Նոր գրքեր : Հայաստան : Ինֆորմացիոն ցանկ (1980, Ապրիլ, թիվ 4)

История

Աշխատությունը ազգային պատմության ուսուցման համար նախատեսված դասագիրք է, որի նպատակն է սովորողներին ծանոթացնել ժողովրդի պատմական անցյալին, պետականության զարգացման ընթացքին, հասարակական կյանքի փոփոխություններին և ազգային նշանակություն ունեցող իրադարձություններին։ Այն պատմական գիտելիքների փոխանցման միջոցով նպաստում է պատմական հիշողության ձևավորմանը, անցյալի իրադարձությունների հաջորդականության ըմբռնմանը և ազգային ժառանգության ճանաչմանը։ Ազգային պատմության ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի ժողովրդի ինքնության, մշակութային ավանդույթների և պատմական փորձի պահպանման համար։ Այս բնույթի դասագրքերը սովորաբար ներառում են պետական կազմավորումների առաջացման ու զարգացման, քաղաքական իշխանության փոփոխությունների, արտաքին հարաբերությունների, պատերազմների, ազատագրական շարժումների և մշակութային կյանքի վերաբերյալ նյութեր։ Պատմական իրադարձությունների հաջորդական ներկայացումը հնարավորություն է տալիս սովորողներին հասկանալու տարբեր ժամանակաշրջանների առանձնահատկությունները, բացահայտելու իրադարձությունների պատճառահետևանքային կապերը և գնահատելու պատմական գործընթացների ազդեցությունը հասարակության զարգացման վրա։ Ձեռնարկը կարող էր կիրառվել ուսումնական միջավայրում՝ պատմական գիտելիքների համակարգման, վերլուծական մտածողության զարգացման և ազգային անցյալի նկատմամբ հետաքրքրության խթանման նպատակով։ Այն կարևոր է նաև 19-րդ դարի հայալեզու կրթական գրականության պատմության ուսումնասիրության տեսանկյունից, քանի որ արտացոլում է պատմության դասավանդման և ազգային գիտելիքի փոխանցման ավանդույթները։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, հայագետներին, մանկավարժներին և ազգային կրթության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին։

Литература

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է XIX դարի արևելահայ ռոմանտիկական վեպի ձևավորման, զարգացման և գեղարվեստական առանձնահատկությունների քննությանը՝ ուշադրության կենտրոնում պահելով վեպի հիմնական տիպերը, գաղափարական ուղղությունները, կերպարային համակարգը և ժանրային կառուցվածքը։ Աշխատության մեջ արևելահայ ռոմանտիկական վեպը դիտարկվում է որպես հայ գրականության զարգացման կարևոր փուլ, որի միջոցով գրողները փորձել են գեղարվեստականորեն արտահայտել ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման, հայրենիքի, ազատության, սիրո, անհատի և հասարակության փոխհարաբերությունների, պատմական հիշողության ու ազգային ճակատագրի վերաբերյալ իրենց պատկերացումները։ Ուսումնասիրության հիմնական նպատակներից է բացահայտել այն ընդհանրություններն ու տարբերությունները, որոնք բնորոշ են տվյալ ժամանակաշրջանի վիպական ստեղծագործություններին։ Տիպաբանական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս առանձնացնելու վեպերի կառուցվածքային և գաղափարական հիմնական մոդելները և հասկանալու, թե ինչպես են տարբեր հեղինակներ նույն պատմական ու մշակութային միջավայրում յուրովի մեկնաբանել մարդու և հասարակության խնդիրները։ Ռոմանտիկական վեպին բնորոշ է իրականության և իդեալի հակադրությունը։ Հերոսը հաճախ ներկայացվում է որպես բացառիկ անհատ, որը չի հարմարվում իրեն շրջապատող իրականությանը և ձգտում է գտնել ավելի բարձր ու կատարյալ արժեքների աշխարհ։ Նրա ներքին ձգտումները կարող են բախվել հասարակական սահմանափակումներին, քաղաքական պայմաններին կամ ավանդական բարքերին, ինչի հետևանքով առաջանում է դրամատիկական հակասություն անհատի ցանկությունների և իրականության միջև։ Այդ հակադրությունը դառնում է կերպարի զարգացման և ամբողջ վիպական գործողության կարևոր շարժիչ ուժերից մեկը։ Ուսումնասիրության մեջ առանձնահատուկ տեղ է հատկացվում սիրային և ազգային-հայրենասիրական սյուժեների փոխհարաբերությանը։ Ռոմանտիկական վեպերում սիրո պատմությունը հաճախ դուրս է գալիս անձնական հարաբերությունների շրջանակից և կապվում ավելի լայն գաղափարների հետ՝ հայրենիքի, ազատության, հավատարմության և անձնական զոհաբերության թեմաներով։ Սիրո և ազգային պարտքի միջև առաջացող հակասությունները կերպարներին կանգնեցնում են դժվար ընտրությունների առաջ և հնարավորություն են տալիս բացահայտելու նրանց բարոյական արժեքները։ Կարևոր է նաև պատմական անցյալի գեղարվեստականացումը։ XIX դարի արևելահայ գրականության մեջ պատմությունը հաճախ դառնում է ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման միջոց։ Պատմական իրադարձությունների, հերոսների և անցյալի պատկերների միջոցով գրողները վերականգնում են ազգային հիշողությունը և միաժամանակ անդրադառնում իրենց ժամանակի խնդիրներին։ Այդ պատճառով պատմական թեման ռոմանտիկական վեպում սովորաբար ունի ոչ միայն ճանաչողական, այլև գաղափարական նշանակություն․ անցյալը դառնում է ներկայի հետ խոսելու և ապագայի վերաբերյալ պատկերացումներ ձևավորելու միջոց։ Տիպաբանական ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է նաև կերպարների համակարգը։ Ռոմանտիկական վեպում հաճախ հանդիպում են իդեալականացված հերոսներ, հակադիր ուժեր ներկայացնող կերպարներ, սիրային պատմության մասնակիցներ, հասարակական կամ քաղաքական հակամարտությունների մեջ ներգրավված անհատներ։ Հերոսի հակադրությունը միջավայրին թույլ է տալիս ընդգծել անհատի ազատության և ինքնահաստատման ձգտումը, իսկ հակառակորդ կերպարները հաճախ մարմնավորում են այն հասարակական կամ բարոյական ուժերը, որոնց դեմ պայքարում է գլխավոր հերոսը։ Այս կառուցվածքը ստեղծում է սուր հակադրություններ և ուժեղացնում ստեղծագործության դրամատիկական լարվածությունը։ Ուսումնասիրության մեջ ուշադրություն է դարձվում նաև ռոմանտիկական պատկերավորման միջոցներին։ Բնության նկարագրությունները, խորհրդանշական պատկերները, զգացմունքային բարձր լարվածությամբ տեսարանները, հերոսների ներաշխարհի ընդգծված ներկայացումը և բացառիկ իրավիճակների օգտագործումը նպաստում են վեպերի յուրահատուկ գեղարվեստական մթնոլորտի ձևավորմանը։ Բնությունը հաճախ հանդես է գալիս ոչ միայն որպես գործողությունների միջավայր, այլև որպես կերպարի հոգեվիճակի արտահայտիչ, իսկ իրական և երևակայական աշխարհների սահմանների թուլացումը հնարավորություն է տալիս ընդլայնելու վեպի գեղարվեստական հնարավորությունները։ XIX դարի արևելահայ ռոմանտիկական վեպի տիպաբանության ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև ժանրի զարգացման ընդհանուր օրինաչափությունները հասկանալու համար։ Այն ցույց է տալիս, որ հայկական ռոմանտիկական վեպը ձևավորվել է համաշխարհային ռոմանտիզմի ազդեցությունների և ազգային գրական ավանդույթների փոխազդեցության պայմաններում՝ ստեղծելով ինքնատիպ գեղարվեստական համակարգ։ Հայ հեղինակների ստեղծագործություններում եվրոպական ռոմանտիկական գրականությանը բնորոշ մի շարք սկզբունքներ միավորվում են հայկական պատմական, հասարակական և մշակութային իրականության առանձնահատկությունների հետ։ Արդյունքում ձևավորվում է վեպի այնպիսի ազգային տարբերակ, որտեղ անհատի ներքին պայքարը սերտորեն կապված է ժողովրդի պատմական ճակատագրի և ազգային ինքնության խնդիրների հետ։ Այս ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել XIX դարի արևելահայ ռոմանտիկական վեպի ժանրային բնույթի, գաղափարական բազմազանության և գեղարվեստական կառուցվածքի մասին։ Այն արժեքավոր է հայ գրականության պատմությամբ, ռոմանտիզմով և վեպի զարգացման օրինաչափություններով հետաքրքրվող ընթերցողների, ուսանողների և գրականագետների համար՝ օգնելով հասկանալ, թե ինչպես են տարբեր հեղինակներ ձևավորել ռոմանտիկական վիպական հերոսի, սյուժեի, կոնֆլիկտի և գեղարվեստական աշխարհի տարբեր տիպեր։

Литература

«Գազամիա» վերնագրով հրատարակությունը 19-րդ դարի հայ տպագիր ժառանգության նմուշներից է։ Վերնագրի բովանդակային նշանակությունը և ստեղծագործության ժանրային պատկանելությունը միայն մատենագիտական տվյալների հիման վրա հստակեցնել հնարավոր չէ, ուստի այն պահպանվում է իր սկզբնական անվանմամբ՝ առանց ենթադրական մեկնաբանությունների։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում Կոստանդնուպոլսի հայ տպագրական միջավայրի և հայերեն գրքի հրատարակման պատմության ուսումնասիրության համար։ 19-րդ դարում Կոստանդնուպոլիսը հայ գրքի ստեղծման, տպագրության և տարածման կարևոր կենտրոններից էր, որտեղ հրատարակչական գործունեությունը նպաստում էր գրական ու մշակութային կյանքի աշխուժացմանը և ընթերցողական շրջանակների ընդլայնմանը։ Այսպիսի գրքերը վկայում են հայերեն տպագիր նյութերի բազմազանության, հրատարակչական նախաձեռնությունների շարունակականության և գրավոր մշակույթի պահպանման մասին։ Հրատարակությունը կարող է ծառայել որպես մատենագիտական աղբյուր՝ ժամանակաշրջանի հայ տպագրական արտադրանքի, գրքի տարածման և Կոստանդնուպոլսի հայ համայնքի մշակութային կյանքի ուսումնասիրության համար։ Այն նաև կարևոր է 19-րդ դարի հայ գրքի պատմության մեջ տարբեր վերնագրերով և ձևաչափերով պահպանված հրատարակությունների ամբողջական պատկերը ներկայացնելու տեսանկյունից։

Другие предметы

Գրքում ներկայացվում է, թե ինչպես է պետությունը ազդում արդյունաբերության զարգացման վրա՝ օգտագործելով տնտեսական, իրավական և կազմակերպչական գործիքներ։ Հեղինակը բացատրում է արդյունաբերական քաղաքականության նպատակները՝ տնտեսության կառուցվածքի բարելավում, արտադրողականության բարձրացում, տեխնոլոգիական զարգացում և մրցունակության ուժեղացում։ Աշխատության մեջ քննարկվում են արդյունաբերության պետական կարգավորման ձևերը, ներդրումային քաղաքականությունը, նորարարությունների խթանումը և տարածաշրջանային զարգացման առանձնահատկությունները։ Նշվում է նաև արդյունաբերական ոլորտի ռազմավարական պլանավորման կարևորությունը։

История

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի տարածքում գրավոր մշակույթի ձևավորման և զարգացման պատմական նախադրյալների ուսումնասիրությանը՝ մինչև Մեսրոպ Մաշտոցի կողմից հայոց գրերի ստեղծումը։ Քննարկվում են հին Հայաստանի հասարակական, քաղաքական և մշակութային կյանքի առանձնահատկությունները, գրի ու գրավոր հաղորդակցության նշանակությունը պետական կառավարման, կրոնական գործունեության, առևտրի և մշակութային փոխանակումների գործընթացներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի տարածքում տարբեր ժամանակաշրջաններում կիրառված գրային համակարգերին, այդ թվում՝ ուրարտական սեպագրությանը, արամեերեն, հունարեն և այլ լեզուներով պահպանված արձանագրություններին ու գրավոր հուշարձաններին։ Ուսումնասիրվում են հնագիտական և վիմագրական աղբյուրները, դրանց պատմական արժեքը, տարածվածության առանձնահատկությունները և տեղեկությունները հին Հայաստանի գրավոր ավանդույթների մասին։ Անդրադարձ է կատարվում նախամաշտոցյան հայկական գրի գոյության վերաբերյալ գիտական տեսակետներին, դրանց հիմնավորման համար ներկայացվող փաստարկներին և պատմագիտական քննարկումներին՝ տարբերակելով հաստատված վկայությունները հետազոտական ենթադրություններից։ Կարևորվում են գրավոր մշակույթի և բանավոր ավանդույթի փոխհարաբերությունները, հարևան քաղաքակրթությունների մշակութային ազդեցությունները և գրագիտության տարածման հնարավոր ուղիները։ Դիտարկվում են նաև քրիստոնեության ընդունումից հետո ձևավորված կրթական ու կրոնական պահանջները և դրանց նշանակությունը ազգային գրային համակարգի ստեղծման պատմական գործընթացում։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմելու հայոց գրերի ստեղծմանը նախորդած մշակութային միջավայրի և Հայաստանի գրավոր ժառանգության վաղագույն շերտերի մասին։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, հայագետների, հնագետների, լեզվաբանների, վիմագրագետների, մշակութաբանների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Литература

Գրականագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է անհատական և ազգային ինքնության դրսևորումների ուսումնասիրությանը Էլգին Գրոսքլոուսի գրական ժառանգության համատեքստում։ Քննության են առնվում կերպարների ինքնաճանաչման, մշակութային պատկանելության, ազգային հիշողության և հասարակական միջավայրի հետ փոխհարաբերությունների խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գեղարվեստական միջոցներին, որոնց միջոցով ներկայացվում են անձի ներաշխարհի, ազգային ինքնագիտակցության և տարբեր մշակութային միջավայրերի փոխազդեցության առանձնահատկությունները։ Վերլուծվում են ինքնության ձևավորման վրա պատմական իրադարձությունների, սոցիալական պայմանների, մշակութային արժեքների և անձնական փորձառության ազդեցության գրական արտահայտությունները։ Քննարկվում են նաև օտար մշակութային միջավայրում ինքնության պահպանման, փոխակերպման և վերաիմաստավորման թեմաները, ինչպես նաև անհատական ու հավաքական ինքնության փոխկապակցվածությունը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ինքնության խնդրի գաղափարական և գեղարվեստական նշանակությունը հեղինակի ստեղծագործական համակարգում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել գրականագիտության, համեմատական գրականության, մշակութաբանության և ինքնության ուսումնասիրությունների ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։