Արդյունաբերական քաղաքականություն

Պատմություն

Այս աշխատությունը պատմաքաղաքական ուսումնասիրություն է, որը վերաբերում է Հայաստանի Առաջին Հանրապետության արտաքին քաղաքականության կարևոր խնդիրներից մեկին՝ ծովային ելքի (դեպի Սև ծով կամ այլ ծովային ուղիներ) ապահովման հարցին 1919–1920 թվականներին։ Հեղինակը վերլուծում է այն միջազգային և տարածաշրջանային պայմանները, որոնցում գործող Հայաստանի Առաջին Հանրապետություն փորձում էր լուծել տնտեսական և ռազմավարական կարևոր նշանակություն ունեցող այս հարցը։ Ծովային ելքը դիտարկվում է որպես երկրի տնտեսական զարգացման, արտաքին առևտրի և քաղաքական անկախության կարևոր բաղադրիչ։ Գրքում քննարկվում են հետևյալ հիմնական խնդիրները․ Հայաստանի արտաքին քաղաքական առաջնահերթությունները Առաջին Հանրապետության շրջանում ծովային ելք ստանալու հնարավոր ուղիները և դիվանագիտական նախաձեռնությունները հարևան պետությունների դիրքորոշումները և հակասությունները մեծ տերությունների (Անտանտի) ազդեցությունը տարածաշրջանային նախագծերի վրա տնտեսական և ռազմավարական հիմնավորումները Հեղինակը հիմնվում է դիվանագիտական փաստաթղթերի, արխիվային նյութերի և ժամանակի մամուլի տվյալների վրա՝ փորձելով ցույց տալ, թե որքան բարդ և բազմաշերտ էր այս խնդիրը Հայաստանի արտաքին քաղաքական օրակարգում։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է, որ ծովային ելքի հարցը կապված էր ոչ միայն տնտեսական շահերի, այլև պետական անվտանգության և միջազգային ճանաչման խնդիրների հետ։

Գրականություն

Մայրիկ աշխատությունը ինքնակենսագրական և հիշողագրական բնույթի ստեղծագործություն է, որը ներկայացնում է հայկական ընտանիքի ճակատագիրը ցեղասպանության և դրան հաջորդած արտագաղթի համատեքստում՝ կենտրոնանալով փրկվածների կյանքի դժվարությունների, օտար երկրում նորից սկսելու պայքարի և ընտանեկան կապերի ամրության վրա, այն բացահայտում է մոր կերպարի կենտրոնական դերը՝ որպես ընտանիքը միավորող, ցավը կրող և նոր կյանք կառուցելու ուժ տվող անձնավորություն, միաժամանակ ցույց է տալիս մշակութային ինքնության պահպանման դժվարությունները օտար միջավայրում, լեզվական ու սոցիալական ադապտացիայի խնդիրները և հիշողության միջոցով անցյալի հետ կապի պահպանումը, ստեղծագործությունը ընդգծում է կորուստի, կարոտի և դիմացկունության թեմաները՝ ներկայացնելով մարդկային հոգեբանական և պատմական փորձառության խոր շերտերը։

Պատմություն

ՍՍՀՄ և ՀՍՍՀ պետական մրցանակները 1965–1977 թվականներին հանդիսանում էին խորհրդային գիտական, մշակութային և տեխնիկական առաջընթացի ամենաբարձր պետական գնահատականներից մեկը, որոնք շնորհվում էին գիտության, արվեստի, գրականության, ճարտարագիտության և արտադրական ոլորտներում նշանակալի ձեռքբերումների համար։ Այս ժամանակաշրջանում մրցանակների համակարգը առանձնահատուկ կարևորություն ուներ Հայկական ՍՍՀ-ում, քանի որ այն նպաստում էր հանրապետության գիտական ներուժի զարգացմանը և ազգային մտավորականության միջազգային ճանաչմանը։ Մրցանակակիրների թվում կային ականավոր գիտնականներ, ինժեներներ, գրողներ, կոմպոզիտորներ, դերասաններ և հասարակական գործիչներ, որոնց աշխատանքները ոչ միայն բարձրացնում էին ՀՍՍՀ-ի հեղինակությունը, այլև ներդրվում էին համամիութենական գիտական և մշակութային գործընթացներում։ 1965–1977 թվականների ընթացքում պետական մրցանակները հաճախ շնորհվում էին նաև կոլեկտիվներին՝ գիտահետազոտական ինստիտուտներին, նախագծային բյուրոներին և արտադրական ձեռնարկություններին, որոնք մշակել էին նոր տեխնոլոգիաներ կամ իրականացրել էին կարևոր ինժեներական լուծումներ։ Այս մրցանակային համակարգը խթանում էր նորարարությունը, գիտական համագործակցությունը և ստեղծագործական մրցակցությունը, միաժամանակ ձևավորելով խորհրդային մշակութային քաղաքականության կարևոր բաղադրիչը, որտեղ գիտական և արվեստային ձեռքբերումները դիտարկվում էին որպես պետության առաջընթացի ցուցիչ։

Տնտեսագիտություն

Սա տնտեսագիտական և ֆինանսական վերլուծական հետազոտություն է, որը նվիրված է հիփոթեքային վարկավորման շուկայի զարգացման հիմնախնդիրներին Հայաստանի Հանրապետության և Լեռնային Ղարաբաղի (ԼՂՀ) պայմաններում, որտեղ ուսումնասիրվում են բնակարանային ֆինանսավորման մեխանիզմների ձևավորումը, վարկային հասանելիության մակարդակը, տոկոսադրույքային քաղաքականության ազդեցությունը և բնակարանային շուկայի պահանջարկի ու առաջարկի փոխկապակցվածությունը, աշխատանքը ընդգրկում է նաև ֆինանսական ինստիտուտների դերը հիփոթեքային շուկայի զարգացման գործում, պետական աջակցության ծրագրերի արդյունավետությունը և իրավական կարգավորման առանձնահատկությունները, միաժամանակ վերլուծվում են մակրոտնտեսական գործոնները՝ գնաճ, եկամուտների մակարդակ, արժութային ռիսկեր և դրանց ազդեցությունը վարկառուների վճարունակության վրա, նպատակ ունենալով բացահայտել ոլորտի հիմնական խոչընդոտները և առաջարկել զարգացման ու կայունացման հնարավոր ուղղություններ։

Հոգեբանություն

Այս աշխատությունը ուսումնասիրում է դեռահասության շրջանում բարոյական նորմերի ընկալման, ձևավորման և զարգացման առանձնահատկությունները՝ կենտրոնանալով նաև բարոյական զգացմունքների հոգեբանական հիմքերի վրա։ Գրքում ներկայացվում է, թե ինչպես են դեռահասները աստիճանաբար յուրացնում հասարակության արժեքային համակարգը, ձևավորում ճիշտի և սխալի մասին պատկերացումներ և զարգացնում պատասխանատվության, խղճի, կարեկցանքի ու արդարության զգացումներ։ Հեղինակը վերլուծում է ընտանիքի, դպրոցի, ընկերական միջավայրի և սոցիալական ազդեցությունների դերը բարոյական գիտակցության ձևավորման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դեռահասների հուզական զարգացման առանձնահատկություններին, ինքնահաստատման կարիքին և խմբային ազդեցության ուժին, որոնք հաճախ պայմանավորում են բարոյական ընտրությունները և վարքագիծը։ Գրքում քննարկվում են նաև բարոյական կոնֆլիկտների առաջացման պատճառները, արժեքային հակասությունները և դրանց հաղթահարման մանկավարժական մոտեցումները։ Աշխատությունը համադրում է տեսական հոգեբանական դրույթները և կրթական պրակտիկ առաջարկները՝ նպաստելով դեռահասների բարոյական դաստիարակության արդյունավետ կազմակերպմանը։ Այն օգտակար է ուսուցիչների, հոգեբանների, ծնողների և կրթության ոլորտի մասնագետների համար։

Գրականություն

Ժողովածուն ներառում է հայ դասական արձակագիր Ակսել Բակունց-ի մի շարք առավել խորհրդանշական պատմվածքներ, որոնք համարվում են նրա ստեղծագործական բարձրագույն նվաճումներից։ Այս պատմվածքներում Բակունցը ներկայացնում է հայ գյուղաշխարհի և լեռնային բնության խորքային պատկերը՝ միաժամանակ բացահայտելով մարդու ներաշխարհը, նրա մենակությունը, երազանքները և հաճախ նաև սոցիալական ծանր իրականությունը։ «Անձրևը» պատմվածքում զգացվում է մարդկային զգացմունքների նուրբ լարվածություն և բնության ու մարդու հոգեվիճակի զուգահեռ պատկերում, «Ալպիական մանուշակ»-ում կենտրոնը տեղափոխվում է գեղեցկության, սիրո և անցողիկության խորհրդանշական ընկալման վրա, իսկ «Մթնաձոր»-ը առանձնանում է իր մռայլ, լեգենդային մթնոլորտով, որտեղ բնությունն ու մարդկային ճակատագիրը միահյուսվում են դրամատիկ կերպով։ Բակունցի լեզուն այստեղ չափազանց պատկերավոր է, հագեցած բնության մանրակրկիտ նկարագրություններով և հոգեբանական խորությամբ, ինչը ստեղծում է և՛ իրական, և՛ խորհրդանշական աշխարհ։ Այս ժողովածուն համարվում է հայ արձակի կարևոր մասերից մեկը, քանի որ այն միավորում է բնության գեղարվեստական ընկալումը և մարդու կյանքի փիլիսոփայական մեկնաբանությունը։