, գիրքը կարող է անդրադառնալ ոչ միայն Սուրբ Գրիգոր Լուսավորչի կյանքին ու գործունեությանը, այլև նրա ժամանակաշրջանի կրոնական և քաղաքական հանգամանքներին ու դրանց պատմական նշանակությանը։ XIX դարում Մխիթարյան միաբանությունը կարևոր դեր էր կատարում հայոց պատմության, եկեղեցական ժառանգության և հին մատենագրության ուսումնասիրության ու հրատարակման գործում։ Վենետիկի Սուրբ Ղազար տպարանում լույս տեսած նման աշխատությունները նպաստում էին պատմական և կրոնական գիտելիքների տարածմանը հայալեզու ընթերցողների շրջանում։ Այնուամենայնիվ, վերնագիրն ու մատենագիտական տվյալները բավարար չեն գրքի ճշգրիտ ժամանակագրական ընդգրկումը, օգտագործված աղբյուրները կամ հեղինակի պատմական մեկնաբանությունները հաստատելու համար․ այդ մանրամասները պարզելու համար անհրաժեշտ է ուսումնասիրել բնագիրը։

Педагогика

Ռ. Պերպերյանի այս աշխատությունը միավորում է երկու բանախոսություն և պատկանում է հայերեն հրապարակային խոսքի ու մտավոր կյանքի պատմությանն առնչվող գրականությանը։ Բանախոսությունը հասարակական գաղափարների փոխանցման, գիտելիքների տարածման և լսարանի հետ մտավոր երկխոսություն հաստատելու կարևոր միջոց է։ Նման ելույթներում կարող են արծարծվել կրթական, բարոյական, մշակութային և հասարակական հարցեր, ներկայացվել որոշակի տեսակետներ ու փաստարկներ, ինչպես նաև խրախուսվել քննադատական մտածողությունն ու հանրային քննարկումը։ Ռ. Պերպերյանի անունը կապված է հայ կրթական և մտավոր միջավայրի հետ, իսկ նրա աշխատության ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել 19-րդ դարի հայ բանախոսական մշակույթի և հրապարակային խոսքի առանձնահատկությունների բացահայտմանը։ Երկու բանախոսությունների համադրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու հեղինակի խոսքի կառուցվածքը, գաղափարների շարադրման եղանակները և լսարանին դիմելու ձևերը։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ հրապարակախոսության, կրթական մտքի, բանախոսական արվեստի և արևմտահայ մտավոր կյանքի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։ Այն նաև արժեքավոր մատենագիտական նյութ է՝ 19-րդ դարի հայերեն տպագիր գրականության և հասարակական գաղափարների տարածման ուղիների ուսումնասիրության տեսանկյունից։