О задачах компартии Армении

Педагогика

Մանկավարժական, ֆիզիկական դաստիարակության և սպորտային կրթության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է կրտսեր դպրոցականների օլիմպիական դաստիարակության մեթոդիկայի առանձնահատկությունների, դրա կազմակերպման սկզբունքների և կրթադաստիարակչական նշանակության ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում օլիմպիական կրթության տեսական հիմունքները, օլիմպիական շարժման պատմական և գաղափարական արժեքները, ինչպես նաև դրանց կիրառման հնարավորությունները տարրական դպրոցում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երեխաների տարիքային, հոգեբանական և ֆիզիկական զարգացման առանձնահատկություններին համապատասխան ուսուցման ու դաստիարակության մեթոդների ընտրությանը։ Վերլուծվում են արդար մրցակցության, փոխադարձ հարգանքի, համագործակցության, ազնվության, պատասխանատվության և առողջ ապրելակերպի գաղափարների ձևավորման մանկավարժական հնարավորությունները։ Քննարկվում են ֆիզիկական կուլտուրայի դասերի, շարժախաղերի, մարզական միջոցառումների, թեմատիկ զրույցների և ճանաչողական առաջադրանքների կիրառման առանձնահատկությունները օլիմպիական արժեքների յուրացման գործընթացում։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել օլիմպիական դաստիարակության կազմակերպման տարբեր մեթոդական մոտեցումները, ուսուցիչների մանկավարժական գործունեությունը, սովորողների մասնակցության խթանման միջոցները և կրթական արդյունքների գնահատման սկզբունքները։ Անդրադարձ է կատարվում ընտանիքի, դպրոցի և մարզական կազմակերպությունների համագործակցության նշանակությանը երեխաների ֆիզիկական ակտիվության, սոցիալական հմտությունների և դրական արժեքային կողմնորոշումների զարգացման գործում։ Կարևորվում է օլիմպիական դաստիարակության ներառումը տարրական կրթության ընդհանուր համակարգում՝ երեխաների բազմակողմանի զարգացման, թիմային աշխատանքի և առողջ մրցակցային վարքագծի ձևավորման նպատակով։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել տարրական կրթության մանկավարժության, ֆիզիկական դաստիարակության մեթոդիկայի, սպորտային մանկավարժության և օլիմպիական կրթության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

История

Աշխատությունը նվիրված է ցեղասպանական բռնության արդարացման, օրինականացման կամ հասարակական ընդունելիության ձևավորման գաղափարական և հռետորական մեխանիզմների քննադատական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում այն հարցն է, թե քաղաքական իշխանությունները, գաղափարական շարժումները, քարոզչական համակարգերը կամ այլ դերակատարներ ինչպիսի փաստարկներ ու պատկերացումներ են օգտագործել զանգվածային բռնությունը ներկայացնելու որպես անհրաժեշտ, անխուսափելի կամ ընդունելի գործողություն։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում թշնամու կերպարի ձևավորմանը, հասարակական խմբերի ապամարդկայնացմանը, կոլեկտիվ մեղավորության վերագրմանը և անվտանգության կամ պետական շահերի մասին պնդումների օգտագործմանը՝ դրանք դիտարկելով որպես բռնությունը հիմնավորող խոսույթի հնարավոր բաղադրիչներ։ Քննվում է նաև լեզվի նշանակությունը, քանի որ զանգվածային հանցագործությունների նախապատրաստման կամ հետագա մեկնաբանման ընթացքում կիրառվող բառապաշարը կարող է քողարկել կատարված գործողությունների բնույթը, մեղմացնել դրանց ընկալումը կամ պատասխանատվությունը տեղափոխել զոհերի վրա։ Պատմագիտական տեսանկյունից ուսումնասիրվում են համապատասխան գաղափարների ձևավորման քաղաքական ու սոցիալական պայմանները, դրանց տարածման միջոցները և հասարակական վերաբերմունքի վրա ունեցած ազդեցությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում պաշտոնական փաստաթղթերի, մամուլի, հրապարակախոսության, քաղաքական ելույթների և այլ սկզբնաղբյուրների քննադատական վերլուծությանը՝ տարբերակելու փաստական տեղեկությունները, քարոզչական պնդումները և հետագա արդարացումները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև ժխտողականության խնդրին՝ ուսումնասիրելով, թե զանգվածային բռնությունից հետո ինչպես են վերաիմաստավորվում իրադարձությունները, նվազեցվում պատասխանատվությունը կամ վիճարկվում զոհերի փորձառությունն ու պատմական փաստագրումը։ Իրավական տեսանկյունից կարևոր է ցեղասպանության՝ որպես միջազգային հանցագործության հասկացության և դրա վերաբերյալ պատմական ու քաղաքական խոսույթների տարբերակումը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալ, որ բռնության արդարացումը միայն անցյալի մեկնաբանության խնդիր չէ, այլ նաև պատմական հիշողության, պատասխանատվության և զանգվածային հանցագործությունների կանխարգելման ուսումնասիրության կարևոր ուղղություն։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը միավորում է ցեղասպանագիտության, պատմագիտության, քաղաքական խոսույթի վերլուծության և միջազգային իրավունքի մոտեցումները՝ բացահայտելով այն գաղափարական ու հաղորդակցական գործընթացները, որոնց միջոցով զանգվածային բռնությունը փորձ է արվում ներկայացնել որպես հիմնավորված կամ ընդունելի, և քննադատաբար ուսումնասիրելով նման փաստարկների պատմական ու հասարակական գործառույթները։

Финансы

Տնտեսագիտական և առողջապահության կառավարման բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում առողջապահական ծառայությունների մատուցման ֆինանսատնտեսական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ առողջապահական համակարգի արդյունավետության, ֆինանսական կայունության և բժշկական օգնության հասանելիության ապահովման համատեքստում։ Քննության են առնվում առողջապահության տնտեսագիտության տեսական և մեթոդաբանական հիմքերը, բժշկական ծառայությունների ֆինանսավորման հիմնական աղբյուրները և առողջապահական կազմակերպությունների տնտեսական գործունեության առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պետական բյուջեից առողջապահության ֆինանսավորմանը, բնակչության անձնական ծախսերին, բժշկական ապահովագրության հնարավոր մեխանիզմներին և ֆինանսական միջոցների բաշխման արդյունավետությանը։ Վերլուծվում են առողջապահական ծառայությունների ինքնարժեքի ձևավորման, գնագոյացման, բուժհաստատությունների ֆինանսական կառավարման և նյութատեխնիկական ռեսուրսների օգտագործման հետ կապված խնդիրները։ Քննարկվում են բժշկական օգնության տարածքային և սոցիալական հասանելիության, առողջապահական ծառայությունների որակի, ֆինանսական բեռի և բնակչության առողջապահական կարիքների բավարարման փոխկապակցված հարցերը։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են Հայաստանի առողջապահական համակարգի ֆինանսատնտեսական ցուցանիշների գնահատման, ծախսերի արդյունավետության վերլուծության, միջազգային փորձի համեմատության և ֆինանսավորման համակարգի կատարելագործման մեթոդաբանական մոտեցումները։ Անդրադարձ է կատարվում առողջապահության պետական կարգավորման, ֆինանսական ռեսուրսների նպատակային օգտագործման, բուժհաստատությունների կառավարման բարելավման և առողջապահական ծառայությունների մատուցման տնտեսական արդյունավետության բարձրացման հնարավորություններին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել առողջապահության տնտեսագիտության, հանրային առողջապահության, պետական ֆինանսների, բժշկական կազմակերպությունների կառավարման և Հայաստանի առողջապահական համակարգի զարգացման հիմնախնդիրներով զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Технология

Տեխնիկական և ինժեներական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է հանքաքարի մանրացման տեխնոլոգիական գործընթացն ապահովող էլեկտրամեխանիկական համակարգերի ուսումնասիրությանը և դրանց աշխատանքի օպտիմալացման գիտատեխնիկական հիմնախնդիրներին։ Քննության են առնվում հանքաքարի մանրացման գործընթացի ֆիզիկամեխանիկական առանձնահատկությունները, մանրացնող սարքավորումների կառուցվածքային և շահագործական բնութագրերը, ինչպես նաև էլեկտրական շարժաբերների դերը հանքահարստացման արտադրական համակարգերում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մանրացման սարքավորումների աշխատանքային ռեժիմներին, էլեկտրաշարժիչների բեռնվածությանը, պտտման արագության կարգավորմանը և էներգիայի սպառման արդյունավետության բարձրացման հնարավորություններին։ Վերլուծվում են հանքաքարի ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների, մասնիկների չափերի, սարքավորումների արտադրողականության և տեխնոլոգիական բեռնվածության փոփոխությունների ազդեցությունները էլեկտրամեխանիկական համակարգի աշխատանքի վրա։ Քննարկվում են ավտոմատ կառավարման, մաթեմատիկական մոդելավորման, օպտիմալացման ալգորիթմների և տեխնոլոգիական պարամետրերի վերահսկման մեթոդների կիրառման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են էլեկտրական էներգիայի կորուստների նվազեցման, սարքավորումների հուսալիության բարձրացման, անցումային գործընթացների կարգավորման և տեխնիկական շահագործման արդյունավետության ապահովման խնդիրները։ Անդրադարձ է կատարվում մանրացման գործընթացի կայունության, արտադրանքի պահանջվող հատիկաչափական կազմի ապահովման և արտադրական ծախսերի նվազեցման համար էլեկտրամեխանիկական համակարգերի օպտիմալ կառավարման նշանակությանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հանքարդյունաբերության, հանքահարստացման տեխնոլոգիաների, էլեկտրամեխանիկայի, ավտոմատ կառավարման և արդյունաբերական էներգաարդյունավետության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Психология

Աշխատությունը նվիրված է դեռահասության տարիքում տեղի ունեցող հոգեբանական, հուզական և սոցիալական փոփոխությունների ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով տարիքային ճգնաժամի դրսևորումներին և սեռային ինքնահաստատման գործընթացի առանձնահատկություններին։ Դիտարկվում են դեռահասների անձնային զարգացման օրինաչափությունները, ինքնագիտակցության ձևավորումը, ինքնագնահատականի փոփոխությունները, ինքնուրույնության ձգտումը և սոցիալական միջավայրում սեփական դիրքի հաստատման անհրաժեշտությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սեռային ինքնության ձևավորման հոգեբանական գործոններին, հասարակական սպասումների, ընտանեկան դաստիարակության, հասակակիցների հետ հարաբերությունների և մշակութային պատկերացումների ազդեցությանը դեռահասների վարքագծի ու ինքնընկալման վրա։ Քննարկվում են դեռահասության ճգնաժամին բնորոշ ներանձնային հակասությունները, հուզական անկայունության հնարավոր դրսևորումները, ծնողների և մանկավարժների հետ փոխհարաբերությունների փոփոխությունները, ինչպես նաև ինքնահաստատման կառուցողական և խնդրահարույց ձևերը։ Անդրադարձ է կատարվում անձնային ինքնության, սեռային դերերի ընկալման, սոցիալական հարմարման և հոգեբանական ինքնուրույնության զարգացման փոխկապակցվածությանը։ Կարևորվում են դեռահասների անհատական առանձնահատկությունների ճանաչումը, աջակցող ընտանեկան ու կրթական միջավայրի ձևավորումը և հոգեբանական աջակցության արդյունավետ մոտեցումների կիրառումը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել հոգեբանների, մանկավարժների, սոցիալական աշխատողների, ծնողների, դեռահասների զարգացման հիմնախնդիրներով զբաղվող հետազոտողների և ուսանողների համար։

Психология

Այս ուսումնասիրությունը վերլուծում է կրտսեր դեռահասների ոչ ադապտացված վարքի ձևավորման հոգեբանական նախադրյալները և դրանց վաղ կանխարգելման հնարավոր ուղիները՝ ընդգծելով անձի զարգացման այս փուլին բնորոշ ներքին և արտաքին գործոնների փոխազդեցությունը։ Նշվում է, որ նման վարքային դրսևորումները հաճախ կապված են հուզական անկայունության, ինքնակարգավորման հմտությունների դեռևս ոչ բավարար զարգացման, ինքնագնահատականի տատանումների և իմպուլսիվ արձագանքների հետ, որոնք բնորոշ են դեռահասության անցումային շրջանին։ Կարևորվում են նաև ընտանեկան հարաբերությունների որակը, ծնողական վերահսկողության ձևը, դպրոցական միջավայրի սոցիալ-հոգեբանական մթնոլորտը և հասակակիցների ազդեցությունը, որոնք կարող են ինչպես մեղմել, այնպես էլ խորացնել վարքային դժվարությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սոցիալական հմտությունների պակասին, կոնֆլիկտային իրավիճակներում արդյունավետ վարքագծի բացակայությանը և հուզական փորձառությունների չճանաչվածությանը, որոնք հաճախ դառնում են ոչ ադապտացված վարքի հիմք։ Վաղ կանխարգելման համատեքստում ընդգծվում է համալիր մոտեցման անհրաժեշտությունը՝ ներառյալ հոգեբանական խորհրդատվություն, դպրոցական միջավայրում աջակցող ծրագրեր, ծնողական կրթություն և դեռահասի ինքնագիտակցության ու հուզական ինտելեկտի զարգացում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ կրտսեր դեռահասների վարքային շեղումները պայմանավորված են բազմագործոնային համակարգով և արդյունավետ կանխարգելումը հնարավոր է միայն ընտանիքի, դպրոցի և հոգեբանական ծառայությունների համակարգված համագործակցության դեպքում։