Оценка эффективности и коррекция плеоптического лечения посредством электрофизиологических методов исследований у детей с амблиопией

Литература

Աշխատությունը նվիրված է Իվան Բունինի պատմվածքների հայտնի շարքի գեղարվեստական կառուցվածքի, ոճական առանձնահատկությունների և գաղափարական համակարգի ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է սիրո, հիշողության, անցյալի, մարդկային հարաբերությունների, երջանկության անցողիկության և ժամանակի ազդեցության թեմաների գեղարվեստական մարմնավորման վրա։ Քննության է առնվում առանձին պատմվածքների ներքին կառուցվածքը և դրանց փոխադարձ կապը՝ բացահայտելու համար այն սկզբունքները, որոնց շնորհիվ ինքնուրույն ստեղծագործությունները միավորվում են գաղափարական և գեղարվեստական ամբողջության մեջ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում սյուժեի կառուցման առանձնահատկություններին, պատմողական ժամանակի կազմակերպմանը, հիշողությունների և անցյալի իրադարձությունների ներկայացմանը, ինչպես նաև հերոսների ներաշխարհի բացահայտման եղանակներին։ Վերլուծվում է հեղինակի պատմողական տեխնիկան, որտեղ հաճախ կարևոր նշանակություն են ստանում ոչ միայն գործողությունները, այլև հոգեբանական վիճակները, զգայական տպավորությունները, բնապատկերները, առարկայական մանրամասները և կերպարների հիշողությունները։ Ուսումնասիրվում են տղամարդ և կին կերպարների հարաբերությունների գեղարվեստական տարբերակները, հանդիպման ու բաժանման մոտիվները, անձնական ընտրությունների հետևանքները և անցյալի նկատմամբ հերոսների վերաբերմունքը։ Կարևորվում է հիշողության դերը, որի միջոցով անցած իրադարձությունները վերաիմաստավորվում են և ձեռք բերում նոր հոգեբանական ու գաղափարական նշանակություն։ Անդրադարձ է կատարվում նաև գեղարվեստական տարածության և ժամանակի փոխհարաբերությանը, բնության պատկերների խորհրդանշական գործառույթին, եղանակային և լուսային մանրամասներին, ինչպես նաև դրանց միջոցով ստեղծվող հուզական մթնոլորտին։ Լեզվաոճական վերլուծության շրջանակում դիտարկվում են բառապաշարի ընտրությունը, նկարագրությունների արտահայտչականությունը, երկխոսությունների կառուցվածքը, գեղարվեստական մանրամասների կիրառումը և արձակ խոսքի ռիթմական առանձնահատկությունները։ Հատուկ նշանակություն ունի քնարական և հոգեբանական տարրերի համադրությունը, որի շնորհիվ կարճ պատմողական ձևի սահմաններում ստեղծվում են մարդկային հարաբերությունների և ներքին ապրումների բազմաշերտ պատկերներ։ Հետազոտությունը նաև հնարավորություն է տալիս բացահայտել կրկնվող մոտիվների, կերպարային զուգահեռների և թեմատիկ ընդհանրությունների դերը ամբողջ շարքի կառուցվածքում։ Ստեղծագործությունները դիտարկվում են գրողի ընդհանուր գեղարվեստական աշխարհայացքի և ռուսական արձակի զարգացման համատեքստում՝ ուշադրություն դարձնելով դասական գրական ավանդույթի և հեղինակային ինքնատիպ ոճի փոխհարաբերությանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել ռուս գրականության պատմությամբ, արձակի պոետիկայով, պատմվածքի ժանրով և Իվան Բունինի ստեղծագործական ժառանգությամբ զբաղվող գրականագետների, բանասերների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Литература

Այս մատենագիտական ուղեցույցը նվիրված է համաշխարհային գրականության հայերեն թարգմանությունների համակարգված ներկայացմանը՝ ընդգրկելով 1512–1920 թվականների ժամանակահատվածը։ Առաջին պրակը հատուկ անդրադառնում է ռուս և Ռուսաստանի այլ ժողովուրդների գրողների ստեղծագործությունների հայերեն թարգմանություններին՝ 1843–1920 թվականների սահմաններում։ Աշխատությունում ներկայացվում են հայերեն թարգմանությունների աղբյուրագիտական տվյալները, տպագրության վայրերն ու տարիները, թարգմանիչների անունները, ինչպես նաև բնագրերի և թարգմանությունների փոխհարաբերության առանձնահատկությունները։ Հեղինակը վերլուծում է ռուսական գրականության ազդեցությունը հայ մշակութային և գրական միջավայրի վրա, ինչպես նաև թարգմանական գործընթացների դերը հայ գրական լեզվի զարգացման և ընթերցողական միջավայրի ընդլայնման գործում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում թարգմանությունների ժանրային բազմազանությանը՝ արձակ, պոեզիա, դրամատուրգիա, ինչպես նաև մանկական և հասարակական-քաղաքական գրականությանը։ Գիրքը նախատեսված է գրականագետների, թարգմանաբանների, հայագետների, մատենագետների և մշակութային պատմության հետազոտողների համար՝ ծառայելով որպես կարևոր տեղեկատու աղբյուր հայ թարգմանական ժառանգության ուսումնասիրության մեջ։

Право

Ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության արդի հայեցակարգային մոտեցումների, դրա իրավաբանական հատկանիշների և զարգացման հիմնական միտումների վերլուծությանը։ Աշխատության շրջանակում ներկայացվում են Սահմանադրության՝ որպես պետության իրավական համակարգի հիմնարար աղբյուրի, նշանակությունը, կառուցվածքը, սկզբունքներն ու հասարակական հարաբերությունների կարգավորման գործում ունեցած դերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սահմանադրական կարգի հիմնարար սկզբունքներին, մարդու և քաղաքացու հիմնական իրավունքների ու ազատությունների երաշխավորմանը, իշխանությունների տարանջատման, իրավական պետության, ժողովրդավարության և սահմանադրականության գաղափարներին։ Ուսումնասիրության ընթացքում դիտարկվում են Սահմանադրության իրավաբանական բնույթն ու բարձրագույն իրավաբանական ուժը, դրա նորմերի անմիջական կամ համակարգային նշանակությունը և սահմանադրական կարգավորումների իրացման մեխանիզմները։ Աշխատությունը նաև անդրադառնում է Հայաստանի սահմանադրական զարգացման տարբեր փուլերին և սահմանադրական փոփոխությունների միջոցով ձևավորված նոր մոտեցումներին՝ հնարավորություն տալով բացահայտելու պետական կառավարման համակարգի, իշխանության ինստիտուտների և մարդու իրավունքների պաշտպանության ոլորտներում տեղի ունեցած վերափոխումները։ Առանձին կարևորություն է տրվում սահմանադրական նորմերի գործնական կիրառությանը, դրանց մեկնաբանությանը և իրավական համակարգի զարգացման վրա ունեցած ազդեցությանը։ Զարգացման միտումների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու սահմանադրական կարգավորման արդիականացման անհրաժեշտությունը, առկա իրավական խնդիրները և հետագա կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել սահմանադրական իրավունքի մասնագետներին, իրավաբաններին, իրավագիտության ուսանողներին, հետազոտողներին, պետական կառավարման ոլորտի ներկայացուցիչներին և սահմանադրական գործընթացներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Информатика

Աշխատությունը նվիրված է անվտանգ բազմակողմ հաշվարկների գաղտնագրային մեթոդների ուսումնասիրությանը և նոր անտեղյակ փոխանցման արձանագրության հիման վրա տվյալների գաղտնիությունը պահպանող հաշվարկային մեխանիզմների մշակմանը։ Հետազոտության առանցքում այն խնդիրն է, թե ինչպես կարող են միմյանց ամբողջությամբ չվստահող մի քանի մասնակիցներ համատեղ հաշվարկել որոշակի ֆունկցիայի արդյունքը՝ առանց միմյանց բացահայտելու իրենց գաղտնի մուտքային տվյալները։ Անվտանգ բազմակողմ հաշվարկները դիտարկվում են որպես ժամանակակից գաղտնագրության կարևոր ուղղություն, որը հնարավորություն է տալիս համատեղ մշակել բաշխված տվյալներ՝ պահպանելով յուրաքանչյուր մասնակցի տեղեկատվության գաղտնիությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում անտեղյակ փոխանցման գաղափարին, որը բազմաթիվ գաղտնագրային արձանագրությունների հիմնարար բաղադրիչներից է։ Դրա ընդհանուր սկզբունքն այն է, որ տվյալների փոխանցման ընթացքում ստացող կողմը հնարավորություն է ստանում ընտրությամբ ստանալ որոշակի տեղեկատվություն՝ առանց ուղարկողին ամբողջությամբ բացահայտելու իր ընտրությունը, մինչդեռ ստացողը չի ստանում իրեն չնախատեսված տվյալները։ Հետազոտության շրջանակում նոր առաջարկվող մոտեցումը կարող է գնահատվել անվտանգության, հաշվարկային բարդության, հաղորդակցման ծախսերի և բազմակողմ հաշվարկային համակարգերում ինտեգրման հնարավորությունների տեսանկյունից։ Կարևորվում է արձանագրության անվտանգության տեսական հիմնավորումը՝ սահմանելով հնարավոր հակառակորդի մոդելը, մասնակիցների վարքագծի վերաբերյալ ենթադրությունները և այն գաղտնագրային հատկությունները, որոնք պետք է պահպանվեն տարբեր պայմաններում։ Քննվում են կիսաազնիվ և հնարավոր վնասակար վարք ունեցող մասնակիցների պայմաններում անվտանգության ապահովման ընդհանուր խնդիրները, ինչպես նաև գաղտնիության, տվյալների ամբողջականության և հաշվարկի արդյունքի ճշտության փոխհարաբերությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում արձանագրությունների արդյունավետությանը, քանի որ գործնական բազմակողմ հաշվարկներում կարևոր են ոչ միայն անվտանգության ապացուցելի հատկությունները, այլև հաղորդագրությունների քանակը, փոխանցվող տվյալների ծավալը և հաշվարկային ռեսուրսների պահանջները։ Նոր մեխանիզմի համեմատությունը գոյություն ունեցող մոտեցումների հետ հնարավորություն է տալիս գնահատելու դրա առավելություններն ու սահմանափակումները տարբեր կիրառական սցենարներում։ Նման տեխնոլոգիաները կարող են կիրառվել այնպիսի համակարգերում, որտեղ տարբեր կազմակերպություններ կամ օգտատերեր ցանկանում են համատեղ վերլուծել տվյալներ՝ առանց սկզբնական գաղտնի տեղեկատվությունը փոխանակելու։ Աշխատությունը միավորում է տեսական գաղտնագրության, բաշխված հաշվարկների և տեղեկատվական անվտանգության մոտեցումները՝ նպաստելով գաղտնիությունը պահպանող հաշվարկային համակարգերի և անվտանգ համագործակցային տվյալների մշակման մեթոդների զարգացմանը։

Литература

Ջ. Ք. Ռոուլինգ-ի «Հարրի Փոթեր» շարքի վերջին գիրքն է, որտեղ ավարտվում է գլխավոր հերոսի և նրա ընկերների պայքարը չար ուժերի դեմ՝ կախարդական աշխարհի ճակատագիրը որոշող վերջնական բախմամբ։ Վեպը շարունակվում է անմիջապես նախորդ գրքի իրադարձություններից հետո, երբ Հարրի Փոթերը, Հերմիոնա Գրեյնջերը և Ռոն Ուիզլին թողնում են Հոգվարթսը և սկսում են վտանգավոր որոնում՝ գտնելու և ոչնչացնելու հորքրուքսները՝ Վոլդեմորտի անմահության գաղտնիքը պարունակող առարկաները։ Պատմության ընթացքում զարգանում են ոչ միայն արկածային և գործողություններով հարուստ դրվագները, այլ նաև խորանում են բարու և չարի պայքարի, զոհաբերության, ընկերության, հավատարմության և սիրո թեմաները։ Վեպը առանձնանում է ավելի մռայլ և լուրջ մթնոլորտով, քան նախորդ գրքերը, քանի որ հերոսները բախվում են կորուստների, դժվար ընտրությունների և պատերազմի իրական հետևանքների հետ։ Միաժամանակ բացահայտվում են գլխավոր կերպարների անցյալից գաղտնիքներ, որոնք նոր լույս են սփռում ամբողջ պատմության վրա։ Ստեղծագործության վերջնամասում տեղի է ունենում վճռորոշ ճակատամարտը Հոգվարթսում, որտեղ որոշվում է կախարդական աշխարհի ապագան։ Գիրքը ոչ միայն ֆանտաստիկ արկածային վեպ է, այլ նաև հասունացման, ինքնազոհության և բարոյական ընտրությունների մասին պատմություն, որը ավարտում է ամբողջ շարքի գաղափարական զարգացումը։

Биология

Աշխատությունը նվիրված է գլխուղեղի նշաձև համալիրի մասնակցության ուսումնասիրությանը արյան մակարդման գործընթացների նյարդային կարգավորման մեջ։ Հետազոտության կենտրոնում կենտրոնական նյարդային համակարգի և հեմոստազի միջև առկա ֆունկցիոնալ փոխկապակցվածությունն է՝ հատկապես այն տեսանկյունից, թե ինչպես կարող են ուղեղի հուզական, վեգետատիվ և սթրեսային արձագանքների ձևավորմանը մասնակցող կառուցվածքները ներգործել արյան մակարդման համակարգի ընդհանուր վիճակի վրա։ Նշաձև համալիրը դիտարկվում է որպես լիմբիկ համակարգի կարևոր բաղադրիչ, որը մասնակցում է հուզական ազդակների մշակմանը, վեգետատիվ արձագանքների կազմակերպմանը և օրգանիզմի հարմարվողական գործընթացների կարգավորմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել այս նյարդային կառուցվածքի ֆունկցիոնալ վիճակի և հեմոստազի տարբեր ցուցանիշների միջև հնարավոր կապերը՝ գնահատելով մակարդման և հակամակարդման մեխանիզմների հավասարակշռության փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել այն նյարդահումորալ ուղիներին, որոնց միջոցով կենտրոնական նյարդային համակարգի գործունեությունը կապված է արյան շրջանառության և հեմոստազի կարգավորման հետ։ Այդ համատեքստում կարևոր նշանակություն ունեն վեգետատիվ նյարդային համակարգի, ներզատական պատասխանների և կենսաբանական ակտիվ միջնորդների մասնակցության վերաբերյալ պատկերացումները։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև սթրեսային և հուզական վիճակների ժամանակ դիտվող ֆիզիոլոգիական փոփոխություններին՝ պարզաբանելով, թե ինչպիսի դեր կարող են ունենալ լիմբիկ համակարգի կառուցվածքները օրգանիզմի համալիր հարմարվողական արձագանքների ձևավորման մեջ։ Հեմոկոագուլյացիան այս դեպքում դիտարկվում է ոչ թե մեկուսացված կենսաքիմիական գործընթաց, այլ նյարդային, հորմոնային և անոթային կարգավորման մեխանիզմների հետ փոխկապակցված համակարգի բաղադրիչ։ Նման ուսումնասիրությունները նպաստում են նյարդային համակարգի և արյան մակարդման ֆիզիոլոգիայի փոխհարաբերությունների վերաբերյալ պատկերացումների խորացմանը և կարող են կարևոր լինել սթրեսի, վեգետատիվ կարգավորման ու հեմոստազի միջև գոյություն ունեցող կապերի տեսական մեկնաբանման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է նյարդաֆիզիոլոգիայի, հեմատոլոգիայի, հեմոստազի ֆիզիոլոգիայի և նյարդահումորալ կարգավորման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով պարզաբանել գլխուղեղի լիմբիկ կառուցվածքների հնարավոր մասնակցությունը արյան մակարդման համակարգի կարգավորմանը։