Նոր ուխտ՝ Սուրբ Ավետարան

Сельское хозяйство

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է գյուղատնտեսական վարկավորման համակարգի զարգացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության Լոռու մարզի օրինակով։ Աշխատանքի առանցքում գյուղատնտեսության ֆինանսավորման հասանելիության, վարկային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման և գյուղատնտեսական տնտեսությունների ֆինանսական կայունության հարցերն են։ Գյուղատնտեսությունը բնորոշվում է արտադրական սեզոնայնությամբ, բնական և կլիմայական ռիսկերով, եկամուտների անհավասար բաշխմամբ և հաճախ սահմանափակ սեփական ֆինանսական միջոցներով, ինչի պատճառով վարկավորումը կարող է էական նշանակություն ունենալ գյուղատնտեսական արտադրության շարունակականության և ընդլայնման համար։ Լոռու մարզի պայմաններում այս խնդիրը հատկապես կարևոր է, քանի որ գյուղատնտեսական գործունեությունը սերտորեն կապված է մարզի գյուղական բնակավայրերի սոցիալ-տնտեսական զարգացման, զբաղվածության և բնակչության եկամուտների ձևավորման հետ։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել գյուղատնտեսական վարկավորման գործող մեխանիզմները, վարկերի տեսակները, դրանց տրամադրման պայմանները, տոկոսադրույքները, մարման ժամկետները, գրավի պահանջները և պետական աջակցության կամ սուբսիդավորման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել այն հարցին, թե որքանով են գործող ֆինանսական գործիքները հասանելի փոքր և միջին գյուղացիական տնտեսություններին, ֆերմերներին և գյուղատնտեսական արտադրությամբ զբաղվող ձեռնարկություններին։ Աշխատանքում կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև գյուղատնտեսական վարկավորման պահանջարկի և առաջարկի ուսումնասիրությունը։ Վարկերի նկատմամբ պահանջարկը կարող է պայմանավորված լինել գյուղատնտեսական տեխնիկայի ձեռքբերման, անասնապահության զարգացման, սերմերի և պարարտանյութերի գնման, ոռոգման համակարգերի բարելավման, ջերմոցային տնտեսությունների ստեղծման, վերամշակման կարողությունների ընդլայնման և այլ ներդրումային կարիքներով։ Միաժամանակ վարկավորման հասանելիությունը կարող է սահմանափակվել բարձր ֆինանսական ծախսերով, գրավի բացակայությամբ, գյուղատնտեսական եկամուտների անկայունությամբ, ֆինանսական գրագիտության ցածր մակարդակով և վարկային ռիսկերի բարձր գնահատմամբ։ Լոռու մարզի օրինակով նման խնդիրների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել ոչ միայն վարկավորման ընդհանուր համակարգային թերությունները, այլև տվյալ տարածաշրջանի գյուղատնտեսությանը բնորոշ առանձնահատկությունները։ Աշխատանքը կարող է ներառել մարզի գյուղատնտեսական տնտեսությունների ֆինանսական վիճակի, վարկային միջոցների օգտագործման արդյունավետության և վարկային պարտավորությունների սպասարկման հնարավորությունների գնահատում։ Կարևոր է նաև պարզել, թե արդյոք ներգրավված վարկային միջոցները նպաստում են արտադրության ծավալների աճին, աշխատանքի արտադրողականության բարձրացմանը, տեխնոլոգիական վերազինմանը և գյուղացիական տնտեսությունների եկամուտների ավելացմանը։ Հետազոտության արդյունքների հիման վրա կարող են առաջարկվել գյուղատնտեսական վարկավորման համակարգի կատարելագործման ուղղություններ՝ վարկային պայմանների բարելավում, մատչելի ֆինանսավորման ընդլայնում, ռիսկերի ապահովագրական մեխանիզմների զարգացում, պետական աջակցության ավելի արդյունավետ կիրառում, վարկառուների ֆինանսական գրագիտության բարձրացում և գյուղատնտեսական վարկերի նպատակային օգտագործման վերահսկողության ուժեղացում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը նպատակ ունի բացահայտելու Լոռու մարզում գյուղատնտեսական վարկավորման զարգացմանը խոչընդոտող հիմնական գործոնները և գնահատելու ֆինանսավորման համակարգի դերը գյուղատնտեսության մրցունակության ու գյուղական համայնքների սոցիալ-տնտեսական զարգացման գործում։ Թեման ունի գործնական նշանակություն, քանի որ արդյունավետ վարկավորման համակարգը կարող է նպաստել գյուղատնտեսական արտադրության արդիականացմանը, ներդրումային ակտիվության աճին, գյուղական բնակավայրերում զբաղվածության պահպանմանը և մարզի տնտեսական ներուժի ավելի լիարժեք օգտագործմանը։

Информатика

Գիրքը նվիրված է գործընթացների համարժեքության ճանաչման տեսական և գործնական հիմնախնդիրներին՝ համակարգերի նախագծման փուլում։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են գործընթացների վարքագծային և կառուցվածքային համարժեքության գնահատման մեթոդները, որոնք հնարավորություն են տալիս համեմատելու տարբեր նախագծային լուծումներ, հայտնաբերելու դրանց ընդհանրություններն ու տարբերությունները և ապահովելու նախագծվող համակարգերի ճշգրտությունն ու հուսալիությունը։ Ներկայացվում են ձևական մոդելավորման, գործընթացների վերլուծության և ստուգման ժամանակակից մոտեցումները, ինչպես նաև ալգորիթմական մեթոդներ, որոնք կիրառվում են բարդ տեղեկատվական և ծրագրային համակարգերի մշակման ընթացքում։ Ուսումնասիրությունը կարևորում է համարժեքության ճանաչման դերը նախագծային սխալների կանխարգելման, համակարգերի օպտիմալացման և դրանց ֆունկցիոնալ համապատասխանության ապահովման գործում։ Գիրքը արժեքավոր աղբյուր է համակարգային վերլուծաբանների, ծրագրային ճարտարագետների, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների մասնագետների, հետազոտողների, ասպիրանտների և ուսանողների համար, ովքեր հետաքրքրված են համակարգերի մոդելավորման, նախագծման և ձևական վերլուծության ժամանակակից մեթոդներով։

Культура

Մատենագիտական ցանկ՝ «Նոր գրականություն կուլտուրայի և արվեստի վերաբերյալ» թեմայով կարող է ներառել ժամանակակից հետազոտական, տեսական և վերլուծական աշխատություններ, որոնք անդրադառնում են մշակութային գործընթացների զարգացմանը, արվեստի նոր ուղղություններին, մեդիա մշակույթին և ժամանակակից գեղարվեստական մտածողությանը։ Այդպիսի գրականության մեջ հաճախ ընդգրկվում են մշակութաբանության արդի տեսություններ, արվեստի պատմության նոր մոտեցումներ, ինչպես նաև մշակութային գլոբալացման և ազգային ինքնության փոխակերպման խնդիրները ուսումնասիրող աշխատություններ։ Մատենագիտական ցանկում կարող են ներառվել օրինակ՝ Ն. Գ. Սուրիկովի «Ժամանակակից մշակութաբանության հիմունքներ» աշխատությունը, որը ներկայացնում է մշակույթի տեսական հիմքերը և արդի մեկնաբանությունները, Է. Հ. Գոմբրիխի «Արվեստի պատմություն» դասական ուսումնասիրությունը, որը թեև հիմնարար է, սակայն շարունակում է կիրառվել նաև ժամանակակից վերլուծություններում, ինչպես նաև Հ. Հ. Մարկուզեի «Էսթետիկ չափանիշներ» աշխատությունը, որտեղ քննարկվում է արվեստի սոցիալական և գաղափարական դերը։ Կարևոր են նաև հետազոտություններ, որոնք վերաբերում են հետմոդեռնիզմին և ժամանակակից արվեստին, օրինակ՝ Ժան Բոդրիարի աշխատությունները, որտեղ դիտարկվում է մշակույթի սիմուլյացիոն բնույթը, ինչպես նաև Հանս-Գեորգ Գադամերի «Ճշմարտություն և մեթոդ» աշխատությունը, որը կարևոր է հերմենևտիկայի և արվեստի ընկալման տեսանկյունից։ Հայկական մշակույթի համատեքստում կարող են ընդգրկվել նաև ժամանակակից հայ արվեստաբանների և մշակութաբանների ուսումնասիրությունները, որոնք վերլուծում են ազգային արվեստի զարգացումները գլոբալ մշակութային գործընթացների ֆոնին։ Այսպիսի մատենագիտական ցանկը ծառայում է որպես տեսական հիմք ուսանողների, հետազոտողների և արվեստով հետաքրքրվողների համար՝ ապահովելով ժամանակակից մշակույթի և արվեստի բազմակողմանի ուսումնասիրություն և վերլուծություն։

Математика

Գիրքը թվաբանության ուսուցմանն ուղղված աշխատություն է, որը նախատեսված է թվերի, դրանց հատկությունների և թվաբանական գործողությունների վերաբերյալ գիտելիքներ փոխանցելու համար։ Նման ուսումնական հրատարակությունները սովորաբար ներառում են թվերի գրառման և դասակարգման սկզբունքներ, գումարման, հանման, բազմապատկման ու բաժանման կանոններ, ինչպես նաև հաշվարկային վարժություններ և խնդիրներ՝ սովորողների գիտելիքներն ամրապնդելու նպատակով։ Թվաբանական գիտելիքները կարևոր նշանակություն ունեին դպրոցական կրթության և առօրյա գործնական գործունեության համար՝ նպաստելով հաշվարկային կարողությունների, տրամաբանական մտածողության և ճշգրիտ դատողության զարգացմանը։ Գիրքը կարող է օգտակար աղբյուր լինել XIX դարի հայալեզու մաթեմատիկական գրականության, դպրոցական կրթության կազմակերպման և հայերեն մաթեմատիկական տերմինաբանության զարգացման ուսումնասիրության համար։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է բուսական հումքի վերամշակման ընթացքում արևային էներգիայի կիրառմամբ չորացման տեխնոլոգիայի կատարելագործմանը՝ համակցված չորացման մոտեցումների օգտագործման հիման վրա։ Հետազոտության առանցքում գյուղատնտեսական և բուսական ծագման հումքից խոնավության հեռացման գործընթացի արդյունավետության բարձրացումն է՝ միաժամանակ կարևորելով վերջնական արտադրանքի որակական հատկանիշների պահպանումը և էներգետիկ ռեսուրսների առավել նպատակային օգտագործումը։ Արևային չորացումը դիտարկվում է որպես վերականգնվող էներգիայի օգտագործման վրա հիմնված տեխնոլոգիական ուղղություն, որի արդյունավետությունը զգալիորեն կախված է շրջակա միջավայրի պայմաններից, արևային ճառագայթման ինտենսիվությունից, օդի ջերմաստիճանից ու խոնավությունից, ինչպես նաև մշակվող հումքի ֆիզիկական և կառուցվածքային առանձնահատկություններից։ Համակցված եղանակի կիրառումը հնարավորություն է տալիս արևային էներգիան զուգակցել չորացման գործընթացն ավելի կայուն և կառավարելի դարձնող լրացուցիչ տեխնոլոգիական միջոցների հետ՝ նվազեցնելով միայն բնական պայմաններից կախվածությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ջերմության և զանգվածափոխանակության օրինաչափությունները, հումքի խոնավության փոփոխության դինամիկան, չորացման տևողությունը և էներգիայի օգտագործման արդյունավետությունը։ Կարևոր ուղղություն է նաև տարբեր բուսական նյութերի առանձնահատկությունների հաշվառումը, քանի որ դրանց սկզբնական խոնավությունը, կառուցվածքը և ջերմության նկատմամբ զգայունությունը կարող են պայմանավորել գործընթացի տարբեր ընթացք։ Տեխնոլոգիայի գնահատման ժամանակ առանձնահատուկ նշանակություն ունի չորացված արտադրանքի որակը՝ արտաքին տեսքի, կառուցվածքի, պահպանելիության և արժեքավոր բաղադրիչների հնարավոր պահպանման տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև չորացման սարքավորումների կառուցվածքային և էներգետիկ արդյունավետության հարցերին՝ նպատակ ունենալով բարելավել արևային էներգիայի կլանումն ու օգտագործումը և ապահովել չորացման պայմանների ավելի հավասարաչափ կառավարում։ Բնապահպանական տեսանկյունից նման տեխնոլոգիաների զարգացումը կապված է ավանդական էներգակիրների սպառման և վերամշակման էներգատարության նվազեցման հնարավորության հետ։ Տնտեսական առումով այն կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել հատկապես գյուղատնտեսական արտադրանքի պահպանման և առաջնային վերամշակման ոլորտների համար։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է սննդային և գյուղատնտեսական հումքի վերամշակման տեխնոլոգիայի, ջերմատեխնիկայի, արևային էներգետիկայի և էներգախնայողության մոտեցումները՝ ուղղված բուսական հումքի չորացման գործընթացի տեխնոլոգիական ու էներգետիկ արդյունավետության բարձրացմանը։

Культура

Աշխատությունը նվիրված է հայ ազգային էպիկական ժառանգության կարևորագույն դրսևորումներից մեկի և դրա գրական մշակումների նկարազարդումների ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով բանավոր խոսքի, գրական տեքստի և տեսողական արվեստի փոխազդեցությունը։ Գրքում ուշադրություն է դարձվում էպոսի կերպարների, դրվագների, միջավայրի և գաղափարական բովանդակության գեղարվեստական մեկնաբանություններին, որոնք տարբեր նկարիչների ստեղծագործություններում ստացել են ինքնատիպ տեսողական արտահայտություն։ Ուսումնասիրվում են նկարազարդումների ձևավորման առանձնահատկությունները, կերպարների պատկերային լուծումները, կոմպոզիցիոն կառուցվածքը, գունային մտածողությունը, գրաֆիկական ոճը և ազգային մշակութային տարրերի կիրառությունը։ Առանձին դիտարկվում են նաև էպոսի գրական մշակումների նկարազարդումները՝ ցույց տալու համար, թե ինչպես են գրական տեքստի փոփոխություններն ու մեկնաբանությունները ազդում դրա տեսողական ներկայացման վրա։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու հայկական էպիկական նյութի պատկերավորման զարգացման ընթացքին և բացահայտելու տարբեր ժամանակաշրջանների գեղարվեստական մտածողության ազդեցությունը նկարազարդումների լեզվի վրա։ Հատուկ նշանակություն ունի ժողովրդական ավանդույթների, ազգային կերպարվեստի և ժամանակակից գեղարվեստական միջոցների համադրության ուսումնասիրությունը, քանի որ հենց այդ փոխազդեցության միջոցով են ձևավորվում էպոսի տեսողական ինքնատիպ կերպարներն ու պատկերային համակարգերը։ Գրքում նկարազարդումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես գրական ստեղծագործությունը ուղեկցող պատկերային նյութ, այլև որպես ինքնուրույն գեղարվեստական մեկնաբանություն, որը կարող է ընդգծել տեքստի գաղափարական, հուզական և խորհրդանշական շերտերը։ Աշխատությունը արժեքավոր է հայ մշակութային ժառանգության ուսումնասիրման տեսանկյունից և կարող է հետաքրքրել արվեստաբաններին, գրականագետներին, մշակութաբաններին, նկարիչներին, գրքի ձևավորմամբ զբաղվող մասնագետներին, ուսանողներին, հետազոտողներին և հայկական էպիկական ու պատկերագրական մշակույթով հետաքրքրվող ընթերցողներին։