Նորագույն ջրաշիթային հիդրոպոնիկայի պայմաններում մի քանի եթերայուղատու մշակաբույսերի առանձնահատկությունները և աճեցման կենսատեխնոլոգիայի մշակումը

Право

ԵՊՀ իրավագիտության ֆակուլտետի պրոֆեսորադասախոսական կազմի գիտաժողովի նյութերի ժողովածու-ը իրավագիտության ոլորտի գիտական հոդվածների ժողովածու է, որը ներառում է Երևանի պետական համալսարանի իրավագիտության ֆակուլտետի պրոֆեսորադասախոսական կազմի կողմից ներկայացված գիտաժողովային զեկուցումները և հետազոտական նյութերը, աշխատությունում ընդգրկված են սահմանադրական, քաղաքացիական, քրեական, վարչական և միջազգային իրավունքի տարբեր հարցերի վերաբերյալ գիտական վերլուծություններ, որտեղ քննարկվում են իրավական համակարգի զարգացման արդի խնդիրները, օրենսդրական բարեփոխումները, դատական պրակտիկայի առանձնահատկությունները և իրավունքի կիրառման մեխանիզմները, միաժամանակ ուշադրություն է դարձվում իրավական պետության սկզբունքների ամրապնդմանը, մարդու իրավունքների պաշտպանության հիմնահարցերին և իրավական կրթության զարգացման ուղղություններին, ժողովածուն ծառայում է որպես գիտական քննարկումների հարթակ՝ նպաստելով իրավական մտքի զարգացմանը և մասնագիտական փորձի փոխանակմանը իրավաբանական համայնքում։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է Անդրանիկ Ծառուկյանի արձակի լեզվական և ոճական առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել նրա գեղարվեստական խոսքի ինքնատիպությունը, բառապաշարային հարստությունը, շարահյուսական կառուցվածքը, պատկերավորման միջոցները և պատմողական եղանակները։ Հետազոտության մեջ արձակը դիտարկվում է որպես լեզվական ամբողջական համակարգ, որտեղ յուրաքանչյուր բառային, քերականական և ոճական ընտրություն ծառայում է հեղինակի գեղարվեստական մտահղացման, կերպարների կերտման և ժամանակի ու միջավայրի վերարտադրման նպատակին։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է գրողի բառապաշարի ուսումնասիրությունը։ Կարող են առանձնացվել գրական, խոսակցական, բարբառային, հնաբառ և դարձվածաբանական միավորները, ինչպես նաև այն բառերն ու արտահայտությունները, որոնք բնորոշ են տարբեր սոցիալական միջավայրերի և կերպարների խոսքին։ Նման լեզվական շերտերի համադրումը հնարավորություն է տալիս արձակին հաղորդել բնականություն, կենսականություն և ազգային-մշակութային յուրահատկություն։ Հատուկ ուշադրության է արժանի կերպարների անհատական խոսքի քննությունը։ Հեղինակը կերպարների բնավորությունը, սոցիալական պատկանելությունը, կրթական մակարդակը, հոգեբանական վիճակը և աշխարհայացքը կարող է բացահայտել ոչ միայն գործողությունների, այլև նրանց խոսքի միջոցով։ Երկխոսությունների, մենախոսությունների և խոսքային կրկնությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե ինչպես է լեզուն դառնում կերպարաստեղծման կարևոր գործիք։ Աշխատության շրջանակում կարող է քննվել նաև հեղինակի պատմողական խոսքի կառուցվածքը։ Պատմողի դիրքորոշումը, նկարագրությունների և գործողությունների հարաբերակցությունը, պատմողական տեմպը, անցումներն ու ժամանակային կառուցվածքները ձևավորում են արձակի ընդհանուր ռիթմը։ Շարահյուսական տարբեր կառույցների՝ պարզ և բարդ նախադասությունների, զուգահեռությունների, կրկնությունների, ընդհատումների և այլ ձևերի կիրառությունը կարող է կապված լինել ինչպես բովանդակության, այնպես էլ հուզական ազդեցության ստեղծման հետ։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ոճական և պատկերավորման միջոցներին։ Փոխաբերությունները, համեմատությունները, մակդիրները, խորհրդանշական պատկերները, հեգնանքը և այլ արտահայտչամիջոցներ նպաստում են հեղինակի գեղարվեստական աշխարհի ձևավորմանը։ Դրանց ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու այն եղանակները, որոնց միջոցով առօրյա իրականությունը վերածվում է գեղարվեստական պատկերի և ձեռք բերում լրացուցիչ իմաստային ու հուզական շերտեր։ Արձակի լեզվի ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել նաև հումորի, երգիծանքի և հեգնանքի լեզվական դրսևորումների վերլուծությունը։ Այդ միջոցները կարող են օգտագործվել մարդկային բնավորությունների, սոցիալական երևույթների և հասարակական հակասությունների ներկայացման ու գնահատման համար։ Դրանց միջոցով հեղինակի խոսքը կարող է միաժամանակ պահպանել պատմողական պարզությունը և ձեռք բերել քննադատական ու արտահայտիչ բնույթ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև լեզվի և ազգային ինքնության փոխհարաբերությանը։ Հայկական կենցաղի, մշակույթի, ավանդույթների և պատմական հիշողության արտացոլումը կարող է դրսևորվել ոչ միայն թեմատիկ բովանդակության, այլև բառապաշարի, դարձվածքների, խոսքային պատկերների և կերպարների հաղորդակցման ձևերի միջոցով։ Այս առումով լեզուն հանդես է գալիս որպես ազգային մշակութային հիշողության պահպանման և փոխանցման միջոց։ Առանձին ուսումնասիրության առարկա կարող է լինել նաև գրողի լեզվի կապը սփյուռքահայ գրական միջավայրի հետ։ Տարբեր լեզվամշակութային ազդեցությունների առկայությունը, հայերեն տարբերակների փոխազդեցությունը և լեզվական ինքնության պահպանման խնդիրը կարող են կարևոր նշանակություն ունենալ նրա արձակի առանձնահատկությունները հասկանալու համար։ Աշխատության գիտական արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ լեզվական և ոճական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել գրողի ստեղծագործական անհատականության մասին։ Բառապաշարի, շարահյուսության, կերպարների խոսքի, պատմողական կառուցվածքի և պատկերավորման միջոցների համատեղ ուսումնասիրությունը կարող է ցույց տալ, թե ինչպես են առանձին լեզվական տարրերը միավորվում և ձևավորում հեղինակի ինքնատիպ ոճը։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են օգտակար լինել հայ արձակի պատմության, սփյուռքահայ գրականության, հայոց լեզվի ոճաբանության և գրական լեզվի զարգացման գործընթացների հետազոտության համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, լեզվաբաններին, ոճագետներին, հայոց լեզվի և գրականության ուսուցիչներին, ուսանողներին և հայ արձակի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի բացահայտելու Անդրանիկ Ծառուկյանի արձակի լեզվի և ոճի այն հիմնական հատկանիշները, որոնց շնորհիվ նրա գեղարվեստական խոսքը ձեռք է բերում արտահայտչականություն, կերպարային ինքնատիպություն, ազգային-մշակութային հագեցվածություն և անհատական հեղինակային դիմագիծ։

Другие предметы

«Ավետիք» վերնագրով այս փոքրածավալ հրատարակությունը 19-րդ դարի հայ տպագիր ժառանգության նմուշներից է։ Վերնագիրը կարող է կապված լինել անձնանվան կամ ավետման, ուրախ լուրի և բարենպաստ հաղորդագրության գաղափարի հետ, սակայն միայն մատենագիտական տվյալները բավարար չեն երկի բովանդակությունը կամ ժանրը հստակ որոշելու համար։ Հրատարակությունը ներկայացնում է Թիֆլիսի հայ տպագրական միջավայրում շրջանառված գրավոր նյութերի մի օրինակ և կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել այդ ժամանակաշրջանի հայ գրական ու հրատարակչական կյանքի ուսումնասիրության համար։ 19-րդ դարի ընթացքում Թիֆլիսը հայ մշակութային և մտավոր կյանքի կարևոր կենտրոններից էր, որտեղ տպագրվում էին տարբեր բնույթի գրական, կրթական, կրոնական և հասարակական նյութեր։ Այս առումով գիրքը պահպանման և մատենագիտական հաշվառման արժեք ունի՝ որպես իր ժամանակի հայերեն տպագիր արտադրանքի առանձին միավոր։ Վերնագրի և հրատարակության տվյալների ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել նաև նույնանուն երկերի տարբերակմանը և հայ տպագիր ժառանգության ամբողջական նկարագրությանը։

География

Այս աշխատությունը նվիրված է ավտոմոբիլային տրանսպորտից առաջացող գազային արտանետումների ուսումնասիրությանը, դրանց ազդեցության գնահատմանը քաղաքային միջավայրի և բնակչության առողջության վրա, ինչպես նաև արտանետումների նվազեցման արդյունավետ միջոցների մշակմանը՝ հիմնվելով Երևանի օրինակով իրականացված վերլուծությունների վրա։ Հեղինակը ներկայացնում է օդի աղտոտման հիմնական աղբյուրները, ուսումնասիրում է տրանսպորտային հոսքերի առանձնահատկությունները, տարբեր տեսակի շարժիչների և վառելիքների ազդեցությունը մթնոլորտային արտանետումների ծավալի ու կազմի վրա, ինչպես նաև դիտարկում է ժամանակակից չափման և մոնիթորինգի մեթոդները։ Աշխատությունում վերլուծվում են շրջակա միջավայրի պահպանության ոլորտում կիրառվող միջազգային և տեղական մոտեցումները, գնահատվում են տեխնիկական, կազմակերպչական և կառավարման լուծումների արդյունավետությունը, ինչպես նաև առաջարկվում են գործնական միջոցառումներ, որոնք կարող են նպաստել քաղաքային օդի որակի բարելավմանը և վնասակար արտանետումների կրճատմանը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել տրանսպորտի, բնապահպանության, քաղաքաշինության և ինժեներական ոլորտների մասնագետների, գիտաշխատողների, ուսանողների, ինչպես նաև այն ընթերցողների համար, ովքեր հետաքրքրված են կայուն քաղաքային զարգացման և շրջակա միջավայրի պահպանության արդիական խնդիրներով։

Другие предметы

Չոր ընթացքով կոմպրեսորի աշխատանքի ցիկլը նկարագրում է այն գործընթացը, որով կոմպրեսորը սեղմում է գազը կամ օդը առանց ներսում քսայուղի (յուղի) օգտագործման՝ ապահովելով մաքուր և յուղազերծ աշխատանքային միջավայր։ Այսպիսի կոմպրեսորները լայնորեն կիրառվում են բժշկական սարքավորումներում, սննդի արդյունաբերությունում և էլեկտրոնիկայում, որտեղ անհրաժեշտ է խուսափել յուղի մասնիկների խառնուրդից օդի կամ գազի մեջ։ Աշխատանքի ցիկլը սկսվում է ներծծման փուլով, երբ մխոցը կամ ռոտորը ստեղծում է վակուումային ազդեցություն և ներս է քաշում օդը ներծծման փականով։ Հաջորդ փուլում տեղի է ունենում սեղմման գործընթացը, երբ գազը փակված տարածքում ենթարկվում է ծավալի նվազման և ճնշման բարձրացման՝ առանց յուղային միջավայրի մասնակցության, ինչը պահանջում է բարձր ճշգրտությամբ պատրաստված մեխանիկական մասեր և հատուկ մաշակայուն նյութեր։ Այնուհետև սեղմված գազը դուրս է մղվում արտածման փականով դեպի համակարգ կամ պահեստային տարա։ Ցիկլի ընթացքում կարևոր է նաև ջերմաստիճանի վերահսկումը, քանի որ սեղմման ժամանակ առաջանում է ջերմություն, և չոր համակարգերում այն պետք է արդյունավետ կերպով հեռացվի օդային կամ արտաքին հովացման միջոցով։ Չոր ընթացքով կոմպրեսորները բնութագրվում են բարձր մաքրությամբ, ցածր սպասարկման պահանջներով և երկար ծառայության ժամկետով, սակայն պահանջում են բարձր տեխնոլոգիական արտադրություն և ճշգրիտ ինժեներական լուծումներ։ Այսպիսով, դրանց աշխատանքի ցիկլը հիմնված է գազի ներծծման, սեղմման և արտածման հաջորդական փուլերի վրա՝ առանց յուղային միջամտության։

Биология

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է իժերի թույնի կարևոր կենսաբանորեն ակտիվ բաղադրիչների՝ ֆոսֆոլիպազ A2-ի և դեզինտեգրինների ազդեցության կենսաֆիզիկական ասպեկտների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում թույնի այս սպիտակուցային բաղադրիչների կառուցվածքի, ֆունկցիոնալ հատկությունների և բջջային թաղանթների ու դրանց բաղադրիչների հետ փոխազդեցության մեխանիզմների բացահայտումն է։ Ֆոսֆոլիպազ A2-ը ֆերմենտային ակտիվությամբ օժտված սպիտակուցների խումբ է, որը կարող է հիդրոլիզել ֆոսֆոլիպիդների որոշ կապեր և այդպիսով փոփոխել բջջաթաղանթների լիպիդային կազմն ու ֆիզիկական հատկությունները։ Դրա ազդեցության ուսումնասիրությունը կենսաֆիզիկական տեսանկյունից հնարավորություն է տալիս հասկանալ, թե ինչպես են փոխվում թաղանթների կառուցվածքը, կայունությունը, թափանցելիությունը և այլ ֆիզիկական բնութագրերը թույնի բաղադրիչների հետ փոխազդեցության ժամանակ։ Դեզինտեգրինները թույնի մեկ այլ կարևոր սպիտակուցային բաղադրիչների խումբ են, որոնք կարող են փոխազդել բջջային մակերեսի որոշակի ընկալիչների, հատկապես ինտեգրինների հետ, և այդպիսով ազդել բջիջների կպչման ու փոխազդեցության գործընթացների վրա։ Աշխատության մեջ դրանց կենսաֆիզիկական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել սպիտակուց-ընկալիչ փոխազդեցությունների բնույթը, կապի առանձնահատկությունները և այդ փոխազդեցությունների հետևանքով առաջացող բջջային փոփոխությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է թույնի բաղադրիչների և կենսաբանական թաղանթների փոխազդեցության քանակական ու որակական գնահատումը։ Այդ նպատակով նմանատիպ ուսումնասիրություններում կարող են կիրառվել սպեկտրոսկոպիական, ֆլուորեսցենտային, էլեկտրոֆիզիոլոգիական, կալորիմետրիկ և այլ կենսաֆիզիկական մեթոդներ, որոնք հնարավորություն են տալիս հետևելու մոլեկուլային փոխազդեցություններին և դրանց ազդեցությանը կենսաբանական համակարգերի ֆիզիկական վիճակի վրա։ Կարևոր է նաև համեմատել տարբեր թույնային բաղադրիչների ազդեցության մեխանիզմները՝ պարզելու համար, թե որոնք են պայմանավորված ֆերմենտային ակտիվությամբ, որոնք՝ ընկալիչների հետ ընտրողական կապով, և ինչպես կարող են այդ գործընթացները փոխկապակցվել։ Նման հետազոտությունները կարևոր են ոչ միայն օձի թույնի թունավոր ազդեցությունների մոլեկուլային հիմքերը հասկանալու, այլև կենսաբանական ակտիվ սպիտակուցների կառուցվածք-ֆունկցիա կապերը բացահայտելու տեսանկյունից։ Ստացված գիտելիքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ թունաբանության, դեղագիտության, բջջային կենսաբանության և կենսատեխնոլոգիայի բնագավառներում, քանի որ թույնի որոշ բաղադրիչներ կարող են ծառայել որպես մոլեկուլային գործիքներ՝ բջջային գործընթացների ուսումնասիրման կամ նոր կենսաբանական ակտիվ նյութերի որոնման համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել կենսաֆիզիկոսներին, կենսաքիմիկոսներին, մոլեկուլային և բջջային կենսաբաններին, թունաբաններին, դեղագետներին և կենսաբժշկական հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը կենտրոնանում է իժերի թույնի ֆոսֆոլիպազ A2-ի և դեզինտեգրինների մոլեկուլային ու թաղանթային ազդեցությունների վրա՝ բացահայտելով այն կենսաֆիզիկական մեխանիզմները, որոնց միջոցով այս բաղադրիչները կարող են փոփոխել կենսաբանական համակարգերի կառուցվածքն ու գործառույթը։